Okumak için ek anlamlara sahip olan İkra emrine atıfta bulunulmuştur. A. Yusuf Ali’nin İngilizce Kur’an tercümesine yaptığı etkili tefsir, Peygamber’in nasıl okur-yazar olduğunu anlatan bu ayetlerle başlamaktadır.

Ayetler, İslami eğitimde ve İslam inancında okuryazarlığın rolüne dair çeşitli görüşler sağlar. Birincisi, okuryazar olmak keyfi bir eylem değil, Tanrı’nın talimatlarını kabul edenlerin evrensel bir yükümlülüğüdür. Ikraa emir kipinde belirtilir. İkincisi, okuryazarlık arayanlar Tanrı’nın yardımına sahip olacaklar ve bağlılıklarının karşılığı olarak anlayışla ödüllendirileceklerdir.

Dolayısıyla okuryazarlık, bireysel yeteneğe dayandırılmaz ve bu nedenle açıkça öğretimle ilişkilendirilmez. Yeterli bağlılığa sahipse, vahyedilen söze kulak vermeye istekliyse, herkes okuryazar olabilir.

Tersine, okuryazarlık, genel uygulamanın bilişsel bir becerisi olarak değerlendirilmez; Kuran’ın anlaşılmasına bağlıdır. Okuryazarlık, asıl görev olan Kuran’ı öğrenmekle birlikte kazanılır.

Üçüncüsü, doğru bir şekilde anlaşıldığında Kuran tek bir evrensel yoruma izin verir. Bu, özellikle Kur’an’ı vahyedilmiş kelimenin statüsünü reddeden alegorik bir metin olarak kullanabilenler olmak üzere, farklı bireysel yorumlara izin veren bir ilkeler ifadesi anlamına gelmez.

Bu, yalnızca İslam içindeki mezhepçiliği anlamak için değil, aynı zamanda Arapça’nın konuşulmadığı Müslüman ülkelerde Arapça eğitiminin önemini takdir etmek için de çok önemlidir.

Sosyal olarak, Arapça’nın kullanımı İslam’a birlik verir, tıpkı Latin ayinlerinin Protestan Reformu’na kadar Hıristiyanlığı katolikleştirdiği veya İbranice’nin Yahudi devletinin modern yaratılışına kadar Yahudi kimliğini geliştirmeye hizmet ettiği gibi, Latince ve İbranice’nin rahipler olması dışındadır.

Ayrıca, Hıristiyanlık ve Musevilik’te kutsal metinlerin derlenmesi uzun zaman dilimlerinde gerçekleşti ve Hıristiyanlıkta bu, metinlerin erken bir aşamada tercüme edilmesini içeriyordu ve orijinalliklerine dayalı olarak farklı yorumlara yol açıyordu.

Bütün Müslümanlar Kuran’ın gerçekliğini ve manevi otoritesini kabul eder. Bölünmeler, mezhepçiliği sürdürmek için doktriner yorumlar ortaya çıkmış olsa da, başlangıçta doktriner çizgilerden ziyade politik olarak gelişti.

İslam’da Sünni ve Şii teolojisine bağlı olanlar arasındaki temel doktrinel bölünme, İmamet kurumu ve doktriner yorum konularında dini liderliğin otoritesi ile ilgilidir.

Okuryazarlık Nedir
Okuryazarlık türleri
Kapsayıcı okuryazarlık
İşlevsel okuryazarlık
UNESCO okuryazarlık tanımı
Temel okuryazarlık nedir
Dijital okuryazarlık Nedir
Fonksiyonel okuryazarlık Nedir

Şiiler, belki de çok basit bir şekilde özetlemek gerekirse, ilahi ilham almış bir İmamın teolojik rehberliğini kabul ederler; Sünniler genellikle inancın yorumlayıcı anlayışlarını reddederler. En önemlileri arasında Ağa Han’ın İsmaili takipçileri olan kıymık Şii mezhepleri dışında, Arapça Kuran’ın teolojik otoritenin tek kaynağı olduğu ve anlamının zamansız ve açıklayıcı veya mecazi olmadığı konusunda fikir birliği vardır.

Son olarak Ali’nin ayetlerinde Peygamber’e sözlü olarak vahyedilen ve Kuran’da müminlerin okuması için bildirilen şu sözlere dikkat çekilmiştir: İkra! Gibb, “Kur’an’ın Muhammed’in yaşamı boyunca eksiksiz olarak yazılıp yazılmadığı, konusunda çelişkili geleneklerin bulunduğu bir sorudur.”

