Portekiz’in devrimci mirasını incelemek, nostaljiye düşkünlük değildir, daha da az olan şey için geriye dönük bir pişmanlık biçimi değildir. Devletin meşru rolü hakkında yapılan bazı açık varsayımları gösterdiği için önemlidir.

Portekiz’de bu tür kavramlar, anglo-sakson tarzında neoliberalizmi besleyen temel inancın mükemmel bir yansıması olmaktan çok uzaktır.

Dikkatimizi bu çalışmanın tümcesinin etrafında düzenlendiği üç bölümün her birindeki çeşitli analitik hamlelere çevirmeden önce, burada ortaya atılan sorulara hemen bazı cevaplar vermek için de olsa önceki bağlama değinmek yerinde olacaktır.

Bu ‘ön bilgilendirme’, bu çalışmayı oluşturan ayrıntılı analizlere genel bir bakış yapmadan önce beş tema bölümü şeklindedir.

Bu beş tema şunlardır:

1. Avrupa Yüksek Öğretimindeki Değişiklikler.
2. Yüksek Öğrenim Çalışması: Kısa Bir Tarih.
3. Portekiz: İstisna mı, Öncü mü, Ortak mı?
4. Neoliberalizme Giden Yolda.
5. Karmaşık Bir Arazi Üzerinde Hızlı Uçuş.

Bu Giriş’teki beşinci ve son konu, bu çalışmanın düzenlendiği üç bölüme geri döner. Bizi takip eden 15 bölüm tarafından geliştirilen ana hatlar ve perspektiflerden geçen bir tür yol haritasının bir özetini sunar. Farklı disiplin perspektiflerini aşan konuları ve eğilimleri belirler ve bunu yaparken bazen birbirini tamamlayan bazen de alternatif açıklamalar olarak farklı yorumlara yol açar.

Avrupa Yüksek Öğrenim Politikasındaki Değişiklikler

Fizibilite, uygunluk ve uygunluk testleri, öne sürdüğümüz gibi, Ulus Devletin elinde sıkı bir şekilde kalsa da, bu, Ulus Devlet ile Avrupa arasındaki yüksek öğretim politikasındaki can sıkıcı güç dengesi sorununun çözüldüğü anlamına gelmez. Aksine, bu iki alan arasındaki dengenin ne kadar kaydığı, yükseköğretim politikası öğrencileri tarafından hararetle tartışılan bir konudur.

Gerçekten de, ilk kez 2000 yılında yayınlanan Lizbon Gündemi’nin ardından Bruxelles tarafından sözde Açık Koordinasyon Yönteminin politika alanına enjekte edilmesi, tartışmaya daha fazla ivme kazandırdı. Bologna Süreci gibi gelişmelerin yalnızca amaç ve ilkelerin beyanının çok ötesindeki etkili etkisi ve özellikle farklı ulusal yükseköğretim sistemlerinde yükseköğretimin kurumsal yapısı ve günlük işleyişi üzerindeki etkileri de aynı derecede tartışmalıdır. 

Ancak 1999’dan ve Bologna Deklarasyonu’nun imzalanmasından bu yana Avrupa Boyutu, Avrupa ile birlikte Bologna Süreci çerçevesinde yükseköğretimden sorumlu Bakanların 2 yıllık toplantıları şeklinde hızla sağlam bir kurumsal çerçeveye kavuşmuştur. 

Avrupa Birliği eğitim politikaları
Avrupa Birliği ve eğitim
Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türkiye
Avrupa Birliği eğitim sistemleri PDF
türkiye’nin eğitim politikaları nelerdir
Avrupa Eğitim Alanı
Ülkelerin eğitim politikaları
Bologna Süreci ve Türkiye

Örneğin, Avrupa Kalite Güvence Ajansları Ağı (ENQA) ve Avrupa Yüksek Öğrenim Kalite Ajansı Kaydı (ENQAR) gibi ‘kamu amaçlı kurumlar’ ve uluslararası gözetim ajanslarının kurulması, Avrupa Birliği’ne daha fazla kurumsal öz kazandırmaktadır. Boyut. Gerçekte, kurumsal birleşme, uluslar arası karşılaştırma alanına başka ve çok farklı bir dinamik getiriyor.

