Bakanlığın ve kurumsal politikaları ve stratejileri de dahil olmak üzere Estonya yüksek öğretimindeki gelişmelerin genel olarak değerlendirilmesi bağlamında ele alınması gereken bir dizi endişe vardır. Bu bölüm, İnceleme Ekibinin gelecekteki politika geliştirme önerilerini ortaya koymaktadır.

Yönetim, yönlendirme ve planlama

Vurgulandığı gibi, İnceleme Ekibi, yükseköğretim kurumlarının özerklik düzeyini uygun görmektedir. Ancak, profesyonel yükseköğretim kurumlarına üniversitelere tanınanlara benzer düzeyde özerklik sağlamak için çaba gösterilmesi gerekmektedir.

Ekibin kaygısı, yalnızca kendi başına bir seviye oyun alanı yaratmakla ilgili değil, aynı zamanda profesyonel yüksek öğretim sektörünün gelişimini artırma ihtiyacını da yansıtıyor. Bakanlık, profesyonel yükseköğretim kurumlarına program sağlamalarında (Yüksek Lisans programlarının geliştirilmesi dahil) ve giriş koşullarını belirlemede yenilik yapmaları için daha fazla özgürlük vermeyi düşünebilir.

Kalite güvencesi ve resmi lisanslama, bir programın sunulup sunulmayacağını belirlemede yol gösterici yaklaşımlar olmalıdır. Ancak, Gözden Geçirme Ekibi, başarısızlık veya kalite eksikliğinin finansal riskini kuruma tahsis ederek, yükseköğretim kurumlarının adil bir sopa ve havuç dengesi yaşayacakları ve program sunumunda gerekli değişiklikleri yapmalarına izin verecekleri kanaatindedir. aynı zamanda uzun vadede sürdürülebilir olmayabilecek bir dizi yeni program geliştirmelerini engelliyor.

Tüm sistemi etkileyen aşırı merkezi yönlendirme ile ilgili ikinci bir endişe, akademik personelin görev süresi prosedürleridir. Ayrıntılı ulusal düzenleme ortadan kaldırılmalı ve görev süresi prosedürleri kurumlar tarafından düzenlenmeli. Yüksek öğretim sektörleri, ilgili sektörler için yönergeler geliştirmek veya iyi veya en iyi uygulamaları paylaşmak isteyebilir.

Kuratoorium ile ilgili endişe, Bakanlığı ve kurumları, kurumsal karar vermede toplumun rolünün nasıl iyileştirilebileceği konusunda düşünmeye sevk etmelidir. Zaman eksikliği veya üyelerinin bağlılığı mı, kurumsallaşmanın mı (yaklaşık yılda iki kez toplanıyor) yetersiz mi, yoksa Kuratoorium’un toplumu temsil etmekte yetersiz mi olduğu, röportajlardan damıtılması zordu.

Bu anlamda, Estonya’daki model, diğer yüksek öğretim sistemlerindeki deneyimlerden çok farklı değildir. Avrupa genelinde, hükümetlerin ve bireysel kurumların, kendi özel koşullarına uyduğu kabul edilen ancak mutlaka optimal çözümler olmadığı düşünülen belirli çözümler seçtiğini görüyoruz.

türkiye’deki eğitim projeleri
OECD ve eğitim
Gelecekteki eğitim senaryoları
Gelecekte eğitim alanındaki gelişmeler
Eğitim alanında yapılan projeler ve katkıları
MEB Eğitim Projeleri
OECD eğitim raporu 2020
Geleceğin Eğitimi

İnceleme Ekibi, yönetişim düzenlemelerinde toplumla gerekli bağlantıların resmileştirilmesini tavsiye eder. Özellikle, kamu yetkilileri, yükseköğretim kurumlarının stratejik yönetiminden sorumlu organlara, yani kurum konseylerine dış paydaşların katılımını genişletmeye çalışmalıdır. Programlar veya disiplinler düzeyinde de resmi düzenlemeye ihtiyaç duyulacaktır.

Bu, işverenlerin ve diğer paydaşların müfredat üzerindeki etkisini güvence altına alan departman veya program düzeyinde (danışma) komitelerin tanıtılması şeklinde olabilir. Bunu resmileştirmenin bir başka yolu, programların toplumdan (özellikle işverenlerden) gelen talepleri karşılamasını nasıl sağladıklarına dair kanıtları açıklamaları ve sağlamaları gereken programların akreditasyon mekanizmalarına dahil edilmesi olacaktır.

İnceleme Ekibi, özellikle eğitim ve politika değerlendirme alanlarında politika geliştirme için ihtiyaç duyulan bilgi tabanının iyileştirilmesini önermektedir. Ekip, veri tabanında kanıta dayalı politika oluşturma için mevcut olması gereken bir dizi önemli boşluk belirlemiştir.

Önemli bir adım, politikayla ilgili alanlarda sistem ve kurumsal düzeyde sistematik olarak veri toplamaktır. Bakanlık ayrıca, öğrencilerin eşitlik veya işgücü piyasası sonuçları gibi bir dizi kilit konu hakkında araştırma yaptırmalıdır. Bu, eğitim politikasına ilgi duyan Estonyalı araştırma gruplarından faydalanabilir.

