Macaulay, İngilizce eğitiminin kültürel ve politik egemenliği kolaylaştıracağını varsaymış olsaydı, bu fikir kesinlikle emperyal uygulama tarafından desteklenmiyordu. İngilizce eğitimi almış Hintliler ve Mısırlılar “İngiliz yanlısı misyonerler” haline gelmemişlerdi. Aksine, onlar İngiliz karşıtı militanlardı. Bu durumdan sömürge yetkilileri, İngiliz yönetimine muhalefete katkıda bulunan önemli faktörlerden birinin İngilizce eğitimi olduğu sonucuna vardı.

İngiliz sömürge idarecileri, İngilizce’yi sömürgeleştirilmişlerin kullanımına sunan dolaylı yönetim sisteminin bu uygunsuz sonucunun İngiliz gücü için önemli bir tehdit oluşturduğunu düşündüler.

İngiliz yöneticiler, deneyimlerine dayanarak, İngilizce öğretiminin kontrolleri altındaki kolonilerin halkı üzerinde “rahatsız edici” olarak adlandırdıkları bir etkiye sahip olduğuna inanmaya başladılar. Bazıları bunun Batılı bir devlet ve demokrasinin gelişimi fikirlerini destekleyebileceğinden endişe ediyor ve sömürge yöneticileri olarak bu sonuçtan korktular.

İngilizcenin yaygınlaşmasının, otoritelerine saygının gelişimi üzerinde olumsuz bir etkisi olduğunu düşündüler. Denetlenmeden, İngilizce eğitiminin isyan için bir reçete olduğunu iddia ettiler.

Bu korkular, İngiliz sömürge otoritelerinin görüşüne göre, yirminci yüzyılın ilk yıllarında Hindistan’da gerçekleşti. Montgomery tarafından özetlendiği şekliyle 1918 Avam Kamarası’na gönderilen Montagu-Chelmsford Raporunda şunlar belirtilmiştir:

İngilizce kaç yıllık bir dil
Eski İngilizce dili
İngilizceyi kim buldu
Eski İngilizce dönemi
İngilizce kaç yıllık bir dildir
İngiltere
Eski İngilizce Kelimeler ve Anlamları
Eski İngilizce metinler

Ekonomik açıdan felaket olan sonuçlar, yalnızca edebi yüksek öğretim sisteminin büyüyen, iş bulamayan ve aşağılanmış ve ekşi olan, hoşnutsuz ve anarşist öğretiler için mümkün olan en iyi toprağı sağlayan, büyüyen bir yerli entelijansiya üretmesi gerçeğinde kendini göstermiştir. .

Ülkenin vücudundaki bu siyasi ve hükümet yarasından eğitim doğrudan sorumludur. Durumda yanlış olan asıl unsura, yani imalat, ticaret ve bilimin aktif endüstriyel hayata uygulanmasına yönelik tesislerin yetersizliğine karşı şikayetler ancak son yıllarda ortaya çıktı.

İngiliz yetkililer, dil eğitimi politikasına işaret etmekten çekinmediler. “Devlet memurlarının fabrikaları”nın, devlet çalışanları için “piyasa”yı geride bırakan bir İngiliz eğitimli arzı ortaya çıkardığında ortaya çıkan “eğitimli proletaryanın tehlikeli sorunu” konusunda uyardılar.

Bu durumda, arta kalan arzı oluşturanların çoğu “hoşnutsuz” hale geldi ve muhalefet hareketinde yer alma olasılıkları daha yüksekti. Yarım yüzyıl sonra ve yarım dünya ötede, Gold Coast’taki yöneticiler oradaki “huzursuzluk” konusunda aynı sonuca vardılar.

Sir Valentine Chirol: İngilizcenin Kontrolsüz Yayılmasının

Tehlikelerinin Yanları

İngilizce eğitiminin etkilerine yönelik bu eleştirmenlerin uluslararası alanda en çok tanınanı, hem Hindistan hem de Mısır’daki İngiliz politikasının önemli bir mimarı olan Sir Valentine Chirol (daha sonra Lord Chirol) idi. Chirol, The Times’da daha sonra bir araştırma olarak yayınlanan ve Richard Lugard gibi önemli emperyal yöneticilerin dikkatini çeken etkili bir dizi makaleyle endişelerine geniş yer verdi.

Chirol, “yalnızca işsiz olmakla kalmayıp birçok durumda neredeyse işsiz olan yarı eğitimli bir proletaryanın” yaratılması olarak adlandırdığı şeyi reddetti ve bu durumun yarattığı “acılığın” sadece “yabancı yöneticilere yayılabileceğini” ilan etti. başarısız olanların çoğunun kendilerini acımasızca aldatıldığına inandıkları yabancı eğitim sistemini ithal ettiler”.

