Bilimsel araştırmanın altı normu şunlardır:

1.Geçerli araştırma tasarımının kullanımı: Hatalı araştırma hiç kimse için yararlı değildir ve yalnızca zaman ve para kaybı olmakla kalmaz, aynı zamanda katılımcıların refahına katkıda bulunmadığı için etik olarak da düşünülemez.
2. Araştırmacı, araştırmayı yürütebilecek yeterlilikte olmalıdır.
3. Araştırmanın sonuçları belirlenmelidir: Prosedürler gizliliğe saygı göstermelidir,
gizliliği sağlayın, faydaları en üst düzeye çıkarın ve riskleri en aza indirin.
4. Örneklem seçimi çalışmanın amacına uygun, araştırmadan yararlanacak evreni temsil edecek nitelikte ve yeterli sayıda olmalıdır.
5. Katılımcılar, gönüllü bilgilendirilmiş onam yoluyla araştırmaya katılmayı kabul etmelidir; yani, tehdit veya gereksiz teşvik olmaksızın (gönüllü), aynı durumdaki makul bir kişinin onay vermeden önce (bilgilendirilmiş) ne bilmek isteyeceğini bilerek ve açıkça katılmayı kabul ederek (onam).
6. Araştırmacı, zararın tazmin edilip edilmeyeceğini katılımcılara bildirmelidir.

Bilgilendirilmiş onam konusu örnekleme üzerinde tartışılır. Burada, profesyonel derneklerin etik kuralları ve Amerika Birleşik Devletleri federal hükümetinin araştırmalarda insan deneklerin korunmasına yönelik gereklilikleri ile ilgili Web sitesi URL’leri dahil olmak üzere ek bilgiler sağlanır.

Post pozitivist paradigmada araştırmacılara rehberlik eden aksiyolojik inançlara özel atıfta bulunarak, etik yöntemler olarak rastgele deneylerin seçiminin altında yatan iddiaları açıklayın. İlk iddia, sebep ve sonuç oluşturmanın önemli olduğu ve belirli bir tedavinin etkileri konusunda belirsizliğin olduğu bir durumla ilgilidir.

İkinci iddia, randomize deneylerin, bir tedavinin etkinliğini gösterme açısından diğer yöntemlerle mümkün olandan daha fazla değer sağladığıdır. Bu yaklaşımı kullanmanın etiğini daha da gerekçelendirin: “Henry ayrıca, program sonuçları hakkında ‘mümkün olduğu kadar kesin’ bulgular elde etmek için ‘bu niteliklere sahip bulgular üretmenin en kesin ve yaygın kabul gören yolunun rasgele atama deneyleri olduğunu’ ileri sürer. ”

Özellikle başlangıçta dezavantajlı durumda olanlar için iyi sonuçların elde edilme olasılığını artırabileceğinden, iyi etiğin program etkinliği hakkında en iyi yanıtı verecek araştırma yöntemlerinin kullanımını haklı çıkardığı bir durum ortaya konulabilir.

Pozitivistler, bir gerçekliğin var olduğunu ve bu gerçeği keşfetmenin araştırmacının işi olduğunu savunurlar (saf gerçekçilik). Postpozitivistler, bir gerçekliğin var olduğu konusunda hemfikirler, ancak araştırmacının insani sınırlamaları (eleştirel gerçekçilik) nedeniyle bunun yalnızca kusurlu bir şekilde bilinebileceğini savunuyorlar.

Bu nedenle, araştırmacılar belirli bir olasılık alanı içinde “gerçeği” keşfedebilirler. Bir teoriyi “kanıtlayamazlar”, ancak alternatif açıklamaları eleyerek daha güçlü bir iddia oluşturabilirler.

Araştırma çalışmasındaki ontolojik varsayım, araştırmacıların ilgi değişkeni olarak okuma okuryazarlığını seçtikleri ve çalışmalarında öğrencilerin okuryazarlık düzeylerini belirlemek için bu değişkenin nicel bir ölçüsünü kullandıkları için postpozitivist paradigmayı örneklemektedir.

Çalışmanın tasarımıyla kontrol ettikleri alternatif açıklamaları ortadan kaldırma ihtiyacının farkındaydılar, ancak bu bizi bu bölümde daha sonra tartışılacak olan metodoloji alanına götürüyor. Ayrıca okuryazarlık becerilerindeki değişimin belirli bir olasılık dahilinde gerçek olduğu iddiasını desteklemek için verilerine istatistik uygulayabildiler.