Politika oluşturma, küçük bir yükseköğretim paydaşları ağı içinde resmi ve gayri resmi olarak gerçekleşir. Tüm paydaşları içeren danışma mekanizmaları mevcuttur ve yükseköğretim politikalarının geliştirilmesinde yerleşik bir diyalog kültürü vardır. Ancak bu bağlamda, Bakanlığın işverenlerin ve örgütlerinin ulusal düzeydeki tartışmalara katılımını teşvik etme çabalarının, kurumsal ve program düzeylerindeki (özellikle profesyonel yükseköğretim kurumlarındaki) katılımla eşleşecek şekilde sürdürülmesi gerekmektedir.

Sistemin entegrasyonu ve işbirliği ilgili herkesin gündeminde olmalıdır. Parçalanma kendi içinde endişe verici, ancak öngörülen demografik gelişmeler onu büyük bir endişe kaynağı haline getiriyor. Bakanlık konuyu 2006-2015 Estonya Yüksek Öğretim Stratejisinde ele almaktadır, ancak İnceleme Ekibine göre endişe yeterince araçsallaştırılmamıştır.

Belgede, “Yükseköğretim kurumlarının sayısı gereksiz yere fazla, mevcut çalışmalar işgücü piyasasının ihtiyaçlarını yeterince dikkate almıyor” deniyor. İşgücü piyasası ile bağları güçlendirmek için bazı eylemler önerilmektedir, ancak bakanlığın yakın zamanda alanın yeniden yapılandırılması, birleşmeler ve diğer organizasyonel değişikliklere dahil olmadığı için kurumların kendileri tarafından başlatıldığı ve yürütüldüğü görülmektedir. çoğunlukla, yüksek öğretim ortamında değişiklikler meydana getirmek için kalite güvencesi aracına (lisans ve akreditasyon) bağlıdır.

Ayrıca, profesyonel yükseköğretim sektörünün sınırlı gelişimi (öğrenci kaydının %21’i) göz önüne alındığında, Bakanlık önemini artırmak için destekleyici araçlar kurmak isteyebilir. Diğer birçok Avrupa sistemiyle karşılaştırıldığında, profesyonel yüksek öğrenim öğrencilerinin payı hala nispeten küçüktür. Bazı sistemlerde profesyonel yüksek öğretim sektörü üniversite sektöründen daha büyüktür.

Yükseköğretimde profesyonel bir sektör oluşturmak kolay değildir ve zorluklarla mücadele eden pek çok başka ülke vardır. Ancak, genel olarak (eski) İngiliz politeknikleri ve Alman Fachhochschulen çizgisinde, özellikle AMK sektörünün Finlandiya’da oldukça yeni ve çok başarılı bir şekilde kurulması gibi yararlı olumlu örnekler vardır.

Amaç, en yüksek kalitede mesleki ve mesleki eğitim ve öğretim sağlamaya adanmış farklı bir profesyonel/mesleki sektör yaratmak ve teşvik etmek olmalıdır: güçlü bir şekilde işveren odaklı ve her bir yerelliğin özel işgücü piyasası ihtiyaçları ile yakından bütünleşmiş bir sektör ve bölgedir.

Bu sektördeki kurumların, gurur duyabilecekleri kendilerine özgü misyonlarını geliştirmeleri ve kolektif olarak sahiplenmeleri gerekmektedir. Bu nedenle kalite güvence düzenlemelerinin profesyonel/mesleki amaçlara uygun olacak şekilde özel olarak tasarlanması gerekir: elbette akademik kalite ve titizlik esastır, ancak meslek kurslarının salt akademik standartlara göre değerlendirilmesi uygun değildir.

Güçlü bir sektör kendi yüksek statüsünü oluşturabilir, bu nedenle profesyonel/mesleki programlar ve nitelikler ikinci en iyi olarak görülmez. Ayrıca, lisans ve yüksek lisans dönemlerinin sonunda, öğrencilerin uygun destekle mesleki-akademik ayrımını (her iki yönde) aşmaları için fırsatlar yaratılabilir ve yaratılmalıdır.

Yükseköğretim kurumları arasındaki işbirliğinin artırılması esastır. Avrupa’daki gelişmelerle uyumlu olacak böyle bir stratejinin bir unsuru, sistem genelinde öğrenciler için daha güçlü bir şekilde esnek öğrenme yollarını ve önceki öğrenme deneyimlerinin doğrulanmasını teşvik etmek olacaktır.

Bu, hem sektörler arası (üniversiteler ve profesyonel yüksek öğretim sektörü, meslek okulları sektörü; kamu ve özel sektör) hem de belirli bir sektördeki kurumlar içinde ve kurumlar arası transferle ilgilidir. Operasyonel düzeyde, bu alandaki anlaşmaları resmileştirmek için yükseköğretim kurumlarıyla yapılan sözleşme araçlarının kullanılması önerilmektedir.

The post Gelecekteki Politika – Estonya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).