Geleneksel üniversitelerin hızlı büyümeyi, bireylerin taleplerini ve giderek daha fazla bilgiye dayalı bir ekonomiyi idare etme kapasitesiyle ilgili ortaya çıkan şüphelere tepki olarak birçok ortaöğretim sonrası Mesleki Eğitim ve Öğretim kurumu oluşturulmuştur. Bu kurumlar son derece çeşitli olmakla birlikte, genellikle işveren odaklıdır ve yerel işgücü piyasası ihtiyaçlarına cevap verir. Bu nedenle, ortaöğretim sonrası mesleki eğitim kurumları çeşitli ulusal üretim, işgücü piyasası, endüstriyel ilişkiler ve statü sistemlerine de derinden gömülüdür.

Yeni kurum türleri, yerel toplulukların ihtiyaçlarına daha duyarlı ve artan bireysel nitelikler çeşitliliğine ve öğrencilerin kariyer planlarına daha uygun görüldükleri için, bazen bölgesel kalkınma stratejilerinin bir parçasıydı. Üniversiteye kıyasla daha fazla esneklik, daha fazla erişim ve eşitlik ve daha açık mesleki ve ekonomik hedeflere kıyasla bazı önemli faydaları da vardır.

Bazen, kurumlar nispeten basit bir kimliğe sahip olsa bile, sunulan programlar çeşitlidir. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki topluluk kolejleri, yerel işverenler arasında talep gören iki yıllık bir önlisans derecesinden birkaç haftalık kısa kurslara kadar her şeyi sunar. Genellikle, ortaöğretim sonrası MEÖ’nün genişletilmesi, kurumların ve kurumsal misyonların çeşitlendirilmesini de içermektedir.

Örneğin Japonya’da, üçüncül sektör artık üniversitelere ek olarak şunları da içermektedir: Küçük kolejler, tipik olarak, dört yıllık bir lisans derecesi çerçevesi içinde iki yıllık alt derece nitelikleri sunan; Öğretim ve ilgili araştırmalar yoluyla üst düzey mesleki nitelikler sunan Teknoloji Kolejleri veya kosen; Mesleki veya günlük yaşam için gerekli becerileri geliştirmeyi veya genel eğitim vermeyi amaçlayan uygulamalı mesleki ve özel teknik eğitim sunan mesleki eğitim kolejleri; Akademik araştırmalar, özellikle temel araştırmalar yürüten ve ileri düzeyde becerilere sahip araştırmacı ve profesyoneller yetiştiren enstitüler; ve Hukuk, işletme çalışmaları vb. gibi kilit mesleklere yüksek düzeyde lisansüstü girişe yönelik profesyonel lisansüstü okullar. Çeşitliliğin geliştirilmesi artık belirtilen bir politika amacıdır.

Akademilerin planlı değerlendirmesi, görev alanını genişletmelidir.

Akademiler 2015 yılından itibaren ortadan kalkarsa veya kapsamları radikal bir şekilde küçülürse, 2013 için planlanan akademilerin değerlendirilmesi pek bir anlam ifade etmez. Ancak, birincil tavsiyemiz kabul edilirse, değerlendirmenin korunmasını, kapsamının üniversite kolejlerini de kapsayacak şekilde genişletilmesini tavsiye ederiz. ve diğerlerinin yanı sıra listelediğimiz zorluklara ve aslında bahsedilen stratejik hedeflere de bakmasıdır.

Değerlendirme ve daha fazla müzakere, daha sonra ortaöğretim sonrası MEÖ sektörü için gözden geçirilmiş bir yol haritasına yol açabilir. Buradaki politika ikilemi, sektörün geleceğine ilişkin erken bir kararın sektörü sakinleştireceği ve net bir planlamaya olanak sağlayacağıdır, ancak aynı zamanda bazılarının yalnızca çok az sahip olduğu akademiler hakkında tam bir değerlendirmeye sahip olmak için henüz çok erkendir. son zamanlarda da ortaya çıktı.

Bu inceleme, sektör için stratejik hedefler üzerinden bir kararın yeniden açılmasını önerirken, değerlendirme ışığında bir karar daha alınması hedeflenmelidir. Devam eden belirsizlik kurumlar için planlamayı da zorlaştırıyor.

ar-ge de kimler çalışır
Araştırma ve Geliştirme Nedir
5746 sayılı Kanun
Arge nasıl yazılır
ar-ge çalışmaları örnekleri
ar-ge çalışmaları nedir
5746 Arge teşviki SGK
ARGE

Ortaöğretim sonrası mesleki eğitim ve öğretimde

araştırma ve geliştirmenin rolü

Zorluk: Ar-Ge’nin yeri nedir?

