Müfredat (belirli sınıf seviyelerinde belirli ders alanlarındaki belirli hedefler), yukarıda ele alınan eğitimin ulusal hedeflerinden türetilmiştir. Ders kitapları ve diğer öğrenme materyalleri bu özel hedefler temelinde yazılmaktadır. Mevcut ders kitaplarına ve öğrenme materyallerine yönelik büyük bir eleştiri, gerçeklere dayalı öğrenmeyi vurgulamaları, bazı durumlarda kanıtlanmamış varsayımları aktarmaları ve bilimsel ilkeleri öğretmeyi ihmal etmeleridir. Daha da kötüsü, gerçeklerin, sebeplerin ve varsayımların eleştirel olarak sorgulanması ihtiyacını öğretmeyi ihmal etmektir.

Mevcut öğretme-öğrenme süreci, genellikle öğrenci tarafında etkinlikten ziyade pasifliği teşvik eder. Öğrenci normalde sınıfta oturur ve öğretmeni dinler ya da kitap okur, öğrendiklerini hayata geçirmek için fazla fırsatı yoktur.

Örneğin, sınıf işbirliği eksikliği sorununu çözmek için öğrendiklerini uygulamaya çalışmadan işbirliği üzerine dersi çalışır. Dersin içeriği aynı zamanda aktif zihni değil pasif zihni teşvik eder. Örnek olarak, öğrencinin sigara içmesini veya alkol almasını yasaklar, ancak arkadaşları onu buna ikna etmeye çalışırsa ne yapması gerektiği konusunda rehberlik etmez. Sonuç olarak, öğrenci büyüdüğünde hayatın genel alanlarında aktif olmaktan geri çekilme eğilimindedir.

Yeni kurulan Müfredat Merkezi ve diğer müfredat grupları tarafından halihazırda yürütülen çalışmaların bu tür sorunların çözülmesine yardımcı olması beklenmektedir, ancak müfredat geliştirme döngüsünün ve öğretmen eğitiminin bunu başarması açıkça biraz zaman alacaktır.

Eğitim sistemini yönetmekten sorumlu olanlar tarafından yapılan eğitim çalışmaları, genel olarak, eğitimin (veya belirli bir alt sektörünün) belirli ulusal kalkınma hedeflerine ulaşılmasını teşvik etmedeki rolüne, eğitim için insan gücü tahminlerine ilişkin dersleri içermemektedir. ulusal kayıtlar, vb. Bunun yerine, belirli konu alanlarının öğretimi, değerlendirme, müfredat geliştirme veya ilkokul eğitimi üzerine çalıştılar.

Sonuç olarak, eğitimciler eğitim gelişiminin çeşitli alt alanlarında uzmanlaşmıştır ve bunu bu meslekteki hizmetlerinin nihai amacı olarak görmektedir. Çok az eğitimci, “ulus kalkınması için eğitim”i hizmetlerinde bulunma yaklaşımı olarak görmektedir.

Aslında, bu kavram 1973’te “gelişim eğitimi” alanında önerilen bir doktora programında tanıtıldığında, çoğu eğitimci bunun “eğitimsel gelişim” için yanlış bir adlandırma olduğunu düşündü. Neyse ki, program onaylandı ve 1974’ten beri uygulanıyor, ancak birçok insanda kafa karışıklığı hala devam ediyor. Bu sorunun üstesinden gelmek için çaba sarf edilmelidir.

Eğitim araştırması, geçmişte olduğundan daha fazla ivmeye ve daha iyi yöne ihtiyaç duyan başka bir alandır. Yukarıda bahsedilen eğitim çalışmasına paralel olarak, Tayland’da yürütülen eğitim araştırmaları, ülkenin kalkınma hedeflerine ulaşmasında eğitim sisteminin rolünün ne olması gerektiği; bireyin ve toplumun ihtiyaçlarına göre eğitimin amaçları ne olmalıdır; günümüz öğrencilerine ne tür politik ve ekonomik tutumların öğretilmesi gerektiği ve bu tutumların şimdi yeterince öğretilip öğretilmediği; mevcut müfredatta hangi alakasız materyaller veya nesnel olmayan bilgiler var ve bunların kaldırılması gerekip gerekmediğine bakılır.

