Ortaçağ İzlanda’sında eğitimin nasıl geliştiğini anlamak için, bir bütün olarak ortaçağ eğitimi hakkında genel bir anlayışa sahip olmamız gerekir. Hristiyanlaştırma ile birlikte fikirler ve kurumlar İzlanda’ya getirildi ve orada yerel ihtiyaçlara hizmet etmek üzere uyarlandı. İzlanda eğitimini ortaçağ dünyasında bağlamsallaştırmak için üç anahtar kavram önemlidir: manastır okulları, piskoposluk veya katedral okulları ve septem artes liberales (yedi liberal sanat), bunların hepsinden önemlisi grammatica. On ikinci yüzyılda ilk üniversitelerin oluşumundan önce, manastırlar ve katedraller Avrupa Orta Çağlarının başlıca eğitim merkezleriydi. Bununla birlikte, muhtemelen kısmen adada herhangi bir nüfus merkezinin olmaması nedeniyle, ortaçağ İzlanda’sında üniversiteler hiçbir zaman kurulmamıştır.

Erken ortaçağ piskoposluk okulları, piskoposların etrafında kümelenmiş küçük öğrenci toplulukları olan domus episkoposluğu çevresinde kuruluydu. Eğitim kurumları olarak katedral okulları Karolenj döneminde yoğun bir şekilde gelişti ve bu tür kurumların sayısı dokuzuncu ve onuncu yüzyıllarda artmaya başladı, on birinci yüzyılda hızlı bir büyüme ile. Bu okulların büyümesi, artan sayıda öğrenci için konaklama da dahil olmak üzere daha fazla kaynağa anında erişim sağlayan kentsel çevrelerin büyümesine bağlıydı. Ancak, maliyet ve mesafe nedeniyle çoğu bölge papazı katedral okullarına devam etmedi.

En başından beri bile, en eski katedral okulları, manastırın öğrenmeye yönelik kaygısından etkilenmişti. Ortaçağ manastırlarının amacının çileci yaşamı mükemmelleştirmek olduğu düşünüldüğünde, geniş anlamda her zaman okul olmuş, kendilerine gelen çocukları ve gençleri her zaman kabul etmişlerdir. Orta Çağ’ın başlarında manastırların muazzam büyümesi ve yayılması, eğitim siteleri olarak rollerini destekledi: örneğin altıncı yüzyılın sonunda Galya’da en az iki yüz manastır vardı.

Manastırlar büyük ölçüde kendi üyelerinin eğitimiyle ilgileniyordu ve bazen scola iç ve scola dış arasında bir ayrım vardı, gelecekteki keşişler için bir okul ve geleceğin din adamları için bir okul, ancak bu her zaman böyle değildi. ve İzlanda’da uygulanmış olduğu varsayılamaz.

Özellikle bu amaçla manastırlara gönderilen aristokrat erkek çocuklara meslekten olmayan eğitim de verilebilir. On üçüncü yüzyılın başlarında İngiltere’de, Augustinusçular ve Benediktinler, fakir erkek çocukların yemek ve barınma ile birlikte bir miktar eğitim alabilecekleri, Almonry okulları olarak adlandırılan okulları geliştirdiler.

Septem artes liberales, Roma geleneğinden miras kalan, Orta Çağ’ın standart eğitim şemasıydı. Ortaçağ okullarının müfredatının tamamını olmasa da çoğunu tanımlamak ve şekillendirmek için kullanıldılar ve trivium ve quadrivium olarak ayrıldılar. Trivium, bir eğitimin temel temeli olan dil sanatlarıydı: dilbilgisi, retorik ve diyalektik.

Ortaçağda eğitim anlayışı
Eski toplumlarda eğitim
Ortaçağda eğitim Makale
Orta çağda kadınların eğitimi
Ortaçağda Eğitim Felsefesi
Ortaçağ Kilisesi’ne rağmen yasaklanmayan sportif faaliyetler
Ortaçağda kilisenin rolü
Ortaçağ dönemi hakkında kısa bilgi

Quadrivium ise daha gelişmiş konulardan oluşuyordu: musica, aritmetik, geometri ve astronomi. Bu son derece etkili ve önemli bir sistem olmasına rağmen, monolitik bir müfredat değildi: trivium’dan önce ve onun dışında gerçekleşen ilköğretim vardı ve hukuk ve teoloji, ortaçağ okullarında öğretilen en önemli ileri dersler arasındaydı, ancak bunlar vardı. quadrivium’un bir parçası değil.

