On dördüncü yüzyılın sonunda, belki de şehrin gerileyen kaderini yansıtan St. Emmeram, zor zamanlar geçirmiş gibi görünüyor. Johann Schlitpacher 1452’de Cusa’lı Nicholas’ın manastır reformlarının bir temsilcisi olarak manastırı ziyaret ettiğinde, on iki keşiş (on dördüncü yüzyılda yaklaşık otuzdan aşağı) ve altı pueri buldu.

Ayrıca St. Emmeram’daki normal hayatın da çöktüğünü bildirdi. Buna rağmen St. Emmeram’da bir okul faaliyetine devam etti. Aslında, Schlitpacher’in başlıca şikayetlerinden biri, manastırın bilginleri ve diğer laikleri keşişlerden ve acemilerden gerektiği gibi ayırmamasıydı.

Reformcular manastıra harici bir okul kurmasını emrettiler, “çünkü kuralın gözetilmesi, manastır içindeki laik bir okulla bağdaşmıyor.

Aynı dönemde, bilinen ilk üniversite eğitimli okul ustası St. Emmeram’da ders verdi. 1448’den beri manastırla ilişkili olan magister Hermann Pötzlinger, ilk kez 1450’de rektör scolarum ad St. Emmeram olarak ortaya çıkar.

Yaşamı boyunca, Pötzlinger, genel olarak muhafazakar olsa da, önemli bir kütüphane topladı. Metinlerin çoğu, on üçüncü yüzyıldan beri üniversite öncesi ve üniversite müfredatına hakim olan metinlerdi. İncil tefsirleri, vaazlar ve skolastik metinlere ek olarak, öğretisiyle daha doğrudan ilgili bir dizi kitap tuttu.

Bunlar arasında, Eberhard Béthune’nin Graecismus’undan ve Alexander de Villa Dei’nin Doctrinale’sinden alıntılanan ilahiler ve gramerler; Conrad de Mure, John of Garland ve Galfridus Anglicus’un eserleri; ve masal koleksiyonları.

İkinci el yazması aynı zamanda Boethius’un Felsefenin Tesellisi’ni, sözde Boethian metni de Disciplina Scolarium’u ve sözde Cato’nun Etiği’ni de içeriyordu – tüm metinler dilbilgisi eğitiminde uzun bir kullanım geçmişine sahip. Pötzlinger’in koleksiyonundaki diğer okul metinleri arasında Peter Helyas, Commentarius in Priscianum maiorem; Vincent of Beauvais’den alıntılar, Speculum historiale; ve Aristoteles’in Nichomachean Ethic vardı.

Pötzlinger’in muhafazakar beğenilerine rağmen, Alpler’in kuzeyinde hümanizmin artan etkisine dair bir ipucu var. El yazmalarından biri, Aeneas Sylvius (gelecekteki Pius II), Petrarch ve Veronalı Guarinus’un mektuplarını içerir.

Pötzlinger’in bu metinlere maruz kalması, muhtemelen 1430’larda Viyana’daki çalışmaları kadar erken bir tarihte başlamış ve şüphesiz hümanist derslerin alınmaya başladığı Leipzig Üniversitesi’nde kaldığı süre boyunca devam etmiştir. Bununla birlikte, genel olarak, Pötzlinger üzerindeki hümanist etkinin yalnızca yüzeysel olduğu görülmektedir.

Hümanist yazılardan daha derinden etkilenen St. Emmeram’ın gelecekteki başrahibi Johannes Tegernpeck oldu. Pötzlinger’den biraz daha genç olan Tegernpeck, 1464’te Leipzig’e girdi ve birçoğu kendi elinde olan önemli sayıda hümanist eserle geri döndü.

On beşinci yüzyıl boyunca, diğer hümanist metinler St. Emmeram’ın kütüphanesine akmaya devam etti. Gerçekten de, on altıncı yüzyılın başlarında, kütüphane aynı zamanda Yunanca çalışmalarına ilginin kanıtını da sağlıyor. Bu dönemde manastırda kopyalanan çok sayıda gramer ve sözlük orta öğretim için özellikle önemliydi.

On beşinci yüzyılın sonunda, St. Emmeram ayrıca, Donatus, Priscian, Cato, Ezop masalları ve Seneca’nın kopyaları da dahil olmak üzere basılı okul metinleri ve hümanistten etkilenen eserler toplamaya başlamıştı. Bu dönemde toplanan sayısız gramer ve diğer ders kitapları, yüksek düzeyde gramer eğitimi sağlayan önemli bir okulun daha fazla kanıtıdır.

14.yy da nasıl yazılır
14. yüzyıl türk edebiyatı
16. yüzyıl
14. yüzyıl osmanlı
14 yy Hangi yıllar
14. yüzyıl avrupa
14.yy anadolunun siyasi durumu
14. ve 15.yüzyılda osmanlı devleti

Son olarak, kütüphane, özellikle on beşinci yüzyılda, bilim ve matematiğe karşı gelişen bir ilginin kanıtıdır. 1445 ve 1464 yılları arasında, Leipzig’de eğitim görmüş Friedrich Amman, astronomi ve tıp üzerine çalışmalar da dahil olmak üzere çok sayıda bilimsel kodeksi kopyaladı ve derledi.

