Yukarıda ima edildiği gibi, en büyük ASEAN ülkelerinin öngörülebilir gelecekte evrensel ilköğretime ulaşma şansları konusunda biraz karamsarız. Gerek nüfus kontrol programlarında gerekse eğitim tesislerinin genişletilmesinde dikkatli bir planlamayla ve ekonomik alanda gayri safi milli hasılanın artırılmasıyla, 1990’larda bir zamanda hedefe ulaşılabileceği düşünülebilir.

Ancak planlayıcıların ihtiyaç duyduğu nüfus sayımı verileri her zaman doğru değildir ve gelişmekte olan ülkelerde plan tasarlama ve bunları yönetme sürecini verimli bir şekilde yönetmek genellikle zordur. Ayrıca, daha büyük ülkelerdeki ekonomik büyüme oranı, eğitim fırsatlarını genişletmenin maliyetlerini karşılamak için yetersiz olabilir.

Yaygın eğitim ve teknik/mesleki programlardaki geliştirme projelerinin çoğu hala deneme aşamasındadır, dolayısıyla etkileri henüz bilinmemektedir. Sistematik biçimlendirici değerlendirme pek çok projeye dahil edilmemiştir.

Bu nedenle, projelerden sorumlu kişiler, hataları düzeltmek ve zayıflıkları güçlendirmek ve böylece projeleri hedefte tutmak için faaliyetlerinin ilerlemesini izleyememiştir. Bununla birlikte, son yıllarda, program bileşenlerinin iyileştirilmesi için kullanılan sonuçlarla birlikte, etkili değerlendirmede cesaret verici bir artış olmuştur. Daha fazla sayıda eğitimci gerekli becerileri edindikçe, gelecekte bu tür daha dikkatli bir değerlendirme beklenebilir.

Yukarıdaki niteliklere rağmen, ASEAN ülkelerinin son yirmi yılda karşılaştıkları zorluklarla başa çıkma yollarından ve giriştikleri dahiyane yeniliklerden büyük ölçüde etkilendik. ASEAN ülkelerinin, evrensel eğitim sunma sorununa saldırma konusunda oluşturdukları örnekte dünyanın gelişmekte olan ülkelerine öncülük ettiğini tahmin ediyoruz.

Daha önce belirtildiği gibi, herkes için eğitim hedefine ne kadar yaklaşacakları, esas olarak nüfus artışını azaltmadaki başarıları, eğitim planlaması ve uygulamasında yapabilecekleri iyileştirme derecesi ve kazanabilecekleri para miktarı ile belirlenecektir. eğitim kurumuna koyun.

Eğitim Hedeflerinin Niteliksel İyileştirilmesi

Yakın zamanda sömürge kontrolünden kurtulan uluslar, genellikle eğitim fırsatlarının miktarını artırmaya odaklanır, daha sonra kaliteyi iyileştirmeye odaklanır. Güneydoğu Asya’da böyle olmuştur. 1950’lerde ve 1960’ların başında ASEAN bölgesindeki eğitimden sorumlu kişiler, öğretmen ve okulların sayısını olabildiğince hızlı bir şekilde artırmaya çalıştılar, ancak bu süreçte eğitimin kalitesi artmadı. Gerçekten de, daha az öğrencinin okula gittiği 1930’lar veya 1940’ların düzeyinden genellikle kötüleşti. Ancak, 1970’lerde, tüm ASEAN üyeleri, öğrenme düzeyini geliştirmek için büyük çaba sarf ettiler.

Bu tür çabalar, öğretim programının amaçlarını hem toplumun hem de bireysel öğrenicinin ihtiyaçlarına daha uygun hale getirmeye yöneliktir. En temel temel amaç evrensel okuryazarlık ve aritmetik üretmektir.

Diğer bir amaç ise öğrencilerin her sınıf düzeyi veya yaş düzeyi için başarı düzeyini yükseltmektir. Etnik gruplar arasındaki, dil grupları arasındaki, kentsel ve kırsal çocuklar arasındaki, sosyal sınıf düzeyleri arasındaki ve erkek ve kızlar arasındaki çeşitli gruplar arasındaki başarı farkını azaltmaya yönelik çabalar da vardır.

Bu hedefler dünyanın çoğu bölgesinde ortaktır, ancak ASEAN ülkelerinin bu göreve yönelik sistematik yaklaşımları özellikle dikkate değerdir.

