En büyük tehlike, “Devlet sübvansiyonlarıyla bağlantılı koşullar” yoluyla olası devlet müdahalesiydi. Üniversitelere verilen devlet desteği, savaşlar arasında gelirlerinin yaklaşık üçte birine yükseldi ve o zamandan beri daha da arttı. 1952’ye gelindiğinde, devlet bağışları 1938’de olduklarının yaklaşık altı katı olacaktı.

Fonların ‘akıllıca ve etkili bir şekilde’ kullanılmasını sağlamak, aynı zamanda ‘Üniversitelerin sorumlu bağımsızlığının’ feda edilmemesini sağlamak UGC’nin göreviydi. Bu adresi izleyen tartışmaya yanıt olarak, üniversitelerin ihtiyaç duyduğu konusunda hemfikirdi. Bu, dünyanın meydana gelen dönüşümleri anlamasına yardımcı olmayı sağlıyordu.

Üniversitelerin güçlükleri ile halkın algısı ve görüşü arasında bir ilişki vardı: “demokratik ülkelerde kamuoyuyla temasa geçmeden çalışamayız ve eğer Üniversite özerkliğine saygı gösterilecekse, kamuoyu buna değer vermelidir”.

Bu sunumda Moberly, statüko hakkındaki iddiaların ötesine geçmedi, ancak 1940’ların sonlarında üniversiteleri çevreleyen sislerden daha fazlasını gören başka analist yoktu.

Genel olarak eğitim fırsatları savaş sonrası halkın ilgisinin daha güçlü bir odağı haline geldiğinden, üniversiteler hakkındaki görüşler değişiyordu. Moberly, 1948’de “Üniversiteler ve eyalet” konulu Rede dersine (tamamen Times Eğitim Eki’nde bildirildi) üniversitelere olan kamu ilgisinin arttığına işaret ederek başladı:

“Kamuoyu, onlar için daha fazlasını yapmaya ve onlardan eskisinden daha fazlasını beklemeye meyilliydi.” Özerklik ve akademik özgürlük için argümanları tekrarladı (“Toscanini ve orkestrasıyla ilgileniyor olsaydınız, programa karar verirken ana sesi ona bıraksanız iyi olur”).

Akademik hayatın üniversitelere bırakılmasının en iyi yönleri vardı: düzenleme, yaratıcı düşünme üzerinde olumsuz bir etkiye sahipti “üniversitenin en yüksek görevidir”.

Psikolojik kriz nedir
Kriz sürecinin Aşamaları
Kriz nedir
Kriz türleri nelerdir
Sağlıkta kriz nedir
Gelişimsel kriz nedir
Kriz ve kriz yönetimi Nedir
Kriz nedir kısaca tanımı

Toplum, üniversiteye yalnızca ‘temsilci’ olarak değil, aynı zamanda ‘akıl hocası’ olarak da ihtiyaç duyuyordu, bu rol belirli bir bağımsızlık ve siyasi müdahalenin yokluğunu gerektiriyordu. Moberly, başka bir yerde olduğu gibi bu konferansta, konferans adresinde olduğundan daha kesin olarak, “tam özerkliğe” karşı bir dava sundu:

İngiliz üniversiteleri Devlet üniversiteleri değildi; ama millet, onları, kendi kurallarını koymakta, kendi yoluna gitmekte sorgusuz sualsiz, özel ve gönüllü toplumlar olarak göremiyordu.

Bazı, son derece önemli, en azından ulusal kurumlardı; ulusal yaşamı yüz noktada güçlü bir şekilde etkilediler ve refahı için hayati öneme sahiplerdi.

Giderek artan bir şekilde Hazine’nin mali desteğine bağımlı hale geldiler ve yalnızca şu veya bu bölüm için değil, tüm topluma karşı yükümlülükleri kabul ettiler. Dolayısıyla, ‘kurumların fiili eleştirisi’ olarak Devlet, üniversiteleri hedefe uygun tutmak için belli bir sorumluluğa sahipti.

Devlet adamları ve yüksek memurlar, Gladstone’un tüm topluma atfettiği üniversiteler için bu “titiz saygıyı, sevgiyi ve ateşli sevgiyi” sıcak bir şekilde paylaşırken, her iki tarafın da önemli ölçüde kabul görmesi gerekiyordu.

