İnorganik teknolojinin artık düzeltici bir etkiye sahip olmadığı alanlara ne kadar ileri gidersek, pratiğimizi teoriye o kadar az dayandırabiliriz. Sadece tıbbın modern teknolojiye kıyasla ne kadar yavaş ilerlediğini düşünmemiz gerekiyor. Bir demiryolu köprüsü veya benzeri şeyler inşa etme sürecinde yanlış ilkelerin önemini çok hızlı bir şekilde görebilirsiniz.

Bununla birlikte, bir doktor birini tedavi ettiğinde, doktorun kişinin sağlığını düzeltmek için gerekli her şeyi yapıp yapmadığını belirlemeye çalışmak hiç de yaygın değildir, çünkü bunu belirlemek imkansızdır. Burada durum çok farklı; teorileri pratikle düzeltmek kesinlikle mümkün değildir.

Burada bir yorum yaparsam beni affedersiniz ama bence öğretmenler için önemli çünkü hayattaki her şey öğretmenler için önemli. Örneğin, hukuk bilimi veya ekonomi alanlarında, insanların ilkelerinin uygulanma şeklini izleseydik, uygulama yoluyla kontrol kavramının ne kadar topal olduğunu çok çabuk görürdük.

Hukuki konularda resmi olarak belirlenenler daha sonra kanunlarla düzeltilir. Bu tüm ülkelerde geçerlidir. Bu tür şeyleri insanoğlunun hakiki bir anlayışının perspektifinden haklı gösterip gösteremeyeceğimiz, bugün Goethe’nin Faust’a hangi haklarla doğduğumuz sorusunu yönelttiği zamanki kadar ihmal edilen bir sorudur.

Ayrıca, dışarıdan üstün pedagojik ilkeleri kullanmamızın, gelişen nesille birlikte ortaya çıkacak olanlarla nasıl ilişkili olduğunu bulmakla insanların en ufak bir ilgisi yoktur. Ancak dikkatinizi çekmek istediğim şey bu. Avrupa’nın doğu kesiminde ve Rusya’da şu anda meydana gelen korkunç sosyal şeyler hakkında çok şey duyuyoruz.

Doğu Avrupa’da Lenin’in1 ve Troçki’nin2 teorilerinin etkisi altında yapılanlar korkunç. Ancak, bugün insanlar gerçekte neler olduğunu düşünmüyorlar. Bugün yapılanların yirmi-yirmi beş yıl sonra sonuçlarının ne olacağı, Avrupa’nın üzerine nasıl bir barbarlık çökeceği konusunda bugün insanların hiçbir fikri yok. Bununla birlikte, insan gelişimine ne olacağını gözlemlemek öğretmenlerin görevidir.

Şimdi burada alışılmadık bir şey var. Görüyorsunuz, Zürih’te Avenarius3, dürüst ve dürüst bir vatandaş, bir zamanlar felsefe öğretmişti. Bir süre sonra, Ernst Mach’ın5 öğrencisi olan Vogt4, Avusturya Bakanı Stürgkh’ü vuran Adler ile aynı olan filozof Adler ile birlikte ders verdi. Adler hakkında, Avenarius kadar dürüst bir adam olduğunu kesinlikle söyleyemeyiz. , ama Avenarius dürüst, dürüst bir adamdı.

Organik ne demek
İnorganik maddeler nelerdir
Organik madde Nedir
İnorganik Ne Demek
Organik maddeler nelerdir
Organik ve inorganik maddeler
Organik ve inorganik madde nedir
inorganik bileşikler 9. sınıf

Yine de o dönemin materyalizmi sayesinde öğretilmesi mümkün olan bir felsefe öğretti. Şimdi Bolşevizm’in “devlet felsefesine” bakarsanız, bunun Avenarius tarafından öğretilenden başka bir şey olmadığını görürsünüz. İki kuşak sonra, bir zamanlar Zürih’te uygun bir felsefe olarak öğretilen şey, Bolşeviklerin doğrudan ortaya koyduğu teori haline geldi. 

İnsanlar farklı dönemlerin ilişkilerine hiç dikkat etmezler çünkü bir neslin görüşleri sonraki nesil tarafından miras alındığında ne olacağı konusunda net değildirler. Tabii ki, sadece fiziksel mirastan bahsetmiyorum. Dürüst ve dürüst Avenarius, nispeten kısa bir süre sonra Avrupa’nın barbarlaşmasına yol açan bir felsefe öğretti.

