Almanya’da, Fachhochschulen, mühendislik kolejlerinin ve yüksek meslek okullarının yükseltilmesi yoluyla ikinci tür bir yüksek öğretim kurumu olarak kurulmuştur. Son yıllarda, geleneksel olarak tüm üniversitelerin aşağı yukarı eşit kalitesine yapılan vurgu, yerini akademik itibara göre ılımlı bir tabakalaşmaya bırakmıştır. Avusturya’da Fachhochschule programları 1990’ların başlarından itibaren bazı eğitim alanlarında kurulmuşken, bazı eğitim, sosyal hizmet, sağlık çalışmaları ve aşağı yukarı aynı düzeyde olduğu düşünülen diğer programlar yakın zamana kadar kendi sektörlerinde kalmıştır.

İsviçre’de, daha önce belirtildiği gibi, genişlemeye temkinli yaklaşıldı ve komşu ülkelerin aksine, politika önlemleri tarafından teşvik edilmedi. Kayıt artışının çoğu, artan bireysel talebe bir tepkiydi ve sayısız maddeden kaçınmayı amaçlayan Kantonlar arası bir düzenleme yoluyla finansmanın art arda artmasıyla desteklendi.

Resmi İsviçre yayınları, kural olarak, on iki üniversite tipi yüksek öğrenim kurumunu adlandırır. Bunlar genellikle İsviçre düzenleyici rejimi altında temel olarak tek bir Kanton (veya Basel Üniversitesi durumunda, iki Kanton tarafından) tarafından finanse edilen on üniversite ve İsviçre Konfederasyonu tarafından denetlenen ve temelde finanse edilen iki teknoloji enstitüsü olarak gruplandırılmıştır.

19. yüzyılda veya daha önce kurulan on üniversite tipi kurum, ortalama kayıt sayısını 1980’den 2000’e yükseltti. 20. yüzyılda yeni bir üniversitenin kuruluşu 1996’dan önce gerçekleşmedi ve yeni kurulan iki üniversite (İstanbul Lugano ve Luzern) 2000 yılında İsviçre’deki üniversite düzeyindeki kurumlarda tüm öğrencilerin %2’sinden daha azını ağırlamıştır.

İsviçre üniversite düzeyindeki kurumlardaki programlar, uzun ve çok talepkar olarak görülme eğilimindedir. Çoğu durumda gerekli eğitim süresi dört yıldır, ancak Almanca konuşulan üniversitelerde ortalama altı yıl ve Fransızca konuşulan üniversitelerde yaklaşık beş yıl gözlemlenebilir. 1987 gibi erken bir tarihte Kantonlar arası anlaşmalarda tanıtılan politikalar, zaman sınırlı finansman yoluyla eğitim süresini kısaltmayı amaçladı. Ancak, 1999 tarihli “Bologna Deklarasyonu” İsviçre’de bu soru üzerine bir tartışmayı tetiklemeden önce kısa üniversite programları için herhangi bir hüküm mevcut değildi.

Piramit Metodu Yaklaşımı
Piramit eğitim modeli
Mesafe teorisi nedir
Piramit metodu eğitim programı
Dil ve KONUŞMA bozukluğu olan öğrenciler için Etkinlikler
Piramit Yaklaşımı Özellikleri
Piramit metodu yakınlık ve uzaklık
Piramit Metodu dört köşe taşı

Üniversite tipi programlara sahip diğer kurumlar, inceleme görevi sırasında tartışmada yer almadı. İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı tarafından 2001 yılında yayınlanan yabancı öğrenciler için bir bilgi broşürü şunları belirtmektedir: “Aşağıdakiler de yüksek öğretim kurumları olarak kabul edilebilir: St Gall Pedagoji Koleji (Pädagogische Hochschule St. Gallen), Mezun Cenevre’deki Uluslararası Çalışmalar Enstitüsü (Institut universitaire de hautes études internationales, IUHEI) ve Lozan’daki İleri Kamu Yönetimi Lisansüstü Enstitüsü (Institut de hautes études en yönetim publique, IDHEAP)”. Ayrıca, Anglo-Amerikan sistemine dayalı kurslar sunan bir dizi özel kolej vardır. Bu kolejler tarafından sunulan çalışmalar ve sınavlar tanınmamaktadır.

