Zaman zaman, politikacılar ve mahremiyet savunucuları, interneti kullanarak özel vatandaşlar hakkında kişisel bilgi toplamanın ne kadar kolay olduğunu halka açık bir şekilde kanıtlıyorlar. Örneğin, 2000 yılında ABD Senatosu için yürüttüğü kampanya sırasında, Nevada’dan Demokrat aday Ed Bernstein, seçildiği takdirde mahremiyet haklarının savunucusu olacağını ve sosyal güvenlik numaralarının alınmasını veya satılmasını yasadışı hale getiren federal yasayı destekleyeceğini duyurmak için bir basın toplantısı düzenledi. 

Sahibi olduğu mülkleri, eski adresleri ve komşularının adlarını ve telefon numaralarını ayrıntılarıyla anlatan ve tamamı internetten derlenen 17 sayfalık bir rapor sundu. Ama Bernstein şaşırtmayı amaçladıysa, yanlış izleyiciyi seçti.

Toplantıya katılan muhabirler, insanların yerini tespit etmek ve evlilik kayıtları, değerlendirici kayıtları, seçmen kayıt listeleri ve basılı formda veya çevrimiçi olarak herkesin erişebileceği bu tür kayıtları bulmak için rutin olarak aynı türden kamu kayıtlarını kullanır. Bu tür bilgilerin toplanması, İnternet yaygınlaşmadan çok önce rutin bir işlemdi; şimdi sadece daha uygun. Kamu kayıtlarının internete taşınması, evrak işlerini kısmakla ilgilenen ajanslar tarafından teşvik edildi.

Artık kullanıcılar “geleneksel” araştırmaların getirdiği engellerin çoğundan kaçınabilir. Örneğin, bir ajansın veya kütüphanenin çalışma saatleri kısıtlayıcı olabilirken, İnternet 24 saat sanal bir hizmet sayacıdır; bu, gazeteciler ve diğer araştırmacılar için gerçek bir nimettir.

Kimlik hırsızlığı hakkında tekrarlanan uyarılar ve önemsiz postayla artan rahatsızlık, bir Web sitesi tarafından istendiğinde kişisel verilerini sağlamayı reddeden birçok kişiye zaten sahip. Ve 11 Eylül 2001 terör saldırılarından hemen sonra yapılan bir PewResearch çalışmasında, Amerikalıların %70’i hükümetin e-posta iletişimlerini izlemesine karşı olduklarını söylediler.

ISP’ler ve İnternet portalları, kullanıcıların telefon numaralarına, postalarına ve e-posta adreslerine erişim sattıklarında veya kolluk görevlilerinin abonelerin kişisel verilerine ilişkin taleplerine hiçbir çekince göstermediklerinde, İnternet kullanıcıları haklı olarak öfkelenir.Hükümet düzenli olarak tartışır, kısıtlamalar bilgisayar mahremiyeti ihlallerini engelliyor ama yeni yasalar sorunun sadece bir kısmını çözüyor.

Kamuya açık kayıtlarda bulunanlardan çok daha şok edici olan şey, insanların başkalarının görmesi için gönüllü olarak internete koydukları kişisel verilerin miktarıdır. Ana sayfaların sayısı ve çeşitliliği, kamuoyunun bilgileri kimin görüntülediği veya sonunda nasıl kullanılabileceği veya suistimal edilebileceği konusunda çok fazla endişe duymadan kişisel çıkarlarını paylaşma isteğini kanıtlıyor.

Bir örnek olarak, hamile karısının ultrasonunun taranmış bir görüntüsünü içeren bir üniversite profesörünün Web sitesine rastladım. Sadece ailesinin yaklaşan doğumdan duyduğu sevinci paylaşmayı amaçlasa da, ultrasonla ilgili belgeler daha fazlasını ortaya çıkardı: karısının tam adı ve doğum tarihi, doktorunun adı ve kabul edilen hastane; Bu, kimlik hırsızlığı yapan biri için faydalı bir veridir.

Özellikle çocukların Web’in sahibi olduğunu öğrendiğimiz için, ebeveynlerin çocukları hakkında adlar ve fotoğraflar gibi çevrimiçi yayınlamaya istekli oldukları verilerin miktarına sürekli şaşırıyoruz.