“Genel olarak kabul gören kayıt, ölümünden birkaç yıl sonra “parşömen ve deri artıkları, taş levhalar, hurma dallarının kaburgaları, develerin kürek ve kaburgaları, tahta parçaları ve hayvanların göğüslerinden” ilk derlemesini tanımlamaktadır. Muhtemelen, daha uzun surelerin mevcut kompozisyonunu karakterize eden düzensizlik ve kaba birleşmenin çoğu buna atfedilmelidir”.

Peygamber’e vahyedilen ve Mekke’deki şüphecilere ve Medine’deki yeni Müslüman topluluğa vaaz edilen ilahi sözleri anlatan Kur’an, şiirini ve inandırıcılığını hafızadan yüksek sesle okunmasından alır.

Bu, Peygamber’in vaazlarının kaydedilebilene kadar arkadaşları tarafından muhafaza edildiği ve daha sonra bir nesilden diğerine aktarıldığı mekanizmadır. Müslüman düşüncesinde Peygamber’in okuryazarlık kazanmasıyla itibar edilmesi önemlidir, ancak bunun yazılı ifade kapasitesini de içermesi olası değildir.

Okuryazarlığın, bireyin bilgiyi depolamak ve geri çağırmak için belleğe olan güvenini azalttığı ve bilgiyi hatırlamada akıl yürütmeyi kolaylaştıran bilişte temel değişiklikler meydana getirdiği düşünülmektedir.

Kültürü sözlü olarak aktaran, sosyal olarak eşitlikçi, teknolojik olarak karmaşık olmayan toplumların bilişsel özellikleri, Radin’in 1952’de The World of Primitive Man adlı kitabının yayınlanmasıyla harekete geçirilen uzun yıllardır yoğun tartışmalara konu olmuştur.

Radin, bu tür toplumların halk hikayeleri, soybilimleri, mitler, şarkılar ve sözlü geleneğin diğer örneklerinin entelektüel ürünlerini “bir dizi olay arasında mekanik, nedensel olmayan bir ilişki” kurmayı içeren anlatı yapılarında ilkel olarak değerlendirdi. Bu düşünce, Radin’in prototipi olan Eylem Adamı’nın “dünyanın var olduğundan ve olayların gerçekleşmesinden memnun” ifadesini özetledi.

Çıkarımsal, açıklayıcı akıl yürütme, elbette, sözlü geleneği oluşturan şeylerin çoğunda, özellikle de dini inançların vaaz edilmesinde kullanılır. Yaratılış mitleri, şarkılar, atasözleri ve benzetmeler, asıl amacı ikna edici olmayan çok farklı bir dini edebiyat türüdür.

Bunun yerine, paylaşılan deneyimi ilişkilendirmeye ve bireysel eylemlere rehberlik etmeye hizmet ederler. İslam, Musevi ve Hıristiyan kutsal literatüründe bu türden pek çok örnek bulunur; paylaştıkları hikayeler arasında Nuh, İbrahim, Kabil ve Habil ile Davut ve Golyat’ın hikayeleri vardır.

Bu hikâyeler yazılı metne dönüşmelerine rağmen hafızadan okunan halk hikâyelerinin karakteristik kronolojik anlatı yapısını korurlar. Hikâyeler, örneğin Kabil ve Habil’in kıssasında, Kitap Ehli arasındaki bölünmelerin kökenleri hakkında düşünmeyi teşvik edebilse de, bunların sosyal amaçları daha açıktır. Bu örnekte amaç, kıskançlık ve hasetlerin sonuçlarına karşı uyarmaktır.

Bu uyarı, Tanrı tarafından onaylandığı için dikkate alınmalıdır. Muhtemelen mekanik bir moda olması amaçlanan şekilde hatırlanmalı ve buna göre hareket edilmelidir.

Vaazlar, derin düşünmeyi teşvik etmek ve itaati teşvik etmek gibi ikili ve görünüşte çelişkili bir amaca sahiptir. Bu literatür, inananlar arasında inanmayanlar, şüphe duyanlar ve şüpheciler için olduğu kadar zaten ikna olmuş kişiler için de anlam taşımayı amaçlamaktadır.

Sonuç, dini ilkelerin ifade edildiği, detaylandırıldığı, resmedildiği ve diğer inanç ve uygulamalarla uzlaştırıldığı çok daha karmaşık bir metindir; kısacası, orijinal metni dinleyen bir dinleyici kitlesi ile tartıştı. Muhammed’in (ve İsa’nın) vaazları, yazılı metnin retorik kurallarına aşina olmayan, okuma yazma bilmeyenlerin toplantılarına yönelikti.

The post  Okuryazarlık – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).