Bu nedenle, tartışmada yararlı olabilecek bilgiler el altında olduğundan, ancak yararlı olabileceği durumlarda onu kullanmak için sosyal bir kısıtlama olabileceğinden, bu bir ikilem sunar. Bu uzman, daha fazla dış katkı yapmak için daha fazla titizliğin sağlanabileceğine inandığını belirtti.

Bununla birlikte, tartışmalar başkan tarafından yönetildiğinden, ilgili başkanın dış görüşü dahil etme şekline bağlıydı. Bu, yabancıların katılmaya davet edildiği diğer değerlendirmelerde dikkate alınması gereken önemli bir noktadır.

Sadece deyim yerindeyse sadece belirteçler olarak dahil edilmemeli, proaktif olarak kendi ülkeleriyle karşılaştırmalar yapmaya teşvik edilmeli ve bu görüşleri kendilerine doğrudan sorulduğunda saklamamalıdırlar. Şimdi ikinci açıyı inceleyelim ve Alman uzmanların yabancı meslektaşlarına nasıl baktıklarını görelim.

Genel olarak, Alman uzmanların diğer ülkelerdeki meslektaşları hakkında çok olumlu görüşleri vardı ve çalışmalarını tanımlamak için şu gibi ifadeler kullandılar: “aydınlatıcı”, “genişlemiş ufuklar”, “işlere yeni bir ışık tuttu”. Ayrıca algılanan siyasi tarafsızlıklarını da takdir ettiler:

Pozisyonları şüphenin üzerinde olduğu için yabancı meslektaşların çalışmalarını gerçekten faydalı buldum. Alman sahnesinden meslektaşlar olarak, bu rekabete dayalı, sıralamaya dayalı iklime her zaman bir şekilde dahil oluyorsunuz, kendiniz kısmen endişeleniyorsunuz ve bu nedenle yabancı meslektaşlarımızın çalışmaları bir kez daha çok yardımcı oluyor.

Ancak, yabancı meslektaşlarının tam olarak neyi başarmasını istedikleri konusunda nettiler. Sadece diğer ülkelerden gelen sistemlerle gelmemeliler ve bu sistemlerin Alman yapılarına kabul edilmelerini bekleyerek, bu dirence neden olabilir.

almanya’da eğitim sistemi
Türkiye Almanya eğitim sistemi karşılaştırması
Almanya eğitim sistemi makale
Almanya okul öncesi eğitim sistemi
Alman eğitim sistemi ekşi
Almanya Gymnasium okulu
Almanyada ortaokul kaç yıl
Almanya eğitim sistemi pdf

Mevcut sistemler için empati kurmalı ve diğer kavramların yardımcı olabileceği önerilerde bulunmalıdırlar. Bir uzman, bir komisyona dışarıdan personel atanmadan önce ülkelerin kombinasyonunun dikkate alınması gereken bir şey olduğunu söyleyerek, her uzmanın anavatanının kökenini vurguladı.

Bu uzman, temsil edilen dört ülkenin iyi bir görüş dengesi sağladığını düşünmelerine rağmen, İskandinav ülkelerinden temsilcilerin de bu değerlendirmede faydalı olacağını öne sürdü. Bu takımyıldızdaki yabancılar, nazik ve çatışmaları dağıtabilen kişiler olarak takdir edildi. Uzman K, yabancı uzmanın rezerve edildiğine ilişkin açıklamasını doğruladı:

Esasen çekingendiler, ki bu belki de nezaketten ya da her neyse, ama ne görürlerse dile getirebildiler ve yaptılar. Bu kadarı açıktı. Bazen durup düşündüren dışarıdan bir manzaraları var.

Bu açıklamalardan, yabancıların değerlendirmenin önemli bir bileşeni olarak kabul edildiği sonucuna varabiliriz. Ancak, bunların menşei ve mevcut ülkelerin kombinasyonu, atanmadan önce dikkatlice düşünülmelidir.

