Halihazırda işlerken, kalite güvence sistemi, esas olarak, harici bir doğrulama kuruluşunun vereceği ağırlık ve meşruiyetten yoksun olan dahili kurumsal karşılığına dayanmaktadır. Yine de, öğretimle ilgili olarak dahili olarak değerlendirilen kaliteye odaklanıldığında bile, performansa dayalı teşviklerin “bonus” sisteminin bunu yeterince dikkate almadığı açıktır.

Öğretimin kalitesini değerlendiren araçlar, yokluklarıyla parlar. Göstergelerin düzenli olarak izlenmesinin kalite yönetiminde benzer şekilde tekil bir boşluktan yoksun olduğunu söylemek de doğru olur. Halihazırda yürürlükte olan bu iç prosedürlerin, departman düzeyinde gelecekteki gelişim için koşulları ve öncelikleri belirlemeye etkili bir şekilde yardımcı olup olmadığı da açık değildir.

Kısacası, bireysel teşvikler sisteminin, genişletilmiş yüksek öğretim sistemi içinde farklı biçimlerde mevcut olan tüm kurumsal misyon yelpazesine ve özellikle toplum hizmeti ve öğrenmeye yönelik yayınlar gibi faaliyetlere ne kadar duyarlı olduğu sorgulanmalıdır. burs ve bilimden ziyade.

Bunlar, mevcut durumunda İzlanda’nın kalite güvence sisteminin sınırları içinde meydana gelen noktalardan bazılarıdır. Bununla birlikte, bu sisteme daha az dahil olan ancak yine de mevcut sistemin işleyiş biçimiyle ilgili olan başkaları da vardır. Bunlardan biri, yasama kapsamı ile idari kapasite arasındaki boşluk gibi görünmektedir. Resmi olarak, mevzuat, Eğitim, Bilim ve Kültür Bakanlığı’nın yeni programları akredite etmesini sağlar. Gerçekte, Bakanlık bunu zamanında yapmak için kaynak yetersizliğinden dolayı kısıtlanmıştır.

Böylece programlar akreditasyon verilmeden önce hazırlanır ve üniversitenin teklif listesine alınır. Elbette bu, akademi tarafından girişimcilik girişiminin kanıtı olarak alınabilir. Ancak çoğu programın daha sonra onaylanması gerçeği, kalitenin korunmasına büyük ölçüde katkıda bulunamaz ve hatta akreditasyon standartlarının şu anda mevcut olmadığı akılda tutulursa, daha da fazla katkıda bulunamaz.

Part atış

Son olarak, dolaysızlığında belki daha az baskıcı olsa da, uzaktan öğrenmenin kalite güvencesi kapsamına nasıl dahil edileceği meselesidir. Uzaktan eğitime öğrenci kayıtları 2000 ile 2003 arasında neredeyse üç katına çıkmış ve İzlanda’nın yüksek öğretim sistemindeki tüm kayıtların yaklaşık %17’sini temsil etse de, belirli bir yasal çerçeveye sahip değildir. Görüşmelerimiz sırasında bu sektördeki hizmet kalitesiyle ilgili bazı endişeler dile getirildi. Bununla birlikte, bu sektörün kalitesi hakkında bilindiği gibi yaptığı katkı hakkında çok az şey bilindiği izlenimini koruyoruz.

Eşitlik

İzlanda’nın fırsat eşitliği vizyonunu karakterize eden beş özellik: toplumsal cinsiyet konularına baskın bir odaklanma, öğrenci finansmanı mantığında güçlü bir eşitlik tanımı, sosyal sınıfla belirgin bir meşguliyetin olmaması, yaşam boyu öğrenmenin başarılı bir şekilde bütünleştirilmesi. Ana akım yüksek öğrenim kurumları ve yurtdışında eğitim almayı doğal bir süreç olarak gören bir öğrenci kültürüdür.

Eğitimde eşitlik ilkesi
Eğitimde eşitlik Nedir
Eğitimde fırsat ve imkân eşitliği
Eğitimde fırsat eşitliğini engelleyen faktörler
Eğitimde fırsat eşitliği nasıl sağlanır
Eğitimde Genellik ve eşitlik örnekleri
Eğitimde fırsat eşitliği Makale
Eğitimde fırsat eşitliği pdf

Bu boyutların her biri İzlanda istisnacılığının gerçekliğine katkıda bulunur. Aynı zamanda her birinin başka bir önemi vardır. İzlanda’nın içinden bakıldığında, her biri mevcut reformların başarılarını yerleştirmek için bir tür işaret noktası sağlar. Bununla birlikte, harici bir bakış açısından, bu beş boyut İzlanda’daki yüksek öğretimin özelliklerini göstermektedir. Ayrıca, yüksek öğrenim sistemindeki gelişmelerin daha geniş bir uluslararası zemine yerleştirilmesine izin verirler. 1997 ve 2005 yılları arasında gerçekleşen reform önlemlerine alternatif bir bakış açısı sunarlar.

