Nicel araştırma verileri, öğretmenlerin tercih ettiği etkinliklerin temel olarak düşük düzeyli düşünme becerilerini içerdiğini ve alıcı ve yönlendirici öğretim mimarilerini kullandığını ortaya koydu. Öğretmenler sanal sınıfı bir kaynak merkezi veya öğrenciler ve öğretmenler arasında bir iletişim yeri olarak algılamışlardır.

Öğrenciler pasif bir rol oynamaya devam ettiler ve öğretmenlerin talimatlarına tepki gösterdiler. Bu yeni ortamın işbirlikçi öğrenme, üst düzey düşünme becerilerini içeren etkinlikler ve rehberli keşif ve keşif yaklaşımlarını kullanan etkinlikler için kullanıldığını destekleyen hiçbir kanıt yoktu.

Sekiz öğretmen A-H ile yapılan görüşmelerin transkriptlerinin analizi, sanal sınıfın geliştirilmesine yönelik öğretmen açıklığında çeşitlilik gösterdi. Dört farklı açıklık kategorisi tanımlanmıştır. A ve G öğretmenleri “değişime açık değil” kategorisinde; C ve D öğretmenleri “önceden uygulamaya açık” idi. F öğretmeni “keşfe açık” iken B, F ve H öğretmenleri “açıklıkla karşı karşıya kalan düzenli kullanıcılar” idi.

Sanal Sınıf Kullanımı İçin Öğretmen Paradigması

Görüşülen kişilerin çoğu (öğretmen A-H), öğretmen ve geleneksel sınıfın rollerinin sanal sınıfla değiştirilemeyeceğini iddia etmiştir. Sanal sınıf, geleneksel sınıfı tamamlayacak veya geleneksel sınıfın bir uzantısı olacaktı. Öğrenciler için ek veya başka öğrenme fırsatları sağlayabilir. Görüşülen birçok kişi, kaynak merkezi olarak sanal bir sınıfı kullanmayı tercih etti.

Öğretmen B, öğrencilerin birlikte çalışması için alıştırmalar yükledi. H Öğretmeni sanal sınıfa hem çalışma notlarını hem de alıştırmaları yükledi. Öğretmen C, öğrencilerin okuması için ek öğretim kaynakları göndermeye hazırlandı. Sanal sınıf, öğrencilerin öğretmenleri ve sınıf arkadaşlarıyla iletişim kurabilecekleri bir yer olarak da görülüyordu.

Bu fikri destekleyen kanıtlar Öğretmen D, Öğretmen E ve Öğretmen F ile yapılan görüşmelerin transkriptlerinde bulunabilir. Hem D Öğretmeni hem de E Öğretmeni ayrıca sanal ortamın bu pasif veya utangaç öğrencileri sorunlarını dile getirmeye teşvik edebileceğine dikkat çekti. Öğretmen F, öğretmenin bu ortamı öğrencilerine rehberlik etmek için kullanabileceğini belirtmiştir.

Başlıca engeller

Yukarıdaki bulgulara dayalı olarak, Hong Kong’daki bazı ortaokullarda sanal sınıfların geliştirilmesi yalnızca bir başlangıç ​​aşamasına ulaşmıştır. Öğrenci merkezli pedagojide sanal sınıf henüz yaygın olarak benimsenmemiştir. Bu öğretmen paydaşları, bu yeni e-öğrenme ortamında çalışmak için geleneksel öğretim paradigmasıyla miras alındı.

Bu çalışma, sanal sınıfın yeni öğretim pedagojisini tetiklediğini ve öğrenme etkinliklerinin gerçekleşmesi için yenilikçi bir ortam sağladığını destekleyen kanıtlar sağlamadı. Sanal sınıf, geleneksel sınıfa bir alternatif değil, tamamlayıcı olarak görülüyor.

Ancak, bazı proaktif öğretmenlerin sanal sınıf kullanımına katılımının, endişelerini etkili bir şekilde alt aşamalardan üst aşamalara taşıyabileceğine dair kanıtlar sunarken, aynı zamanda birçok öğretmenin bu yeni inovasyona zaman ve enerji harcamak istemediğine dair kanıtlar da gösterdi.

Bunu, öğretmenlerin sanal sınıfa düşük katılım oranının Hong Kong’da sanal sınıfın geliştirilmesinin önünde bir engel olduğunu izledi. Bu arada, Hong Kong’da öğretmen merkezli ve öğrenci merkezli pedagojiler arasındaki ikiliği marjinalleştirmek yerine, yenilikçi bir öğrenci merkezli sanal sınıf modeli yeniden kavramsallaştırılmalıdır.