Ayrıca, dışarıdakilerin kendilerini özellikle savunmasız ve ev sahibi ülkeye karşı nazik bir konumda hissedeceklerini varsayabileceğimiz için, onlara en baştan kendilerinden ne beklendiğini söylemek ve taahhütlerine ilişkin net yönergeler vermek için daha fazla şey yapılabilir.

Benzer şekilde, yabancı üyelere teftiş altındaki ülkede var olan iç siyasetin karmaşık doğası hakkında bilgi vermek için değerlendirme başlamadan önce daha çok şey yapılabilir.

Şimdi de komisyon içinde önemli bir konuma sahip olan belirli bir yabancı uzmanın rolüne dönelim: başkan.

Başkan

De Corte’un başlangıçta komisyon başkanlığını devralmasının istendiğini, ancak Almanca dil becerilerinin yeterli olmadığını düşündüğü için reddettiğini arşivlerden biliyoruz. Neyse ki, Bakanlık bu görevi üstlenecek eşit derecede deneyimli bir kişi buldu: Hollanda’dan Wynand Wijnen, daha önce birçok değerlendirmede çalışmış ve Alman eğitim sistemi hakkında geniş bilgiye sahip.

Değerlendirme komisyonunun, evalag’dan Martina Röbbecke ile birlikte, ilgili çalışmaya hazırlık olarak her bir HEI’yi ziyaret eden tek üyesiydi. Bu, tüm HEI’lere, bunların özel gereksinimlerine, yapılarına vb. genel bir bakış açısından çok faydalı oldu. Alman uzmanlar, muazzam değerlendirme deneyimine sahip olsa da, bir yabancı olan başkanlarına nasıl baktılar?

İstisnasız onun girdisi olumlu karşılandı. Esasen alt komitenin diğer iki üyesi tarafından yönlendirilen bağlamsal meseleler açısından komisyonu ileriye taşıyan biri olmaktan ziyade, esas olarak ılımlı bir rol üstleniyor olarak algılandı. Ayrıca, tartışmaları aksiyomatik hale gelirse Alman uzmanları takip etmeyi başardı:

Tartışmalar, Almanların yöneldiği temel sorunlara döner dönmez, çok çabuk bundan uzaklaştı. Böylece Alman Eğitim Biliminin zirvesine ulaşmayı ve bir sonuca ulaşmayı başardı.

Expert E’nin açıkladığı gibi: ‘[O] değerlendirme uzmanıydı ve dışarıdan bakan biri olduğu için kesinlikle her şeyi sorguladı. Bunu büyüleyici buldum.’

Wijnen, HEI’lere yönetimlerinin, yapılarının vb. belirli yönlerinin gerekliliği hakkında temel sorular sorabildiği ve işlerin farklı şekilde yapıldığını hayal edip edemediklerini sorabildiği için takdir edildi: ‘Ve bence bu, değerlendirme komisyonlarının bu tip ihtiyaç: gelişmeler için temel bir isteklilik.

Dolayısıyla bu özel pozisyonda bir korkusuzluk unsuru gerekliydi ve bir yabancı olarak Alman statükosuna meydan okumak için ideal bir pozisyondaydı. Ayrıca, HEI’lerin hemen saygısını kazanacak kapasiteye ve konuma sahipti.

Bununla birlikte, Uzman U, Alman HEI’lerini kendi ülkesindeki veya dahil olduğu diğer değerlendirmelerdekilerle karşılaştırma açısından, başkanın kayda değer değerlendirme deneyimini işlemlere daha fazla dahil edebileceğini düşündüğünü söyledi. Wijnen nasıl oldu? kendisi bu nedenle komisyon içindeki kendi konumunu görüyor mu?

İlk olarak, rolünü değerlendirmenin sorunsuz yürütülmesinden sorumlu olarak gördü: ‘daha çok teknik bir başkan, daha az bağlamsal’ idi. Ayrıca komisyondaki herkese yeterli alan verilmesini sağlamaya çalıştı. fikirlerini ifade edecekleri yer. Uzman K, sandalyenin bunu sağlamak için belirli bir taktik kullanmasına şaşırdığını bildirdi.

