O halde, Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretiminde bu konuyla ilgili son tartışma ve araştırmaların öğretmenlerin rolüne giderek daha fazla odaklanması şaşırtıcı değildir. Glaudé, Van den Berg, Verbeek ve De Bruijn (2011) literatür incelemelerinde öz-yönetimli öğrenmenin öğretmenler için yeni bir meydan okuma oluşturduğu sonucuna varmışlardır. Öğretmenler, öğrenmeyi teşvik ederek ve destekleyerek öğrencilerde öz-yönetim yetkinliklerinin geliştirilmesine yardımcı olmalıdır.

Kendi kendini yöneten ve bağımsız öğrenmenin yanı sıra öğrencilerin kendi kendini düzenleyen bilişsel, üstbilişsel ve duyuşsal becerilerinin gelişimini vurgulamalıdırlar. Öğretmenler, bir yandan öğrencilerin mesleki ve çalışma kimliklerini teşvik etmesi gereken toplumsal değişimlerin getirdiği yeni bir öğrenme hedefi olarak öz-yönetimi benimsemeli, diğer yandan öğrencilerin kendilerini geliştirmelerine ve bütünleştirmelerine yardımcı olacak bir araç olarak benimsemelidir. bilgi, beceri ve tutumlar.

Ama bunu nasıl yapmalılar? Genel olarak, MEÖ öğretmenlerinin öğrencilerin öz-yönelimlerini geliştirme konusundaki gerçek becerileri hakkında çok az şey bilinmektedir ve birçok yazar bu açıdan daha fazla öğretmen eğitimini savunmuştur. Kariyer rehberliği perspektifinden bakıldığında, birçok yazar hem mevcut işgücü piyasasının hem de toplumun öğrencilerin kendi kariyerlerini yönetebilmelerini talep ettiğini savundu.

Bu yazarların konumu esas olarak teoriye dayalıdır. Bununla birlikte, öğretmenlerin öğrencilerle kariyer kimliklerini oluşturmayı amaçlayan kariyer görüşmeleri yaptığında, öğrencilerin programlarını bırakma eğiliminde olduklarını, hem okuldaki öğrenmelerine hem de amaçlarına daha fazla yön ve anlam verdiklerini gösteren bazı kanıtlar mevcuttur. işi göz önünde bulundururlar ve seçtikleri alanda iş ile daha güçlü bir şekilde özdeşleşirler.

Luken (2008), kariyer kimliği oluşturmayı çok güçlü bir şekilde hedefleyen kariyer rehberliğinin, ruminasyon tehlikesini kapsayan yansıtmaya bağlı olduğunu savundu. Ayrıca çoğu öğretmenin öğrencileriyle bu tür konuşmalar yapma konusunda yeterince yetenekli olmadığını da savundu. Jossberger (2011), birincil MEÖ hakkında rapor vererek, öğretmenlerin öğrencileri harekete geçirmeye başlamasını ve kademeli olarak öğrencileri kolaylaştırmaya yönelmesini önerdi.

Khaled (2014), ikincil ve üçüncül Mesleki Eğitim ve Öğretimde uygulamalı simülasyonlar üzerine yaptığı çalışmasında, öğretmenlerin öğrencilerin öğrenme etkinliklerini kendi öz-yönelimlerini teşvik etmek için aktif olarak yönlendirmelerini önermiştir; kolaylaştırıcılar yerine aktivatörler.

Öğrencileri harekete geçirirken bir öğretmen geribildirim verir, doğrudan talimat uygular ve üstbilişsel stratejiler öğretir. Burada kolaylaştırma, kademeli olarak kontrolü ele almalarına izin vererek ve destek düzeyini öğrencinin kapasitesine göre uyarlayarak öğrencilerin özyönetimini geliştirmek anlamına gelir.

Jossberger’in (2011) görüşüne göre, öz-düzenleme, öz-yönetim koşuluna bağlıdır ve sonuç olarak eğitimde ilk sırada gelir. Geri bildirim, öz-düzenlemeyi öğretmede merkezi bir rol oynar ve odaklanmalı ve zamanında doğru zamanda verilmelidir. Bu nedenle, araştırmalara dayalı olarak, öğretmenlerin desteğinin ve geri bildiriminin, öğrencinin öz-yönelimliliğini geliştirmede çok önemli olduğu fikri giderek daha fazla hakim olmaktadır.

Öğretmenler, yeterli geri bildirim vermenin zor olduğunu düşünüyor. Bunun yanı sıra, De Bruijn (2012) on “öncü” ile yaptığı çalışmasında, ortaöğretim VET’deki öğretmenlerin öz-düzenlemenin çağdaş yeterliliğe dayalı eğitimin en önemli yönlerinden biri olduğunu düşündüklerini bildirmiştir.

Öğretmenin öğrenci üzerindeki etkisi
Öğretmen beklentileri nelerdir
Sosyo-ekonomik farklılıklar nelerdir
Okulun fiziki yapısı nasıl olmalıdır
Sosyal FARKLILIK nedir
Sosyo ekonomik ne Demek
Sosyometri Nedir
Wifi kullanmanin eğitsel açıdan faydasi

Öğrencilerinde öz-düzenlemeyi teşvik etmenin çeşitli yollarını kullandıklarını iddia ederler ve bunun uyarlanabilir ve kademeli bir şekilde gerçekleştirilmesi gerektiğini düşünürler. Uygulamada, öğrenciler bu çabaları her zaman fark etmezler. De Bruijn (2012) ayrıca öğretmenlerin niyetleri ile gerçek uygulamaları arasında bir boşluk olduğunu bildirmiştir: genellikle eski yöntemlere geri dönerler ve mevcut öğretim yöntemleri yelpazesinin gerçekten uyarlanabilir ve esnek kombinasyonlarını gerçekleştirmede başarılı olmazlar.

