Öğrenme, prosedürlerin ve karar süreçlerinin güçlü geleneklere ve meşru ve bariz bir şekilde işleri kendi yöntemleriyle yapma hakkına sahip kurumlar aracılığıyla nasıl yönetildiğiyle daha az ilgilenerek bu üç hatadan kaçınmakta yatıyor gibi görünüyor. Aksine, hangi sonuçların beklenmesinin makul olduğu konusunda sürekli bir diyalog sürdürmenin çok daha uygun olduğu ortaya çıkıyor. BCS’nin yıllık toplantısı, her şeyden önce, tam olarak bu tür tartışmalar için bir arenadır.

Birkaç istisna dışında, bu toplantıda katılımcıların üzerinde anlaşmaya vardıkları şey, ister öğretim, akademisyenler, ister yönetimle ilgili olsun, standartlar ve sonuçların kalitesi ve ayrıca problem çözme ile ilgilidir. Böyle bir fikir birliği odaklı karar verme modeli, ağın hedeflerine sahip olma duygusunu ve kolektifin görüşlerinin ortak sahibi olma duygusunu destekler ve güçlendirir. Her ikisi de katılımcıların ağın yönetimini, önemini ve değerlerini tanımalarının ifadeleridir.

Bu tanıma, HEI’lerin kurumsal farklılıklarına ve özelliklerine karşılıklı saygı gösterilmesini gerektirir. Aynı zamanda, ağa katılım, yalnızca açık bir karşılıklı çoğul üzerine değil, aynı zamanda kurumsal referansların ağa dahil edilmesinin arzu edilir, mümkün veya akıllıca olduğu üstü kapalı bir anlaşma üzerine kuruludur. Kıyaslama yapmadan, aslında, HEI’lerin kayınpeder gibi olduğu söylenebilir; partneri “yetiştiren” onlardır ve bu nedenle evliliğin mahrem yönlerinden uzak durdukları sürece saygı ve anlayış gerektirirler.

Bununla birlikte, yetiştirilme, sosyalleşme ve uzun yıllar süren emperyalizm, her bir ortağın yanlarında taşıdığı fikir, tutum ve hikayeler aracılığıyla “kayınvalidelerin” ortaklık içinde dolaylı olarak temsil edilmesine yol açmaktadır. Bir evlilikte, bu tür bir maruz kalma, güçlü çatışmalara yol açabilir.

BCS gibi kırılgan bir ortaklıkta, bu tür sahne arkası temsili daha çok arka plana itildi. Bunun yerine, birbirlerinin ve ağın amaçlarının tanınması, katılımcıları iklim ve hava durumuyla daha kolay karşılaştırılabilecek kültürel ve kurumsal olarak politik zorluklar ve çelişkilerden ziyade pragmatik problem çözmeye yönlendirir; onlar için yapılacak çok az şey var.

Fişin mi prizin mi değiştirilmesi gerektiği, terziye götürülmesi gereken eldivenlerin mi yoksa “tek beden” mi olacağı soruları, pratikte neler yapılabileceğine bakılarak yanıtlanıyor. Bununla birlikte, mümkün olanın, istenen veya gerekli olandan önceliği yoktur.

Bu, bireyin kimliğinin kendisini içinde bulduğu bağlamlarla bağlantılı olduğunu ve modern ve sürekli değişen toplumumuz kadar sabit olmadığını vurgulayan üçüncü bir noktaya götürür. Meyer’in (2008) işaret ettiği gibi, çoğulcu toplumların bir özelliği olarak çoklu sosyal kimlikler, çoklu referans gruplarıyla el ele gider. Bir bireyin “görüşlerine önem verdiği farklı insan grupları ne kadar çoksa o kadar farklı sosyal benliğe” sahip olduğunu öne süren William James’e atıfta bulunuyor.

anadolu. öğrenci bilgi sistemi
Aöf Öğrenci İşleri telefon
AÖF öğrenci girişi
Anadolu üni Öğrenci İşleri telefon
Anadolu Üniversitesi e-Kampüs
Anadolu AÖF
Anadolu üni Öğrenci girişi
AÖF Öğrenci Otomasyonu

Bu bakış açısıyla, BCS ağındaki katılımcıların her biri, birbirlerine ve verilen projeye önem verdikleri ölçüde birbirleriyle ve ortak projeleri ile özdeşleşirler. Sezgisel olarak bu, ağın yapısı hakkında merkezi bir soruya yol açtı; ağın bireysel üyelerinin “görüşlerini önemsediği ayrı bir insan grubu” oluşturması için neye ihtiyaç vardı?

