Gerçekte, pek çok sosyolog, belirli bir araştırma sırasında yalnızca bir grubu inceleyerek, alt grupları tasvir etmek için biraz çaba sarf ederek ve ara sıra başka bir gruptaki karşılaştırmalı bulgulara (genellikle dipnotlarda) atıfta bulunarak, tipik olarak bunu izleyen farklılıkların kısa bir açıklaması, ancak teorik bir analizle değildir.

Diğer çalışmalarda, özellikle tarama araştırmalarında, karşılaştırmalar genellikle ve oldukça keyfi bir şekilde, yalnızca tek bir farklı asli gruba (doğa bilimcilerin sosyal bilimcilerle karşılaştırılması veya bilim adamlarının mühendislerle karşılaştırılması gibi); veya karşılaştırmalar asli grup içindeki birkaç alt gruba dayanmaktadır.

Ve ikiden fazla grubun “karşılaştırmalı incelemelerinde”, sosyolog genellikle kendi zamanının ve parasının sınırları dahilinde veri elde edebildiği ve bu gruplara erişim derecesini koruyabildiği kadar çok grubu karşılaştırmaya çalışır. 

Ortaya çıkan gruplar daha sonra ortak faktörlere ve ilgili farklılıklara atıfta bulunularak gerekçelendirilir ve bunun nasılsa tüm mevcut verileri oluşturduğu belirtilir. Daha fazla karşılaştırma gelecek araştırmacılara bırakılmıştır.

Bu grup seçme yöntemleri değerli araştırmalar sağlasa da, bu bölümde tartışacağımız teorik örnekleme kriterlerini kullanmazlar. Kriterlerimiz teorik amaç ve alaka düzeyidir, yapısal durumla ilgili değildir. Araştırmanın aynı yapısal koşulları tarafından kısıtlanmış olsak da, araştırmayı bunlara dayandırmıyoruz.

Kriterler esnek görünebilir (geçerlilik için çok fazla, dedi bir eleştirmen), ancak okuyucu asıl amacımızın … gerçeklerle doğrulamalar yapmak değil teori üretmek olduğunu hatırlamalıdır. veri toplama üzerinde, günlük grup sınırlarının mevcut yapısal sınırlarına dayalı önceden planlanmış, rutinleştirilmiş, keyfi kriterlerden daha sistematik, ilgili, kişisel olmayan bir kontrol yaratıyor gibi görünmektedir.

Son kriterler, gerçekleri elde etmek ve hipotezleri test etmek için tasarlanmış çalışmalarda kullanılır. Kontroldeki bu farklılığı vurgulamanın bir nedeni hemen ortaya çıkıyor. Teorik örnekleme kriterleri, teorinin oluşturulmasıyla ilişkili ._data’nın devam eden ortak toplanması ve analizinde uygulanmak üzere tasarlanmıştır.

Bu nedenle, sürekli olarak verilere uyacak şekilde uyarlanırlar ve analizde doğru noktada ve anda akıllıca uygulanırlar. Analist, verilerin ortaya çıkmakta olan teorisinin kişisel olmayan kriterlerine uygun olmasını sağlamak için veri toplama üzerindeki kontrolünü sürekli olarak ayarlayabilir.

Buna karşılık, önceden planlanmış bir rutine göre toplanan verilerin analisti alakasız yönlere ve zararlı tuzaklara zorlama olasılığı daha yüksektir. Yanıtlayanlarda, kütüphanede ve arazide beklenmedik durumlar keşfedebilir, ancak toplama prosedürlerini ayarlayamaz ve hatta tüm projesini yeniden tasarlayamaz.

Geleneksel uygulamaya uygun olarak, araştırmacı, veriler ne kadar zayıf olursa olsun, öngörülen araştırma tasarımına bağlı kalması konusunda uyarılır.

Görevini bu öngörülemeyen olumsallıkları karşılamak için değiştirirse, okuyucular, önyargılı kişisel olmayan kuralları kişisel olarak ihlal etmesiyle olgularının kirlendiğine karar verebilir. Bu nedenle, kişisel olmayan kuralları tarafından kontrol edilir ve yanlış gittiğini görse bile verilerinin uygunluğu üzerinde hiçbir kontrolü yoktur.

grupların belirlenmesi etkinliği
Nicel araştırmalarda amaçlı örnekleme
Amaçlı örnekleme
Toplumsal grupların Özellikleri
Amaçlı örnekleme örneği
Amaçlı örnekleme nedir
Maksimum çeşitlilik Örneklemesi örneği
Grup içerisinde grup üyelerinin her birinin

Hangi Gruplar Olmalıdır?