Bu uygulama, yeni kavramların mevcut eğitim uygulamalarına uygulanmasında genel olarak karşılaşılan sorunların altını çizmektedir. Ayrıca, bu çalışmadaki öğretmenler, öğrettikleri mesleği, tüm öğrenme durumlarında esnek bir şekilde hareket edebilecekleri bir referans çerçevesi olarak kullanmak yerine, yeni alışkanlıklarını belirli öğrenme ortamlarıyla sınırlandırıyor gibi görünmektedir.

Bu öğretmenler aynı zamanda kontrol etmek ve ayrılmak arasında doğru dengeyi kurmakta, öğrencilerde öz-yönelimi yeterince teşvik etmekte ve rejimlerini sistematik ve kademeli olarak değiştirmekte zorlanırlar. Kanıta dayalı, etkili pedagojik stratejilerin mevcut eksikliği göz önüne alındığında, Luken (2008) öğretmenlere kendi kendine öğrenme ile ilgili öğretim ve rehberliklerini bireysel öğrencilerin gelişimine göre ayarlamalarını ve öğrenciler için daha fazla bilgi sahibi olmanın farkında olmalarını tavsiye etti. özerklik, sosyal direniş ve korku uyandırabilecek zor bir kişisel süreçtir.

Kendi kendini yöneten öğrenmeye ilişkin bir pedagojik stratejinin geliştirilmesinin hala çok fazla çalışma ve çaba gerektirdiği sonucuna varabiliriz. Ayrıca, bazı insanlar öz-yönelimin başarılı bir şekilde öğretilip öğretilemeyeceğinden şüphe duymaktadır. O halde, öz-yönelimin öğrenciler üzerindeki etkileri hakkında henüz çok şey bilindiğini varsaymak olası değildir.

Öğrenciler Üzerindeki Etkiler

Şimdiye kadar, ortaöğretim VET’de, öğrencilerin kendi kendilerini yönlendirmelerinin motivasyonları veya okulu bırakma oranları, kişisel gelişimleri, öğrenme kazanımları veya kariyer yeterlilikleri üzerindeki varsayılan doğrudan yararlı etkilerine dair gerçekten neredeyse hiç kanıt yoktur. Yine de, özellikle kariyer rehberliği olarak öğretmen desteğinin, öğrencilerde bir ara değişken olarak öz-yönelimi artırarak bu faydalı etkileri sağladığına dair kanıtlar mevcuttur.

Van den Berg ve De Bruijn (2009), temel olarak öz düzenlemeye odaklanan birkaç küçük ölçekli, derinlemesine çalışmanın öğrenciler üzerinde önemli bir etki göstermediğini bulmuştur. Ancak, bu çalışmaların verdiği etkilerin ipuçlarının olumlu olmadığı ortaya çıktı. Van den Berg ve De Bruijn (2009) tarafından bildirilen diğer bazı çalışmalar olsa da, bazı olumlu etkiler gösterdi.

Bu dağınık ve çelişkili sonuçlar göz önüne alındığında, bu yazarlar şu ana kadar ortaöğretim MEÖ’de yeni öğretim uygulamalarının etkililiğini destekleyen bir kanıt zinciri diye bir şey olmadığı sonucuna varmışlardır. Son zamanlarda, Khaled’in (2014) üçte ikisi ortaöğretim MEÖ’de olan 516 öğrenci üzerinde yaptığı ampirik çalışma, öz-yönetimli öğrenme etkinliklerinin, ancak öğrencilerin kendilerinin bunları otantik ve öz-yönetime izin veren olarak algılaması halinde yeterlilik gelişimini geliştirdiğini göstermiştir.

Bu, öğrencilerin algılarını değerlendirme, öğrencilere bir görevi nasıl gerçekleştireceklerini seçme seçenekleri sunma ve öğrenme etkinliklerine kendi öz-yönetimlerini teşvik etmek için aktif olarak rehberlik etme koşuluyla, öğretmenlerin kendi kendilerini yöneten öğrenme ortamları yaratma çabalarını sürdürmelerine neden oldu. yönlendirilmişlik. Khaled’in de bildirdiği ilginç bir bulgu, öz-yönetimli öğrenme etkinliklerinin bilgi ve beceriler eğitimsel hedefler olduğunda değil, ancak yeterlilikler ise işe yaradığıdır.

Bu, bu paragrafta daha önce değindiğimiz lehte ve aleyhte tartışmalardaki her iki konumu da destekliyor gibi görünüyor. Jossberger (2011), ilk mesleki eğitimde geribildirimin öz-düzenleme üzerindeki etkisi üzerine yaptığı çalışmasında, öğrencilerde bir miktar ilerleme bulmuştur, ancak iyileştirme için de çok yer olduğunu belirtmiştir. Ayrıca Jossberger, düşük başarılılar hakkında endişelenebileceğini savundu: “Muhtemelen atanan bağımsızlığı elde etmek ve kendi kendini düzenleyen öğrenme becerilerini geliştirmek için daha fazla yardım ve desteğe ihtiyaç duyacaklar.”

Bu, diğer birçok yazarın vardığı bir sonuçtur ve sadece düşük başarılılarla ilgili değil, bir kez daha yeterli pedagojik stratejilere duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır.

The post Öğrenciler Üzerindeki Etkiler – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).