Bir grup insanın kolektif bir arayışa dahil olması için (yukarıda tartışılan gibi) her bir üyenin başkalarına güvenmesi ve kendisinin de güvenilir olması gerekir. Tayland’da büyük çaplı yolsuzlukların olması, insanların ulusal hedeflerin oluşturulmasına katılmasını ve bu hedeflere ulaşılmasına katkıda bulunmasını engelleyen önemli bir faktördür. Ülkenin, halkı ve özellikle hükümet yetkilileri arasında dürüstlük niteliğini geliştirmesi acildir. Yolsuzluk bir an önce ortadan kaldırılmalıdır. Burada da eğitim sistemine önemli bir rol düşmektedir.

Sağlık

Tayland’da sağlık standartları oldukça düşüktür. Özellikle kırsal alanlarda hastalık düzeyi genellikle yüksektir, tıbbi hizmetler yetersizdir; çevre temizliği standartların altında, çoğu insanda hijyen alışkanlıkları yok ve birçok yerde hava ve su kirliliği tehlikeli seviyelerde. Tayland tarımsal açıdan zengin olduğu için Tayland’da gıda ve beslenme teorik olarak bir sorun olmamalıdır. Ne yazık ki, durum böyle değildir.

Sorun, gıda ürünlerinin ne kalitesi ne de miktarı ile ilgilidir. Daha ziyade ekonomi ve yeme alışkanlıkları ile ilgisi var. Halk Sağlığı Bakanlığı’nın bir tahminine göre, 1978’de ilkokul çağındaki 60.000’den fazla çocuk, yetersiz gıda nedeniyle doğrudan veya dolaylı olarak öldü temel olarak, nüfusun uygun gıdayı karşılayamayan yoksulluk çeken grubudur.

Bakanlık ayrıca, sosyoekonomik durumları ne olursa olsun birçok Taylandlının, temelde temiz olmayan yiyecekler, pişmemiş yiyecekler ve çok baharatlı yiyecekler yemeleri nedeniyle sindirim sistemi hastalıklarına sahip olduğunu bildirdi. Sağlık göstergelerinin bir diğer seti olan brüt ölüm hızı, bebek ölüm hızı ve yaşam beklentisi hızı çok kötü değildir (sırasıyla 1978’de yüzde 9, yüzde 15 ve 56 yıl) ama çok daha iyi hale getirilebilir.

Ulusal bir kalkınma hedefi olarak sağlık, yalnızca eğitim yoluyla gerçekleştirilemez. Ekonomik ve sosyopolitik önlemler önemli bir rol oynamaktadır. Ancak eğitim, özellikle yeme alışkanlıkları hakkında bilgi ve tutumlar alanında çok şey yapabilir. Çoğu yemek alışkanlığı çocuklukta öğrenilir ve değiştirilmesi zordur ve bu, bu alışkanlıkların değiştirilmesine yardımcı olmak için eğitim için büyük bir zorluk olacaktır.

İş

Çalışma Bakanlığı’na göre, 1977’de yaklaşık 1,6 milyon kişi, yani nüfusun yüzde 3,8’i veya işgücünün yaklaşık yüzde 8’i işsizdi. Diğer ülkelerle karşılaştırıldığında bu rakam yüksek olmasa da, yine de Tayland ekonomisi için ciddi bir sorun çünkü “istihdam edilen” geri kalanlar aslında modernleşmemiş tarım sektörü nedeniyle eksik istihdam ediliyor. “Çalışan” grubun üretimi, işsizleri zar zor destekleyebilir.

Bu, hırsızlık ve suçların ana nedenlerinden biridir. Hapishane Departmanı ile yakın temas halinde çalışma deneyiminden yola çıkarak yazarlar, 1977’de işlenen tüm suçların yüzde 57’sinin parasal amaçlarla hırsızlık ve soygun olduğunu tahmin ediyor.

Büyük ailelerde arazinin miras amacıyla alt bölümlere ayrılması ve tarım tekniklerinin modernleştirilmemesinin birleşimi, tarım sektöründe eksik istihdamın artmasına neden oldu. Fazla emek kasabalara ve şehirlere döküldü. Bu kırsal kesim gençleri, kasaba işleri için bilgi, beceri ve tutumlardan yoksundur. Bu fazla insan gücünü, üretim amaçları için yararlı insan sermayesine dönüştürmek için ciddi bir girişimde bulunulmamıştır.

Fırsat eşitliği Nedir
Eğitimde fırsat eşitliği Nedir
Eğitimde fırsat eşitliği nasıl sağlanır
Eğitimde eşitlik
Eğitimde EŞİTSİZLİK örnekleri
Eğitimde eşitlik ilkesi
türkiye’de eğitimde fırsat eşitliği
Eğitimde fırsat eşitliği slayt

Mesleki eğitimin sağlanması, insan gücü tahminleri ve planlı kayıtlar olmaksızın bireysel düzeyde ilgiye hizmet etmek olmuştur. Öğrenciler çok az kariyer rehberliği alırlar; kırsal kesimden gelenler, şehirdeki işlerin ne gerektirdiği konusunda fazla bir fikre sahip değiller ve çoğu zaman bilgisiz kararlar veriyorlar.

