Nazizm, Faşizm ve savaş deneyimi, kaçınılmaz olarak genel olarak eğitim ve özellikle de üniversitelerin demokrasiyi savunmak ve güçlendirmek için gelecekteki olası rollerine ilişkin sorunları gündeme getirdi. 1943’teki artan netlikle, yazarlar, Mannheim ve Moot, Christian Frontier Council, Clarke, Löwe ve Peers’ın yaptığı gibi, üniversiteleri gelecekle ilgili tartışmanın merkezine getirdi.

Sheffield’de İngilizce profesörü olan Bonamy Dobrée (ve ‘Bruce Truscot’ olduğundan şüphelenilen biri) 1944’te, üniversiteler hakkında düşünenler arasında yalnızca bir fikir birliğine varıldığını, yani bu tür kurumların medeniyete fayda sağladığını savundu.

Ona göre geleneksel bir elit, “günün aydınlanmış kamuoyunu oluşturanlar” artık eski bir yönetici sınıf veya egemen Hıristiyan değerleri şeklinde mevcut değildi, ancak bir tür elit gerekliydi ve yaratılması gerekiyordu. bilinçli olarak. Bunu yapabilecekler sadece üniversiteler değildi, liderliğe giden tek yol onlar değildi, ama ‘medeni değerler duygusunu paylaşan’ kadın ve erkekleri yetiştirmek onlar için değil miydi?

Hakkında yazdığı sanat fakültelerinin görevi, kısır burs değil, “günün yaşamsal sorunlarıyla temas kurma” göreviydi. Bu fakülteler, sorunlarının “derin anlayışla ilgili olduğunu anlayıncaya kadar, üniversite fikrinin gerçek merkezi olarak şimdi kaybedilen gururlu yerlerini yeniden kazanacaklar mı?”

Sir Walter Moberly daha sonra bu makaleyi “haklı olarak çok fazla dikkat çekmiş” olarak tanımladı. Dobrée’nin “seçkinleri”, Leavis’in ıslah edilmiş bir “İngiliz okulu” yoluyla önerdiğinden çok farklı, Löwe ve diğerleri tarafından Hristiyan terimlerle savunulan aktif, etkili azınlığa benzemiyordu.

Kültürel terimlere çevrildiğinde, Profesör John Macmurray’ın görüşü (Political Quarterly’nin Dobrée ile aynı sayısında yazıyor) üniversitelerin “öncelikle kültürel yaşamın ve kültürel ilerlemenin merkezi” olduğu yönündeydi.

“Kültürel liderlik” vermeleri gerekiyordu, ancak ulusal kültürün çözüldüğü bir dönemde bunu başaramıyorlardı. Bilginin bir araya geldiği bir yer olmalıydı, bunun yerine “ayrık uzmanlıkların ortak evi” haline geldi. Üniversite sistemini yeniden planlamak ve yeniden düşünmek gerekiyordu, “eğer gerçekten bir sistem denebilirse”.

Kültürel yaşamın, medeni değerlerin ve kültürel seçkinlerin oluşumunun merkezinde yer alan bu üniversite kavramı, savaşın sona ermesiyle ve izleyen yıllarda giderek daha güçlü hale geldi.

Sir Richard Livingstone, 1948 dersini ve kısa kitabını Üniversite Eğitimi Üzerine Bazı Düşünceler üzerine kurdu: “Modern uygarlığı yok etmek isteseydin, bunu yapmanın en etkili yolu üniversiteleri kaldırmak olurdu”.

Modern uygarlıktaki “büyük rollerini” etkili bir şekilde oynadıklarından değil. “Yönetmen rolü” oynamıyorlardı, başkaları tarafından belirlenen amaçlara hizmet ediyorlardı ve bu, verdikleri eğitimde bir kusur anlamına geliyordu.

4 yıllık üniversite lisans mı
Yüksek öğretim Nedir
Yükseköğretim üniversite mi
Lisans önlisans nedir
Lisans eğitimi Nedir
Önlisans Nedir
Önlisans kaç yıllık
Yüksek öğretim kaç yıldır

Üniversite Düzeyi

Kavramlar özdeş değildi, ancak medeniyeti, kültürü ve demokrasiyi temsil etmek, savunmak ve ilerletmek, üniversitenin arzu edilen veya gerekli rolleri hakkında görüşler inşa etmek için benzer temeller olarak hizmet etti.

