Verilerimiz, sınıf tabanlı bir simülasyonla etkileşimin, mevcut sınıf tabanlı uygulamalı deneyim deneyimini desteklemek ve genişletmek için uygun bir yol olduğunu göstermektedir. Katılımcıların simülasyonu kullanmadan önce, simülasyonu kullandıktan sonra ve uygulama deneyiminden sonra toplanan yansımalarının analizi bu iddiayı desteklemiştir.

Simülasyonu kullanmadan önce katılımcı yansımaları

Bu katılımcıların tümü yerel okullarda gösteri derslerine maruz bırakılmıştı. Bu ziyaretler, öğretmenlerin ya okuryazarlık ya da aritmetik odaklılık sergiledikleri 60 dakikalık oturumlar şeklinde planlandı. Katılımcılardan gelen yorumlar, bu oturumların genellikle iki nedenden dolayı yapısını bozmanın zor olduğunu ortaya koydu.

İlk olarak, sınıftaki sınırlı deneyimleri ve tipik bir sınıf ortamındaki karmaşıklıklar nedeniyle, genellikle neye “bakacaklarını” bilmekte zorlandılar. Öğrenciler genellikle bu ortamda ne deneyimlediklerini bilmedikleri için bu deneyimleri analiz etmekte zorlandılar.

İkincisi, sınıfta olup bitenler üzerinde çok az kontrolleri vardı veya hiç kontrolleri yoktu. Sınıf organizasyonunun veya öğretme ve öğrenme deneyimlerinin planlanmasında veya tek tek çocuklara verilen yanıtlarda yardımcı olma fırsatı yoktu. Yaşadıkları şey aslında sahnelenmiş bir performans gibi görünüyordu.

Simülasyonu kullanırken katılımcı yansımaları

Otantik öğrenme ortamları için koşullardan yararlanan simülasyon tasarımı, bu katılımcıları destekler görünmektedir. Birçok katılımcı, senaryo boyunca hareketlerini destekleyen belirli olanaklarla simülasyon ortamının özgün olduğunu belirledi.

Bir katılımcı, “Gerçekçi öğrenciler, öğretmenler, veliler ve konularla gerçekçi bir sınıf ortamı olduğunu düşünüyorum. Bana gerçek bir sınıf ortamının nasıl olacağına ve gün boyunca ne tür kararlar vereceğime dair bir fikir verdi”.

Benzer şekilde, başka bir katılımcı, “bir öğretmen olarak benden ne bekleneceğini hazırlamama ve anlamama yardımcı olmak için beni öğretmenin yerine koyan” simüle edilmiş ortamın otantik bağlamını kabul etti.

Katılımcılar sürekli olarak simülasyon ortamının güvenliğini olumlu bir uygunluk olarak tanımladılar. Bir katılımcı, “Verdiğim kararlar en iyi değilse, herhangi bir ‘gerçek’ sonuç yaşamadan çeşitli durumlarla deney yapmamı sağladı” dedi.

Başka bir katılımcı, “Gerçek duygularla gerçek çocuklar üzerinde pratik yapmak zorunda olduğumuzu düşünmekten nefret ediyorum, bu yüzden bu çok iyiydi!” dedi. Simülasyonun çalışma süresi boyunca katılımcılar risk almaya ve karar vermeye teşvik edildi. Simülasyonun navigasyon tasarımı, katılımcıların kilit noktalarda karar vermeye “zorlandıkları” şekildeydi.

Araştırma bulguları nedir
Makalede bulgu örneği
Bulgu örnekleri
Makalede bulgular nedir
Araştırma bulguları Örnek
Makalede bulgular nerede bulunur
Bulgular
Bulgular nedir

Bir katılımcı, bu tasarım özelliğini simülasyonun kendisini sınıf gerçekliğine hazırladığı için olumlu bir unsur olarak tanımladı. “Çünkü siz soruyu cevaplayana kadar yön okları gölgede kalacaktı, bana sınıf rutininin devam etmesi için günlük seçimler yapılması gerektiğini fark ettirdi” dedi. Katılımcılara sanal sınıf ortamında karar verme sorumluluğu verildi.

Sadece karar verme fırsatı değil, aynı zamanda bunların öğretme ve öğrenme kararlarının zamanlaması üzerindeki ve bireysel olarak hedeflenen çocuklarla ilgili sonuçlarını görme fırsatı, birçok katılımcının belirlediği simülasyonun olumlu bir özelliğiydi. 