Kişisel web sitesi örnekleri
En iyi kişisel web siteleri
HTML ile yapılmış kişisel Web Sitesi örnekleri
Kişisel web sitesi Nedir
Kişisel web sitesi Yapımı
Cv internet sitesi ne demek
Kişisel Web sitesi Örnekleri türk
Kişisel Web Sitesi ücretsiz

Federal yasa, tarafından ziyaret edilebilecek web sitelerini gerektirir. 13 yaşından küçük çocuklar Federal Ticaret Komisyonu düzenlemelerine uymak zorundadır, ancak bu, farkında olmadan çocuklarını ve başarılarını çevrimiçi geniş kitlelere tanıtan ebeveynler için geçerli değildir.

Çevrimiçi olarak ne tür bilgiler yayınladınız? Bir e-posta gönderdiyseniz, çevrimiçi alışveriş yaptıysanız veya bir Web sitesine kaydolduysanız, bir muhabirin dediği gibi bir “dijital döküntü” izi bıraktınız.

Geçen yıl gazeteciler, diğer şeylerin yanı sıra, adamın Amazon.com’da listelediği hediye tercihlerini kullanarak, Ocak 2001’deki toplu katliamda şüphelinin bir profilini oluşturdu. Bir çevrimiçi yayın olan Wired News, aynı adamın e-postalarını ortaya çıkardı ve çevrimiçi bir duyuru panosuna gönderildiğini bildirdi.

Bir teknoloji yöneticisinin dediği gibi, “Gizlilik konusunda endişeleriniz varsa, İnternet’i kullanmayın.” Sonuç olarak, bu bölüm hem bir kullanım kılavuzu hem de bir uyarı niteliğindedir. Yine de sizi, dizinleri, arama motorlarını, veritabanlarını kullanan ve her şeyden önce yaratıcı bir şekilde düşünen insanlar hakkında bilgi toplamanın en iyi yöntemlerinden bazılarına yönlendirecek olsam da, orada olanlardan rahatsız olabilirsiniz.

Ne de olsa, meraklı gözler yalnızca pazarlamacıları değil, bilgisayar korsanlarını, iz sürücülerini, hükümeti ve işverenleri de içerebilir. Kişisel bilgilerinizi bu sitelerden kaldırmayı düşünebilir veya en azından İnternet üzerinden ne tür özel bilgiler ilettiğiniz konusunda daha dikkatli olabilirsiniz.

ÇEVRİMİÇİ TELEFON VE E-POSTA KILAVUZLARINI KULLANMA

Birini bulmanın belki de en kolay ve en bariz yolu bir telefon rehberi kullanmaktır. Aslında, ChristianScienceMonitor’daki bir rapora göre, Amerikalılar 1998’de rehber yardımı için yaklaşık 5 milyar dolar harcadılar ve tek bir telefon numarası istemek bir kişiye bir dolara veya daha fazlasına mal olabilir.

Verizon Communications çalışanları 2000 sonbaharında şirketin 411 rehber yardımına ulaşmayı neredeyse imkansız hale getiren greve gittiğinde, birçok müşteri ücretsiz çevrimiçi rehber hizmetlerine yöneldi.

En eski siteler, tipik bir telefon rehberinde bulabileceğiniz bilgilerin aynısını sunuyordu, ancak birçoğu, geleneksel rehber yardım hizmetlerinin sunmadığı özellikleri içerecek şekilde genişledi.

Bu özellikler e-posta ve ters dizinleri (muhabirler tarafından kaynakları bulmak için rutin olarak kullanılır), haritaları, alan kodlarını ve hatta yerel hava durumunu içerir. Çoğu rehber yardım hizmetinin genellikle ek ücret talep ettiği çoklu listelemelerin bu sitelerde hiçbir maliyeti yoktur. 50 eyaletin tümü için beyaz sayfa (konut) listeleri ve ABD dışındaki birçok ülke için konut listeleri çevrimiçidir.

Ancak bir kişinin listelenmemiş bir numarası varsa, bunu telefon rehberi Web sitelerini kullanarak bulamazsınız. Bazı kablosuz müşterilerin cep telefonu numaralarını ve iletişim bilgilerini bulmaya yardımcı olmak için Web’de cep telefonu kayıtları birikmeye başlıyor.

The post Kişisel Bilgi Toplama – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).