Bir yandan, sergilerin her zaman uygun bir yazılım paketiyle (gelişmiş bir kelime işlemci veya bir hesap tablosu veya bir sunum paketi) düzgün bir şekilde işlendiğinden emin olmak artık daha kolay. Ve artık tatmin edici bir görünüme sahip belirli bir çıktı üretmek çok daha hızlıdır. Öte yandan, sınav görevlileri ve okuyucular dahil edilen azalan çaba seviyesinin farkında olduklarından, profesyonel olarak sunulan bir sergi olarak neyin önemli olduğuna dair standartları da zamanla yükseldi.

Taşıma Tabloları

Tablolar, okuyuculara kesin sayısal bilgileri iletir. Geleneksel olarak herhangi bir doktora programında kapsamlı bir sayısal veri bileşeni ile yoğun bir şekilde kullanılmışlardır. Etkili tablolar tasarlamak roket bilimi değildir. Ancak, yazarların okuyucuların ihtiyaçlarına yönelik bir dizi küçük ölçekli dikkatsizliği yoluyla, en önemsiz ve sıradan nedenlerle sıklıkla yanlış idare edilir. Veri ağırlıklı tezleri olan yazarlar yaşıyor ve sayılarını soluyor ve onları yakından tanıyor.

Bu nedenle, veri sunumlarında okuyucuların katlanamayacağı ve katlanmayacağı bir ayrıntı veya kafa karışıklığına genellikle tolerans gösterirler. Farklı formatlarda sunulan aynı tabloyu gösteren Tablo 7.1 ve 7.2’yi düşünün. Umarım Tablo 7.2’nin çok daha iyi sunulan bir tablo olduğu sizin için açıktır. Ama neden bu kadar çok okunabilir olduğu o kadar net olmayabilir. İşte temel farklılıklar.

Başlıklar ve etiketleme. Tablo 7.1, yalnızca ne tür kuruluşların karşılaştırıldığını söyleyen, ancak ülke konumunu, zaman aralığını veya neyin ölçüldüğünü vermeyen aşırı kısa bir başlığa sahiptir. Başlık şimdiki zamanda ve güncelliğini yitirecek.

İlk sütun hiç etiketlenmemiştir ve ikinci sütun etiketi anlamsız kısaltma kullanır (metni bir hesap tablosu sütun boşluğuna sığdırmak için) ve popülasyon için herhangi bir tanımlayıcıyı atlar. Okuyucular, tablonun ne gösterdiğinden emin olmak için ana metne bakmalıdır. Başlıkların ve etiketlerin hiçbiri, tablonun geri kalanından farklı bir yazı tipi kullanmaz.

Satır etiketlerinin bazıları, çok fazla alana rağmen (belki de bir elektronik tablodan bu biçimde aktarıldıkları için) iki satıra yazdırılır, bu da satır numaralarına eşit olmayan bir görünüm verir. Buna karşılık, Tablo 7.2, tüm eksik bilgileri veren ve gereksiz kısaltmaları önleyen, açık yazı tiplerinde tam ve eksiksiz etiketlere sahiptir. Satır etiketleri bile toparlanarak, gerekmeyen çirkin ve işareti (&) ortadan kaldırılır ve her bir etiket tek bir satıra yazdırılır.

Veri numaralarındaki ondalık noktalar, dizin numaraları ve ayrıntılar. Tablo 7.1 okuyuculara tam olarak hangi ölçü birimlerinin kullanıldığını söylemez: aslında bunlar 1000 popülasyon başına göz katarakt ameliyatı sayılarıdır. Bu, düşük uçta 21.727’den yüksek uçta 72.331’e uzanan büyük sayılar verir.

Binleri ayırmak için virgül koymayarak ve ayrıca iki ondalık basamağa doğru sayıları göstererek daha az okunabilir hale getirilirler. Tablo 7.1’deki veri aralığı göz önüne alındığında, herhangi bir ondalık nokta dahil, gülünç bir ayrıntı düzeyidir: hiçbir okuyucunun bunu bilmesi gerekmeyecektir, bu nedenle ondalık noktalar, tablonun mesajı ne olursa olsun, karmaşıktır ve karmaşıktır.

Buna karşılık, Tablo 7.2 tüm ondalık noktaları ortadan kaldırır ve indeks numarasını 100.000 kişi başına katarakt ameliyatlarına yeniden indirerek daha da ileri gider. Çoğu okuyucu, çok büyük sayıları (1000’in üzerinde) ve çok küçük sayıları (0,0032 veya 0,00156 gibi 1’in daha küçük kesirleri gibi) işlemeyi daha zor bulacaktır.

Mümkün olan her yerde, endeks numaralarını 0’dan 100’e, yani tüm okuyucuların en rahat çalıştığı sayı aralığı olacak şekilde yeniden ifade etmeye çalışmak en iyisidir. Bununla birlikte, bu durumda, böyle bir çaba 1.000.000 kişi başına katarakt tedavisine geri dönmek anlamına gelecektir ve iki dezavantajı olacaktır.