Toplum İçin Eğitimli Vatandaşlar Üretmeyi Hedeflemek

1723’te bir kraliyet kararnamesi, ebeveynlerin çocuklarına para cezası tehdidi altında cemaat tarafından öğretilmek üzere onları okumayı veya göndermeyi öğretmeleri gerektiğini belirtti. 1773’te onaylama dersleri zorunlu hale getirildi ve 1776’da cemaatçilerin okuma yazma becerilerinin ilk Kutsal Komünyonlarını almadan önce kontrol edilmesi gerektiği ilan edildi.

Kilise tarafından düzenlenen eğitim, okuma yazma öğretimi ve ilmihal ve Hıristiyan öğretilerini öğrenmeye ağırlık verdi. İlkokul ideolojisinin destekçileri, eğitimi kilise yönetiminden ayırmayı ve onu toplumun sorumluluğu haline getirmeyi savundular, ancak kilise, ilkokullarda öğretimin fazla liberal olacağından korktuğu için bunu onaylamadı.

Fin okul sisteminin içeriği ve eğitimin yönü 19. yüzyılın ortalarına kadar kilise tarafından belirlendi. Reformasyonun başlangıcında, eğitimin temel taşları Rab’bin Duası, İnancın İtirafı ve On Emir olmuştu.

Fin ilkokul sistemini kuran Uno Cygnaeus (1810-1888), bireylerin eğitimine yatırım yapmanın sosyal gelişim açısından önemli olduğunu belirten Pestalozzi’nin pedagojisinin temel fikrini benimsemiştir. Her yetişkin, çocukların “beden ve ruh gelişimini eşit” yaşadıklarından emin olmalıydı.

Okullar, el sanatları ve jimnastik gibi hem teorik hem de pratik konuları öğretecekti. Okulun görevi, bilginin öğrencide içselleştirilmesini sağlamaktı.

Cygnaeus, ilkokul sisteminin Hıristiyan temeli üzerine kurulması gerektiğini, ancak aynı zamanda pratik beceriler de öğretmesi gerektiğini düşünüyordu. İlkokulun sadece bir okuma ve okuma yeri olmaması gerektiğini ve tüm nüfus için temel bir eğitim sağlaması gerektiğini düşünüyordu.

Cygnaeus, ayrıcalıklı olmayanlara karşı sevgiyi çağırmaya çalıştı. Amacı, ilkokulu el sanatlarına dayalı olarak geliştirmekti, çünkü eğitim, öğrencilerin görsel, gözlemsel ve estetik anlayışlarının gelişimini teşvik etmek ve onlara araçları nasıl kullanacaklarını öğretmektir.

Cygnaeus’un düşünceleri, ilkokul sisteminin en önemli görevinin “bilişsel eğitim” olduğuna inanan Johan V. Snellman’ın  düşünceleriyle tamamen çelişiyordu.

Snellman’ın görüşleri büyük ölçüde Hegel’in düşüncelerine dayanıyordu ve genellikle soyut düşünme ve akıl yürütmeyi destekleyen bu felsefeye yöneldi. Snellman, bir öğrenci öğrenmeye aşık olursa okul sisteminin görevinde başarılı olduğunu hissetti.

Finlandiya Türkiye eğitim sistemi karşılaştırması
Finlandiya eğitim sistemi
Finlandiya eğitim sistemi şeması
Finlandiya eğitim sistemi makale
finlandiya eğitim sistemi türkiye’de
finlandiya eğitim sistemi türkiye’de uygulanabilir mi
Finlandiya eğitim sisteminin yapısı
Finlandiya okul öncesi eğitim

Cygnaeus’un ve Snellman’ın fikirleri arasındaki en temel fark, Snellman’ın okul sisteminin temel görevini bilişsel eğitim vermek olarak görmesi ve Cygnaeus’un öğrencilerin dengeli bir şekilde gelişmesi gerektiğini düşünmesiydi. İlkokul bilgiyi vurgulayan bir sisteme dönüşürken Snellman’ın düşünceleri galip geldi.

Snellman’a göre doğadan kültüre, zorunluluktan özgürlüğe ve anlamsızlıktan duyuya giden yola disiplin eşlik ediyordu ve öğrencinin yaşına göre değişiyordu. Üç eğitim yeri olduğunu hissetti: ev, ulus devlet ve toplum.