Bir bakış açısının insani gelişme için ne kadar değerli olduğunu görmek istediğimizde, sadece soyut yargıları kabul etmemek önemlidir. Bunun yerine, bu bakış açısının nasıl etkili olduğuna bakmalıyız. Tüm eğitimin önemli bir sorumluluğu, yirmi ya da otuz yıl içinde sınıfta yaptıklarımıza ne olacağına bakmaktır.

Tüm eğitim, kendini bilinçli olarak insan gelişimine yerleştirme görevine sahiptir, ancak bunu, insanı kapsamlı bir şekilde anlamadan, manevi bilimin yenilenmiş bir doğa bilimine verebileceği bir anlayış olmadan yapamayız. Spiritüel bilim yoluyla yenilenen bir doğa bilimi, bir tür fantezi ya da hayal ürünü olmayacaktır. Aksine, ruh ve ruh için fiziksel araç olarak maddi insan organizmasının iyi bir şekilde anlaşılmasını sağlayacaktır.

Bugün, ruh hayatımızın hepinizin iyi bildiği ve asıl pedagojik konuya geçerken özellikle önemli olduğunu kanıtlayacak önemli bir yönünden bahsetmek istiyorum. Bahsettiğim fenomen, çocukken düşündüğümüz şeyin eninde sonunda nasıl hafızaya dönüştüğüdür. Sağlıklı bir ruhu korumak için, duyu izlenimlerimizden geliştirdiğimiz fikirleri, yargılamamızdan kaynaklanır.

Daha sonra bir şeyi tarif ettiğimizde, daha önce dış dünyada ya da diğer insanlarla etkileşimlerimizde deneyimlediğimiz şeyleri ruhumuzun içinden hatırlarız. Onu bilincimize geri getiriyoruz. Ama aslında burada ne oluyor?

Genel görüş, bu sürece giderek daha fazla tek taraflı, soyut bir şekilde, sadece ruh içindeki bir süreç olarak bakmaya yöneldi. İnsanlar soruyor, onları ruhumuza aldığımızda düşüncelerimize ne oluyor? İçeri alınıp hafıza olarak bize geri döndüklerinde ne oldular?

Bu süreç nasıl gerçekleşir? İlk önce ruh-ruh ve fiziksel beden arasındaki ilişkiyi biraz ayrıntılı olarak incelemediysek, bu süreci inceleyemeyiz. Manevi bilimin her zaman fiziksel organlara atıfta bulunduğu için temelde materyalist olduğunu söyleyebilecek bazı sözde idealistler vardır. Ancak buna inanmak çok büyük bir hata olur.

Spiritüel bilim, ruhun organların oluşumu üzerindeki büyük etkilerini tanır. Ruhu, sadece soyutlamalar üzerinde çalışmaktan daha büyük bir etkiye sahip olarak görür ve aslında ruhu gerçekten organları oluşturma gücüne sahip olarak görür. Spiritüel bilim, öncelikle, ruh-ruh’un doğumdan sonra organların oluşumu üzerinde çalışmaya devam ettiği çocukluk döneminde ruhu anlamaya çalışır.

Benim düşünceme göre, Goethe’nin renk teorisi, daha önce fark edilmeyen bir şey olan, ruh ve fiziksel yaşam hakkında gerçekten makul bir değerlendirmenin ilk başlangıcını sunuyor. Oysa bugün bir amatör olarak hemen damgalanmak için yapılması gereken tek şey, onun hakkında olumlu bir şekilde konuşmaktır. Bununla birlikte, fizikçilerin yakında onu şu anda görüldüğünden çok daha farklı göreceklerine inanıyorum.

Bugün Goethe’nin renk teorisini övmeye devam etmek niyetinde değilim, sadece dikkatinizi Goethe’nin fizyolojik renkler hakkında konuşmaya başladığı harika bölüme ve sona doğru, duyusal ve ahlaki hakkında konuştuğu başka bir bölüme yönlendirmek istiyorum.

Fizikçiler aradaki kısmı çürütmeye çalıştılar. Başlangıcı ve sonu, sanatsal bir yapıya sahip kişilerin daha çok ilgisini çekmiş ve onları daha kolay anlayabilmiştir. Ancak, eğitimin bilimsel bir temelini geliştirebilmemiz için, Goethe’nin renk dünyasına ilişkin değerlendirmelerinin sunduğu yardımların bir kısmını kabul etmemiz gerekir.

The post İnorganik Teknoloji – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).