Ahlaki eylem, bir toplumda geçerli olan kurallara dayanır. Ahlaki eğitim, doğru olanı yapmanın önemine odaklanır ve genellikle onaylanmış tavırlarla ilişkilendirilir. 1900’lerin sonuna kadar, “edep” terimi genellikle etik ve ahlaki ifade etmek için kullanılıyordu.

19. yüzyılın sonlarından 21. yüzyılın başlarına kadar öğretmenlik mesleğindeki eğilimler incelendiğinde, öğretmenlik mesleğinin özel özelliklerine ilişkin değişimlerin gerçekleştiği görülmektedir.

Wallin (1893) Kasvatus-ja opetusoppi (Pedagoji ve Didaktik) adlı kitabında, bir öğretmen yetiştirme kolejine kabul edilen öğrencilerin gerektirdiği fiziksel ve zihinsel sağlık ve içsel bir çağrı da dahil olmak üzere gereken özellikleri özetledi.

Örneğin, öğretmenlerin ülkelerine ve dinlerine olumlu bir şekilde yaklaşmaları gerekiyordu. Öğretmenlerin çalışmaları yakından izlendi ve eğer bir öğretmenin davranışı bu gereksinimlerden saparsa, o zaman genel hayal kırıklığının odağı haline geldi. Bu gereksinimler 1940’lara kadar sıkı bir şekilde uygulandı.

Öğretmen olma çağrısı hisseden bireyin işine konsantre olması ve kendini geliştirmesi bekleniyordu. Öğretmenden iş için kişisel zamanını feda etmesi ve okul günü dışındaki görevleri mesleki sorumluluklarının bir parçası olarak görmesi bekleniyordu.

Tarihsel olarak, Finlandiya’daki öğretmenlik mesleği, öğretmenin bir çağrı ya da misyon olduğunu düşünen ve çabaları için “içsel ödüller” aldıklarını hisseden bireyleri cezbetmiştir.

Geçmişte, bir “çağrı” genellikle bir bireyin Tanrı tarafından çağrıldığını hissettiği ve kendisini işine adayarak hem kendisini hem de hayallerini feda etmesi gereken bir göreve atıfta bulunurdu. Bir çağrı hisseden bir öğretmen, işini bir hizmet olarak görür ve eğitim alanına ve öğrencilerinin hayatına katkıda bulunacak bir şeyleri olduğunu hisseder.

Finlandiya eğitim sistemi makale
finlandiya’da özel eğitim sistemi
finlandiya’da eğitim sistemi
Finlandiya eğitim sistemi şeması
finlandiya eğitim sistemi türkiye’de
Finlandiya eğitim sisteminin yapısı
Finlandiya Eğitim Bakanı
Finlandiya eğitim sisteminin amaçları

Öğretmenin eylemleri genellikle sınıfın dışına yayılır. Bir çağrı, kişinin çalışmasına ilişkin güçlü bir ahlak duygusu içerir. Günümüzde, bir aramadan bahsederken, genellikle “taahhüt” terimini kullanıyoruz.

Araştırmalar, titizlik, bütünlük ve düzenliliğin öğretmenler için belirlenen gereksinimlerde de vurgulandığını göstermiştir. Güçlü zihinsel sağlık öğretmenler için erken bir gereklilikti, ancak bu daha sonra 20. yüzyılın başında davranış, müzikalite, Hıristiyan ahlakı ve vatanseverlik modeline değiştirildi.

Bununla birlikte, 19. yüzyılda öğretmenler için belirlenen diğer şartlar hala çok etkiliydi. Öğretmenleri işe alırken, çiftçilik ve kırsal geçmiş tercih edildi, çünkü kırsal kesimden insanlar, öğrencileriyle benzer geçmişlere sahip olarak görülüyordu.

1940’larda öğretmenlik hala bir çağrı olarak görülüyordu, ancak öğretmenlerin aynı zamanda demokratik değerlere, yön duygusuna ve sunum becerilerine sahip olması, düzgün ve dürüst olmaları da gerekiyordu. Hristiyan ve ahlak gereksinimleri 1950’lere kadar etkili oldu.

Kentsel alanlardaki orta ve üst sınıflardan bireyler öğretmenlik mesleğine ilgi duymaya başladı ve öğretmen yetiştirme başvurusu yapmaya başladı.

1960’larda ve 1970’lerde öğretmenlik mesleği akademik bir meslek olarak görülmeye başlandı ve “çağrı” terimi “memur” etiği lehine bırakıldı. Devlet veya belediye için çalışan bir memur, toplu sözleşmelere ve ticaret organizasyonu kurallarına sıkı sıkıya bağlı kaldı.

Öğretmenlik mesleğinin gereksinimleri, sunum becerileri, doğru tutum ve işe ilgi duymaktı. Öğretmenler teknisyen olarak görülüyordu; yani, çalışmalarında çeşitli gözlem ve araçları kullanabilen biri. Yeni öğretim teknik modelleri, yeni bir tür öğretime izin verdi.

