Çalışma, Norveç ve Rus kurumları arasındaki dört eğitim ortaklığını kapsamaktadır:

• UiT – The Arctic University, Tromsø ve Northern State Medical University, Archangelsk arasındaki Halk Sağlığı Programı;
• Nordland Üniversitesi,3 Bodø ve esas olarak Kuzey (Arktik) Federal Üniversitesi, Archangelsk arasında Çevresel Çalışmalarda Lisans;
• Finnmark University College,4 Alta ve esas olarak Murmansk Devlet Beşeri Bilimler Üniversitesi, Murmansk ve son olarak;
• Nordland Üniversitesi, Bodø ve Baltık Devlet Teknik Üniversitesi, St. Petersburg arasında İşletme ve Mühendislik Yüksek Lisansı.

Çalışma klasik anlamda karşılaştırmalı olmamakla birlikte iki ülke arasındaki farklılık ve benzerliklere değinilecektir. Çalışmanın nesneleri daha çok işbirlikçi ortaklıklar ve sınır ötesi programlar ve işbirliği ve programların her iki tarafta yerleşik olduğu kurumsal bağlam ve bunların birbirlerini nasıl etkilediğidir.

Bu çalışmada uygulanan yöntemler, öncelikle eğitim ortaklıklarına dahil olan HEI’lerin temsilcileriyle yapılan görüşmelerdir. Sınırın her iki tarafındaki sekiz HEI’den5 toplam 20 temsilciyle görüşülmüştür; bununla birlikte, bölümün odak noktası ağırlıklı olarak, bilgi verenlerin seçiminde de yansıtılan Norveç tarafındadır. Ayrıca doküman incelemesi ve bilimsel literatür taraması yapılmıştır.

Ortaklıklar, hem temsil edilen öğrenci ve personel sayısı hem de akademik profiller açısından oldukça farklı kurumlar arasında gerçekleşir; ancak odak, kurumların kendisinden çok ortaklıklar üzerinde olduğundan, bu farklılıklar daha az önemlidir. Dört ortaklığı seçmenin ana kriteri, başarılı ve farklı olmaları ve Rusya’ya yönelik tüm kuzey Norveç üniversitelerinin temsil edilmesidir.

Uluslararasılaşma ve Eğitim Ortaklıkları

Uluslararasılaşma, “uluslararası, kültürlerarası ve küresel boyutların kurumsal ve ulusal düzeyde hedeflere, temel işlevlere ve yükseköğretimin sunumuna entegre edilmesi sürecidir”. Bu tanım, uluslararasılaşmayı kendi başına bir amaç olarak değil, bir amaç olarak sunar.

Uluslararasılaşmanın motivasyonu veya mantığı söz konusu olduğunda, Knight (1997) bunu birbirini dışlamayan dört kategoriye ayırır; politik, ekonomik, akademik ve kültürel/sosyal. Uluslararasılaşmanın siyasi mantığı, güvenlik, istikrar, barış, diplomasi, ideoloji vb. konuları kapsayan jeopolitik konum ve devlet olmanın rolüyle ilgili ulusal kaygılarla ilgilidir.

Öğrenci ve araştırmacı değişimi aynı zamanda jeopolitik bağları ve ekonomik ilişkileri geliştirmenin bir yoludur, özellikle de komşu ülkeler daha fazla işbirliği ve karşılıklı anlayış için çabalarken, Barents Bölgesi’nde kesinlikle böyledir. Yabancı öğrencilere yönelik burslar, sponsor ülke ile ilgili anlayışı ve yakınlığı teşvik ederek gelecekteki siyasi ve ekonomik ilişkilere diplomatik yatırım olarak görülebilir.

Ekonomik gerekçe, eğitimin uluslararasılaşmasının insan kaynakları ve ülkenin rekabet gücü açısından beklenen uzun vadeli ulusal ekonomik etkilerine atıfta bulunmaktadır. Akademik kalitenin ve yerel yeterliliklerin geliştirilmesi, bir ülkenin artan etkinlik ve rekabet gücü yoluyla ekonomik gerekçeleri güvence altına alma planlarına zarar verebilir.

Kurumsal düzeyde uluslararasılaşma, öğrenci kuponları veya gelen öğrencilerden alınan öğrenim ücretleri aracılığıyla gelir yaratılmasına katkıda bulunabilir. Bununla birlikte, “geleneksel uluslararasılaşma, kolejin rekabet edebilirliğini, prestijini ve stratejik ittifaklarını artırabilse de, nadiren kar amaçlı bir faaliyettir”. Descamps ve Lee (2015), eğitimin uluslararasılaşmasında stratejiler ve faaliyetlerle ilgili çalışmalarında satın almalar ve birleşmeler arasındaki ayrımı uygulamaktadır. Satın almayı, yurtdışından kaynak edinmeye odaklanan faaliyetler olarak tanımlarken, birleşmeler hem ortak kurumlara hem de ülkelere aynı anda fayda sağlayan programlara atıfta bulunur.