Eğitimin temel sorunları
Eğitimde program GELİŞTİRME örnekleri
Türkiye de eğitim politikaları ve sorunlar
türkiye’de eğitim sorunları ve çözümleri
Eğitimde Program geliştirme Kitabı
Eğitimde program DEĞERLENDİRME Süreçler yaklaşımlar ve Modeller
Eğitimde Program GELİŞTİRME kitabı PDF
Türk eğitim sisteminin Sorunları pdf

KALİTATİF İYİLEŞTİRMEYİ ETKİLEYEN KOŞULLAR

Niteliksel gelişmeye dayanan önemli bir koşul, yirminci yüzyılın ilk yarısında ilgili olduğu düşünülen eğitim türü ile son yıllarda ilgili olduğu düşünülen eğitim türü arasındaki farklılıktır. Daha önceki bölümlerin gösterdiği gibi, beş ASEAN ülkesinden dördü 1940’ların başına kadar Avrupalı ​​sömürgecilerin kontrolü altındaydı ve II. Dünya Savaşı sırasında hepsi Japon askeri güçleri tarafından işgal edildi.

Bu dönemlerde eğitimin temel amacı, tipik olarak okulların sömürgecilerin anavatanlarındakilerin imajına göre şekillendirilmesi anlamına gelen sömürge yöneticilerinin amaçlarına hizmet etmekti. Kolonilerde yalnızca küçük bir seçkinler eğitim gördü ve kalite standartları ile müfredatın odak noktası, egemen uluslardan ithal edilenlerdi.

1940’ların sonlarında ve 1950’lerde ASEAN ulusları tarafından bağımsızlık elde edildikten sonra, yerli eğitim liderleri eğitimin yönünü değiştirme arzusunu dile getirdiler, okul tekliflerini yeni gelişen, bağımsız toplumların ve iyi ülkelerin sosyoekonomik ve kültürel ihtiyaçlarına uygun hale getirdiler. bireysel vatandaşların isteklerine uygundur.

1960’larda ve 1970’lerde, ulusal müfredat geliştirmede bir artış oldu ve eğitim liderleri daha kendinden emin ve kendi yönlerini belirlemeye ve eğer Batı’dan ödünç alırlarsa, kendi hedefleri ve gelenekten ziyade analiz eder.

Gelenek ve okullardaki çocuk sayısını artırmaya yönelik baskıların yanı sıra, eğitimin kalitesini etkileyen bir diğer faktör de öğretmen yetiştirmenin doğası olmuştur. Sömürge zamanlarında, birçok ortaokuldaki ve genellikle ilköğretim sınıflarındaki eğitmenler, sömürgeci güçten gelen yabancılardı.

Bağımsızlığın ardından, çoğu durumda yabancılar evlerine döndüler ve yerli öğretmenler genellikle eğitim personeli eksikliği olan yeni hükümetlerde liderlik pozisyonlarını kabul ettiler. Sonuç olarak, okullar öğretmenlerinin önemli bir bölümünü kaybettiler, tam da yeni uluslar okul sayısını artırmaya çalışıyorlardı.

Öğretmen ihtiyacını karşılamak için kısa kurslar kuruldu veya öğretmenlere sadece ortaokul eğitimini tamamladıktan sonra sertifika verildi. Öğretmenlerin eğitimi 1950’lerin başından bu yana yıllar içinde gelişmesine rağmen, neredeyse tüm ASEAN ülkelerindeki sınıflarda hala standartların altında sertifikalara sahip önemli sayıda öğretmen bulunmaktadır.

Daha az yeterli hazırlığa sahip olan daha yaşlı öğretmenler altında öğrencilerin ilerlemesine ilişkin çalışmalar, bu tür öğrencilerin okulda ve daha yeni ve daha ileri öğretmen eğitimi almış eğitmenler tarafından öğretilenlerde başarılı olamadıklarını göstermiştir. Bu nedenle, eğitimin kalitesi, öğretmenlerin hazırlıklarının yeterliliğinden güçlü bir şekilde etkilenmiştir.

Kalite üzerinde bir başka etki de, özellikle ders kitaplarının olmak üzere, öğretim materyallerinin yeterliliği olmuştur. Daha büyük ASEAN ülkelerinde, metinler genellikle yetersiz olduğundan, çocuklar kitapları paylaşmak zorunda kaldılar veya birçok okulda yalnızca öğretmenin bir kitabı oldu. Bazen mevcut materyallerin kalitesi düşük olabilir; bunun en büyük kusurlarından biri, ders kitaplarında kullanılan dilin öğrencilerin okuma düzeyi için çok karmaşık olmasıdır.

Ders kitapları mevcut olmadığında veya uygun olmadığında, öğretmenler genellikle ders anlatma ve ezberden okuma yaklaşımını benimserler veya öğrencilerin not defterlerine kopyalamaları için materyalleri kara tahtaya kopyalarlar.

Öğrenme kalitesi, öğrencilerin derslerine harcadıkları zamandan da etkilenmiştir. Okul günü iki veya üç saat kadar kısa olduğunda ve sınıfın bir öğretmen tarafından yetersiz yönetimi öğrencilerin ders çalışmak için harcadıkları zamanı azalttığında, öğrenmedeki ilerleme zarar görür.

The post Eğitim Hedeflerinin Niteliksel İyileştirilmesi – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).