Bir ateorik duruş, özne konumunun (bir kişinin genellikle cinsiyet, sınıf, ırk, dil, cinsel yönelim, din, yaş ve yeteneklere göre belirlenen bir dizi sosyal ilişki içinde bulunduğu yer) yol açtığı yanlış algıyı verir. soğukkanlılık. Başka bir deyişle, tabi bir kişi ayrımcılık deneyimlerini paylaştığında, bu anlatım kendi içinde zorunlu olarak bu tür baskıcı eylemleri anlamak için kişiler arası ve kişiler arası siyasi farkındalığı beraberinde getirecektir.

McLaren (1995) bu tuzak konusunda uyarıyor:

Bir kişinin ya ezilenlere fiziksel yakınlığı ya da ezilen bir kişi olarak kendi konumu, konuşması için özel bir yetki sunmalıdır. Burada politik olan, genellikle teorinin, oluşumunun ideolojik ve söylemsel karmaşıklığından soyutlanan kendi kişisel ve kültürel kimliği lehine reddedildiği kişisel olana indirgenir.

Konumun zihnin mevcudiyetini önceden belirlediği iddiası, hasta olan, acıyı hisseden bir hastanın, hastalığın neden var olduğunu, nasıl çalıştığını ve onunla nasıl mücadele edileceğini mutlaka anladığını söylemek gibidir.

Özne konumu bilinç sağlasaydı, o zaman beyaz işçi sınıfı ve beyaz kadınlar, tarihsel olarak olduğu gibi, ırk ve cinsellik meseleleriyle o kadar kolay yön değiştiremezlerdi ve kendi baskılarına karşı başkalarıyla dayanışma içinde olurlardı.

Mevcut sosyal düzene muhalif olanların tümü, yalnızca çok sayıda rekabet eden bilgiye maruz bırakılarak ve güçsüzlerle diyalog halinde, bilinçli bir konumdan bilgili dayanışmaya kadar çalışabilir.

Yer ve bilinci birleştirme yönündeki indirgemeci eğilime karşı çıkan Eleştirel Çok Kültürlü Eğitim, neden bir şeyin (belirli bir deneyim) ilk etapta meydana geldiğini açıklamak için gerekli teorik analiz ve diyalog türlerini gerektirir.

Freire’in bilgeliğinden etkilenen eğitimciler için, diyalog kavramının sadece öğrencilerle ve onların ilgili topluluklarıyla sohbet etmekle ilgili olmadığını unutmamak önemlidir.

Daha ziyade, bu türden söylemsel ilişki, her iki okulda baskıcı uygulamaları, kurumları ve kimlikleri ortadan kaldırabilecek siyasi farkındalığa ve eyleme götüren bilgi ve deneyimin ideolojik analiz türlerine odaklanan eleştirel etkileşimi kolaylaştırmayı amaçlamaktadır. 

Plansız duruş Nedir
Planlı duruş Nedir
OEE HESAPLAMA
Oee Nedir
OEE calculation
OEE açılımı
Oee nasıl arttırılır
OEE HESAPLAMA Excel

Çok Kültürlü Eğitimden Eleştiri ve Sahiplenme

Çokkültürlü Eğitim gibi eleştirel pedagoji, kültürel çeşitliliğin, alternatif yaşam tarzlarının, yerel kültürlerin sürdürülmesinin, evrensel insan haklarının, sosyal adaletin, fırsat eşitliğinin (sosyal kurumların gerçek sonuçları açısından) ve gruplar arasında eşit güç dağılımının önemini kabul eder.

Her iki model de farklı gelenekleri ve bakış açılarını öğretmeyi, stereotipleri sorgulamayı, kültürel kodların çeşitli ortamlarda işlev görmesini öğrenmeyi, tüm grupların topluma yaptığı katkıları (özellikle geleneksel olarak dışlanmış olanları) kabul etmeyi ve öğretmenleri öğrenmeye teşvik etmeyi gerektirir.

Ayrıca, tüm sınıf katılımcılarından yüksek beklentilere sahip olan, öğrenciler arasında olumlu bir benlik kavramını besleyen ve sterotipik dil içermeyen ve çeşitli bir müfredatı yansıtan değerlendirme biçimleri geliştiren işbirliği içinde öğrenmeyi benimserler.