Teoriyi keşfetmek için karşılaştırma gruplarının seçimini yöneten temel kriter, ortaya çıkan kategorilerin gelişimini ilerletmek için bunların teorik önemidir. Araştırmacı, kategorilerin mümkün olduğu kadar çok özelliğinin üretilmesine yardımcı olacak ve kategorileri birbirleriyle ve özellikleriyle ilişkilendirmeye yardımcı olacak herhangi bir grubu seçer.

Dolayısıyla, daha önce de söylediğimiz gibi, grup karşılaştırmaları kavramsaldır; kanıtları kendi iyiliği için karşılaştırarak değil, aynı kavramsal kategorileri ve özellikleri gösteren farklı veya benzer kanıtları karşılaştırarak yapılırlar. Karşılaştırmalı analiz, göstergelerin “değiştirilebilirliği”nden tam olarak yararlanır ve ilerledikçe, kategoriler ve özellikler için geniş bir kabul edilebilir gösterge yelpazesi geliştirir.

Gruplar yalnızca tek bir karşılaştırma için seçilebileceğinden, kategorilerin tümü veya hatta çoğu için karşılaştırılan kesin, önceden belirlenmiş, önceden planlanmış bir gmup seti olamaz (doğru tanımlamalar ve doğrulama için yapılan karşılaştırmalı çalışmalarda olduğu gibi).

Keşfetme teorisi için yapılan araştırmalarda sosyolog, araştırma tamamlanana kadar veri topladığı grupların sayısını ve türlerini belirtemez. Uç bir durumda, her ana kategorinin gelişiminin farklı grup gruplarının karşılaştırılmasına dayandığını görebilir.

Örneğin, bilim adamlarının kuruluşlardaki otoritesi hakkında somut bir teori yazılabilir ve ortaya çıkabilecek çeşitli kategorilerle ilişkili özellikler geliştirmek için çok farklı türdeki organizasyonlar karşılaştırılabilir: müşteriler, yönetim, araştırma tesisleri veya dışarıyla ilişkiler üzerindeki otorite. kuruluşlar ve topluluklar; kuruluştaki bağlılığın derecesi veya türü; ve benzeri.

Ya da sosyolog, örgütlerde profesyonel otorite hakkında resmi bir teori yazmak isteyebilir; o zaman, olası karşılaştırma alanı artık çok daha geniş olduğundan, her bir kategori için karşılaştırma gruplarının kümeleri, bilim adamları hakkında somut bir teori geliştirmek için kullanılanlardan çok daha çeşitli olabilir.

Grupların süregelen dahil edilmesi mantığımız, esas olarak tanımlama ve doğrulama için doğru kanıtlara odaklanan karşılaştırmalı analizlerde kullanılan mantıktan farklı olmalıdır. Önceden planlanmış dahil etme ve dışlama mantıklarından biri olan bu mantık, analisti “karşılaştırılamaz” grupları karşılaştırma konusunda uyarır.

Bir grubun planlanan kümeye dahil olabilmesi için diğer gruplarla “yeterince ortak özelliği” olması gerekir. Dışlanması için diğerlerinden “temel bir farklılık” göstermesi gerekir. Bu iki kural “sabit tutma” çabasını temsil eder. Stratejik gerçekler, ya da gerçeklerin aslında sabit tutulamayacağı ya da daha fazla istenmeyen farklılıklar ortaya çıkaracağı grupları diskalifiye etmek gerekir.

Dolayısıyla, değişkenleri karşılaştırırken (kavramsal ve olgusal), bu “saflaştırılmış gruplar” dizisi nedeniyle, sahte faktörlerin artık bulguları ve ilişkileri etkilemeyeceği ve onları yanlış kılmayacağı umulmaktadır. Bu arınma çabası, ulaşılması imkansız bir sonuç için yapılır, çünkü neyin sabit tutulup neyin sabit tutulup tutulmadığı asla tam olarak bilinemez.

Elbette, bu karşılaştırılabilirlik kuralları, amaç doğru kanıt olduğunda önemlidir, ancak bunlar, grupların “karşılaştırılamazlığının” alakasız olduğu teorinin üretilmesini engeller. Kategorilerin özelliklerini geliştirmek için çok daha geniş bir grup yelpazesinin kullanılmasını engellerler.

The post İnceleme Gruplarının Belirlenmesi first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).