Her tartışma turunun sonunda Wijnen her bireye, yapacakları başka katkıları olup olmadığını bizzat soracaktı. Görünüşe göre bu yöntem Alman akademik bağlamlarında alışılmadıktı, ancak grup hızla bu modaliteye alıştı.

Wijnen, anlaşmazlıklar ortaya çıkarsa sinirlerin yıpranabileceği durumlar konusunda özellikle endişeliydi ve şunları söyledi: “Bu yüzden, benim için her şeyi “yatıştırmak” ve yanlış şeylerin tecavüze uğramasını önlemek çok iyiydi.”

Bu yetenek, iç anlaşmazlıkların mantıklı ve yapıcı tartışmaları neredeyse yasakladığı yerinde ziyaretlerde kesinlikle gerekliydi. Şimdi Wijnen ile birlikte çalışan ve onunla özel bir Mitwelt oluşturan alt komiteyi inceleyelim.

The post Alman Eğitim Bilimi – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Ancak Glotz, geçen yüzyılın sonlarına doğru “gerçeklik fakülte sınırlarını göz ardı edecek kadar arsız; [Alman] profesörlerin çoğu değil’, bu da birçoğunun, genel kaliteyi iyileştirmeyi amaçlayan işbirlikçi çabalar oluşturmak şöyle dursun, doğrudan önlerinde olanın ötesine bakamadığını gösteriyor.

Künzel (1997), liderliğin akademik bağlamda profesyonelleşmeye ihtiyaç duyduğu gerçeğini yorumlamıştır. Bir fikir olarak değerlendirmenin, bu “seçkin” profesörün arka planına karşı kendini göstermesi gerekiyordu. Değerlendirme sistemleri 1990’ların ortalarından itibaren yavaş yavaş Almanya’da ortaya çıkmaya başladı.

Alman akademik mesleğinin bir kuşağının emekliliğe geçişi ve özellikle değerlendirme ve değerlendirme uygulaması deneyiminin yaygın olduğu ABD’de akademik hareketliliğin artmasıyla birlikte, üniversite kültüründe muhtemelen isteksiz bir kabulle üniversite kültüründe bir değişiklik meydana gelebilir. verilen kalite kontrol.

Bu nedenle, genç akademisyenler yurtdışında farklı kalite güvence sistemleri deneyimledikleri ve akademi içindeki kendi eylemlerine karşı muhtemelen daha fazla özeleştirel duruş geliştirdikleri istihdam şartlarını harcadıkça manzara değişti. Bununla birlikte, Almanya’da araştırma ve öğretim kararlarının temelini oluşturan kürsü senaryosu, yine de “üniversitenin temel özelliği” olmaya devam ediyor.

Belki de bu hiyerarşik sisteme eşlik eden güç kavramı, genç akademisyenler için, kendileri bu tür zirvelere ulaştıklarında tamamen vazgeçemeyecekleri kadar çekicidir.

Eğer bir pan-üniversite değerlendirme kültürünün doğuştan gelen bir kucaklaması elde edilecekse, akademi içindeki üst düzey liderliğin (örneğin her bir bireysel profesör), güçlü ve zayıf yönlerin nerede yattığını keşfetmek için ekibini yeterince öz-yansıtma yapmaya teşvik etmesi gerekir.

Bunun ötesinde, üniversite liderliğinin, kendi kurumunda aşılanmış bir faktör haline gelmesi için yüksek kalite vizyonuna ve bağlılığına ihtiyacı vardır. Bunun her zaman böyle olmadığına dair güçlü bir argüman var. Davies, bir kurumun kültürünün değişimin gerçekleşmesini sağlamak için elverişli olması gerektiğini ve bunun “farklı kültürel ortamlarda stratejik olarak yönetmeyi” içerecek olan liderlik tarafından desteklenmesi gerektiğini savunuyor.