Kuikka (1993), bir çağrı hisseden bir öğretmen ile vicdani bilinçli öğretmen kavramı arasında bir paralellik kurmuştur. Böyle bir öğretmen, kendisini toplum üzerinde bir etkiye sahip olarak gördüğü için görevlerine önem verirdi.

1970’lerden itibaren, bir öğretmenin sunum becerilerine, çalışmalardaki başarısına, göreve uygunluğuna ve alana genel ilgisine değer verildi.

1950 ile 1970 arasında, giriş sınavları yapı ve içerik açısından oldukça benzer kaldı. Ancak 1971’de başvuru sahiplerinin seçiminde bir değişiklik oldu. Bilgiyi kanıtlayan bir giriş sınavına girmeleri istenmek yerine, öğrenciler ayrıca bir kişilik testi yaptılar.

Ancak 1975’te kaldırıldı ve bu nedenle giriş sınavı sürecinde çok uzun süre yoktu.36 Diğer bir değişiklik, kurgusal öğretimin yerine gerçek bir sınıfta yürütülen bir öğretim uygulamasının getirilmesiydi.

Bu reform, gözden düşmeye başlasa da 1996 yılına kadar muhafaza edildi. 1988’den 1990’a kadar, Joensuu dışındaki tüm Fin öğretmen eğitim birimleri, giriş sınavlarının bir parçası olarak stajı uyguladı, ancak sonunda 1998’de kalıcı olarak kaldırıldı.

Bir başvuru sahibinin öğretmen olmaya uygunluğu, özel bir sunum veya analitik görevler ve bir görüşme kullanılarak değerlendirildi. Gerçek bir öğretim uygulamasının uyarlanmasının nedeni, kurgusal öğretimin gelecekteki öğretim becerilerini tahmin etmek için güvenilir bir araç olduğunu gösteren araştırmadır.

Uygulama, öğretilen konunun yapılandırılmasına ve tutarlı işlenmesine dikkat etti. Öğrencilerle etkileşim de değerlendirilen bir yöndü. 1977’de, öğretmen eğitimi için başvuranların seçiminde bir değişiklik meydana geldi, çünkü artık resmi düzeyde başvuranın geçmişine, kişisel özelliklerine veya doğasına dikkat edilmiyordu.

1980’lerde, mesleki etik gerekliliklerin bir parçası haline geldi ve öğretmenler didaktik olarak düşünen, öğretim durumlarını analiz eden ve eylemlerinin öğretim üzerindeki etkisini değerlendiren profesyoneller olarak görüldüğü yaşam boyu öğrenme üzerinde duruldu.

Sürekli kişisel ve mesleki gelişim arayışında olması ve görevlerinde esnek olması bekleniyordu. Memur, uzman olmaktan bir çağrı hissetmeye dönüyordu.

2000’li yıllarda bir öğretmen yetiştirme programına kabul edilmek için gerekli olan örnek bir vatandaş için dış gereksinimler önemini yitirdi. Örneğin, daha önceki bir “kusursuz konuşma” gerekliliği 2007’de kaldırıldı.

Aynı yıl gerçekleşen kabul sürecindeki bir diğer değişiklik ise ön başvuru kriterleri olan iş ve yeterlilik puanlarını kitap sınavı ile değiştiren bir proje oldu.

Son birkaç yüzyıldaki gereksinimlerdeki değişikliklerden bağımsız olarak, bu güne kadar, öğretmenler kapsamlı bir tarama sürecinden geçmiş profesyonellerdir.

Kendi yolunda, giriş sınavlarının görevi öğretim topluluğu için statü oluşturmaktır: Mesleğe girmek zorsa, o zaman mesleğe kabul edilenlerin statüsü, bu tür mesleklerden daha yüksek kalır. uygulama gereksinimleri azdır.

Bu nedenle, giriş sınavlarının meslek üzerinde birleştirici, uyumlu ve güçlendirici bir etkisi vardır. Bu tür sert giriş sınavları, öğretimi diğer mesleklerden ayırmak için kullanılır.

Lindén’e (2001) göre, öğretmenlerin dışsal örnekleri yıllar içinde kaybolmuş olsa da, içsel örneklilik yalnızca biçimini değiştirmiştir. Bununla birlikte, toplumdaki değişiklikler mesleğe yansıtılır ve iş, bir öğretmenin hayatında belirleyici bir faktör olarak görülmez.

On yıllar boyunca, bir öğretmenin geçmişine olan erken ilgi ve uygulama seçim sürecinin gösterdiği şöhreti azaldı ve görevlerini tamamlama becerisine olan ilgi arttı.

The post Fin Öğretmen İmajı – Finlandiya’da Okul Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).