Son yıllarda üniversite yetkililerinin millete karşı keskin bir görev duygusu vardı. ”Hatta hükümeti ve temsilcilerini, özellikle uzmanlaşmış insan gücü olmak üzere kamunun ihtiyaçları konusunda kendilerine rehberlik etmeye davet etmişlerdi.

Üniversitelere erişimi genişletme süreci göz önüne alındığında, “üniversiteler ve yönetici sınıf arasında şimdiye kadar var olan zımni anlayışı çok daha geniş bir kitleye yaymak” gerektiğinden, bu ilişki özellikle önemliydi.

Moberly, üniversitenin ve toplumun karşılaştığı ezici meydan okumayı yeniden tanımlamak için bu fırsatı kaçıramazdı: medeniyet belirsizliklerin ortasında çökmedikçe, ‘yeni bir amaç topluluğunda ortaya çıkabilecek etkili bir inancın bazı yeni entegrasyonunun yakında başarılması gerekir.

Bugün, diğerlerini gölgede bırakan sorun buydu. ” Üniversiteler, “bu en hayati yeniden yapılanmalarda” öncüler olarak hareket edebilecekler miydi, yoksa basitçe dünyanın genelindeki kafa karışıklığını ve sarsıntılarını mı yansıtacaklardı?

KRİZ

Üniversitelerdeki Kriz, dört ana argüman kategorisini içeriyordu: üniversitelerin krizinin doğası; üniversitelerin çalışmalarının belirli sorunları; dış ilişkiler; sorunlara çareler. Bunlardan ilki, kriz tarihi ve çağdandı.

On dokuzuncu yüzyılda onun yerine geçen “Hristiyan-Helenik” üniversite ve “Liberal” üniversite artık “teknolojik-demokratik” veya “bilimsel-faydacı” nın baskısı altındaydı.

Uygulamalı bilimin yükselişi ve egemenliği ve sürekli büyüyen öğrenci seçmen kitlesinin ortaya çıkışı, üniversitelere yeni bir kültürün güçlü unsurlarını getirmişti. Üniversiteler dünya krizini, iki dünya savaşının sonucunu ve atom bombası tehdidini yansıtıyordu.

Önümüzdeki yıllarda planlanan veya yapılan her ne olursa olsun, ‘dünya çapındaki felaketin yakın tehlikesinde, bu fiziksel güvensizlik, ahlaki ve manevi bir güvensizlikle eşleştirilir, bu muazzam yıkım güçlerine sahip olan nesil korku ve şüphe duyabilirdi.

Dünya, “vahşi zulüm, şehvet ve kanunsuzluğa yalnızca ara sıra bir hastalıklı sapma olarak değil, aynı zamanda yaygın ve iktidarda tanık oldu. Medeniyet cilasının inanılmaz derecede ince olduğu kanıtlandı. “

Dünyanın büyük bir kısmında bağlayıcı inançlar kayboldu ve “karışıklık, şaşkınlık ve uyumsuzluk var … gelenek pastası kırıldı, eski tanrılar tahttan indirildi ve hiçbiri yerlerini almadı”.

Savaş ayrıca ‘halkın zihninde üniversitelere karşı daha canlı ve sempatik bir ilgi yarattı’ ve üniversitelerin kendisinde de ‘yeni bir beklenti duygusu’ vardı. Ancak üniversite “bir Babel” idi.

Ortak bir ilişki yolu yoktur çünkü farklı bölümler farklı entelektüel dünyalarda yaşarlar. Ana sorular şu konu çevresinde dönüyordu;  Üniversiteler ne işe yarar?

Mezunları üzerinde ne gibi etkileri olmalı? Dış dünyaya karşı sorumlulukları nelerdir? ‘) Bazı üniversite öğretmenleri’ uyumsuz cevaplar ‘verdi, bazıları ise hiç vermedi.

Üniversitelerin gerçekleri, iddia ettikleri idealleriyle uyuşmuyordu ve tartışmalı siyasi ve dini sorunların ele alınmasında feci bir tabu vardı. Moberly, en güçlü pasajlarından bazılarını üniversitelerin parçalanmasına ve öğrencilerini terk etmelerine ayırdı.

Geleneksel rolleri, öğrencileri tabakalı bir toplumda liderlik için eğitmekti. Artık buna inanılmıyordu, ama kabul edilen başka hiçbir ideal onun yerini almamıştı.

The post Üniversitelerdeki Kriz – İngiltere’de Eğitim Sistemi – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).