Diyaloğu mümkün kılmak için bir “güven ve saygı” duygusu mevcut olmalıdır. Bir dereceye kadar, Alman yüksek öğreniminin hiyerarşik yapısının, profesörler arasında bir kurumdaki diyalogun olağan olduğu bir “güven ve saygı” kültürü oluşturmaya karşı çalıştığı düşünülebilir.

Bazı kurumlarda, bu komisyondaki uzmanların ne yazık ki en az bir kez tanık oldukları için, meslektaşlar arasındaki iç diyaloğun düşmanca olduğu açıktır. Zaman içinde değerlendirici olarak kendi rolüne ilişkin bir retrospektif sunan Goetze (2005), değerlendirmelerin olumlu bir etkisi olsa da herkes tarafından kullanılmadığını savunmuştur. Bu, bir değerlendirme raporunun olumlu bir dönüşüm başlatabileceği veya gereksiz olabileceği Patton’un fayda kavramlarına geri döner.

Alman HE’de Hollanda Değerlendirme Metodolojisinin Etkisi

1990’ların sonlarında Alman akademisinde kısmen kök salmış olan önemli bir etki, 1980’lerde Hollanda’da VSNU (Hollanda Üniversiteler Birliği) tarafından geliştirilen değerlendirme sistemiydi.

Buna karşılık, VSNU ilhamını aynı dönemde Amerika Birleşik Devletleri’nde ilerlemekte olan değerlendirme araştırmalarından almıştır. Almanya, eşiğinde bir değerlendirme modeli bulduğu için şanslıydı ve bu nedenle 1990’ların sonunda Hollanda değerlendirme modeli, tercih edilen değerlendirme modeli haline geldi.

Kısaca, bu aşağıdaki aşamaları içerir:

– komisyon kuruldu
– değerlendirmeyi üstlenmek üzere seçilen dış uzmanlar
– kurumlar belirli kriterlere göre kendi kendine rapor sunar
– uzmanlar yerinde ziyaretler yapar (genellikle bir veya iki gün sürer) ve ilk bulguları rapor eder
– nihai rapor yayınlandı
– takip et.

Değerlendirme, gelecekte daha yüksek öğrenme ve öğretme standartlarına ulaşmak için kurum içinde kalite üzerine kendi kendini yansıtmayı teşvik etmek amacıyla genellikle güçlü ve zayıf yönleri inceler. Değerlendiriciler, söylediklerinin politika üzerinde (dolaylı da olsa) bir etkisi olabileceğini bilerek, nihai rapordaki eleştirilerinin boyutu konusunda dikkatlidir.

almanya’da eğitim sistemi
Almanya Türkiye eğitim sistemi karşılaştırması
almanya’da eğitim sistemi slayt
Almanya eğitim sistemi makale
Almanya eğitim sistemi pdf
almanya’da ilkokul dersleri
Almanya okul öncesi eğitim sistemi
Almanya ve Türkiye eğitim sistemi benzerlikleri

Kohler (2003), değerlendirmelerin kursların ve finansman politikalarının mevcudiyeti üzerinde bir etkisi olabileceğine ve bu nedenle değerlendiricilerin genellikle raporlarını yayınlamadan önce belgelerin kesin ifadeleri üzerinde kasıtlı olduğuna işaret etmiştir.

21. yüzyılın ilk bölümünde, Hollanda değerlendirme sistemi taklit edildi ve Hollanda’da değerlendirici olarak çalışan uzmanlar, herhangi bir Alman değerlendirme komisyonunun özellikle değerli üyeleri olarak kabul edildi.

Hollanda’da VSNU’da çalışmış olan üyeler dışında, vaka incelemesi değerlendirmesinde uzmanların hiçbirine değerlendirme teorisi konusunda eğitim verilmemiştir, bu da Szanto’nun değerlendiricilerin çoğu disiplin uzmanı olmasına rağmen, ‘değerlendirme uzmanları’ olmadığı görüşünü destekler. bir kalite güvence geçmişi ve kapsamlı bir inceleme için gerekli olan bilgi.’