Ortak Eğitim asü
Ortak Eğitim Nedir
Erasmus KA229 nedir
Ka201 nedir
Turna Projesi nedir
Tobb ETÜ Ortak Eğitim Nedir
KA220-HED
KA229 proje örnekleri

Akademik mantık, eğitim kalitesini artırarak ve öğretim, araştırma ve hizmet için uluslararası akademik standartlara yaklaşarak uluslararasılaşma yoluyla gerçekleştirilir. Uluslararasılaşma sıklıkla bilimin doğasında var olan bir boyut olarak anlaşılır ve en iyi bilimsel söylemler kapsam olarak küreseldir. Ayrıca, uluslararasılaşmanın üniversiteler tarafından yeniden yapılanma ve artan özerklik için bir kaldıraç olarak kullanılması da muhtemeldir; bu, uluslararasılaşma süreçlerine atıfta bulunmadan elde edilmesi güçtür.

Kültürel ve sosyal gerekçe, ülkenin kendi kültür ve dilinin tanınmasını, rolünü ve yerini vurgular. Ulusun eğitim sisteminin uluslararasılaşması ve ardından gelişen kültürlerarası anlayışın, ulusal kültürün korunması ve tanıtılmasına destek olduğuna inanılmaktadır. Kültürlerarası anlayış, söz konusu ülkeler arasında büyük kültür ve dil farklılıkları olduğunda özellikle önemli ve zorlayıcı olabilir.

Ayrıca, “yurtta uluslararasılaşma” ile “yurtdışında uluslararasılaşma” (veya “sınır ötesi eğitim”) arasında ayrım yapmak yaygın ve yararlıdır. İlk durumda, uluslararasılaşma, öğrencilerin kampüsten ayrılmak zorunda kalmadan uluslararası anlayış ve kültürlerarası beceriler geliştirebilmeleri için kendi üniversitesinin kampüs içi ve müfredata dayalı dahili dönüşümü anlamına gelir.

İkinci durumda, bir kurumun kendi sınırlarının ötesinde, insanların, programların, sağlayıcıların, politikaların, bilgilerin, fikirlerin ve hizmetlerin ulusal sınırları aşan hareketini içeren coğrafi bir uzantısı vardır. İki unsur veya sütun yakından bağlantılı ve birbirine bağımlıdır ve özellikle çevrimiçi programlar ve sanal hareketlilik söz konusu olduğunda, bu ayrım biraz belirsiz hale gelir.

Bu bölümde, Kuzey Kuzey’deki Norveç-Rusya sınırı boyunca kurulmuş eğitim ortaklıklarına odaklanarak pratik uluslararasılaştırma çabalarına yaklaşıyoruz. İşbirliği birçok biçim alabilir ve birçok farklı gerekçeye ve motivasyona sahip olabilir. Bu, aynı kaynaklara, özerkliğe ve eylem alanına erişime sahip olmasa da ortakların aynı seviyede olduğu yatay işbirliği hakkında konuşabileceğimiz anlamına gelir.

İşbirliği, genel olarak, “bazı olumlu amaçlara yönelik kurumsal sınırların ötesinde çalışmak” veya “bir tür karşılıklı fayda için başkalarıyla birlikte çalışmak” olarak tanımlanabilir. İşbirliği, işbirlikçi avantajlar sağlar ve işleri mümkün kılar çünkü kişi artık kendi kaynakları ve uzmanlığıyla sınırlı değildir.

Huxham ve Vangen’e (2005) göre, işbirliğine dayalı avantajların temelleri altı katlıdır. İlk olarak, kuruluşlar, başka türlü kolayca erişilemeyecek kaynaklara erişmek için işbirliği yaparlar. Bu, basitçe kaynakların bir havuzda toplanması anlamına gelebilir, aynı zamanda teknoloji veya uzmanlık gibi farklı türdeki kaynakları bir araya getirmek anlamına da gelebilir. İkinci olarak, riski azaltmak veya paylaşmak için işbirliği uygun olabilir.

Üçüncüsü, işbirliği verimliliği artırabilir. Kendi kuruluşunun başardığından daha iyi, daha ucuz veya daha hızlı performans gösteren bir kuruluşla işbirliği avantajlı olabilir. Dördüncüsü, ortak bir arayüz, kuruluşlar ve müşteriler arasındaki buluşma noktasını kolaylaştırıp yapılandırabileceğinden, koordinasyon ve kusursuzluk işbirliği için bir argüman olabilir.

Beşinci olarak, işbirliği bazen karşılıklı öğrenme amacıyla kurulur. Aynı sektördeki veya ilgili sektörlerdeki kuruluşlar, bazı yönlerden “oyunun ilerisinde” olarak kabul edilen bir ortak kuruluştan öğrenmekten sıklıkla yararlanır. Öğrenme, kaynak (bilgi) edinerek kaynak bağımlılığını azaltmanın bir yolu da olabilir. Son olarak, Huxham ve Vangen (2005) de ahlaki zorunlulukları işbirliğinin gerekçelerinden biri olarak görmektedir, çünkü önemli konuların çoğu veya tamamı çözülebilmek için işbirliğini gerektirir.

The post Eğitim Ortaklığı – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).