Portekiz’in devrimci mirasını incelemek, nostaljiye düşkünlük değildir, daha da az olan şey için geriye dönük bir pişmanlık biçimi değildir. Devletin meşru rolü hakkında yapılan bazı açık varsayımları gösterdiği için önemlidir.

Portekiz’de bu tür kavramlar, anglo-sakson tarzında neoliberalizmi besleyen temel inancın mükemmel bir yansıması olmaktan çok uzaktır.

Dikkatimizi bu çalışmanın tümcesinin etrafında düzenlendiği üç bölümün her birindeki çeşitli analitik hamlelere çevirmeden önce, burada ortaya atılan sorulara hemen bazı cevaplar vermek için de olsa önceki bağlama değinmek yerinde olacaktır.

Bu ‘ön bilgilendirme’, bu çalışmayı oluşturan ayrıntılı analizlere genel bir bakış yapmadan önce beş tema bölümü şeklindedir.

Bu beş tema şunlardır:

1. Avrupa Yüksek Öğretimindeki Değişiklikler.
2. Yüksek Öğrenim Çalışması: Kısa Bir Tarih.
3. Portekiz: İstisna mı, Öncü mü, Ortak mı?
4. Neoliberalizme Giden Yolda.
5. Karmaşık Bir Arazi Üzerinde Hızlı Uçuş.

Bu Giriş’teki beşinci ve son konu, bu çalışmanın düzenlendiği üç bölüme geri döner. Bizi takip eden 15 bölüm tarafından geliştirilen ana hatlar ve perspektiflerden geçen bir tür yol haritasının bir özetini sunar. Farklı disiplin perspektiflerini aşan konuları ve eğilimleri belirler ve bunu yaparken bazen birbirini tamamlayan bazen de alternatif açıklamalar olarak farklı yorumlara yol açar.

Avrupa Yüksek Öğrenim Politikasındaki Değişiklikler

Fizibilite, uygunluk ve uygunluk testleri, öne sürdüğümüz gibi, Ulus Devletin elinde sıkı bir şekilde kalsa da, bu, Ulus Devlet ile Avrupa arasındaki yüksek öğretim politikasındaki can sıkıcı güç dengesi sorununun çözüldüğü anlamına gelmez. Aksine, bu iki alan arasındaki dengenin ne kadar kaydığı, yükseköğretim politikası öğrencileri tarafından hararetle tartışılan bir konudur.

Gerçekten de, ilk kez 2000 yılında yayınlanan Lizbon Gündemi’nin ardından Bruxelles tarafından sözde Açık Koordinasyon Yönteminin politika alanına enjekte edilmesi, tartışmaya daha fazla ivme kazandırdı. Bologna Süreci gibi gelişmelerin yalnızca amaç ve ilkelerin beyanının çok ötesindeki etkili etkisi ve özellikle farklı ulusal yükseköğretim sistemlerinde yükseköğretimin kurumsal yapısı ve günlük işleyişi üzerindeki etkileri de aynı derecede tartışmalıdır. 

Ancak 1999’dan ve Bologna Deklarasyonu’nun imzalanmasından bu yana Avrupa Boyutu, Avrupa ile birlikte Bologna Süreci çerçevesinde yükseköğretimden sorumlu Bakanların 2 yıllık toplantıları şeklinde hızla sağlam bir kurumsal çerçeveye kavuşmuştur. 

Avrupa Birliği eğitim politikaları
Avrupa Birliği ve eğitim
Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türkiye
Avrupa Birliği eğitim sistemleri PDF
türkiye’nin eğitim politikaları nelerdir
Avrupa Eğitim Alanı
Ülkelerin eğitim politikaları
Bologna Süreci ve Türkiye

Örneğin, Avrupa Kalite Güvence Ajansları Ağı (ENQA) ve Avrupa Yüksek Öğrenim Kalite Ajansı Kaydı (ENQAR) gibi ‘kamu amaçlı kurumlar’ ve uluslararası gözetim ajanslarının kurulması, Avrupa Birliği’ne daha fazla kurumsal öz kazandırmaktadır. Boyut. Gerçekte, kurumsal birleşme, uluslar arası karşılaştırma alanına başka ve çok farklı bir dinamik getiriyor.

