1911’de sömürge hükümeti tarafından Nairobi’de bir Eğitim Departmanı, esas olarak, büyük ölçüde Avrupa yerleşimine yabancı olan bölgelerde iç kesimlerdeki yerleşik tarımcılar arasında çalışmaya başlayan misyoner toplumların faaliyetlerini denetlemek için kuruldu. Erken sömürge döneminde ve aslında bağımsızlığa kadar, Avrupalı ​​misyonerler sömürge hükümetine Afrika çıkarlarını temsil etme sorumluluğunu üstlendiler.

Bu, elbette, onları, özellikle maddi refahı için Afrika topraklarına ve Afrika emeğine ihtiyaç duyan yerleşimci nüfusla sık sık çatışmaya soktu. Kayda değer bir erken örnek, 1904 ve 1911’de Masai’nin atalarının topraklarından tahliyesine misyoner muhalefetiydi.

Bununla birlikte, misyonerlik faaliyeti, Doğu Afrika demiryolunun inşasına ve Avrupa’nın sömürgeleştirilmesini mümkün kılan diğer altyapı yatırımlarına yönelik parlamento desteği için çok önemli kabul edildi. Misyonerler, sömürgeciliği genellikle şüpheci bir İngiliz halkı için lezzetli kılan ‘iyi işleri’ üstlendiler.

İngiliz misyonerlerin Kenya’daki ve Afrika’nın diğer bölgelerindeki faaliyetleri, kamu aboneliği ile finanse edildi ve büyük ölçüde kamu yararınaydı. Ne sömürge yetkilileri ne de Avrupa yerleşimci topluluğu, misyonerlik faaliyetinin ürettiği kadar geniş veya politik olarak etkili seçmenlere sahip değildi. Eğitim yoluyla dönüşüm belki de misyonerlerin en önemli işiydi ve 1919’a kadar otuz binden fazla Afrikalı 410 misyoner okuluna gidiyordu.

Ancak misyoner başarısı birçok sorun yarattı. En ciddi olanı, Kikuyu ve çoğu Afrika toplumu arasında önemli bir erginlenme ritüeli olan kadın sünneti uygulamasını bastırmaya yönelik misyoner çabalarından kaynaklandı. 1920’lerin sonlarında, Presbiteryen misyonerler, cemaate katılım ve inançla bağlantılı diğer ayinlerle bağdaşmaz hale getirerek uygulamayı ortadan kaldırmak için kampanyalarını yoğunlaştırdılar.

Bu, yaygın bir hoşnutsuzluğa neden oldu ve 1929’da, başlangıçta yerli rezervleri oluşturmak için ayrılan toprakların kamulaştırılmasını sağlayan Yerli Topraklar Güven Yasası’nın getirilmesiyle birlikte, Kikuyu’yu siyasi eyleme teşvik etti.

Harry Thuku’nun 1922’de toprak yabancılaşmasını protesto etmek için kurduğu Kikuyu Merkez Birliği, kadın sünneti konusunu ele aldı ve bunu Avrupalı ​​misyonerlerin ve Avrupalı ​​yerleşimcilerin yok etmeye kararlı olduğu Afrika geleneklerinin merkezinde yer alan bir uygulama olarak savundu. Derneğin sekreteri misyon eğitimi almış Jomo Kenyatta’ydı.

1920’lerin başlarında (1922) sömürge hükümeti, teftişin iyi yönetildiğini gösterdiği ve Afrikalılara sağlam bir pratik eğitim sağlayan misyoner okullarına fon sağlamaya başladı.

Kenya
Eğitim toplumu nasıl etkiler
Kenya dini yapısı
Yeni okullar ekonomik
Yeni okullar toplumsal ve ekonomik değişimleri
Bireyin toplum hayatına katılmasında eğitimin Rolü
Eğitim sosyolojisi
Eğitim Sosyolojisi Pdf

Hibe programı, sömürge yetkililerine, Doğu Afrika’yı Avrupa yönetimine ve yerleşimine açan ve nihayetinde onları sömürge toplumunda tabi kurumlar haline getiren misyoner toplumların faaliyetleri üzerinde bir ölçüde kontrol sağladı. Misyonerlerin eğitimsel olarak etki alanı, 1926’da Le Zoute Protestan Misyonları Konferansı’nda belirlendi.

