Bu bölüm, İzlandalı bilim adamlarının yakın çevrelerindeki dilden farklı bir dilde yazmaya zorlandıkları psikolojik çatışmalara ve gerilimlere odaklanmaktadır. Bu gerilimler, yabancı dil olarak İngilizce yazanların, özellikle de Araştırma ve Yayın Amaçlı İngilizce (ERPP) yazanların karşılaştıkları köklü zorlukların üstünde görünmektedir.

ESL ve EFL yazmanın geleneksel özellikleri, yerel olmayan ERPP yazarlarının karşılaştığı zorluklara genel bir bakış sağlamak için türe dayalı çalışmalar yoluyla genişletildiğinden, bu araştırma grubu son on yılda olgunlaştı. Zorluklar, temel dilbilgisi sorunlarından sözcük ve söylem düzeyi seçimlerine, paragraf geliştirmeye ve editörlerin bilimsel makalelerin farklı bölümlerinde karşılaşmayı bekledikleri “hareketlere” kadar uzanmaktadır.

Ayrıca, ajans ifadesi ve çok fazla yabancı dil alıntısı gibi kültüre özgü gelenekler, editörler merkez dışı bilim adamları tarafından yazılan makaleleri değerlendirirken caydırıcı olarak tespit edilmiştir. Flowerdew, anadili Çince olmayan İngilizce konuşanların/yazarların (NNS’ler) özelliklerini aşağıdaki şekilde özetler.

1999’da Çinli İngilizce yazarları hakkında yazılmış olmasına rağmen, özelliklerin bugün ve diğer NNS’ler için de geçerli olduğu ve çalışmamızdaki katılımcılar tarafından ifade edilen görüşleri temsil ettiği açıktır. Flowerdew (1999), uluslararası inceleme makalelerinin editörlerinin, ENL yazma geleneklerinin merkezinde yer alan yazar sesinin ya ana dili İngilizce olmayan yazılarda bulunmadığını ya da kültürel olarak uygunsuz bir şekilde ifade edildiğini iddia ettiğini bildirmektedir. Norveç’te yapılan bir araştırma, dilbilgisi veya yazım hatalarından ziyade metnin retorik, düzenleme ve ses unsurlarının bir Lingua Franca metni olarak İngilizceyi ana dil normlarından ayırdığını ve retorik geleneklerin disipline göre değiştiğini buldu.

Akademik dünyanın İngilizleşmesinin etkisi üzerine araştırmalar geliştikçe, yazar sesi kavramıyla birlikte ses ve kültürel kimlik sorunları gibi daha karmaşık sorunlar ortaya çıktı. Bu bağlamda kültürel kimlikle, Lustig’in tanımı uygun görünmektedir.

Kültürel kimlik, bir kişinin belirli bir kültüre veya gruba ait olma duygusunu ifade eder. Bu süreç, bir kültürün geleneklerini, mirasını, dilini, dinini, soyunu, estetiğini, düşünce kalıplarını ve sosyal yapılarını kabul etmeyi öğrenmeyi içerir. Normalde insanlar kültürlerinin inançlarını, değerlerini, normlarını ve sosyal uygulamalarını içselleştirir ve kendilerini o kültürle özdeşleştirir. Kültür onların benlik kavramlarının bir parçası haline gelir.

Lustig’in çocuklukları ve gençlikleri boyunca gelişen ve Lustig’in deyimiyle “kişinin benlik algısının merkezinde” olan tanımına uygun olarak akademisyenlerin ikili bir kimliğe, bir tür ulusal kimliğe sahip olabileceği ileri sürülebilir. Ancak, profesyonel hale geldikçe, daha uluslararası olabilen veya olmayabilen, kendi disiplinlerinin kültürü içinde varlığını sürdüren alternatif bir kimlik geliştirebilirler. Farklı akademik kültürler böylece farklı kimlikler geliştirebilir. Bazerman, onlarca yıl önce dilin işlediği bağlamın yazma şeklinizi etkilediğine işaret etmişti.

Hyland (2002), yazarların kendilerinin ve çalışmalarının güvenilir bir temsilini inşa etme yeteneğinin, “pragmatik yeterlilik” dediği şeyin merkezi bir unsuru olduğunu savunuyor. Yazarların, yerel toplulukları veya yerel olabilecek veya olmayabilecek çalışma toplulukları olarak yorumlanabilecek topluluklarının sosyal olarak şekillendirilmiş kimlikleriyle özdeşleşmeleri gerekir.