Sıkı okul disiplini talep etti ve şunları söyledi:

“Eğitime en çok desteği verenin disiplini olduğunu düşünüyoruz.” Snellman, okul sisteminin görevinin sosyal olarak üretken vatandaşlar, yasaları takip eden ve iyi davranış sergileyen toplum üyeleri üretmek olduğunu vurguladı. Okulda düzen ve disiplinin uygulanması yoluyla öğrencilere dolaylı olarak yasalara uymanın önemi öğretildi. Bir okulun birincil görevi, tüm nüfusa eğitim vermek olarak görülüyordu.

Kitle eğitiminin başlangıç ​​noktası, bireylere toplumu geliştirmek için bir yaşam hedefi vermekti. Bir bireyin erdemi, bir bütün olarak toplumun erdemini temsil ediyor olarak görülüyordu. Her insan kendisini hem ahlaki hem de manevi olarak sorumlu benzersiz bir birey olarak ve hem laik hem de manevi olarak daha büyük bir ortak menfaatin parçası olarak görmeliydi.

Hegel’in düşünce okulu Finlandiya’da yaygın olan geleneksel Lutheran ahlakıyla birleşirken, iyi çocuklar ve eğitimli vatandaşlar modeli, düzgün birey, Tanrı’dan korkan birey ve üretken bir vatandaşın gelişimi arasındaki diyalog fikrine dayanıyordu.

Vatandaşları vatansever ve erdemli bir şekilde eğitme fikrinin arkasında, Finlandiya İç Savaşı sırasında yaşananlara benzer başka bir çatışmaya girmek zorunda kalmamak için halkı birleştirmek ve genel eğitim seviyesini yükseltmek vardı. Öte yandan sosyo-ahlaki amaçlar, geleneksel Lutheran eğitim yöntemlerine dayanıyordu.

Bu modelde, çocukların anne babalar için değil cennet için Tanrı’dan bir armağan olduğuna inanılıyordu. Lutheranizm’in günlük adanmışlık ve görev bilinciyle yaşamaya odaklanması, çocukların eğitiminin önemini ve medeni erdemlerin ilahi kökenini vurguladı.

Snellman ve Cygnaeus, özellikle ilköğretim konusunda aynı fikirde değildi. Snellman, ilköğretimin ailenin görevi olmasını isterken, Cygnaeus küçük çocukların okul sistemine dahil edilmesi gerektiğini düşünüyordu. Başka bir deyişle, bu, evde eğitim ile ilkokul sistemi arasındaki ilişkiyle ilgili bir soruydu.

Disiplin ve Düzen Yolu

İlköğretim Kararnamesi (Kansakouluasetus) 1866’da yürürlüğe girdi. Yasanın bir sonucu olarak, Finlandiya’da öğretim tek tip ve düzenli özellikler kazanmaya başladı. Yasa, öğrencilerin ilkokula kentsel yerlerde 6 yıl, kırsal yerlerde ise 4 yıl devam etmelerini şart koşuyordu.

Kasaba ve şehirlerde, öğrenciler için yaş sınırı 8 ila 14 yıldı. Kararname ayrıca bir sınıftaki maksimum öğrenci sayısını da belirtiyordu: birinci sınıfta en fazla 40 öğrenci ve diğer sınıflarda en fazla 60 öğrenci olacaktı. Kanunun amacı, ilkokulu herkes için bir okul yapmak değil, onu belirli bir yöne itmekti.

Kasaba ve şehirlerde ilkokullar açılacaktı, böylece 8-12 yaşları arasındaki tüm gönüllüler gidebilsin. İlkokullar alt ve üst ilkokullara ayrıldı. Alt ilköğretim okullarında kız ve erkek çocuklara aynı sınıflarda eğitim verilirken, üst ilköğretim okullarında ayrı ayrı öğretilirdi.

27 Haziran 1889’da bu yasa değişti ve mevcut ilkokullarda, koşullar gerekliyse kızlar ve erkekler birlikte öğretilebilirdi. İlköğretim Kararnamesi, eğitimin zorunlu olduğunu belirtmemiş ve belediyeleri, ilçeleri veya şehirleri ilkokul açmaya zorlamamıştır.

Bu okulların sosyopolitik arka planı ilkokul öğretim programında görüldü. Okulların amacı, çocuklara çalışkanlığı öğretmek ve örneğin el sanatları öğreterek geçim kaynaklarını da çeşitlendirmekti.

The post Fin Okul Sisteminin Kökleri – Finlandiya’da Okul Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).