Bu, işe aldıkları kişiler konu uzmanları olduğu, ancak farklı beceriler gerektiren değerlendirme uzmanları olmadığı için değerlendirme düzenleyicileri için bir zorluk olmaya devam etmektedir.

Alman HE Değerlendirme Ortamının Bir Analizi

Almanya’daki değerlendirme ortamının geçen yüzyılın başında henüz emekleme aşamasında olduğu ve sürekli geliştiği göz önüne alındığında, şu anda konuyla ilgili elimizde çok az literatür olması şaşırtıcı değildir.

Altrichter ve ark. (eds.) (1997), değerlendirmelerin sonuçlarını ve üniversitenin hesap verebilirliği ile ilgili olarak devletin etkisini ilk tartışanlar arasındaydı. Mittag et al. (2003), Almanya’nın ilk yükseköğretim değerlendirme sistemlerinden ikisini karşılaştırmış ve karşılaştırmıştır: Kuzey Ren-Vestfalya’daki Nordverbund ve Aşağı Saksonya’daki ZEvA, Zentrale Assessments- und Akkreditierungsagentur, ancak bu çalışma ağırlıklı olarak kullanım temasıyla ilgilenmektedir.

Daha yakın tarihli bir çalışmada, Mittag (2006), değerlendirme çalışmasının geçerliliği konusunda süregelen tartışmalara atıfta bulunmaktadır. Nordverbund ve ZEvA’daki değerlendirme çalışmalarının sonuçlarına bakar.

Araştırması değerlendiricinin rolüne değinse de, ana araştırma odağı mevcut tartışma ışığında değerlendirmenin kullanılması olmaya devam ediyor. Yine de, çalışmaları, diğer Alman eyaletlerinde de olsa, değerlendirmeler için yararlı bir referans noktası sağlar.

Şu anda Almanya’daki değerlendirme ajansları tarafından pek çok çalışma yapılmakta olsa da, değerlendirme sürecinin kendi iç perspektifi, yani değerlendirme komisyonlarının insan dinamikleri ve temel düzeyde değerlendirmelere verilen tepkiler konusunda araştırmalar oldukça yetersiz kalmaktadır.

Bununla birlikte, Stockmann, değerlendiricilerin sitede kullanması için bir el kitabı da dahil olmak üzere, Alman bağlamındaki değerlendirmeler hakkında bazı kapsamlı literatür sağlamıştı. Klieme & Tippelt (ed.) (2008) ayrıca Alman eğitiminde kalite güvencesinin genel durumunu gözden geçirmiştir.

The post Hollanda Değerlendirme Metodolojisi – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

OECD, 2000 yılında 47 ülkede 15 yaşındaki çocuklar arasında okuma okuryazarlığını inceleyen ilk Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı (bundan sonra PISA olarak anılacaktır) çalışmasını yürütmüştür.

Bundan kısa bir süre önce, Haziran 1999’da 29 Avrupa ülkesi, yüksek öğrenim yapılarında yakınsama yaratma niyetlerini belgeledikleri Bologna Bildirgesi’ni imzaladılar.

Bu olayların her ikisinin de Alman yüksek öğrenimi üzerinde çok önemli bir etkisi oldu. Almanya’da hem ortaöğretim hem de yükseköğretimde kalite ve standartlarla ilgili olarak, özellikle öğretmen eğitimiyle ilgili olarak, bu iki olayla çığ gibi büyüyen bir tartışma başlatıldı.

Bu tartışmanın bir kısmı, devam eden hoşnutsuzluk ve Almanya’da öğretmen eğitiminin genel olarak ‘hedef dışı’ olduğu ve çocukların en iyi öğretmenlik uygulamalarına tabi tutulmadığı hissi ile çevriliydi; diğer sanayileşmiş ülkelerdekiler.

