Bir yapıyı ölçmek için ikinci bir seçenek, altta yatan yapının fizyolojik belirtilerine bakmaktır. Örneğin korku, artan kalp atış hızı ve terleme ile kendini gösterir.

“Uçma korkusunu” ölçen bir araştırmacı, katılımcılara elektrotlar bağlayabilir ve uçağa binerken ve uçuş sırasında kalp atış hızlarını izleyebilir. Veya bir araştırmacı, katılımcılardan GSR ve kalp atış hızı laboratuvar ortamında izlenirken bir uçuş deneyimi hayal etmelerini isteyebilir.

Diğer fizyolojik ölçümler, pozitron emisyon tomografisi (PET) taraması ve manyetik rezonans görüntüleme (MRI) gibi beyin görüntüleme tekniklerini içerir. Bu teknikler, araştırmacıların farklı aktivite türleri sırasında beynin belirli bölgelerindeki aktivite seviyelerini izlemelerine olanak tanır.

Örneğin, dikkat üzerine çalışan araştırmacılar, beynin, bir görevin karmaşıklığı arttıkça ve daha fazla dikkat gerektirdikçe etkinliğin arttığı belirli alanlarını bulmuşlardır. Diğer araştırmalar, beynin hangi bölgelerinin farklı türdeki hafıza görevlerinde veya ağrı hakkındaki bilgilerin işlenmesinde rol oynadığını belirlemek için beyin görüntülemeyi kullanmıştır.

Fizyolojik ölçümlerin bir avantajı, son derece objektif olmalarıdır. Ekipman, araştırmacının veya katılımcının öznel yorumuna bağlı olmayan doğru, güvenilir ve iyi tanımlanmış ölçümler sağlar. Bu tür önlemlerin bir dezavantajı, tipik olarak pahalı veya bulunamayan ekipman gerektirmesidir.

Ayrıca izleme cihazlarının varlığı, katılımcıların normal koşullarda olduğundan farklı tepki vermesine neden olabilecek doğal olmayan bir durum yaratır. Fizyolojik ölçümlerle ilgili daha önemli bir endişe, yapının geçerli bir ölçümünü sağlayıp sağlamadıklarıdır.

Örneğin, kalp atış hızı korku ile ilişkili olabilir, ancak kalp atış hızı ve korku aynı şey değildir. Artmış kalp hızına korku kadar kaygı, uyarılma, utanma veya efor neden olabilir. Kalp atış hızı ölçümlerinin aslında korku ölçümleri olduğundan emin olabilir miyiz?

Davranışsal Önlemler

Yapılar genellikle gözlemlenebilen ve ölçülebilen açık davranışlarda kendilerini gösterir. Davranışlar gülmek, oynamak, yemek yemek, uyumak, tartışmak, konuşmak gibi tamamen doğal olaylar olabilir. Veya davranışlar, bir araştırmacının belirlenmiş bir görevdeki performansı ölçmesi gibi yapılandırılmış olabilir.

İkinci durumda, bir araştırmacı genellikle performansın teorik olarak ölçülen yapıya bağlı olduğu belirli bir görev geliştirir. Örneğin, bir ilacın zihinsel uyanıklığı etkileyip etkilemediğini belirlemek için reaksiyon süresi ölçülebilir; bir listeden hatırlanan kelimelerin sayısı bir hafıza yeteneği ölçüsü sağlar; ve bir IQ testindeki performans bir zeka ölçüsüdür.

“Uçma korkusunu” ölçmek için bir araştırmacı potansiyel davranışların bir hiyerarşisini oluşturabilir (havaalanını ziyaret etmek, uçağa binmek, uçak kapıda beklerken oturmak, pistte taksi yaparken uçağa binmek, gerçekten uçmak) ve bir bireyin hiyerarşide ne kadar yukarı çıkmaya istekli olduğunu ölçmek gerekir.

Davranışsal ölçümler, araştırmacılara yapıyı tanımlamak ve ölçmek için en iyi gibi görünen davranışları seçmeyi mümkün kılan çok sayıda seçenek sunar. Örneğin, “zihinsel uyanıklık” yapısı, tepki süresi, okuduğunu anlama, mantıksal akıl yürütme yeteneği veya dikkati odaklama yeteneği gibi davranışlarla operasyonel olarak tanımlanabilir.

