Bu aynı zamanda yabancı uzmanların komisyonlarda çalışırken yaşadıkları sorunlardan birini de hatırlatıyor. Ev sahibi ülkeye karşı nezaketleri nedeniyle, bir değerlendirmenin ilk aşamalarında daha yüksek sesle konuşmaları daha az olasıdır. Bu nedenle, bu örnekte, Alman Eğitim Biliminin daha geniş alanlarından gelen ampiristlerin, alanın çevresinde olanlara kıyasla, değerlendirme kriterlerini belirleme konusunda ana karar vericiler olma olasılıklarının daha yüksek olduğu görülmektedir.

Bu değerlendirmenin grup dinamiğine ilişkin gözleminde Bolius, profesörler arasında tamamen aşina olmadıkları alanlar hakkında konuşma konusunda genel bir isteksizlik olduğunu ve yalnızca Alman profesörlere özgü olabilecek bir kültürel farkı tanımladığını belirtti:

Konularında ne kadar yetkin olurlarsa, pek çok profesör kendi alanlarının sınırlarının çok küçük bir miktarını bile aşan herhangi bir şeyi tartışmaktan o kadar korkarlar. ABD’de profesörlerin her konuda fikir beyan etmesi bence çok daha yaygın.

Bu, bir yükseköğretim değerlendiricisinin kendi alanının ötesinde bir ifadesizlik geleneği içerisinden yeteneği açısından oldukça ilginç bir noktadır. Değerlendirme seslendirmeyi gerektirir ve fikir üretmeyi ve bir dereceye kadar kesinlikle polemik tartışmasını gerektirir. Ancak Bolius’un daha da ileri sürdüğü gibi, tartışmayı polemikleştirme konusunda genel bir isteksizlik vardı:

Her şeyin çok dikkatli olduğunu söyleyebilirim. Bunların hepsinin zaman kaybı ya da onun gibi bir şey olduğunu söyleyen yok. Biraz şöyle: “Evet, şey…” ve “Çok iyi, ama… belki burada olabilir…” Yani, bence polemik yapma korkusu var.”

Şimdi, Hollanda değerlendirme sisteminin onların düşüncelerini nasıl etkilediğini incelemek için komisyondaki bireylerin duruşundan dönelim.

Hollanda
Hollanda evlat edinme
Finlandiya Türk öğrenci
Burası türkiye
Dünyanın en mutlu ülkesi
İTÜ de okumak
Yurt dışında okumak Finlandiya
İsveç te üniversite okuma şartları

Hollanda’dan Etkiler

Değerlendirmeler, hakemli dergilerdeki yayınlar gibi nicel nesnel verilerle destekleniyorsa, genellikle sağlam ve titiz olarak kabul edilirler. Değerlendirme komisyonu, değerlendirme kriterlerini bulmak için çalışmaya başladığında, Hollanda değerlendirme sistemine döndüler. Vroeijenstijn’in (1994) listesinden yararlanan Van Berkel ve Wolfhagen, öğretme ve öğrenme açısından değerlendirilmesi gereken bazı alanları aşağıdaki gibi özetlemektedir.

Bunların çoğu basit ve belirlenmesi kolay görünse de, diğerleri o kadar basit değildi. Kieser (1998), Hollanda sistemiyle ilgili bir takım açıkları zaten belirlemişti. Örneğin, önerildiği gibi araştırma çıktısını kalite, üretkenlik, uygunluk ve uygulanabilirlik kriterlerine göre tanımlamanın sorunlu olduğunu savundu. İlgililik, sadece bir kriterden alıntı yapmak gerekirse, birçok farklı şekilde yorumlanabilir ve söz konusu uzmanın bakış açısına bağlı olacaktır.

Bununla birlikte, komisyon Kieser’in eleştirilerinden haberdar olsa da, Hollanda sistemi, kesinlikle genel süreci açısından, baskın referans noktası olmaya devam etti. Bununla birlikte, bu yorumun gösterdiği gibi, Hollanda kriterlerinin yine de Eğitimin özel bağlamında yeniden düşünülmesi gerekiyordu:

Bu Hollanda yöntemini ne kadar basitçe aktarabiliriz? Nereye uyuyor? Nerede genişletilmelidir? Hangi şekilde? Ve nasıl her şeyi sunmaya çalışabilir? Kişi bu tür kategorilerle yerinde nasıl ilgilenir, bunları yerindeyken nasıl birlikte değerlendiririz? Eh, yerinde ziyaretlerimizden önceki toplantılarda gerçekten açıklığa kavuşturulması gereken birçok nokta vardı.