Kalite güvencesi ile bağlantılı değerlendirme uygulaması bu nedenle hem okullarda hem de üniversitelerde giderek daha önemli hale geldi ve kamunun hesap verebilirlikle ilgili artan ilgisini yansıttı. Alman orta öğretiminde bir istihdam konumundan, yüksek öğretim kurumlarının (HEI’ler) yaptıkları şeyin kalitesini nasıl değerlendirdikleriyle ilgilenmeye başladım. Almanya, yükseköğretim sisteminin reformdan fayda sağlayacağına dair genel bir anlayış olmasına rağmen, bu noktadan önce HEI’lerinin kalitesine çok doğrudan değinmemişti.

Dış akran incelemesi, dünya çapında çeşitli üniversitelerde (örneğin, sadece iki örnek vermek gerekirse Kanada ve Hollanda) halihazırda tanıtılmış olan bir kalite güvencesi yaklaşımı, Alman HEI’lerinin uygulamaları ve yardımları hakkında daha fazla bilgi edinmelerine yardımcı olmanın ana yollarından biri olarak görülüyordu. Sistemi genel olarak iyileştirmek için.

1990’ların sonlarında ve 21. yüzyılın başlarında, üniversitelere, bilgilendirici ve destekleyici olarak görülen ve genellikle kalite güvencesi (bundan sonra QA olarak anılacaktır) ile ilişkilendirilen olası finansal cezaların hiçbirinin bulunmadığı bir süreç olan değerlendirmelerin organizasyonunda yardımcı olmak için ajanslar kuruldu.) diğer ülkelerde, özellikle de HEI’lerin kötü değerlendirme sonuçlarının bir sonucu olarak mali kayıplara maruz kalabileceği Büyük Britanya’da uygulamasıdır.

almanya’da eğitim sistemi nasıl
almanya’da eğitim sistemi slayt
Türkiye Almanya eğitim sistemi karşılaştırması
Almanya eğitim sistemi pdf
almanya’da ilkokul dersleri
Almanya eğitim sistemi makale
Almanya eğitim sistemi kaçıncı sırada
Almanya okul öncesi eğitim sistemi

Bu kurumların bazıları yereldi, yalnızca bir federal eyalet için çalışıyordu, diğerleri ise ayrı eyaletlere yayılmıştı, ancak disiplinlerin eyalet sınırlarının ötesinde eş zamanlı değerlendirmelerini organize ediyordu. Diğerleri yine bireysel üniversite grupları düzenledi. Bu kurumların uygulamaları da çeşitliydi, bazıları bir kerelik değerlendirmeler organize ederken, diğerleri birkaç yıl sonra tekrar eden değerlendirme dalgaları düzenledi.

Bununla birlikte, hepsinde ortak olan bir özellik, değerlendirmelerin dış uzmanları kullanmasıydı. Bu uzmanlar kimlerdi? Eğitimleri veya geçmişleri neydi? Nasıl seçildiler? Disiplin anlayışları neydi ya da bu değişiyor muydu? Kendi meslektaşlarınızı değerlendiren harici bir gözden geçiren olmak nasıl bir duyguydu?

Bu sorular devam etti ve değerlendirme uygulamasını anlamak için değerlendirme, kalite ve meslektaş incelemesi süreçlerinin tanımlarına ihtiyaç olduğu ortaya çıktı. Temel varsayımlardan biri, sistemi iyileştirmek için bir şeyler yapılabileceğiydi. Hatta değerlendirme sürecinin kendisi geliştirilebilir, ancak bunun belirlenebilmesi için değerlendirmenin nasıl işlediğini görmek gerekliydi.

 Tez Gerekçesi

Literatür büyük ölçüde değerlendirme teorisi ve pratiği ile ilgilenir ve değerlendiricilerin uğraşması gereken konu türleri hakkında net bir fikir edinmiştir. Bununla birlikte, daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulan bir alan olarak kabul edilen gerçek değerlendirme süreçleri hakkında neredeyse hiçbir literatür bilgi sunmamaktadır.