Fiziksel Risk Etmenleri nelerdir
Fiziksel riskler nelerdir
Fiziksel etmenler nelerdir
İş sağlığı ve Güvenliği ile ilgili risk faktörleri nelerdir
Kimyasal risk Etmenleri
Bir işyerinde aşırı gürültülü çalışan bir makine bulunuyorsa hangi önlemler alınmalıdır
Biyolojik risk Etmenleri
İnsanlar üzerinde fiziksel fizyolojik psikolojik ve

Bir araştırma çalışmasının özel amacına bağlı olarak, bu ölçütlerden biri muhtemelen diğerlerinden daha uygundur. Bir araştırmacının bireysel danışanlarla çalıştığı klinik durumlarda, depresyon gibi tek bir yapı, her danışan için ayrı, benzersiz bir davranış sorunu olarak kendini gösterebilir. Bu durumda klinisyen, her hasta için uygun olan, depresyonun ayrı, benzersiz bir davranışsal tanımını oluşturabilir.

Diğer durumlarda, davranış, yalnızca varsayımsal bir yapının göstergesi değil, ilgilenilen asıl değişken olabilir. Sınıftaki rahatsız edici davranışları azaltmaya çalışan bir okul psikoloğu için, psikoloğun gözlemlemek ve ölçmek istediği gerçek davranıştır. Bu durumda, psikolog açık davranışı soyut bir yapının işlemsel bir tanımı olarak kullanmaz, bunun yerine sadece davranışın kendisini inceler.

Olumsuz tarafı, bir davranış, altta yatan bir yapının yalnızca geçici veya durumsal bir göstergesi olabilir. Yıkıcı bir öğrenci, gözlem dönemlerinde iyi davranışlar sergileyebilir veya olumsuz davranışların zamanlamasını sınıftan eve giderken okul otobüsüne kaydırabilir. Genellikle, tek bir göstergeye güvenmek yerine ilgili davranışların bir kümesini ölçmek en iyisidir.

Örneğin, terapiye yanıt olarak, rahatsız edici bir öğrenci sınıfta sıra dışı konuşmayı bırakabilir, ancak bu belirli davranışı başka bir kesinti biçimiyle değiştirebilir. Yıkıcı davranışın eksiksiz bir tanımı, birkaç davranışsal gösterge gerektirecektir.

Bir ölçüm prosedürü seçilirken, ölçümlerin geçerliliği ve güvenilirliğinin, ölçüm ölçeğinin ve ölçüm yönteminin ötesinde, birkaç başka faktör de dikkate alınmalıdır.

Bu faktörlerin her biri hakkında doğru kararlar, bir araştırma çalışmasının başarı olasılığını artırabilir. Bu bölümde, ölçüm süreciyle ilgili ek konuları ele alıyoruz: çoklu ölçümler, ölçüm hassasiyeti ve aralık etkileri, deneyi yapanın yanlılığı ve katılımcı reaktivitesi dahil eserler ve bir ölçüm prosedürünün seçimi.

Çoklu Ölçüler

Bir yapının daha eksiksiz bir ölçüsünü elde etmenin bir yöntemi, aynı değişkeni ölçmek için iki (veya daha fazla) farklı prosedür kullanmaktır. Örneğin, hem kalp atış hızını hem de davranışı korku ölçüsü olarak kaydedebiliriz. Bu çoklu ölçüm tekniğinin avantajı, genellikle ölçümlerin geçerliliği konusunda daha fazla güven sağlamasıdır.

Bununla birlikte, çoklu önlemler bazı sorunları ortaya çıkarabilir. Bir sorun, sonuçların istatistiksel analizini ve yorumlanmasını içerir. Çok değişkenli verileri değerlendirmek için istatistiksel teknikler olmasına rağmen, bunlar karmaşıktır ve pek çok araştırmacı tarafından iyi anlaşılmamıştır. Daha ciddi bir sorun, iki önlemin aynı şekilde davranmayabilmesidir.

Örneğin, korkuyu tedavi etmek için bir terapi programı, davranış üzerinde ani ve büyük bir etki yaratabilir, ancak kalp atış hızı üzerinde hiçbir etki yaratmaz. Sonuç olarak, katılımcılar terapiden sonra korkulan bir nesneye yaklaşmaya isteklidir, ancak kalpleri hala hızlı atmaktadır. İki ölçüm arasındaki anlaşma eksikliği, senkronizasyon olarak adlandırılır ve sonuçların yorumlanmasında kafa karışıklığına neden olabilir?

Uyumsuzluk, bir ölçümün diğerinden daha hassas olmasından kaynaklanabilir veya tedavi sırasında farklı zamanlarda değişkenin farklı boyutlarının değiştiğini gösterebilir (davranış hızlı değişebilir, ancak korkunun fizyolojik yönleri daha fazla zaman alır). Birden çok ölçümle ilişkili sorunları sınırlandırmanın bir yöntemi, bunları her birey için tek bir puanda birleştirmektir.

The post Fizyolojik Önlemler – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).