MANEVİ BİLİM VE MODERN EĞİTİM

Bugün, aşağıdaki derslerde izleyeceğim yolun bir ön izlemesini sunmak istiyorum. Konumun ifade ediliş biçiminden, bazı radikaller gibi, eğitimin on dokuzuncu yüzyıldan bugüne kadar gelişme biçiminin değersiz olduğunu ima ettiğim sonucuna varmamanızı rica ediyorum. Lütfen eğitimin ruhsal bilimin kendisine hayat vermesini beklediğine inandığımı sanmayın. Niyetim bu değil. Aksine, çok farklı bir konumdan başlıyorum.

Ondokuzuncu yüzyılda gelişen, pek çok örnek temsil eden ve günümüzün etkinliklerini etkileyen eğitimin artık belirli bir mükemmellik düzeyine ulaşabileceğine tamamen ikna oldum. İnanıyorum ki, günümüzde çeşitli bilimleri teoride ve pratikte şu veya bu nedenle incelemeye ve anlamaya, bunların hayata olan etkilerini kavramaya ve eğitime de ilgi duyanlara, eğitimi diğer bilimlerle karşılaştırmak gerekir.

Bu karşılaştırma yoluyla alışılmadık bir sonuca varabiliriz, ancak kendi deneyimimi ifade etmek istiyorum. Modern eğitimin, günümüz eğitiminin bir parçası olması gereken birçok değerli ilkeyi içerdiği sonucuna varabiliriz. Bugün eğitimin gerektirdiği istek ve uygulamalara baktığımızda sadece en olumlu izlenimi alıyoruz. Herbart gibi büyük bir adamı hiç de küçümsemediğimi belirterek başlamak istiyorum.

Herbart’ın eğitime bakış açısı hakkında çok şey öğrendim. Otuz yaşıma kadar hayatımın ilk yarısını Avusturya’da geçirdim. Herbart’ın pedagojisi, o zamanlar Exner’ın yönetimi altında oldukları için, tüm devlet okullarının altında yatan ilkeydi. tüm detaylarıyla ulusal model.

Bununla birlikte, düşüncelerimi Herbart tarafından önerilen pedagojinin ötesine, çoğu en modern eğitimi etkileyen diğer perspektiflerinkilere kadar genişletirsem, o zaman aynı zamanda sevinçle alabileceğimiz çok şey olduğunu da söylemem gerekir. pedagojik düşünce ve duygu alanı. Bu, eğitime modern uygarlığımızın çok önemli bir parçası olarak baktığımızda karşımıza çıkan bir düşünce akımıdır.

Öte yandan, pedagoji, yani tüm öğretme ve eğitsel düşünme sanatı, eleştiri her zaman var olmasına rağmen, hiçbir zaman bugün olduğu kadar geniş bir eleştiriye maruz kalmamıştır. Hem sıradan insanlar hem de profesyoneller eğitimi oldukça açık bir şekilde eleştirir, ancak eğitim genellikle kendini beceriksizce savunur. Örneğin yatılı yatılı okullar kuran ve eğitimin tamamen yenilenmesinden bahseden kişilerin söylediği her şeyi dinleyin.

Ardından, nüfusun geniş bir bölümünün bu tür tartışmalara nasıl katıldığını izleyin. Pedagoglar, uygulamalarının nasıl geliştiğini ve genel olarak nasıl sürdürüldüğünü savunmaya çalışırlar. Bunu yaparken şunu da kabul etmeliyiz ki, modern eğitim bilimimizin olağanüstü başarılarına rağmen, okullarda fiilen yapılanlara baktığımızda bu eleştiri tamamen temelsiz değildir.

Bilim Tarihi Ne is Yapar
Bilim Tarihi Bölümü
Bilimin kökeni nedir
Bilim tarihi Nedir
Bilim Tarihi ve Felsefesi
Benim manevi mirasım ilim ve akıldır hangi ilke
Bilimin tarihsel gelişimi kısa
Bilim tarihi PDF

Kendimizi bu iki bakış açısı arasında sıkışmış buluyoruz, ancak çok daha kapsamlı olan bir üçüncüsü daha var. Dikkatinizi bu bakış açısına çekersem, eğitim üzerine bir giriş dersinin sınırlarını aşacağıma inanmıyorum.