Ancak en önemlisi, birlikte Practica Algorismus Ratisponensis olarak bilinen bir dizi matematiksel metindi. Çalışma matematik öğretimi için tasarlandı ve önemli bir İtalyan etkisi gösteriyor. Çalışma, çeşitli popüler matematik metinlerinden alıntıların yanı sıra faiz, parasal döviz kurları ve kâr hesaplama teknikleri içerir.

Ne yazık ki, Aziz Emmeram’ın okulunun büyüklüğü ile ilgili doğrudan bir kanıt yoktur. Muhtemelen, manastırın dışında kendi binasına ihtiyaç duyacak kadar büyük olmalıdır. 1455’te şehir, Fasching kutlamaları için “studenten und schuelern”e yarım pound verdi.

Bu nispeten büyük miktar, önemli sayıda öğrenciye işaret ediyor ve “öğrenci” ve “schuelern” ifadeleri, hem ilk hem de ortaokulun muhtemel varlığını gösteriyor. Ayrıca, okul çok sayıda koro çocuğu yetiştirmiş gibi görünüyor.

Bunların gramer okuluna giden çocuklarla aynı olup olmadığı açık değildir. Ancak, bu okulla bağlantılı personel sayısına bakılırsa, manastırın programa önemli kaynaklar ayırdığı açıktır.

St. Emmeram’daki okulla ilgili kanıtlar bazen seyrek olsa da, önemi belgelerden açıkça ortaya çıkıyor. On beşinci yüzyılın ortalarına gelindiğinde, yönetimde olmasa bile müfredatta, birçok şehir okulunda bulmayı umduklarına benzemeye başlamıştı.

Tesadüfen değil, bu dönemde St. Emmeram okuluna doğrudan mali desteğin kanıtı ortaya çıkıyor. Şehrin gelirleri hızla düşerken bile, konsey üyeleri kıt kaynaklarının bir kısmını okulu desteklemek için ayırmayı uygun gördüler.

Daha ünlü St. Emmeram manastırından daha az derecede olsa da, Schottenkloster şehrin entelektüel ve eğitimsel peyzajına da önemli katkılarda bulunmuştur.

On birinci yüzyılın sonlarında kuruluşundan bu yana manastırda bir yazıhane vardı. Regensburg’daki Schottenkloster’ın kurucusu Marianus, İrlandalı hacı yoldaşlarıyla birlikte, ilk hamileri Niedermünster başrahibesi için çok sayıda el yazması kopyaladı.

Buna ek olarak, manastır şehrin tüccar seçkinleri ile yakın bir ilişkiye sahipti – bu yakınlık, hem şehrin kuzeybatı kısmındaki pagus mercatorum olarak adlandırılan yeni manastır için yer seçiminde hem de manastırın ziyaret sıklığında kendini gösteriyordu. Şehir, belgelerini manastırda noter tasdik ettirdi.

14. yüzyılda Schottenkloster’ın St. Jakob kilisesinde bir okul olduğuna dair kanıtlar var. 1360 yılında, bir magister Georgius rektör scolarium apud St. Jacobum, Schottenkloster ve Obermünster arasındaki bir davada manastırın yasal bir kararı protesto etmesine adını ekledi.

1446’da St. Jakob’daki scolarum rektörü Nicholas Gerber, Würzburg’lu Mauritius’un St. Jakob’un başrahibi olarak seçilmesine tanık oldu. Sadece İrlandalı kalmış bir manastırda Alman soyadına sahip bir öğretmenin varlığı, manastırın sadece kendi eğitim ihtiyaçlarına hizmet etmekten çok, Almanca konuşan çocukların eğitimiyle ilgilendiğini göstermektedir.

Tarihsiz bir okul tüzüğü (on beşinci yüzyılın ortalarında kopyalandı mı?), manastırın laik bir öğretmen istihdam ettiğine dair daha fazla kanıt sağlar. Okul müdürü, kantor ve “quilibet eorum”, görevlerinden atılma cezası altındaki keşişleri rahatsız etmeyecekti.

Scolasticus’un kendisinin bir keşiş olmadığını açıkça belirtmenin yanı sıra (şüpheli kadınları tanıtmamaları konusunda da uyardılar), bir kantor ve yardımcıların varlığı, okulun önemli bir büyüklükte olduğunu gösteriyor.

Son olarak, scolasticus, “propter prebendam cotidianam” çanlarını çalmak için dört önyargılı bilgin “qui ad vocacionem sacristani” bulundurmaktı. Bu bilginler açıkça keşiş değillerdi, yoksa manastırın kaynaklarından sağlanmış olacaklardı ve muhtemelen daha büyük bir öğrenim ücreti ödeyen bilim adamlarına ektiler.

The post 14. YÜZYIL – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).