Önceki araştırmalarda, kimliğin dil seçiminde ve araştırma bulgularının hedeflenen kitlesinde önemli bir rol oynayabileceğini bulduk. Kimlik sorunuyla yakından ilgili olan, ELF yazmanın daha az “gerçek” hissettirdiği iddiasıdır. Bu, bir yazarın kişisel kimliği ile profesyonel sesi arasında var olabilecek gerilimler hakkında bir soruyu gündeme getiriyor.

İkinci dil nedir
Yarı dillilik Nedir
Bebeklerde çift dil eğitimi
Dengeli iki dillilik nedir
Bilingualizm Nedir
İkinci dil edinimi
İki dillilik Türleri
Çift dillilik Nedir

İzlanda’daki Politikalar ve Uygulamalar

İzlanda’nın ilan edilen ulusal dil politikası, İzlandaca’nın yüksek öğrenim dili olmasıdır. Benzer şekilde, İzlanda Üniversitesi’nin ilan edilen dil politikası, İzlandaca’nın hem yazılı hem de sözlü dil, araştırma ve yönetimde Üniversitenin dili olduğu şeklindedir.

İlan edilen politika ile uygulama arasında bir tutarsızlık var gibi görünüyor. Bunun açık kanıtı, Üniversitede mesleki ilerlemeyi yöneten düzenlemelerde görülebilir. Uluslararası dergilerdeki yayınlar İzlanda dergilerindeki yayınlardan çok daha yüksek puan alır.

Aynı mesaj, araştırma sonuçlarının uluslararası dergilerde yayınlanmasının şiddetle teşvik edildiği rekabetçi araştırma fonlarına başvurular için kılavuzlarda da verilmektedir. Baskının bir başka işareti de İzlandalı üniversite öğretim görevlilerinin en rekabetçi uluslararası dergilerde yayınladıkları takdirde finansal ikramiye ve profesyonel ilerleme ile ödüllendirilmeleridir.

Bu, akademik personelin araştırmalarını hakemli uluslararası dergilerde yayınlamaları için uluslararası baskıyla uyumludur (İngilizce okuyun). Ancak, bilginin küreselleşmesinin ardındaki varsayılan değerlerin sonuçları üzerine araştırmalar şimdiye kadar çok azdı. Englander ve Uzuner-Smith (2013) daha fazla prestij ve zenginlik sağlayan bir “meta” olarak bilimsel bilgi üretimine ilişkin uluslararası tartışmanın ideolojisini ve söylemini inceliyor.

Böyle bir “bilimsel çalışmanın metalaştırılmış tasviri”nin, çalıştıkları akademik ortamdan farklı bir dilde yayın yapmak zorunda kalan uluslar ve bilim adamları için gerginliğe yol açtığı sonucuna varıyorlar. Ayrıca, dil politikası ve dil desteği söz konusu olduğunda üniversitelerin de facto derinden ulusal oldukları da tartışılmıştır.

İzlanda gibi (330 bin nüfuslu) küçük bir nüfusa sahip bir ülkede İzlandalıların statüsünün büyük bir sorun olması anlaşılabilir bir durumdur. Akademisyenlerin anadili konusundaki endişeleri ile Üniversitenin uluslararası tanınırlık arayışı ile en iyi üniversiteler arasındaki çeşitli sıralama listelerinde öne çıkan bir yer arasında bir gerilim vardır. Pek çoğu, anadilin koruyucusu olmayı üniversitelerin en önemli rollerinden biri olarak görüyor. Üniversitedeki akademik personel bu nedenle kaya ile zor bir yer arasında sıkışıp kaldıklarını hissedebilirler.

İzlandalı araştırmacıların bu konular hakkında nasıl hissettiklerini daha iyi anlamak ve anlamak için aşağıdaki araştırma soruları geliştirilmiştir:

1. İzlandalı akademisyenler İngilizce yayınlamanın baskısını nasıl yaşıyor?
2. İngilizce yazmak İzlandaca yazmaktan ne şekilde farklı hissettiriyor?
3. Bilginler neredeyse yalnızca İngilizce yazmayı ne gibi yararlar ve ne gibi sorunlar öngörmektedir?
4. Görüşülen kişilerin görüşleri arasında farklılık var mı ve varsa sebepleri nelerdir?

The post İkinci Bir Dilde Yazmak – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).