Nüfusun büyük çoğunluğuna İngilizce öğretiminden kaçınmak için İngiliz dil politikasının temel temeli göz önüne alındığında, gerçekte hangi dilin kullanıldığı bazen onlar için çok az önemliydi.

İngiliz emperyal otoriteleri yerel dillere açıkça düşman olmasalar da, onlarla aktif olarak ilgilenmiyorlardı. Dil politikasının arkasındaki motivasyon, başka yerlerde olduğu gibi burada da dilsel değil, “yerel eğitim”in daha yakından incelenmesiyle gösterildiği gibi pratikti.

Örneğin, Seylan’ın “yerel okulları”nın yerel dil politikası ile anadilde verilen eğitim arasında bir fark vardı. Sömürge Seylan’ın “yerel okulları”, yerel dillerden birini kullanmalarına rağmen, her zaman öğrencinin anadilini kullanmazlardı. “Yerel okullarda” Tamil çocukları genellikle Tamil’de değil, Sinhala’da okumak zorunda kaldı.

O halde işleyen ilkenin özünde anadilde eğitim olduğunu söylemek tam olarak doğru değildir. İngilizce eğitiminden kaçınma politikası olarak daha doğru bir şekilde tanımlanır. Bu Kolonyal Seylan’daki Tamil nüfusunun bir kısmı örneğinde olduğu gibi, kolonyal bağlamda “yerel eğitim”in her zaman kişinin anadilini seçme hakkı anlamına gelmediğini anlamak önemlidir. “Yerel eğitim” başlı başına bir dil dayatması durumunu temsil edebilir.

Aynı politikalar, okullardaki eğitim aracının çocuğun anadili değil de yerel dil francası olduğu kolonilerde geçerliydi, ör. Brunei8’de Malay ve Doğu Afrika’da Swahili.

Benzer şekilde, Güney Afrika’da seçilen “yerel diller”, öğrencinin ana dili ne olursa olsun, bu diller koloni çapında lingua francas olmasa da, eğitim için öğretim aracı olarak hizmet edecekti.

Böyle bir politika diğer Afrika kolonilerinde de mevcuttu. Lugard’ın açıkça belirttiği gibi, “Batıda Hausa ve doğuda Swahili gibi Avrupalılar tarafından kolayca edinilen yaygın konuşulan bir dilin bulunduğu yerlerde, yerliler kolayca bir Afrika dili edinebildikleri için bu dilin bir ortak dil olarak kullanılmasını teşvik etmek arzu edilir görünmektedir. 

Dil ölümü nedir
Dil nedir
Ana dil nedir
Dilin özellikleri
Dil politikası Nedir
Dilin canlandırılması nedir
Ukrayna resmi dili nedir
Belarus resmi dilleri

Dil politikasının temel itici gücü, bir dizi çok dilli kolonide yerel lingua francas’ın kullanımında yansıtıldığı gibi, eğitim alanının dışında da kanıtlandı.

Swahili’nin orijinal olarak herhangi bir Doğu Afrikalının ana dili olmamasına rağmen lingua franca yapıldığı Doğu Afrika’daki İngiliz toprakları ve Malay dilinin bu amaçla kullanıldığı Malay yarımadası ve çevresindeki adalar tarafından özellikle çarpıcı örnekler verilmektedir.

Koloniler Müsteşarı William Ormsby Gore, 1928’de İngiltere’nin Malezya mülklerini ziyaret etmek için yaptığı bir geziden döndükten sonra, “Malay, özellikle Çinliler için değil, tüm ırklardan insanlar için giderek yarımadanın ortak dili haline geliyor” diye kayıtlara geçti.

Örneğin, Çinli sakinlerin Malayca öğrenme olasılığının İngilizceden daha yüksek olduğunu kaydetti. Böyle bir gelişme, hem Malayca konuşan kolonilerde hem de Doğu Afrika’da bilinçli bir politikanın ürünüydü. Bu, ikincisinin “kitlelerin dili” olarak mevcut durumuna az da olsa katkıda bulunmadı.

Mazrui ve Mazrui, “Hem 1918’e kadar Almanlar, hem de daha sonra İngilizler, Kiswahili’nin bölge çapında bir ortak lingua franca olarak zaferine önemli ölçüde katkıda bulundular.”

