Üniversitelerin birinci sınıf öğrencilerini kabul ettiklerinde istedikleri, ebeveynlerin çocuklarının lise mezuniyetinde olmasını istediklerinin neredeyse tam tersidir. Bu her zaman doğru olmuştur, çünkü kolejlerin istediği, düşüncesi fakülte tarafından yeniden çalışılabilen uyumlu bir öğrencidir.

Kolejler, genellikle liberal bir fakülte tarafından beyinleri yıkanmak üzere çocuklarını koleje gönderecek kadar zengin ebeveynlerin ahlaki, dini ve politik bakış açılarına karşı öğrencinin güvenini kırmak ister. Bu uzun süredir devam ediyor. Aristophanes bunun hakkında 2300 yıl önce bir komedi yazdı: Bulutlar.

Bir üniversite kabul ofisi, lise notları, ders dışı etkinlikler ve hepsinden önemlisi SAT veya ACT puanı gibi şeylere bakar. SAT veya ACT puanı, kabul ofisinin birçok başvuranın performansını karşılaştırmasını sağlar. Kabul ofisi, çakması muhtemel olan hiç kimsenin programa girmesine izin vermek istemiyor. Alabileceği en yüksek puanı istiyor, ancak aynı zamanda kabul memurları, en iyi öğrencilerin daha iyi bir üniversiteye gitme ihtimalinin yüksek olduğunu biliyorlar.

İyi öğrenciler için büyük bir rekabet vardır, ancak çoğunlukla ebeveynlerinden ve eyalet yasama organından gelen para için rekabettir. Kolejler büyük bir mali bağ içindedir. Bu çok daha kötüye gidecek, çünkü daha önce de belirttiğim gibi, öğrencilerin akredite bir üniversiteden yaklaşık 15.000 $ veya daha düşük bir ücretle mezun olmaları artık mümkün.

Vergiyle finanse edilen üniversitelerin çoğu yılda en az 15.000 ABD Doları tutarındadır: öğrenim ücreti, oda, yönetim kurulu ve ders kitapları. Bazı özel üniversiteler bunun üç veya dört katına mal oluyor. Bu nedenle, ebeveynler, üçü bir yana, bir çocuğu üniversiteye göndermek için emeklilik tasarruf portföylerine dalmak zorunda olmadıklarını nihayet anladıklarında, öğrenciler için rekabet artacaktır.

Okullar 2 Temmuz’a kadar açık
Rengi değişen illerde okullar kapanacak mı
Vaka son dakika Haberleri
Kadın Hekimler Eğitime Destek Vakfı
Milli Eğitim bakanın açıklaması
Son dakika yüz yüze eğitim
Son dakika Milli Eğitim sınav
Yüz yüze sınavlar son dakika

Kolejler öğrencilerini birinci sınıf öğrencisi olarak kaydettirmek ister çünkü paralarının çoğunu buradan kazanırlar. Birinci sınıflara veya “ikinci sınıflara” öğretmek nispeten daha az maliyetlidir, ancak öğrenim ücreti üst bölüm yıllarıyla aynıdır. (Üst bölüm, öğrencinin belirli bir konuda uzmanlaştığı yerdir.

Burası, öğretmenlik konusunda hiç eğitim almamış lisansüstü asistanlar yerine doktora sahibi profesörler tarafından öğretildiği yer. Öğrenci için eğitimin getirisi üst bölümdedir.) Bu nedenle kolejler, ilk iki yılı kampüste geçirmenin gerekli olduğu konusunda velileri ve öğrencileri ikna etmek için ellerinden geleni yaparlar. Ne ekonomik ne de akademik olarak gerekli değildir. Ancak ailelerin bunu anlaması kolejlerin kendi çıkarına değildir.

Üniversitenin ilk iki yılının öğrencilere neredeyse hiç bilgi vermediği bir kamu kaydı meselesidir. Üniversitede birinci ve ikinci sınıflar için öğrenci performansında bir gelişme yok.