Küresel bilgi paradigması
Modern dünyada eğitimin yeri ve fonksiyonları
MEB eğitim tanımı
Öğrenme toplumunun özellikleri
21 yy koşulları insanı ve toplumu değiştirir mi
21. yüzyıl eğitiminde yeni eğilimler
Eğitim ve okul hayatın neresindedir
Bilgi Toplumu, değişim ve yeni eğitim Paradigması

Stratejik plan ve personel geliştirme programı

Bazı görüşme transkriptlerinden, öğretmenlerin kaygılarının alt aşamalarının nasıl ortadan kaldırılacağına dair bazı önerilere yer verilebilir. Bazı öğretmenler, öğretmen yardımcısı ve bilişim teknolojileri gibi okul desteklerinin ihtiyaçlarının karşılanması konusunda ısrar etti. Teknisyenler, öğretmenlerin idari işlerdeki iş yükünü ve sanal sınıfa hazırlıklarını azaltmak için.

Bu çalışmada belirlenen öğretmen kaygılarının üç alanı, sırasıyla zaman kaygısı, öğrenci kaygısı ve teknoloji kaygısı, öğretmenlerin bilgilendirici ve kişisel kaygılarını ortadan kaldırmak için stratejik planını belirlerken bireysel okul değerlendirmesi için bilgi sağlayabilir. Ankete katılan bazı okulların, gelecekte sanal sınıf kullanımına daha yüksek bir öğretmen katılım oranını teşvik etmek için bazı politikalar getirmesi de gerekiyor.

Ayrıca, bazı öğretmenler öğretmenler arasında işbirlikli öğrenme kültürünü teşvik eden paylaşım oturumları yapılmasını önermiştir. Sanal sınıfın örnek bir kullanımına maruz kalmak, aynı zamanda öğretmenlere yeni bir e-öğrenme paradigması yerleştirmeye ve bu yenilikle öğretim pedagojilerini yeniden düzenlemeye yardımcı olmanın etkili bir yoludur.

Daha önce de belirtildiği gibi değişim, tamamlanması yıllar alan bir olay değil, bir süreçtir. Yıl boyu çalıştaylar, bireysel öğretmenlerin kişisel ihtiyaçlarına uyacak şekilde bireysel ders verme ve düzenli yardım ile gerçekleştirilmelidir.

Personel gelişimi için uzun vadeli bir eylem planı esastır. Sanal sınıfa yönelik ‘Endişe Aşamaları’, öğretmenlerin değişim çizgisindeki ilerlemelerini yansıtmak için veri sağlayabilir ve farklı aşama ve aşamalarda farklı gelişim programlarının düzenlenmesi için ipuçları verebilir.

Sanal bir sınıf içinde yoğun farkındalık endişesi yaşayan öğretmenlere yardımcı olmak için özel ilgi ve çaba gösterilmelidir. Endişe odaklı personel geliştirme programı, eğitimimizi bilgi teknolojisi ile ilerletmek için uygulanabilir bir çözümdür.

Problem Çözmede Düşünmeyi Destekleyen Bir Platform Olarak Model Oluşturma

Problem çözme sadece eğitimde merkezi bir rol oynamakla kalmaz, aynı zamanda günlük hayatımızdaki en önemli bilişsel süreçtir. Bu makalenin yazarları, problem çözmenin otantik öğrenme bağlamlarına yerleştirilmesi ve problem çözücülerin zihinsel modellerini en anlamlı ve ilgi çekici bir şekilde dışsallaştırmalarını sağlayan etkinliklerle desteklenmesi gerektiğini ve bu da onları sonunda daha karmaşık bir öğrenme ortamının inşasına götürecektir. 

Böyle bir yol, sistem dinamiği modelleme aktiviteleridir. Öğrenmede sistem dinamiği modellerinin kullanımı için sağlam bir argüman sağlamak için problem çözmede düşünmeyi destekleyen üç model sunuyoruz.

Problem çözme sadece eğitimde merkezi bir rol oynamakla kalmaz, aynı zamanda günlük hayatımızdaki en önemli bilişsel süreçtir. Son yıllarda, öğrencilerin kavramsal anlamalarını geliştirmek için problem çözme stratejilerini bir araç olarak kullanmaya artan bir ilgi vardır.

Geleneksel olarak öğretilen derslerde öğretmenler genellikle problem çözmenin kesinlikle öğrencilerin kavram ve ilkeleri anlamalarına yardımcı olacağını ve aynı zamanda problem çözme becerilerini diğer öğrenme bağlamlarına transfer etmeye yardımcı olacağını varsaymaktadır.

The post Öğretmen Paradigması – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).