Kişisel olarak benim için ağ, BCS ile ilgili projelerle günlük olarak çalıştığım ve çeşitli HEI’lerin koordinatörleriyle yakın ve sık temas halinde olduğum için büyük önem taşıyor. Diğer bireysel üyelerin birbirleriyle çok daha az teması ve çok daha az BCS ile ilgili görev için çok daha az sorumluluğu vardır.

Bu nedenle, ağ bağlantısı ve katılımcıları arasındaki uyum kolaylıkla daha zayıf olabilirdi; her biri, çevresel bir eğitim programı için çevresel bir satış temsilcisi gibi hissedebilirdi. Aksine, ağdaki diğer bireylerle kendi ilişkilerini nasıl algıladıkları doğrudan sorulduğunda, “biz arkadaşız” yanıtını verirler. Bu bağlamda, “arkadaşlar” terimi, yakın arkadaşların birbirleriyle paylaştığı yakınlığı açıkça içermese de, sadece dostluktan daha fazlasını ifade eder.

Açık bir şekilde bu bireylerin niteliklerine ve işbirliği yapma yeteneklerine de işaret etse de, muhtemelen aynı derecede başarılı olma ihtiyacıyla da ilişkilidir; başarı, özellikle de bunun için kredi alma fırsatı varsa, bireyin “ev sahasında” fiyaskodan daha kolay dönüştürülebilir bir para birimidir.

Bu olasılık var çünkü istisnasız herkes BCS’nin işleyişini oluşturan görüşlerin çerçevesinin ve içeriğinin oluşturulmasına katılmaya davet ediliyor. Bu nedenle itibar ve kimlik yakından ilişkilidir; bireyin aidiyet duygusu, ağın ortak sahipliğinden kaynaklanır. Bireyin BCS’ye verdiği önem, sahip olduğu fırsata ve bu projeye koyma iradesine sahip olduğu yatırıma yansır.

Öğrenme ve Yenileme

Gösterdiğim gibi, BCS ağı içindeki çalışma, istikrar ve öngörülebilirliğin güvenli özellikler arasında olduğu sıradan bir üretim sürecine benzer. Açıkça, bu, eğitim programının HEI’ler ve kendileri arasında güvenilir bir sözleşme olduğuna güvenmek zorunda olan öğrenciler için geçerli değildir. Aksine, belirsizlik, öğrenci ücretleri, devletler arasındaki ilişkilere bağlı uluslararası anlaşmalar ve eğitim ve işgücü talebindeki yapısal değişiklikler gibi makro düzeyde çerçevenin koşullarına bağlıdır.

Diğer şeylerin yanı sıra, orta ve kurumsal düzeyde, BSC, diğer bölgesel çalışma programlarından, işbirliği yapan HEI’lerde yönetimde değişiklikler, katılım için HEI’lerin mali koşullarındaki değişiklikler ve önceliklerdeki değişiklikler ve yeni iç stratejilerin geliştirilmesinden kaynaklanan rekabetle karşı karşıyadır. bireysel HEI’ler. Bu örneklerin hiçbiri tek seferlik olaylar değildir. Bunun yerine, her biri BCS için ciddi sonuçlar doğurabilecek ve rutinleri ve çözümleri yenilemeyi ve yeniden düzenlemeyi gerekli kılabilecek sürekli tehditler ve beklenen olaylar olarak görülebilirler.

Bireysel düzeyde ve ağ içinde, genellikle hastalığa, personeldeki değişikliklere ve katılımcıların kendi HEI’lerindeki çalışma koşullarındaki değişikliklere bağlı olarak istikrar ve öngörülebilirlik eksikliği vardır. Kendi içinde bunun olumlu ve yenileyici etkileri olabilir ve yeni katılımcıların geçmiş operasyonlara bağlı kalmamaları ve dolayısıyla çözüm önerileri konusunda daha açık fikirli olmaları nedeniyle ağı daha esnek hale getirebilir. Öte yandan, makro ve mezo düzeylerdeki düzenlemelerin bireysel düzeydeki değişimlerle aynı anda gerçekleştiği görülmektedir. Doğal olarak, bir faktörün çoğu zaman diğeriyle el ele gittiğini söylemek mümkündür.

The post Öğrenme Prosedürleri – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).