Taylandlı lisansüstü öğrenciler ve Taylandlı araştırmacılar tarafından değil, çoğunlukla yabancı uzmanlar tarafından üstlenilen eğitim tahminleri üzerine araştırma, daha iyi sonuçlar için belirli bir konunun nasıl öğretileceği, hangi psikopatlığın ne olduğu gibi müfredat ve öğretimin ayrıntılı yönleriyle ilgilidir. Mantıksal özellikler ne ile ilgilidir. Bu tür araştırmalar kendi içinde iyidir, ancak politika planlaması için yetersizdir. Daha geniş bir araştırma yelpazesi arzu edilir görünmektedir.

Eğitim tanımı Ertürk
Eğitim tanımı makale
Eğitim Nedir tanımı
Eğitim nedir PDF
Karşılaştırmalı eğitim tanımı
Karşılaştırmalı Eğitim Sistemleri PDF
Eğitim Nedir akademik
Uluslararası ve Karşılaştırmalı eğitim Nedir

Sonuç

Tayland, tarım için verimli bir bölgede yer aldığı için şanslı bir ülkedir, bu nedenle halkı için gıda arzı ciddi bir sorun değildir. Hatta daha da şanslı olanı, halkının rahat hayatını koruyan bir yönetim sistemine sahip olması ve hüsrana uğramış bireylerin ruhlarına her zaman dinde huzur bulabilmeleridir.

Geçen yüzyılda dünyanın dört bir yanında bir dizi sosyoekonomik ve politik kargaşa olsa bile, Tayland halkı çok mücadele etmek zorunda kaldıkları hiçbir zaman çok zor bir dönem yaşamadı. Bu, Taylandlıların rahat bir yaşam tarzına sahip olmalarına, rahat ve arkadaş canlısı olmalarına, yabancılarla serbestçe kaynaşmalarına ve bazen de oldukça abartılı olmalarına neden olur.

Tayland eğitim sistemi, yukarıdaki sosyoekonomik ve politik arka planın bir yansımasıdır. Geniş görüşlü ve ileri görüşlü bir hükümdar, tebaası için eğitim başlattı ve iyi karşılandı. Daha sonra hükümet, eğitim sisteminin ivmesini, şimdi hükümet bütçesinin yaklaşık yüzde 20’sinden bir girdi alan ve ülkenin okul çağındaki nüfusunun yüzde 40’ını kaydeden bir şeye dönüştürdü. Sosyoekonomik-demografik faktörlerin pratik uygulamada rol oynamasına rağmen, tüm sosyal sınıflardan insanlar için erişilebilir açık bir sistemdir.

Tay ilk ve orta öğretim sisteminin bu incelemesi, onunla ciddi bir hata bulmadı. Bununla birlikte, gözden geçirme, düzeltilirse onu ulusal kalkınma hedeflerine ulaşmak için daha güçlü bir araç haline getirecek birkaç dezavantajı tespit etti. Tespit edilen dezavantajlar, eğitim hedeflerinde ulusal kalkınma hedeflerinin farkındalığı ve bu hedeflere kayıt modelleri, yönetim, müfredat ve eğitim konusunun incelenmesi yoluyla yanıt verilmesi alanında olmuştur. Çoğu durumda, bu dezavantajların her biri için daha iyi uygulamalar önerilmiştir.

Gelişen ve gelişen tüm dünya ülkelerinin artan beklentiler ve azalan kaynaklar sorunlarıyla karşı karşıya olduğu günümüz dünyasında, Tayland’ın da bu olguyla gerçekçi bir şekilde yüzleşmesi gerekiyor. Halkın tutum ve alışkanlıklarını değiştirebilen eğitim sistemi, kendisini ulusun ihtiyaçlarına hizmet etmeye adamak zorundadır. Daha iyi verimlilik ve etkinlik için uygun ayarlamalar yapmalıdır. Bu koşullar yerine getirildiğinde Tayland da halkına parlak bir gelecek vaat edebilir.

HEDEFLER

Beş ulusun tümünün bağlı olduğu merkezi nicel hedef, evrensel ilköğretimdir. Bu, altı veya yedi yaşındaki çocukların yüzde 100’ünün okula başlaması ve tüm bu çocukların beş ila yedi yıllık ilköğretim sisteminde ilerlemelerini sağlamak anlamına gelir. Singapur bu hedefe çoktan ulaştı ve Filipinler ve Malezya bu hedefe doğru iyi ilerleme kaydediyor. Endonezya ve Tayland’ın daha gidecek çok yolu var.

Ayrıca, beş ülkenin tamamı orta öğretim kayıtlarını genişletmeye çalışıyor. Bununla birlikte, ulusların liderlerinin genç gençlerin ne kadarını eğitmeyi amaçladığını ve resmi belgelerden hangi sınıf düzeyini belirlemek zordur.

The post Mevcut Eğitim – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).