Eşitlikten Eşitliğe

1997 Yüksek Öğrenim Yasası, İzlanda’daki tanım, organizasyon ve yönetişim açısından bir dönüm noktasıdır, tıpkı yüksek öğretime uygulanan politikanın temel yapısını fırsat eşitliğinden hakkaniyete taşımada olduğu gibi. Yasa, politikanın odağını birincil hedef olarak erişimden kaydırdı ve bunun yerine sonuç, ürün ve kurumların iç verimliliğine odaklandı. Bununla birlikte, daha önceki on yıllarda ortaöğretim düzeyinde denenmiş ve test edilmiş olan bir hizmeti genişletme yönteminin kurumsal olarak yükseltilmesi, belirsizlikler olmadan değildir.

Kurumsal statü ve amaçta eşitlik reformun temel özelliklerinden biriyse, örneğin tüm kuruluşlar araştırma yapmaya çağrılır, bazıları bu sorumluluğu hızla üstlenme yeteneklerinde diğerlerinden daha eşittir, ancak herkes bunu yapma hırslarında eşittir. . Eşitliğe doğru kayma, ulusal politikanın merkezinde yer almasına rağmen, hem operasyonel alanda hem de kurumsal rol ve yerleşik statüde radikal değişiklikler olarak algılanan alanlarda belirli gerilimler yaratır.

Eşitlikten hakkaniyete geçiş, yükseköğretimin temel işlevini, bilgiye erişim meselesi olmaktan çok, işgücü piyasasının farklı sektörleri için hazırlanan ve eğitim veren farklı yüksek öğretim kurumları arasındaki bireysel seçimin maksimize edilmesi meselesi olarak yeniden tanımlamaktadır.

Gerçekte, toplumsal talepten çok, yükseköğretim kurumlarının hizmet vermeyi seçtiği seçmenler aracılığıyla ve “tüketici tercihi” ilkesi aracılığıyla aracılık edilen işgücü piyasası talepleriyle yönlendirilen bir sistemde temel sorun, kesinlikle daha yüksek bir verimlilik düzeyi talep etmektedir.

Aynı zamanda, Bilgi Toplumunun talep ettiği tedarik, kapsam ve adaptasyonun genel bir çeşitliliğini ve tutarlılığını desteklerken, özelleştirme ve rekabet güçlerinin, hızlı uzmanlaşmada örtük olan potansiyel kurumsal parçalanma güçlerini dengelemek için tek başına yeterli olup olmadığı sorusunu da ortaya koymaktadır.

Zorluklar

Mevcut politika hamlesi, yüksek öğretimde bir yer için rekabet eden öğrencilerden ziyade kurumların öğrenciler için rekabet ettiği stratejiye dayanmaktadır. Genişletilmiş “özel sektör” için politika ayrıca, şu ana kadar İzlanda Üniversitesi’nin uygulamadığı öğrenci ücretlerinin ilave teşviki için rekabet etmeyi de içerir. Yine de fırsat eşitliğinden hakkaniyete geçiş, daha önceki zamanlardan kalma olmasa da, yüksek öğrenimin yaygınlaşmasıyla varlığı çok daha anormal hale getirilen belirli sorunlu alanların altını çizmeye hizmet eder.

Daha kalıcı zorluklardan biri, İzlanda’nın başka yerlerinde olduğu gibi, özellikle lise düzeyinde saygınlık eşitsizliğinden muzdarip olan mesleki ve teknik eğitim sorunu olmaya devam etmektedir. Yetkili görüş, lise öğrencilerinin yaklaşık %70’inin bu yolu seçmesi gerektiğini savunsa da, gerçekte sadece %30’u bunu yapıyor. Ayrıca bu parkuru tercih edenlerin okuldan ayrılma oranı gerçekten çok yüksektir.

Hizmet sektöründe kalifiye eleman sıkıntısı çeken işverenler için ciddi bir rahatsızlık durumudur. Sendikalara göre, bu apaçık bir adaletsizliğin kaynağıdır. Hayat boyu öğrenme fırsatları daha sonra açılır, lise ve yüksek öğretim arasındaki zayıf eklemlenmeyi ancak kısmen dengeler.

The post Eşitlik – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).