Mısır’daki bir eğitim danışmanı, mevcut olmayan devlet işleri arayan İngilizce eğitimi alan öğrencileri kınarken aynı duyguyu dile getirdi. “Çok sayıda genç böylece, umdukları türden bir iş bulma umudu olmadan, tarım veya sanayideki doğal kariyerlerinden saptırıldı ve çevrelerinden ve ebeveynlerinin etkilerinden uzaklaştı”.

Burada “büyük sayılar” göreceli bir anlamda alınmalıdır. Örneğin Hindistan’da, yüzyılın başında veya 65 yıllık Macaulay politikasından sonra İngilizce konuşanların sayısı, erkeklerin % 0,68’i ve kadınların % 0,07’siydi, toplam nüfusun nüfusundan çok daha küçük bir oranıydı. şu anda ve herhangi bir toplumun seçkinleri olarak adlandırılabilecek her şeyi bile kapsamayan bir figür.

İlginçtir ki, Chirol ve diğer İngiliz devlet adamları ve sömürgeci yetkililer, İngilizce konuşmayı siyasi huzursuzlukla ilişkilendirmeliydi. Baştan sona gerçekten Macauleyciler olsaydı, bu düşünce akıllarına gelmezdi.

Öyle olsaydı bile, İngilizler yalnızca İngilizceyi yaymak isteselerdi, makul olarak, ne pahasına olursa olsun İngilizceyi kolonilerinin tüm nüfusuna empoze etme politikasını sürdürmeleri beklenebilirdi.

Her şeyden önce, İngilizler imparatorluklarını korumak istediler. Emperyal politikanın çoğu özelliğinde olduğu gibi bunda da pragmatisttiler. Dil politikası, salt dilsel ya da kültürel bir gündemin yerine getirilmesinin aracı değil, bir imparatorluğu yönetmenin yalnızca bir yönüydü.

Böylece İngiliz politikası, Macaulay’ın asla hayal edemeyeceği bir sona doğru yöneldi. Hindistan’da önde gelen bir İngiliz misyonerinin sözleriyle: İngiliz yönetiminin orada karşılaştığı soru, “sadece ismen öğrenci olan bu hayal kırıklığına uğramış adamın üretiminin nasıl önleneceği” idi.

Chirol’ün imparatorluğun dört bir yanında alarmı çalmasıyla, her iki kolonideki diğerleri arasında nüfuzlu Lugard’ın kulaklarını yakarken, yüksek İngilizce eğitiminden ziyade ilk “yerel” eğitime daha fazla ağırlık verilmesine karar verildi.

İngiliz eğitiminin sömürgecilik karşıtı hareketlerdeki rolüne ilişkin İngiliz algıları, hem Mısır hem de Hindistan’ın sömürge hükümetleri tarafından eğitim dili politikasının formüle edilmesinde önemli bir faktör oynamaya başladı.

Bu nedenle, küçük ölçüdeki İngilizce eğitimi bile İngiliz yönetimine karşı siyasi muhalefetin uyandığının belirtilerini gösterdiğinde (veya en azından İngilizler konuyu bu şekilde yorumladığında), İngiliz sömürge yönetiminin tepkisi hem Hindistan hem de Mısır’da İngilizce eğitimini azaltmak oldu.

İngiliz sömürge yetkilileri, İngiliz eğitimi ile sömürgecilik karşıtı hareketler arasında algıladıkları bağlantıyı, İngilizceye ve genellikle genel olarak “edebi” eğitime karşı bir muhalefete çevirme eğilimindeydiler. İngiliz yetkililer, “Hükümet görevlilerinin yetiştirilmesi için popülerliği yüksek öğrenime feda ettikleri” için kendilerini azarladılar.

Bununla birlikte, vurgu, “popüler”i genişletmek yerine daha yüksek olanı kısmaya verildi. Sömürge otoriteleri, “nicelik olarak dikkatle sınırlı ve esas olarak ülkenin teknik ve profesyonel ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik” bir yüksek öğrenim politikası seçtiler.

Uygulamada, Hindistan ve Mısır hükümetlerinin böyle bir politikanın arzu edilirliğine ilişkin tekrar tekrar beyanlarına rağmen, kitlesel eğitimi teşvik etmek için çok az şey yapıldı.

Yirminci yüzyılın ilk yıllarında Hindistan’da Lord Curzon’un yönetimi altında, eğitim sisteminin algılanan “kötülükleri” ile “yerel”i “doğru eğitim aracı” olarak vurgulayan bir politika kararı biçiminde ele alınmaya çalışıldı. İngilizce yüksek öğretime bağlı olarak ilköğretim için eğitim veriliyordu.

Ayrıca liselerde “edebiyat eğitimi”ne vurgu yapılmamış, üniversitelerde öğrenci sayısı sınırlandırılmıştır. Bu politika bir “Hindistan’da yüksek öğrenimi boğma girişimi olarak gören eğitimli Hintliler arasında şiddetli bir öfke patlaması olarak görülebilir.”

The post İngilizcenin Kontrolsüz Yayılması – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).