Mevcut değerlendirme literatürünün kendi derinlemesine analizini takiben ve değerlendirme süreçleri ve ilgililer hakkında genel bir araştırma eksikliğine ilişkin benzer bir sonuca varan Balzer (2005) şunları söylüyor:

Bu tür ampirik araştırma yaklaşımlarının sonuçlarına tutarlı bir ilgi, teorik ve pratik açıdan uygun olmalı ve sonuç olarak, teorik değerlendirme yaklaşımları ve değerlendirme projelerinin biçimi üzerinde çok az etkisi olmamalıdır.

Bu nedenle, değerlendirme çalışmasının ayrıntılarına bakacak bir çalışma için alan vardı, çünkü bu, HE kalite güvencesine dahil olanlara, dış uzmanlardan değerlendirmelerini isterken daha dikkatli düşünmeleri gerekebilecek değerlendirme uygulamasının bazı yönlerine ilişkin içgörü kazandırabilir.

Bu çalışma, yüksek öğrenim değerlendiricileri işlerine devam ettiklerinde neler olduğunu araştırmaktadır. Değerlendirmeden önce seçimlerinde yer alan karar vermeyi ve aynı zamanda değerlendirme boyunca yer alan karar vermeyi inceler. Van Vught’un belirttiği gibi, ‘bir gözden geçirme prosedüründe istihdam edilecek meslektaşların tanımı, seçimi ve eğitimi çok fazla ilgiyi hak ediyor.’

Çalışma, değerlendiricilerin çalışmalarını inceleyen Alkin, Daillak ve White (1979), Balzer (2005), Volkov ve Volkova (2005) ve Mittag (2006) gibi araştırmacılar tarafından halihazırda üstlenilen çalışmaları genişletmektedir. Yine de bu alanda, çoğu ya İngiliz ya da Amerikan bağlamlarında kazanılmış olan, kabul edilmiş bir araştırma eksikliği vardır.

Bu çalışma, özellikle değerlendiricilerin kendileri olmak üzere ilgili kişilerin gözünden değerlendirme çalışmasının mekanizmalarını açıklamaktadır. Ayrıca, Almanya’nın en büyük federal eyaletlerinden biri olan Baden-Württemberg’de faaliyet gösteren evalag ajansı tarafından düzenlenen bir değerlendirmenin çalışmasını ayrıntılı olarak açıklayan tek örnek olması bakımından da benzersizdir.

Bu nedenle bu araştırma, değerlendirme komisyonlarının nasıl çalıştığına dair anlayışımıza özgün bir katkı sağlar, çünkü bu alan genel olarak yeterince araştırılmamıştır, aynı zamanda Alman akademik alanında da belirli bir bilgi eksikliği vardır.

Araştırma Soruları

Çalışmanın odağını belirledikten sonra, değerlendirme deneyimini tüm yönleriyle ve içerebilecek tüm ‘karmaşa’ ile araştırmak ve dolayısıyla araştırma sorularını bunu yansıtmak için gerekli görünüyordu. Çalışmanın kalbinde yatan şeyin genişliğine izin vermek için oldukça genel tutuldular. Çok spesifik olmak, keşfedilebilecekleri sınırlar. Neyse ki, bir araştırma modeli, tamamen farklı bir bağlam (okullar) için oluşturulmuş olmasına rağmen, uyarlanabilir ve mevcut araştırma alanına uygun olabilir:

• Değerlendiriciler, yüksek öğretimin geniş çaplı değerlendirmeleriyle meşgul olduklarında ne tür deneyimlere sahip olurlar?
• Değerlendiricilerin değerlendirmeye ve yüksek eğitim kalitesi analizine yönelik tutumları nelerdir ve bunlar iş ilerledikçe değişiyor mu?
• Değerlendiriciler ne tür zorluklarla karşılaşıyorlar ve bunlarla başa çıkmak için ne gibi stratejiler geliştiriyorlar?

The post Almanya’da Eğitim – Almanya’da Eğitimin Değerlendirilmesi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).