Bu, kolejler açısından büyük bir başarısızlık, ancak ebeveynler istatistikçilerin keşfettiklerinden habersiz görünüyor. Bu sistemin kurbanı olan çoğu öğrenci de öyle. Üniversitenin ilk iki yılı lisede CLEP sınavları ve DSST sınavlarıyla tamamlanabildiğinde, öğrenciler bilmeden değerli zamanlarını boşa harcıyorlar ve ebeveynleri çok yüksek fiyatlar ödüyor ve toplam maliyeti yaklaşık 2.000 $.

Öğrenci evde yaşayabilir, çevrimiçi eğitim yoluyla liseyi tamamlayabilir, yerel olarak yarı zamanlı bir iş bulabilir, kolej düzeyinde ders kitaplarının kullanılmış, ucuz eski sürümlerini kullanarak CLEP veya DSST sınavlarını geçebilir ve üniversiteye genç olarak girebilir. Çoğu kolej bu stratejiden nefret eder, ancak bu yeni gerçekliktir. Bu onların sorunu, ebeveynlerin değil.

“Bu nedenle, bulduğumuz şey, ebeveyn çıkarlarının ve üniversite çıkarlarının birbirine zıt olduğudur. Velilerin geleneksel üniversite senaryosuna rıza göstermelerinin tek nedeni, sadece üniversite düzeyinde değil, lise düzeyinde de alternatifler olduğunu bilmemeleridir.

Öğrenci, iyi bir üniversiteye girebilmek için bir adım adım lise sınıf eğitimi programından geçmek zorunda değildir. Ayrıca, çoğu öğrenci ilk dört düzine okula girmek istemediğinden, kazandıkları dereceler onların piyasada belirli bir avantaj elde etmelerini sağlamaz.

Bir öğrenci, akredite bir kolej veya üniversiteden lisans derecesine sahip olduğu sürece, derecesi yaklaşık olarak Amerikan kolejlerinin büyük çoğunluğundan alınan karşılaştırılabilir herhangi bir derece kadar değerlidir.

Bu günlerde, bir derece zaten çok fazla paraya değmez. Üniversite diplomasına sahip tüm öğrencilerin yarısından fazlası üniversite diploması gerektirmeyen işlerde çalışıyor. 2008’den beri, “üniversite mezunları için iş piyasası bir felaketti.

Bir öğrenci petrol mühendisliği veya başka bir mühendislik derecesi gibi bir alanda uzmanlaşmamışsa, gereksinimlerinin kolej bölümüyle hiçbir ilgisi olmayan düşük ücretli bir işe girmesi muhtemeldir.

Ohio Üniversitesi’nde ekonomist olan Richard Vedder, 2010’da şu değerlendirmeyi yaptı: “317.000’den fazla garson ve garsonun üniversite diploması (8.000’den fazlası doktora veya profesyonel diplomaya sahip), 80.000’den fazla barmen ve 18.000’den fazla otopark görevlisi gerekir.

Tümüyle, üniversite derecesine sahip yaklaşık 17.000.000 Amerikalı, BLS’nin [İşgücü İstatistikleri Bürosu] bir lisans derecesi ile ilişkili beceri seviyelerinden daha azını gerektirdiğini söylediği işleri yapıyor.

Kolejler, politik olarak liberal olan liberal sanatlar fakültesinin temel bakış açısını zaten kabul eden parlak öğrenciler istiyor. İyi yazabilen, net düşünebilen ve sınıfın parti çizgisini papağan gibi yapabilen öğrenciler istiyorlar. Yani fakültenin bakış açısına uygun zeki öğrenciler istiyorlar.

Kolejler, sınıf dışında zamana ihtiyaç duymayan öğrencilerle ilgilenmek ister. Bu öğrenciler hızla öğrenir, sınavlarını yüksek notlarla geçer ve profesörün görüşlerine hiçbir meydan okumaz. En önemlisi, ebeveynlerinin çekleri asla karşılıksız kalmaz. Böyle öğrenci bulmak giderek zorlaşıyor.

Bu nedenle, artan sayıda kolej, devlet okullarında ve çoğu özel okulda baskın olan standart sınıf eğitimi yerine evde eğitim geçmişi olan öğrencileri kabul ediyor. (Bu prosedür, öngörülebilir, ancak kendi kendini motive etmeyen, yaratıcı olmayan veya üst bölüm çalışmasına hazır olmayan öğrenciler üretir.).

The post Okullar Ne İster?  – Okul Devrimi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).