Ve kırsal kesimden bir öğrenci akademik olarak başarılı olsa bile, Tayland’daki durum öyledir ki, bir işveren çalışanları seçerken akademik niteliklerden ziyade kişisel tavsiye üzerine çok daha fazla ağırlık verir. Bu nedenle, işgücü piyasasının doğası, kırsal kesimden gelen mezunlara sadece küçük bir kapı bırakmaktadır. Bu da işsizliği artırıyor.

Görünen o ki, mesleki eğitimin mevcut durumu değiştirilmeli, böylece hem eğitim sistemi hem de işverenler bu eğitimden sorumlu hale gelmelidir. Eğitim sırasında çıraklık, işveren açısından güvensizlik veya güven eksikliği ve kursiyerler açısından belirsizlik sorununu azaltmalıdır (hatta ortadan kaldırmalıdır).

İşin yoğun ve yoğun olmayan doğası nedeniyle ağırlıklı olarak tarım sektöründe olan eksik istihdam için, örgün ve yaygın eğitim, daha verimli hale getirmek için çiftçilerin emek kullanımını izleyebilir. İkinci kırpma veya alternatif kırpma, yoğun olmayan mevsimlerde başlatılabilir ve denetlenebilir.

Üretim

Tayland’da daha yüksek üretim ihtiyacı iki göstergeden anlaşılmaktadır: yaklaşık 318 ABD doları olan kişi başına gayri safi milli hasıla ve yılda 1.000 milyon ABD dolarından fazla uluslararası ticaret açığı. 1978 ulusal bütçesinin yüzde 13,3’ü borç ödemeye ayrılmıştır. Tüketim oranında bir artış olmadığı varsayılırsa, Tayland halkının eşit yaşamak için şu an olduğundan en az yüzde 13,3 daha fazla üretmesi gerekecektir.

Uluslararası ticaret açığı, Taylandlıların diğer ülkelerin ürünlerini diğer ülkeler için ürettiklerinden daha fazla tükettiğini gösteriyor. Kalıntı, esas olarak petrol, ağır makine ve sanayi ürünlerinin ithalatından kaynaklanmaktadır. Tayland bu ticaret açığını kapatmak istiyorsa, ya bu tür ürünlerin tüketimini azaltmalı ya da bunları kendi ülkesinde üretmelidir.

Her iki durumda da düşük üretkenlik ve belirli hatlarda üretim eksikliği durumunda eğitim sistemi yardımcı olabilir. Eğitim ve araştırma, halihazırda yerleşik mesleklerde artan üretkenliğe ve ithalatın yerini alacak yeni endüstriyel üretimin kurulmasına yönelik olmalıdır.

Sosyal Eşitlik

Tayland’daki sosyal eşitsizliğin ana kaynağı, servetin çok çarpık dağılımıdır. Bu, zenginliğin eğitim ve mesleki fırsatlar anlamına geldiği özgür bir toplumdur. Buna karşılık, eğitim ve meslek, daha fazla servete yol açmakta, böylece toplumdaki sosyoekonomik gruplar arasındaki refah eşitsizliğini artırmaktadır.

Bu durum için ileri sürülen birçok teoriden biri burada kayda değer. Yüksek düzeyde farklılaşmış bir toplumda kendini geliştirmek için sıkı çalışma ruhunun düşük olma eğiliminde olduğunu, çünkü üst grubun artık yeterince yüksek olduğunu ve daha fazla sıkı çalışmaya gerek olmadığını ve alt grubun hedefe ulaşmanın hiçbir yolunu görmediğini iddia ediyor. yüksek grubun zevk aldığı seviyedir ve bu nedenle çok çalışmayı bırakır, yalnızca orta grubu yüksek ile eşleştirmeye çalışmak için bırakır. Ancak orta grup da, hiç kimse çok çalışmadığı için olduğundan daha az çalışmaya başvurur. Sonuç olarak, eğer bu teori doğruysa, az çalışan insanlardan oluşan bir toplumumuz var demektir.

Bu sorunun çözümünde eğitim sistemine önemli bir rol düşmektedir. Birincisi, eğitimi herkes için ücretsiz hale getirebilir veya en azından farklı zenginliklere bağımlı hale getirmeyebilir. İkinci olarak, eşitlikçi yaşam hakkında bilgi ve anlayışlı bir tutum aşılamalı ve okulun kendisinde buna uygun ortamı sağlamalıdır.

The post Sosyal Eşitlik – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).