Çokkültürlü Eğitim ve eleştirel pedagojinin teoride pek çok ortak noktası olmasına rağmen, eleştirel eğitimciler pratikte durumun böyle olmadığını savunuyorlar. İnsan İlişkilerine benzer şekilde, Çokkültürlü Eğitim, genellikle bağımlı grupların olumlu imgeleri aracılığıyla çeşitliliği ve kimlikleri basitçe onaylamaya çalışır ve bunu, renk koordinasyonuna odaklanarak (aynı ırk / etnik gruptan insanlar arasındaki ideolojik farklılıklardan bağımsız olarak) sınırlı bir şekilde yapar. , yemek festivalleri (çok kültürlü eğitimin eğlenmeye indirgenmesi), mevcut kanona kes ve yapıştır eklentileri ve grup temelli metodolojiler (genellikle öğrencileri yönteme uygun hale getirerek özselleştiren ve nesnelleştiren yöntemler) vardır.

Yapısal eşitsizliklere ve öğrenci kurumu olan Çokkültürlü Eğitim’e, yüzeysel bir kapsayıcılık pedagojisi yoluyla yeterince dikkat edilmemesi, özel uygulamalara, çarpıtılmış temsillere yol açan iktidar farklılıklarının sorgulanması olmaksızın, genellikle farklılıkların romantikleştirilmesi ve kutlanmasına dönüşür. ötekilik ve sosyal çekişmedir.

Daha önce İnsan İlişkileri eleştirisinde tartışıldığı gibi, yalnızca çeşitliliği onaylama ısrarı, iktidar ve ayrıcalığın işleyişini büyük ölçüde görmezden gelen boş bir çoğulculuk biçimine indirgenmiş bir pedagojik süreç yaratır.

Sonuç olarak, çeşitlilik bir kültürel eleştiri siyaseti olarak deneyimlenmez ve tüm yaşanmış deneyimleri güçlü ve zayıf yönleri için birleştirme sürecini değiştirmez, ne de sosyal adaleti sağlamak için süregiden bir demokratik mücadele olarak benimsenmez.

Okullardaki faaliyetler, baskın gruptan başka kültürlere eğlenceli ve yüzeysel olarak maruz kalmaya dayandığında ve zararlı kurumsal yapıların, sosyal uygulamaların ve kimliklerin herhangi bir analizinden yapay olarak temizlendiğinde, asla bu türden eğitim koşulları olamaz. Eğitimciler ve öğrenciler arasında zihin mevcudiyeti ve sosyal aktivizm yaratmak gerekir.

Giroux (1994) bu radikal ihmal konusunda uyarıyor:

Tuhaf liberalizme karşı, eleştirel bir çokkültürlülük, basitçe farklılıkları kabul etmekten ve basmakalıpları analiz etmekten daha fazlasını ifade eder; daha temelde, ırkçılık ve diğer ayrımcılık biçimlerini üreten çeşitli tarihleri, kültürel anlatıları, temsilleri ve kurumları anlamak, dahil etmek ve dönüştürmek anlamına da gelir.

Daha önce tartışıldığı gibi, müfredat ve pedagoji belirli sesleri ve yaşam tarzlarını onaylayabilir veya hariç tutabilir. Daha da kötüsü, düşünmeyen öğretmenlerin elinde, baskın grupların bir parçası olmayan birçok insanın yaşanmış deneyimini aşağılayabilir, reddedebilir veya çirkinleştirebilirler.

Eğitimcilerin, mevcut sınıf içeriğine basitçe çeşitlilik unsurları eklemek yerine, geleneksel konunun ezilenlerin gerçeklerini çoğu kez açıkça görmezden geldiği veya çarpıttığı yolların yalnızca bir durum veya gözetim meselesi olmadığını, daha ziyade bunların daha fazla olduğunu kabul etmeleri gerekir. genellikle kamusal hafızayı ırk, din, cinsiyet, sınıf, cinsel yönelim ve engellilik çizgilerine göre şekillendirmeyi amaçlayan sistematik ideolojik dayatmalar da vardır.

Aksi takdirde, eğitimciler, kamusal eğitimin temel yapılarını sorgulamayan ve bu tür kurumların farklılık ve tahakküm siyasetine dahil edilme yollarına itiraz etmeyen bir içerik ekleme pedagojisini benimseme riskiyle de karşı karşıyadır.

The post Teorik Duruş – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).