Esas olarak ilk ve orta öğretimden sorumlu olacaklardı. Yerel olarak gerekli olan ileri eğitim ne olursa olsun, Doğu Afrika’nın sömürge hükümetleri tarafından sağlanacaktır.

Devlet, birincil ve ikincil düzeylerde kalan sorumluluğu elinde tuttu. Kenya’da 1904’te Nairobi’de Avrupalılar için bir okul kuruldu ve 1920’lerin başında Avrupalılar için beş, Asyalılar için iki ve Afrikalılar için yedi okul işletiyordu, bunlardan dördü kıyı bölgelerinde bulunuyordu.

Hükümet ve misyoner okulları, ırksal çizgiler boyunca düzenlenen bir eğitim sistemine eklemlendi. 1924’te hükümet, Avrupa, Asya ve Afrika okulları için danışma komiteleri ve her birini finanse etmek için ayrı düzenlemeler oluşturdu. Aynı yıl hükümet, eğitim amaçlı kaynak toplama ve harcama yetkisine sahip Yerel Yerli Konseylerinin kurulmasına izin verdi.

Afrikalılar tarafından Kenya kıyıları boyunca ekilen yabancılaşmamış topraklardan üç yerli rezerv oluşturuldu: en büyüğü Nyika, günümüz Kilifi ve Kwale ilçelerinden oluşuyordu ve diğer iki iç bölge, Pokoma ve Taveta. Yerel Yerli Konseyleri, Afrika okulları için fon topladı ve sömürge hükümeti için kulübe ve anket vergilerini topladı.

Nairobi’den eğitim amaçlı hiçbir hibe almadılar. Merkez Eyalette, Konseyler, sünnet krizinden sonra bağımsız Afrika okullarının ve kiliselerinin büyümesini destekledikleri Kikuyu bölgelerinde eğitimin genişlemesini finanse etmede aktifti.

Kikuyu’nun okul kayıtlarını artırmak için yaptığı büyük mali fedakarlıklar, onları eğitim açısından diğer grupların, özellikle de kıyıdakilerin çok ilerisine yerleştirdi. Kilifi, Kwale, Tana River ve Taita-Taveta’daki Yerel Yerli Konseyleri, Bunalım’dan önceki yıllarda harcamalarının yüzde birinden daha azını eğitime ayırdı.

Sahil konseyleri, Müslümanlar arasında çok az ilerleme kaydeden misyoner okullarına ek finansman sağlamayı tercih ederek birkaç yeni okul açtı.

Kilise Misyoner Cemiyeti, 1890’larda Mombasa’da Araplar ve Svahililere ek olarak Avrupalıları ve Asyalıları da kaydettiren çok ırklı bir okul kurdu. Ancak, öğrencilerin çoğunluğunu çocukları oluşturan Asyalı Müslüman ebeveynler kısa sürede kendi okullarını kurdular.

1912’de şehirdeki Arap ebeveynler, hükümete bir Arap okulunun kamu pahasına işletilmesi için dilekçe verdiler. Bu, 1920’lerin sonunda, Malindi’den Vanga’ya kadar sahil boyunca uzanan ve Kuran dersleri, İngilizce ve Mozeras’taki okulda tarım da öğreten yaklaşık on Arap okulundan ve ek okuldan oluşan küçük bir sistemin çekirdeği haline geldi.

Bu kurumların çoğuna katılım çok düşüktü (Mombasa’daki en büyük kurumda 150’den az). Sonunda, öğrencilerin çoğunlukla Arap olmayanlar olduğu ve dolayısıyla hükümet fonuna hak kazanmadıkları gerekçesiyle Yerel Yerli Konseylerinin bu kurumların çoğunu devralması gerekti.

Hükümet, teknik eğitimi teşvik etme çabalarında daha iyi sonuç alamadı. İlk hükümet teknik okulu Birinci Dünya Savaşı sırasında Machakos’ta açıldı ve 1921’de Mombasa’nın güneyinde Waa’da, sömürge eğitimcilerinin “kırsal gereksinimlerle temas halinde” olduğu düşünülen marangozluk, duvarcılık becerileri ve terzilik öğreten bir ikincisi inşa edildi. 

1922’de Waa okuluna yarısı Hristiyan olan yaklaşık 75 öğrenci gidiyordu. Hayal kırıklığı, gelecekteki başarının belirtilerini takip etti ve okul 1935’te Roma Katolik misyonerlerine teslim edildi.

The post Sömürge Kenya’da Eğitim ve Sosyal Değişim – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).