Benzer şekilde, belirli bağlamlarda daha çok, din adamlarına okumayı, ilahiyi söylemeyi ve temel kutsal görevlerini yerine getirmeyi öğretmek gibi uygulamalı din eğitimine odaklanıldı. Bu çalışmanın tartışacağı gibi, İzlanda’daki eğitim en iyi, temel ve pratik dini öğrenmenin öneminin yanı sıra, gramer kurallarının büro öğrenimindeki merkeziliğini keşfederek anlaşılır.

Gerçekten de grammatica, Orta Çağ’da tartışmasız en önemli disiplindi: Latin dilinin öğretilmesi ve öğrenilmesinin yanı sıra çeşitli yorumlama biçimleri ve dilsel ideolojilerle ilgileniyordu. Biçim, üslup ve mecazi dilin yorumlanmasıyla ilgili olarak, retorikle örtüşmüştür, ancak ikincisi genellikle daha çok kompozisyonla ilgilenirken, grammatica daha çok yorumla ilgilenir.

Bu çalışmanın amaçları doğrultusunda, retoriğin bazı yönleri de dahil olmak üzere geniş bir gramer anlayışı kullanılacaktır. İzlanda bağlamında, disiplinler arasındaki katı ayrımların çoğu zaman konuyla ilgili olması pek olası görünmüyor.

Martin Irvine, geç antik çağda ve erken Orta Çağ’da grammatica’nın kültürel tarihi üzerine yaptığı ufuk açıcı 1994 çalışmasında, The Making of Textual Culture: Grammatica and Literary Theory, 350–1100’de, grammatica disiplininin şu anda rolünün ötesine nasıl geçtiğini anlatıyor. okul müfredatı:

Metin kültürü için gerekli koşulları sağlayarak, el yazması kitabın kültürü olan grammatica, indirgenemez bir kültürel ön koşul, retoriğe veya mantığa asla verilmeyen bir statü işlevi gördü. Ortaçağ bilginlerinin kendi terimleriyle, grammatica “liberal harflerin kaynağı ve temeli” ya da “tüm metinsel sanatların kaynağı ve temeli” idi, çünkü grammatica okuryazar kültüre tek giriş noktası olduğu için değil, grammatica evrensel olarak dil ve metinleri bilgi nesneleri olarak inşa etmek için söylemsel araçları sağladığı anlaşılmaktadır.

Daha yeni ve eşit derecede önemli bir çalışma, Rita Copeland ve Ineke Sluiter’in 2009 Medieval Grammar and Rhetoric: Language Arts and Literary Theory, AD 300–1475, bu dönem boyunca gramer ve retorik eserlerden alıntıları toplayan ve tanıtan eserdir. Dilbilgisini diyalektikle ilişkisi de dahil olmak üzere hem işlevsel hem de felsefi terimlerle tanımlarlar:

John of Salisbury dilbilgisinden “tüm felsefenin beşiği” olarak söz etti. Dilbilgisinin teknik alanı, dilin nasıl ifade edildiğine ve anlamın nasıl üretildiğine ilişkin açıklayıcı sistemler için bir temeldi.

Dilbilgisi teorisi aracılığıyla, antik ve ortaçağ okuyucuları, anlam sorularından anlam sorularına, işaretlerden anlambilime ve nihayetinde edebi temsil sorularına, yani şiirsel dilin farklı hakikat türleri ile ilişkisine geçebilirler. Kutsal Yazıların spekülatif teolojiye sunduğu şiirsel dil. Anlamlandırmayla olan ilgisi nedeniyle dilbilgisi, diyalektiğin mantıksal bilimi ile yakından bağlantılıydı.

O halde, mevcut bilimin ışığında, grammatica’nın yalnızca ortaçağ eğitimini değil, aynı zamanda eğitim ile daha geniş entelektüel ve kültürel manzara arasındaki ilişkiyi incelemek için de temel olduğu açıktır. Bu da disiplini tarihle ilişkilendirmede özellikle yararlı kılar. şiir ve edebiyat tarihi de dahil olmak üzere ortaçağ İzlanda çalışmalarında diğer alanlara eğitim vardır.

The post  Ortaçağ Eğitimi – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).