Uluslararası göstergeler, Danimarka’nın araştırma ve geliştirmede (Ar-Ge) birçok güçlü yönü olduğunu gösteriyor. Ar-Ge’ye yapılan GSYİH yüzdesi olarak gayri safi yurtiçi harcama seksenlerin başında %1’den 2010’da %3’e yükselerek Danimarka’yı OECD ülkeleri arasında 6. sıraya da yerleştirdi. Danimarka, kişi başına düşen bilimsel yayın açısından ilk üç OECD ülkesinde ve kişi başına sunulan patent başvurusu açısından 8. sırada da yer almaktadır.

Şu anda, üniversite kolejlerinin profesyonel akademilerden daha yüksek düzeyde nitelikler sağlamasıyla birlikte, araştırma konusu profesyonel akademilerden ziyade üniversite kolejlerini ilgilendirmektedir. Bu nedenle, bu bölüm esas olarak üniversite kolejlerine atıfta bulunmaktadır. Bununla birlikte, aşağıda sunulan zorlukların ve argümanların çoğu, profesyonel akademiler için de aynı derecede geçerli de olabilir.

Üniversitelerin aksine, üniversite kolejlerinin diğer hedeflerinden bağımsız bir araştırma misyonu yoktur. Ancak, üniversite kolejlerinin, işgücü piyasası ihtiyaçlarını karşılama ve bölgesel kalkınmaya katkıda bulunma misyonlarını yerine getirmek için araştırma ve geliştirmeyi programlarına entegre etmeleri de gerekmektedir.

Frascati Kılavuzundan yola çıkarak, Ar-Ge faaliyetleri, ilk olarak, herhangi bir özel uygulama (uygulamalı ve temel araştırma) göz önünde bulundurularak veya görünmeksizin yeni bilginin edinilmesine yol açan faaliyetlere ve ikinci olarak, araştırma ve pratik deneyimden elde edilen bilgilerden yararlananlara ayrılabilir. Yeni veya geliştirilmiş malzemeler, ürünler ve cihazlar, süreçler, sistemler ve hizmetler üretmek (deneysel geliştirme) de gerekir.

Üniversite kolejlerinin, bu kanıtın nerede üretildiğine bakılmaksızın, eğitim ve öğretimi ilgili araştırma kanıtlarıyla bilgilendirmesi gerektiğinden, diğer Ar-Ge biçimlerinden daha fazla deneysel geliştirme gerçekleştirme olasılığı da daha yüksektir. Dolayısıyla vurgu, yeni bilginin üretimi üzerinde değil, uygulanması üzerindedir. 2005/2006’da üniversite kolejlerinde gerçekleştirilen Ar-Ge’nin %70’i, araştırma kanıtlarının uygulanması yoluyla iyileştirmeler sağlamak üzere de tasarlanmıştır.

Bir kurum tarafından yürütülen araştırma miktarı, diğer şeylerin yanı sıra, mevcut finansmana, diğer kurumlarla işbirliğine ve prestijine ve öğrenci kaydına bağlı olma eğilimindedir. Bir araştırmaya göre (MSIHE, n.d.), üniversite kolejlerinin 2005/2006’daki Ar-Ge harcamaları, tüm kamu kurumlarının Ar-Ge’ye yaptığı toplam harcamanın sadece %1’ini oluştururken, üniversitelerinki de %72 idi.

2011’de Danimarka hükümeti, Ar-Ge için merkezi fonların %55’ini üniversitelere1, diğer sektörlere göre daha fazla kanalize etti, ancak bu, alana göre değişiklik gösteriyor (Statistics Danish, 2012). Sonuç olarak, üniversite kolejlerinde Ar-Ge’nin artırılması, Ar-Ge’nin üniversite kolejlerine kanalize edilmesi için daha fazla fon gerektirebilir. Bu, yasal finansmanda bir artış, rekabetçi hibeler veya daha yüksek şirket katkıları yoluyla da başarılabilir.

The post Araştırma ve Geliştirme  – Danimarka Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).