Bu kavramsal alanın çoğunu araştıran bir kitap, Arnold S. Nash tarafından ilk kez 1943’te Amerika Birleşik Devletleri’nde ve daha sonra 1945’te SCM Press tarafından İngiltere’de yayınlanan The University and the Modern World idi. 1939’da Birleşik Devletler, Mannheim’ın sosyolojisinden, Clarke’ın sosyolojiyi eğitime uygulamasından (Clarke’ı ‘bugün profesyonel olarak İngiliz eğitimiyle uğraşan en yaratıcı figür’ olarak tanımladı) ve Adolf Löwe’nin çalışmalarından çok etkilendiğini kabul etti.

Kitapta Nash, Löwe’den gelecekteki siyasi görev için ‘yaratıcı bir azınlık’ hazırlamanın önemine dair anlayışını vurgulayan bir mektubunu alıntıladı: ‘herhangi bir eğitim çabasının siyasi ve sosyal gerçeklik tarafından desteklenmeyen sınırlı gücünü gözden kaçırmak, umutsuz bir idealizmdir.

Nash ‘liberal demokratik üniversitenin içinde bulunduğu kötü durumu’ sosyolojik terimlerle tartıştı: ‘Bugünün üniversitelerindeki gerçek krizin kaynağı liberal kapitalist demokrasideki krizde yatıyor, bir üniversite için, diğer herhangi bir sosyal kurum gibi, her ikisini de ifade ediyor.

Hala liberal demokratik hükümet biçimlerine bağlılığını ilan eden ülkelerde: üniversitenin demokratik bir toplumdaki temel sorunu çözüm için göklere haykırıyor, totaliter meydan okumaya karşı durmak için liberal demokratik dünyadaki çağdaş üniversite artık kendisini basitçe bir gerçek bilginin verimli dağıtım merkezidir.

Planlı bir ekonomi kaçınılmazdır, dolayısıyla planlı bir üniversite olmalıdır. Bu nedenle asıl soru, canlı bir seçenek değil, “Planlanmış bir üniversitemiz mi olacak yoksa olmayacak mı?” “Hangi temelde ve hangi amaçla planlanmalı?”

Bunun bir başlangıç ​​noktasından bilgi sosyolojisinin bir versiyonunda ortaya çıkardığı meselelere, doğrudan görecelik ile hakikatin mutlaklığı arasında “ilişkisel” bir konum olarak adlandırdığı konulara yaklaştı ve modanın toplumsal kökenlerini anlamanın önemini vurguladı.

Nash, üniversite “tarafsızlığından” kaçınanlarla aynı fikirdeydi ve yeni bir dogma veya ortodoksluk değil, Hristiyan öğretmenin yüce bir görevde paylaşması için bir yol arıyordu. Liberal atomizmin Charybdileri ile totaliter dogmatizmin Scylla’sı arasında bir orta yolu yönlendiren bir Weltanschauung’un yaratılmasına yardımcı olmaktır.

Kitabın Amerika Birleşik Devletleri’nde yayınlanmasının ardından, “liberal sanatlar kolejinin demokratik bir toplumda geleceği” konulu bir sempozyumda (John Dewey’in de katkıda bulunduğu) bir makale ile katkıda bulundu. Nash’in argümanı, liberal eğitimin “gerçek bir eğitim” olduğu ve “gerçek bir eğitim” değil, “yalnızca mesleki” olan profesyonel eğitimden bir uçurumla ayrıldığı görüşüne karşı yöneldi.

Liberal sanatlardaki kursların da “gizli bir biçimde, belirgin ve inkar edilemez türde bir mesleki eğitim” olduğu konusunda ısrar etti. Modern bilimin ve ilgili teknik gelişmelerin etkisi göz önüne alındığında, liberal eğitimi “geleneksel anlamıyla, mesleki eğitimle ilgisiz, modern bilimsel ve demokratik dünyanın taleplerine uygun” olarak meşrulaştırmaya çalışmak faydasızdı.

Üniversite düzeyinde eğitime giren öğrenciler zaten gelecekteki bir meslek için eğitimle meşgul olmuşlardı ve Rönesans geleneğinin değerlerini not ederek ve öğrencilerin geleceklerini görmelerine yardımcı olarak ‘farklı bir mesleki eğitim’ (italik) gerekli olan şeydi. Meslek ‘insanın kendisiyle, doğayla ve toplumla uzun mücadelesinde’ ve çağdaş toplum bağlamında geliştiği şekliyle yer alır.

Kaliforniya’da bir Hristiyan etiği profesörü olarak, bir Amerikan üniversite meselesine değinen Nash, gelecek yıllarda İngiliz yüksek öğrenim gelişiminin de merkezi olacak bir konuyu dile getiriyordu.

The post Üniversite Düzeyi – İngiltere’de Eğitim Sistemi – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).