Uganda örneği özellikle dikkat çekiciydi. Svahili, kolonideki insanların sadece küçük bir kısmı tarafından bilinmesine ve hiçbirinin ana dili olmamasına rağmen, koloninin resmi dili ilan edildi.

Ayrıca, Svahili dili, koloninin sakinleri arasında en yaygın ana dil olan Luganda diline tercih edildi. Bu durum, Buganda’nın Kabaka’sının (kalıtsal lider) bu politikanın haksız yere “Doğu Afrika Kıyısında bulunan ve yabancılar tarafından yerlilerle günlük ilişkilerinde benimsenen ve kullanılan bir lehçeyi teşvik ettiğine inanan” adına güçlü bir protestoya neden oldu. Afrika, sadece onlara kolaylık sağlamak içindir.

“Halkımı bu dili kendi istekleri dışında çalışmaya ve kullanmaya zorlama” girişimlerine karşı çıktı. Okullarda Swahili eğitiminin “gönüllü olması ve zorunlu olmaması” konusunda ısrar etti.

Memorandum şu sonuca varıyordu: “Bu Dilin, kendi dillerinin yerine veya onların pahasına, Baganda’nın Resmi ana dili olarak nihai olarak benimsenmesini herhangi bir şekilde kolaylaştıracak herhangi bir düzenlemeye tamamen karşıyım.”

Birkaç kolonide, İngilizce dışındaki resmi diller ilan edildi, örn. Nyasaland’da Chinyanja, ancak ülkede en az altı başka dil yaygın olarak kullanılıyordu.

Chinyanja (ya da Nyanja) yalnızca Afrikalılara değil, dil yetkinliği “zorunlu” yapılan ve sınav yoluyla kontrol edilen “sivil ve askeri tüm [İngiliz] subaylara” da dayatıldı.

Ve daha da önemlisi, yargıda yerel diller teşvik edildi. Aslında bu, son derece pragmatik kaygılarla motive edilen ve şaşırtıcı derecede güçlü bir vurgu yapılan, esasen imparatorluk çapında bir politikaydı.

İngiliz sömürge yönetiminin yakın bir gözlemcisinin hem Koloni hem de Savaş Bürolarını uyardığı gibi: “Sorumlu yetkililer, kendilerine bağlı olan bölgelerde konuşulan dilleri bilmedikleri sürece, kaçınılmaz olarak aşağı yukarı astlarının insafına kalacaklardır. Avrupalı ​​veya yerli olsun, doğruluğuna ve iyi niyetine mutlak olarak güvenilmemesi gereken nispeten sorumsuz tercümanlar”.

Her iki bakanlık da yazara, bu potansiyel sorunun gayet iyi farkında oldukları ve sömürge idarecileri için yerel dillerde yeterlilik gerektirmenin zaten uzun süredir devam eden bir politika olduğu konusunda güvence verdi.

İngilizler, İngilizce kullanmaktan kaçınmanın yanı sıra, kontrolü daha iyi sürdürmek amacıyla yönettikleri halkların dillerini bilmenin öneminin de büyük bir farkındalığa sahipti.

İngiliz sömürge yönetimleri, “dilsel olarak emperyalist” güdülerin daha çok bastırmada bir çıkar dikte etmesi gereken sömürge sınırlarına karşılık gelen ulusal dilleri üretmek için büyük zahmete girdiler. Bunu yaparken, ister çoğunluk tarafından konuşulan Malayca gibi azınlıklara empoze edilebilecek bir dil olsun, isterse Swahili gibi ana dil olmayan bölgesel bir lingua franca kullanarak olsun, genellikle kendilerini hazır bulunan dilsel materyali kullanmakla sınırladılar.

Bununla birlikte, en az bir durumda, sömürge yetkilileri, amaçlarına ulaşmak için dil mühendisliğinden daha azına başvurmadılar. Güney Rodezya kolonisinin İngilizlerin Mashonaland olarak adlandırdığı kısmında, sömürge yönetimi, doğru bir şekilde tahmin ettiği gibi “birçok nesli etkilemesi gereken bir dil politikası başlattı.

The post Dil Dayatması – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).