Jurgen Habermas’ın (1962) kamusal alan anlayışına göre zorlayıcı politik ve ekonomik etkilerden olabildiğince özgür olan sivil siteler – öğretmenler, devleti koruyacak şekilde öğretmesi gereken kamu entelektüelleri ve kültür çalışanları olarak açıkça tanınmalıdır.  Mesele şu ki, eğitimciler tamamen sistemin dışında çalışabilir veya eğitim kurumları sosyal değişim için her şeyi kapsayan her derde devadır.

Bununla birlikte, bir ayak-in-out felsefesi yararlı olabilir: fikir, toplumun sınırlarını grup dayanışması ve bilinç yükseltme için bir yer olarak kullanmak ve aynı zamanda sistemin özünde çalışmaktır (örneğin , sınıfta) kurumlar içindeki baskın baskıcı uygulamaları merkezileştirmek ve ortadan kaldırmak içindir.

Bunu yaparken, eğitimciler, halk eğitimini ilk sırada konumlandıran daha geniş toplumsal düzeni değiştirmek için, öğrencilerin diğer kamusal hareketler ve alanlarla etkili bir şekilde ittifak kurabilecekleri yolları aynı anda sağlamalıdır.

Kurumsallaşmış ayrımcılık, Globe of Human Differences literatüründe, tanımlar listesinde ve hizmet içi hizmetlerden birindeki bir Latin, değer ve inançların sosyal olarak onaylanmış endüstrileriyle ilgilenmenin önemini vurgulamaya çalıştığında bahsedildi: Bunlar bireysel anlamsız davranışlardan daha fazlasıdır, sistematik hale gelmesi uzun zaman aldı.

Tersine, bireylere geri dönmek uzun zaman alacak. ” Ayrıca üçüncü yılın sonuna doğru Steele, CSC’ye “eğitimcilerin toplumumuzu şekillendiren kölelik gibi değerleri ve kurumları incelemesi gerektiğini” belirtti.

Komite, mikro düzeydeki politik, ekonomik ve sosyal değişkenler arasındaki birbiriyle bağlantılı bağlantıları ifade etmek için çalışmalıdır; kimliklerin oluşumu (kendilerininki dahil); ve ikincil grupların mikro düzeydeki sınıftaki akademik performansıdır. Diğer bir deyişle, tüm eğitim topluluğu, okulların daha geniş sosyal düzeni nasıl yansıttığını ve “güçlü kurumların ve grupların bilgiyi, sosyal ilişkileri ve değerlendirme biçimlerini etkileme yollarını” keşfetmelidir.

Bu şekilde, CSC üyelerinin çoğunluğu, kendi okul sistemleri de dahil olmak üzere toplumu yapılandıran kurumların iyi olduğu ve değişmesi gerekenlerin basitçe insanlar olduğu şeklindeki orijinal önermelerinin ötesine geçebilirler. Ancak bu, teori oluşturma yeteneğini gerektirir.

Teori, insanların sosyal dünyanın neden döndüğü ekonomik, kültürel ve politik ağları döndürdüğüne dair nasıl yorumladıkları, eleştirdikleri ve genellemeler çizdikleridir. O, gündelik olanı, yani neyin neden ve nasıl olduğunu anlamlandırma yeteneğidir.

Kültürel görelilik örnekleri
Kültürel rölativizm ne demek
Kültürel görelilik Kuramı
Kültürel görelilik örnekleri sosyoloji
Kültürel rölativizm ve insan hakları
Kültürel Görecelik ve İnsan hakları
Kültürel görelilik Nedir sosyoloji
Etnosentrizm ve kültürel Görelilik

İnançları ve uygulamaları sosyo-tarihsel oluşumlarını yapısızlaştırmak yerine psikolojikleştirmek, aslında eleştirel sosyal kuramı anlama ve üretme olasılıklarına aykırıdır. Dünya, bireyin iç işleyişine indirgenirse, o zaman, kendi kişisel deneyimlerinin ötesinde, çevrelerinde sosyal olarak neler olduğu hakkında genellemeler yapmak neredeyse imkansızdır – bu deneyimlerin üretildiği koşullar. Bu nedenle, “kültür” anlamsız bir terim haline gelir.