Ve bununla birlikte, uluslar arası olarak karşılaştırıldığında yükseköğretim sistemlerinin tanımlayıcı bir koşulu olarak ‘İstisnacılık’ terimine yeni bir anlam geliyor. Yüksek öğretim öğrencileri ve özellikle siyaset bilimciler, yüksek öğretim politikasını şekillendirme girişiminin, Ulus Devletten diğer sitelere, ağlara, bölgelere veya Avrupa Uluslarının tarihi sınırları boyunca faaliyet gösteren ajanslara ne kadar hızlı veya ne kadar hızlı kaydığı konusunda gevezelik edebilirler. Yükseköğretimde güç, karar verme ve etki paketinin yeniden düzenlenmesinden kaynaklanan sonuçlar hakkında daha az yorum yapılan ancak daha önemli olanlardan biri, yeni anlamların ortaya çıkması ve bunlarla birlikte, İstisnacılık kavramının kendisine eşlik eden yeni bir dizi önceliktir.

İstisnai Değişme

Anlamdaki değişiklikler asla tesadüfi değildir. Ayrıca, İstisnacılığa iliştirilen anlam kaymasıyla da ilgili değildir. Bu dilsel yer değiştirme, söylem analizi uygulayıcıları tarafından iyi bilinen bir fenomen, o alanın sözlüğünde “yüzen bir gösteren” olarak adlandırılan şeyin etrafında döner. Bir ‘Yüzen Gösteren’ çok özel durumlarda ve özellikle farklı söylemler belirli anlamlarını iyi kurulmuş bir terime yatırmak için mücadele ettiğinde ortaya çıkar.

Bu nedenle, Philips ve Jorgensen’e göre, “‘yüzen gösteren’ terimi, önemli göstergelerin anlamını sabitlemek için farklı söylemler arasında süregelen mücadeleye aittir”.

Ve uygulanan politika bir demokraside zorunlu olduğu için, tartışmaların, çekişmelerin ve fikirlerin çekişmesinin sonucu, bu fikirlerin nasıl ifade edildiği, bunları ifade etmek için hangi terimlerin kullanıldığı ve yerleşik bir terimin anlamının nasıl geliştiği, eğer önemliyse, Yerleşik bir kavrama yeni bir anlam yüklemek için daha önceki savaştan kaynaklanan politikanın şekillenmesindeki ön aşama. Bu nedenle, Avrupa yüksek öğretim politikasının bazen egzotik terminolojisine dahil edildiğinde, İstisnacılık kavramının mutasyona uğrama biçimine dikkat etmek önemlidir.

Birbirine Bağlı Gelişmeler

Bazılarının Avrupa’da yüksek öğretimin “yeniden inşası”, diğerlerinin ise “modernleşmesi” olarak gördüğü şeyden ayrılamayan birbirine bağlı iki gelişme, İstisnacılık kavramını yeniden tanımladı.

İlki, daha önce genel olarak eğitimde ve daha özel olarak yüksek öğretimde ‘Avrupa Boyutu’ olarak adlandırılan şeyin yasal temelinin güçlendirilmesini içeriyordu. 1985 yılındaki Gravier Kararı ile başlayan bu alandaki AB faaliyetleri için yasal bir temel sağlamak, 1992 yılında ilk kez eğitim ve mesleki eğitimi önümüzdeki altı yeni alandan biri olarak dahil eden Maastricht Antlaşması ile teyit edilmiş ve bunlara eklenmiştir. 

Avrupa Entegrasyonu destanındaki diğer belirleyici noktaların kesin ve ayrıntılı önemini bir kenara bırakarak, çok uluslu bir yüksek öğretim sisteminin kurulmasına yönelik ilk adımlar 1999 Bologna Deklarasyonu’nda atılmıştır. Bologna sürecini uygulamak, İstisnacılığın yeniden tanımlanmasında ikinci itici güç olarak görülebilir.

Kuşkusuz, Bologna’nın kurumsallaşması ve bununla birlikte, öğrenim süresi bakımından “ulusal” standartların yerine “Avrupa”nın konması, merkezi bir faktördü. 3:5:8 modeli, Lisans, Yüksek Lisans ve daha sonra Doktora’nın üç döngüsü boyunca çalışma süresi için Kıta çapında bir şablon belirledi.