Burada İsviçre’de daha az fark edilebilir olsa da, Avrupa genelinde son beş veya altı yılda çok zor bir dönemden geçtik. Yine de burada, İsviçre’de bile, bunun on yıl önce hayal bile edilemeyecek bir zaman olduğunu kabul etmelisiniz. Kendimize sadece, on yıl önce insanların Avrupa’ya yayılmanın mümkün olduğunu hayal edip edemediklerini sormamız yeterli.

Savaş sırasında yaşanan korkunç deneyimlerin yol açtığı zararı da unutmamalıyız: Avrupa’nın büyük bir bölümünde sosyal ilişkilerde kaos. Bu kaosun iyiye gittiğine ve yakın gelecekte hayatın daha iyi olacağına inananlar sadece kendilerini aldatmaktadırlar. Bu kaotik ilişkilerin henüz başındayız.

Avrupa’daki bu toplumsal kaosa neden olanın sadece dışsal durumlar olup olmadığını sormamız gerekiyor. Olaya tarafsız bakarsak, bu ilişkilerin insanlar tarafından yaratıldığı için sosyal ilişkilerin sebep olamayacağını anlayacağız. Sebep insanlarda yatmalıdır.

Sorun şu ki, bugün her yerde toplumumuz içinde daha fazla “sosyal ilişki”4 için talepler duysak da, insanlar çok az sosyal ve çok fazla antisosyal duyguya sahiptir. Bunun, tüm harika pedagojik ilkelere, tanınmayı hak eden tüm başarılara ve en iyi niyetle yapılan her şeye rağmen ortaya çıktığını kabul etmekten kendimizi alamıyoruz.

Bütün bunlara rağmen, bugün insanları gerçek bir anlayışla karşılaşabilecekleri bir noktaya getirmeyi başaramadık. Ne kadar başardıklarımızı övmek konusunda insanların kesinlikle cimri olmadığı bir dönem görüyoruz önümüzde; ama aynı zamanda, işlerin saçma bir noktaya geldiğini de görüyoruz. En azından bazı insanların kalbinde, bugün Avrupa’da çok sinir bozucu olan bu grubu bizim eğitimimizin yaratıp yaratmadığını öğrenmek için bir istek doğmalıdır.

Daha yakından bakarsak, on dokuzuncu yüzyıl pedagojisinin o büyük şahsiyetlerini onurlandırmaktan başka bir şey yapamayacağımızı keşfederiz: Herbart, Ziller,5 Diesterweg,6 Pestalozzi,7 ve benzeri—hepsini sizin için adlandırmama gerek yok. . Öte yandan, örnek bir eğitim bilimine sahip olmamıza rağmen, öğretmek için örnek bilimden daha fazlasının olduğunu kabul etmeliyiz. Öğretimde özellikle önemli olan, o bilimi gerçek bir sanata dönüştürme yeteneğidir; o zaman eğitim bir sanat olur.

Daha açık olmak gerekirse, eğitimi sanatla karşılaştırırsak, harika bir estetiğe veya müzikte, heykelde veya resimde bir şeyin nasıl yapılacağına dair harika bir anlayışa sahip olabiliriz. Yani resim, heykeltıraşlık veya kompozisyon bilimi harika olabilir ama o bilimi uygulayabilmek farklı bir şeydir.

Sanat heykeltıraşları, ressamlar veya müzisyenler ile uğraşanların, insanların düşündüğü “bilimsel” ilkelere karşı gerçek bir antipatiye sahip olduklarını bile söyleyebiliriz. Bu tür ilkelerin kavramsal yaşamlarına girmesi bu insanlar için önemli değildir. Onlar için bu ilkelerin kendi işlerinde, tüm varlıklarında yaşaması ve bu ilkelerin kendi içlerinde canlı varlıklar haline gelmesi önemlidir.

Eğitimde de durum diğer sanat bilimlerindeki gibi değildir. Eğitmek için, örneğin yalnızca resim, müzik veya heykel uygulamalarıyla ilgilenenlerden çok daha bilinçli, çok daha fazla kavramlarla dolu olmalıyız. Yine de, gerçek pedagojik sanatçılar olacaksak, eğitimde doğru olduğunu anladığımız şeyler tüm varlığımızı doldurmaya devam etmelidir.

The post MANEVİ BİLİM – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).