Yakın zamana kadar İsviçre’de mesleki eğitim, üniversite eğitiminden ayrı bir dünya olarak algılanıyordu. Bu sektörün bazı bölümlerinin yükseltilmesi, diğer birçok Avrupa ülkesinin yüksek öğretimin yeniden yapılandırılmasını ve hedeflenen bir şekilde genişletilmesini tercih ettiği 1960’lar ve 1970’lerde açık bir politika değildi.

Mesleki eğitim, İsviçre’de başlı başına bir sektör olarak oldukça değerliydi, iyi istihdam fırsatları ve ilgili meslek alanları için uygun hazırlıklar sunarak nispeten cazip ücret seviyelerine yol açtı. Örneğin Almanya’da Fachhochschulen’in kurulmasına benzer değişiklikleri uygulamaya gerek duyulmadı. Aslında, OECD istatistikleri, eğitim düzeyine göre gelir farklılıklarının nispeten küçük olduğunu göstermektedir.

1980’lerin ardından, akademik orta öğretimin büyümesi ve buna bağlı olarak üniversitelere kayıtlardaki artış, İsviçre’de, akademik eğitimi tercih eden yetenekli gençlerin sayısının artmasından ileri mesleki eğitim düzeylerinin kalitesinin zarar görebileceğine dair ilk endişeleri ortaya çıkardı. eğitim yolu. Ayrıca, İsviçre ekonomi çevrelerinde yüksek nitelikli personel talebinin artacağını belirten sesler daha sık duyuldu.

Aynı zamanda, seksenlerin sonunda, Avrupa Topluluğunun yükseköğretim diplomalarının ve derecelerinin mesleki olarak tanınmasına ilişkin yönergesi (89/48/EEC sayılı Yönerge), çeşitli Avrupa ülkelerinde eğitimin miktarları ve yapıları konusunda yeni bir tartışmayı tetikledi.

Yönergeye göre, yüksek öğretim kurumu olarak tanınan kurumlar tarafından sağlanan programlarda üç yıllık eğitimin başarıyla tamamlanması, yani kurum ve program türü ne olursa olsun, yüksek nitelikli meslekler için tipik giriş koşulu olmalıdır; Herhangi bir ülke belirli meslekler için daha yüksek giriş seviyeleri belirlerse, Avrupa Topluluğunun diğer üye devletlerinin vatandaşları için ilgili kimlik bilgilerinin edinilmesini kolaylaştıran eğitim, öğretim ve sınav düzenlemeleri sağlamalıdır.

Bu Direktif, çeşitli Avrupa ülkelerinde yüksek öğretime yönelik yapısal politikalar üzerinde önemli bir etkiye sahipti. Bazı ülkelerde, özellikle Finlandiya, Belçika, İsviçre ve (daha az ölçüde) Avusturya’da, mesleki eğitimin bazı bölümlerinin üç yıllık yüksek öğretim programlarına yükseltilmesinin uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Yükseltme, şimdiye kadar mesleki eğitimin ileri düzeylerinde eğitim almış profesyonellerin, diğer Avrupa ülkelerinde eğitim almış meslektaş arkadaşlarınınkine eşit şartlarda kariyerlere başlayabilmelerini sağlamalıdır. Ayrıca, bu, ülkenin yüksek eğitimli profesyonellere yönelik nihai artan talebe hazırlıklı olmasına yardımcı olmalıdır.

İsviçre’de, ikinci bir yüksek öğretim sektörünün kurulması 1995 yılında başladı. Teknik, yönetim, uygulamalı sanatlar ve bazı sosyal hizmet alanlarında 60’tan fazla ileri meslek okulu, aralarında beş Fachhochschulen’in de bulunduğu yedi meslek odaklı koleje dönüştürüldü. Kanton konuşan, Fransızca konuşulan Kantonlarda bir haute école spécialisée ve İtalyanca konuşulan Kanton Ticino’da bir scuola universitaria professionale vardı.

Alman Fachhochschulen’in kolejlerinin statüsünü uluslararası alanda daha görünür hale getirme yaklaşımını takiben, İsviçre kurumlarının adı İngilizce’de “uygulamalı bilimler üniversiteleri” olarak adlandırılıyor, ancak Almanca ve Fransızca terimleri onları ayıran bir farklılığın altını çiziyor.

1996 yılında kabul edilen bir yönetmelik (ekler dahil), İsviçre Konfederasyonunun bu ikinci yüksek öğretim sektörünün kuruluşunda ve ilk uygulama döneminde izlediği politikaları belirtir. 1996 yılında başlayan uygulama süreci 2003 yılında tamamlanacaktır.

The post Eğitimde Genişleme – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).