Uzman N, Hollanda sistemini mevcut bağlama uyacak şekilde genişletmek için neyin gerekli olduğunu bize anlatıyor:

Uygulama biraz daha değerlendirildi. Ve öğretim kısmı yeniydi. Hollanda’dan bir modelimiz vardı ama pek uygun değildi. [Uzmanın adı] öğretim bölümünün, bunun için ölçütlerin geliştirilmesinde nispeten önemli bir rol oynadı. Ve testi oldukça iyi geçtiler. Ne kadar iyi çalıştığına oldukça şaşırdım.

Grup, araştırmayı değerlendirme açısından Hollanda modelini uygulamada herhangi bir zorluk yaşamadı. Bununla birlikte, bireysel kriterlerin bir tür derecelendirme ölçeği olarak sınıflandırılabileceği fikrini geliştirdiler; bu, uzmanların çoğuna yabancı bir kavramdır ve bu nedenle bazıları bu yöntemi kullanmakta isteksizdir.

Sonunda olsa da, fikir kabul edildi. Bu yorum bize bunun neden böyle olduğunu anlatıyor: ‘Bunun [değerlendirmenin] bir gelişim süreci olduğu fikriyle benimsediler ve HEI’lere şunu söylüyoruz: ‘Biliyoruz ki siz bu kriterlere göre çalıştırılmadınız. ama aynı zamanda sistemin hareket edeceği yönün de bu olduğunu biliyoruz.

Bununla birlikte, çekinceleri olanlar, bir sıralamanın sözde ürünün kalitesini mutlaka yansıtmadığını hissettiler. Bu uzman, daha bireysel bir yaklaşımın değerlendirilmekte olan alana daha fazla adalet sağlayacağını ve geniş bir karşılaştırmalı taramadan kaçınılması gerektiğini düşündü: ‘Bence güçlü/zayıf yönler analizi yapmak ve üniversite ile çalışmak çok daha iyi. , güçlü yönleri geliştirmek ve zayıf yönleri sınırlamak için neler yapılabileceğini düşünün.

Bu nedenle, nicel ve sözde “nesnel” kriterleri kullanmaya zorlanan, ancak denetim altındaki disiplin ve mevcut kurumlar arasında homojenlik eksikliği nedeniyle olanakları kısıtlanan bir değerlendirme komisyonu görüyoruz.

Ters çevrilen başka bir fikir de, bir profesörün daha büyük bir ekibin parçası olmadan veya başka bir yerde bir HEI üyeleriyle işbirliği yapmadan yüksek kaliteyi sürdürmesinin imkansız olduğuydu, örn. her zaman bir bölüm içinde işbirlikleri veya disiplinler arası bağlantılar veya en azından araştırma grupları olmalıdır.

Daha yorumbilgisel fikirli uzmanlardan biri, daha çok dış araştırma kurumlarında bulunan araştırma grubu modeline kesinlikle karşı olduğunu söyledi. Eğitim Bilimleri içinde bu kalite kavramının daha az uygun olduğunu söyledi: ‘Tartışmalarda çok fazla sorun yaşadık ve bu konuyu gündeme getirmek için bilinçli bir çaba sarf ettim ve bunu yapmanın önemli olduğunu düşündüm.

Bu, yine, bu özel örnekteki uzmanın ifade etme cesaretini gösterdiği, komisyon içindeki bireysel seslerin gücü nosyonunu yansıtmaktadır.

Yayınlar ve etki faktörü

Komisyonun genel görünümüne, ağırlıklı olarak üniversite temelli yüksek öğretimde kaliteye ilişkin bir bakış açısı hakimdi, bu nedenle öğretmen yetiştiren kolejlerde bulunandan biraz farklı bir kültür. Diğer disiplinlerde sıklıkla kullanılan bazı kriterlerin bu bağlamda oldukça uygun olmadığı da ortaya çıktı.

The post Hollanda’dan Etkiler – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).