Ve bununla birlikte, uluslar arası olarak karşılaştırıldığında yükseköğretim sistemlerinin tanımlayıcı bir koşulu olarak ‘İstisnacılık’ terimine yeni bir anlam geliyor. Yüksek öğretim öğrencileri ve özellikle siyaset bilimciler, yüksek öğretim politikasını şekillendirme girişiminin, Ulus Devletten diğer sitelere, ağlara, bölgelere veya Avrupa Uluslarının tarihi sınırları boyunca faaliyet gösteren ajanslara ne kadar hızlı veya ne kadar hızlı kaydığı konusunda gevezelik edebilirler. Yükseköğretimde güç, karar verme ve etki paketinin yeniden düzenlenmesinden kaynaklanan sonuçlar hakkında daha az yorum yapılan ancak daha önemli olanlardan biri, yeni anlamların ortaya çıkması ve bunlarla birlikte, İstisnacılık kavramının kendisine eşlik eden yeni bir dizi önceliktir.

İstisnai Değişme

Anlamdaki değişiklikler asla tesadüfi değildir. Ayrıca, İstisnacılığa iliştirilen anlam kaymasıyla da ilgili değildir. Bu dilsel yer değiştirme, söylem analizi uygulayıcıları tarafından iyi bilinen bir fenomen, o alanın sözlüğünde “yüzen bir gösteren” olarak adlandırılan şeyin etrafında döner. Bir ‘Yüzen Gösteren’ çok özel durumlarda ve özellikle farklı söylemler belirli anlamlarını iyi kurulmuş bir terime yatırmak için mücadele ettiğinde ortaya çıkar.

Bu nedenle, Philips ve Jorgensen’e göre, “‘yüzen gösteren’ terimi, önemli göstergelerin anlamını sabitlemek için farklı söylemler arasında süregelen mücadeleye aittir”.

Ve uygulanan politika bir demokraside zorunlu olduğu için, tartışmaların, çekişmelerin ve fikirlerin çekişmesinin sonucu, bu fikirlerin nasıl ifade edildiği, bunları ifade etmek için hangi terimlerin kullanıldığı ve yerleşik bir terimin anlamının nasıl geliştiği, eğer önemliyse, Yerleşik bir kavrama yeni bir anlam yüklemek için daha önceki savaştan kaynaklanan politikanın şekillenmesindeki ön aşama. Bu nedenle, Avrupa yüksek öğretim politikasının bazen egzotik terminolojisine dahil edildiğinde, İstisnacılık kavramının mutasyona uğrama biçimine dikkat etmek önemlidir.

Birbirine Bağlı Gelişmeler

Bazılarının Avrupa’da yüksek öğretimin “yeniden inşası”, diğerlerinin ise “modernleşmesi” olarak gördüğü şeyden ayrılamayan birbirine bağlı iki gelişme, İstisnacılık kavramını yeniden tanımladı.

İlki, daha önce genel olarak eğitimde ve daha özel olarak yüksek öğretimde ‘Avrupa Boyutu’ olarak adlandırılan şeyin yasal temelinin güçlendirilmesini içeriyordu. 1985 yılındaki Gravier Kararı ile başlayan bu alandaki AB faaliyetleri için yasal bir temel sağlamak, 1992 yılında ilk kez eğitim ve mesleki eğitimi önümüzdeki altı yeni alandan biri olarak dahil eden Maastricht Antlaşması ile teyit edilmiş ve bunlara eklenmiştir. 

Avrupa Entegrasyonu destanındaki diğer belirleyici noktaların kesin ve ayrıntılı önemini bir kenara bırakarak, çok uluslu bir yüksek öğretim sisteminin kurulmasına yönelik ilk adımlar 1999 Bologna Deklarasyonu’nda atılmıştır. Bologna sürecini uygulamak, İstisnacılığın yeniden tanımlanmasında ikinci itici güç olarak görülebilir.

Kuşkusuz, Bologna’nın kurumsallaşması ve bununla birlikte, öğrenim süresi bakımından “ulusal” standartların yerine “Avrupa”nın konması, merkezi bir faktördü. 3:5:8 modeli, Lisans, Yüksek Lisans ve daha sonra Doktora’nın üç döngüsü boyunca çalışma süresi için Kıta çapında bir şablon belirledi.

Ayrıca, İstisnacılığın yeniden tanımlanmasındaki ana etki, öğrenci performansını ve başarısını Avrupa Kredi Transfer Programında temellenen kriterlere göre hizalayan benzer bir sistemler arası homojenlik derecesinden de kaynaklanmadı, ancak bu işlevler ulusal kredilerin elde edildiğinin belgelenmesine yönelik genel süreçte kilit rol oynamıştı. standartlar. Bu iki operasyonel öncelik ve hedef, Avrupa üniversitelerinin temsilcilerinin gönüllü olarak ve merakla 10 yılda, yani 2010 yılına kadar uygulamaya koydukları, gerçekleşmelerine yönelik ilerlemeyi karşılaştırmak için bir temel çizgi olan veri noktaları sağladı.

The post Avrupa Yüksek Öğrenim Politikasındaki Değişiklikler – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).