Aldığım her kararın sınıf üzerindeki etkisini, ‘muhtaç’ çocukların her zaman farkında olma ihtiyacını ve onların sınıf üzerindeki etkisini gördüm. Alınan güncellemeler beni bilgilendirmeye yardımcı oldu. Temelde sınıftan gerçekten sorumlu olduğumu hissettim”.

Bu sorumluluğa sahip olmak, öğretmenin rolüne ve tipik bir öğretmenin sürekli olarak yapması gereken çeşitli düşüncelere örnek teşkil ediyor gibi göründü “bir sınıfın kontrolüne verilmek, olayları perspektife koymaya yardımcı oldu, simülasyona dahil edilen derslerin ve koşulların çeşitliliği, anlamama yardımcı oldu. farklı öğrencilerin farklı ihtiyaçları olduğu için bu ihtiyaçlar ders boyunca çeşitli zaman ve aşamalarda ortaya çıkar. Ayrıca, bir öğretmenin gün boyunca vermesi gereken soruların ve kararların miktarına gözlerimi açtı.

Simülasyon tasarımı, katılımcıların kararlarına geri dönmelerini ve verdikleri kararları alternatif sonuçları görmek için değiştirmelerini sağladı. Katılımcıların çoğunluğu bunu simüle edilen ortamın olumlu ve destekleyici bir özelliği olarak tanımlamıştır.

Bir katılımcı, “Bence, yazılımın en iyi özelliği, sürekli olarak geri dönüp bir kararla farklı bir yol deneyebilmek ve bunun her çocuğu nasıl etkilediğini gerçekten görebilmenizdir. Ardından hangi kararın sadece kaynaştırma öğrencileri için değil, tüm sınıf için en faydalı olduğunu belirleyebilirsiniz”.

Ayrıca simülasyon, katılımcılar tarafından “derslere ve bir sınıfın günlük işleyişine, sınıf içinde meydana gelen türlere ve içinde bulunduğumuz farklı durumlara ilk elden bir bakış attık” şeklinde ilave bir pratik sınıf deneyimi olarak görüldü. 

Uygulama deneyiminden sonra katılımcı yansımaları

Katılımcıların çoğu, simülasyonun staj deneyimlerini desteklediğini açıkça belirtti. Bir katılımcı, “Liseden doğrudan gelen birinci sınıf öğrencisi olmak ve çocuklarla çok fazla deneyimim olmamakla birlikte, sınıfa atılmadan önce fikir vermesinin gerçekten yararlı olduğunu düşündüm” dedi.

Staj deneyimlerini tartışırken, katılımcılar simülasyon içindeki anahtar terminolojiye ve olaylara atıfta bulundular. Bir katılımcı, uygulama sırasında ‘bir kez modellenmiş veya rehberli okuma ve yazma grupları deneyimlemediğim’ konusundaki hayal kırıklığını kabul etti.

Bu öğretim döngülerinin sınıf simülasyonuna dahil edilmesi, öğrencileri uygulamalı deneyimlerine hazırlamakta ve onlara sınıflardaki temel unsurlara ilişkin bazı göstergeler sağlamaktadır. Bir katılımcının belirttiği gibi, bana bir öğretmen olarak uğraşmam gereken farklı şeyler hakkında biraz fikir verdi.

Bu katılımcıların her biri, simülasyona dahil edilen sınıf yönetimi öğelerinin uygulama deneyimlerini etkilediğini kabul etti. Bir katılımcı, simülasyondaki hedeflenen öğrenciler ile uygulama sınıflarındaki öğrenciler arasındaki benzerlikleri belirledi.

Bir diğeri, uygulamalı sınıflarında simülasyona dahil edilen davranış yönetimi tekniklerini kullandıklarını belirledi.

Uygulamadan sonra katılımcılardan gelen girdiler, simülasyon yazılımının mevcut versiyonunun bazı sınırlamalarını da ortaya çıkardı. İlk olarak, Anaokulu odağı tüm uygulamalı deneyimlerle ilgili değildi. Temel sınıf kavramlarının bir miktar aktarımı var gibi görünse de, simülasyonun diğer yaş gruplarına ve müfredat alanlarına genişletilmesi ihtiyacı ortaya çıktı.

Bir katılımcı, ‘Sınıfta ders verdiğim aşama için,1.Sahne1 sınıfındaolmama pek yardımcı olmadı. Sim’in Aşama 2/3’ öğrencileriyle ortaya çıkan farklı zorlukları kapsayacak şekilde genişletildiğini görmek isterim.

The post Araştırma Bulguları – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).