Bilimsel Araştırma Basamakları
Bilimsel Araştırma Yöntemleri Ders Notları
Bilimsel araştırmanın bölümleri
Bilimsel Araştırma Yöntemleri pdf
Bilimsel araştırmanın amaçları
Bilimsel araştırma örnek
Bilimsel araştırma ödevi örnekleri
Bilimsel araştırma Türleri

Epistemoloji

Erken dönem pozitivist düşüncede, araştırmacı ve araştırmaya katılanların bağımsız olduğu varsayılmıştır; yani birbirlerini etkilemediler. Postpozitivistler, araştırmacı tarafından tutulan teorilerin, hipotezlerin ve arka plan bilgisinin gözlemlenenleri güçlü bir şekilde etkileyebileceğini kabul ederek bu inancı değiştirdiler.

Bu paradigma, araştırmacıların kişisel önyargılarının sonuçları etkilemesine izin vermemesi anlamında nesnelliğin araştırmada ulaşılması gereken standart olduğunu savunur; bu nedenle araştırmacı, öngörülen prosedürleri titizlikle izleyerek değerlerin veya önyargıların çalışmayı etkilemesini önlemek için tarafsız kalmalıdır.

Postpozitivist paradigmanın epistemolojik varsayımı, araştırmacıların “öğrencilerin deneysel veya kontrol atamalarından habersiz” eğitimli test ediciler kullanmasıyla çalışmada örneklenmiştir. Çalışma için işe alınan test uzmanları öncelikle lisansüstü öğrencilerdi”.

Testi yapanların, yanıtlayanlara soru sormak ve yanıtlarını kaydetmek için tam olarak aynı prosedürleri izlemeleri bekleniyordu. Yanıtları standart hale getirmek için amaç, öğrencilerin her birine tam olarak aynı soruları aynı şekilde sormaktı. Testler, sorular için sabit bir yanıt formatı kullandı. Araştırmacılar, aynı prosedürleri izlediklerinden emin olmak için testçilerin performansını kontrol ettiler.

Metodoloji

Daha önce de belirtildiği gibi, pozitivistler deneysel yöntemlerini doğa bilimlerinden ödünç aldılar. Postpozitivistler, bilimsel yöntemin titiz bir şekilde uygulanması için gereken varsayımların çoğunun, insanlarla yapılan birçok eğitimsel ve psikolojik araştırma çalışmasında elde edilmesinin imkansız değilse bile zor olduğunu kabul ettiler; bu nedenle, yarı deneysel yöntemler (bir tür deneysel olan, ancak tam olarak olmayan yöntemler) geliştirildi.

Başka bir deyişle, çoğu zaman insanları koşullara rastgele atamak mümkün değildir (örneğin gübre çalışması için arazi parsellerinde olduğu gibi); bu nedenle araştırmacılar, insanlara uygulamak için doğa bilimlerinin deneysel yöntemlerinde değişiklikler tasarladılar. Bu paradigma içinde nitel yöntemler kullanılabilse de, postpozitivist araştırmalarda nicel yöntemler baskın olma eğilimindedir.

Metodolojiye postpozitivist bir yaklaşım, araştırmacıların bu paradigma ile ilişkili bir rastgele kontrol deneysel tasarımı kullanmasıyla çalışmada belirgindir. Araştırmacılar öğrencileri koşullara rastgele atayamadı; ancak, okulları koşullara (deneysel veya kontrol) rastgele atayabilirler. Araştırmacılar, okuryazarlık becerileri ve ekonomik durum (ücretsiz öğle yemeği için uygun olup olmadığı) gibi karmaşık değişkenleri sayısal ölçeklerde özetlediler.

Daha önce de belirtildiği gibi, araştırmacılar, öğretmenlerin ve öğrencilerin programla ilgili deneyimleri gibi niteliksel, bağlamsal bilgileri içermedikleri için çalışmalarının sınırlılıklarını kabul ettiler (tedavinin uygulama kapsamını tartışmak için nitel verileri kullanmış olmalarına rağmen). Tedavi grubu içindeki farklı etkileri de, örneğin engellilik türüne göre tanımlamadılar.

Postpozitivistler tarafından gerçeklerin teori yüklü olduğu kabul edilmesine rağmen, diğer araştırmacılar bu paradigmanın altında yatan varsayımları ve metodolojiyi sorguladılar. Örneklem listesinden de görülebileceği gibi yapılandırmacı paradigma için birçok farklı etiket kullanılmıştır. Bu paradigma için yapılandırmacı etiket seçildi çünkü bu teorik paradigmanın temel ilkelerinden birini, yani gerçekliğin sosyal olarak inşa edildiğini yansıtıyor.

The post Bilimsel Araştırma Normları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).