Merkezi Yönlendirme Komitesi ve atölye çalışmasının kolaylaştırıcıları ve katılımcıları, çoğunlukla, kendilerini bireysel hikayelerin paylaşılması ve “duyguların belgelenmesi” ile sınırladılar. Hizmet içi İnsan Farklılıklarının Dünyası, CSC’yi ve okul temelli komitelerin temsilcilerini bireysel görüşlerini dile getirmeye teşvik etti: “Kendi kişisel deneyimlerimizden ‘Ben’ ifadelerini paylaşmalı ve onlarla konuşmalıyız ‘inanıyorum’ ‘ Sanırım ‘- böylece genelleme pratiğinden kurtulabiliriz. “

Bireylerin kendi yaşam öyküleri etrafında seslerini duyurmaları ve kalıp yargıların sürekliliğinden kaçınmaları son derece önemliyken, yine de insanların inceleyebilecekleri ve sosyal kalıpları oluşturabilecekleri bir dile ihtiyaçları vardır.

Deneyimin ve tarihin bireyselleştirilmesinde GHD kolaylaştırıcılarının aradıkları şeyi kucaklayan eğitimciler, belirli bir kültürel gerçekliğe veya grup tarihine maruz kalmanın ne anlama geldiğini analiz etmeyi neredeyse imkansız kılar.

Bu nedenle, “ben” in özneler arası bir formdan, yani anlamın yaratıcısından ziyade ürün olduğundan daha sık anlaşılması imkansızdır. Sesleri sosyo-tarihsel öneminden ayrı olarak bireyselleştirmek yerine, bu tür anlatıları veya duygusal zihin durumlarını üreten ideolojik ve maddi bağlamla teorik bir ilişki kurulması gerekir.

Çeşitli insan tarihlerinin ve algılarının karmaşıklığını doğrulamak ve devreye sokmak için, Kritik Çok Kültürlü Eğitimin temel bir ilkesi, mesleki gelişim ve / veya öğretim söz konusu olduğunda, kolaylaştırıcıların ve hizmet içi katılımcıların (hem öğretmenlerin hem de hizmet içi katılımcıların) dahil edilmesidi) öğrenme sürecindeki sesleridir.

Bu tür bir demokratik katılım, herkesin yerini (özne konumu), deneyimlerini ve varsayımlarını sorgulamaya çağırır. Bu tür tarihler, boş, tanımlayıcı “I” ifadelerine indirgenmek yerine, sosyal teoriyi temellendirmek için derin örnekler sağlayabilir.

Birinci Bölüm’de tartışıldığı gibi, kamuoyuna duyurulan görüşleri ve değerleri dinlerken ve bunlarla ilgilenirken, fikir hizmet içi kolaylaştırıcıların veya öğretmenlerin aşağılayıcı veya sansür içermesi değildir. Daha ziyade, diyalojik etkileşim, insanları ayrımcılık biçimlerini yeniden üretmedeki suç ortaklığı konusunda herkesin kabul ettiği ve bunun sorumluluğunu üstlendiği bir noktaya kadar rahat bırakmayı amaçlamaktadır.

CSC gerçekten profesyonel gelişim yoluyla önemli bir sosyal değişim getirmeyi umuyorsa, organizasyon umutsuzca, birey ve sosyal arasındaki diyalektik gerilimle boğuşarak kişisel ve politik arasındaki yapısal bağlantıları daha derinlemesine kurmaya ihtiyaç duyar.

Paulo Freire’nin (1996) belirttiği gibi, “diyaloğa giriyorum çünkü bilme sürecinin sadece bireysel karakterini değil, sosyal olduğunu da tanıyorum”.

Eleştirel sosyal teori olmadan, grup muhtemelen mesleki gelişimin temel amacının ayrımcı olaylara yanıt vermek için mekanik stratejiler aramak olduğu sonucuna varacaktır. Örneğin, personelinin bazı üyelerinin sert davranışlarıyla yüzleşmeye istekli olan Fred, “Öğretmenlerin salonunda ırkçı bir söz duyarlarsa öğretmenlerin yanıt verebilecekleri stratejileri bilmek istiyorum!” diye sordu.

Eğitmenler, önemli bir adım olan etkili bir yanıt aramadan önce, önce baskıcı davranış hakkında nasıl kuram geliştireceklerini öğrenmeli ve daha sonra bu tür adaletsizlikler üzerinde robotik değil, bilgili bir konumdan hareket etmelidir.

Kültürel Göreliliğin Tuzaklarından Kaçınmak

Beşinci Bölümde tartışıldığı gibi, çok kültürlü eğitimi işleyen bir kültür duygusu olmadan belirli güç ilişkileri içinde nasıl üretildiğini ve daha sonra yaratmak ve sürdürmek için neyin işe yaradığını ele almak zordur.

The post Kültürel Görelilik – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).