Ayrıca, İstisnacılığın yeniden tanımlanmasındaki ana etki, öğrenci performansını ve başarısını Avrupa Kredi Transfer Programında temellenen kriterlere göre hizalayan benzer bir sistemler arası homojenlik derecesinden de kaynaklanmadı, ancak bu işlevler ulusal kredilerin elde edildiğinin belgelenmesine yönelik genel süreçte kilit rol oynamıştı. standartlar. Bu iki operasyonel öncelik ve hedef, Avrupa üniversitelerinin temsilcilerinin gönüllü olarak ve merakla 10 yılda, yani 2010 yılına kadar uygulamaya koydukları, gerçekleşmelerine yönelik ilerlemeyi karşılaştırmak için bir temel çizgi olan veri noktaları sağladı.

The post Avrupa Yüksek Öğrenim Politikasındaki Değişiklikler – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Avrupa Yüksek Öğrenim Alanı ve Bologna süreçleri, Barents gibi uzak bir bölgede bile eğitim işbirliklerini kolaylaştırmanın yanı sıra, Norveç ve Rusya gibi farklı ülkeler arasında dereceleri daha uyumlu ve taşınabilir hale getirmeye katkıda bulunmuştur. 1990’ların başında SSCB’nin dağılması ve Barents Bölgesi’nin kurulması, işbirliğinin ideolojik omurgasını oluşturdu. Bu, ulusal eğitim misyonları ve kolaylaştırıcı ve destekleyici teşvik yapısı ile birlikte Barents’te eğitim işbirliği için verimli bir zemin oluşturmuştur.

Ortaya çıkan bu Barents eğitimi, her iki ülkedeki HEI’ler arasındaki bir dizi kurumsallaşmış ortaklıktan oluşur. Ortaklıklar, eğitimde işbirliği ve uluslararasılaşmanın yanı sıra insandan insana veya halk diplomasisi sağlamıştır. Programların oluşturulması, normatif baskılar ve yukarıdan aşağıya ve aşağıdan yukarıya süreçlerin yanı sıra idealizm ve faydacılığın bir karışımına dayanmaktadır.

Ortaya çıkan bölgesel işbirlikçi kalıplar, büyük ölçüde katılımcı Norveçli ve Rus HEI’lerinin kurumsal çerçevelere adaptasyonu tarafından yaratılmaktadır. Cömert Norveç finansmanı, harçsız politika ve Rusya ile işbirliğine yönelik güçlü stratejik siyasi yönelim ve destek bu süreç için belirleyici olmuştur. Bu destekleyici çerçeveye yerleştirilen bireysel aktörler ve gruplar, çerçeve tarafından yaratılan karşılıklı bağımlılık ve teşvik edici kazan-kazan durumunun bir sonucu olarak eğitim ortaklıkları kurmuştur.

Çalışılan ortaklıklardan, Norveç HEI’leri başlatan ve sağlayan kurumlar olurken, Rus kurumları büyük ölçüde ev sahipliği yapan, kolaylaştıran ve alan taraf olmuştur. Bununla birlikte, teşvik yapısı, HEI’ler arasında asimetri veya güç dengesizliği yaratmadan ortaklıkların her iki tarafında oldukça hızlı ve uygun maliyetli uluslararasılaşmayı kolaylaştırmıştır.

İşbirliği için ana güdüler, stratejik akademik uluslararasılaşma, uluslararasılaşmaya yönelik hükümet baskısı ve belirli bir dereceye kadar, belirli bir bölgesel veya Barents tabanlı eğitim işbirliğinin geliştirilmesi ile ilgilidir. Kuzey üniversitelerinin “misyon beyanları” onları diğer kuzey üniversiteleriyle işbirliği yapmaya teşvik ediyor.

Her iki taraftaki ortaklar, işbirliğinin bir sonucu olarak yüksek öğretime erişimde artış yaşadılar. Archangelsk’teki halk sağlığı programı da yeni bir disipline ve dolayısıyla Rus eğitim sisteminin zenginleşmesine katkıda bulunmuştur. Norveç HEI’leri işbirliğinin sağlayan ve ihraç eden kısmı olduğundan, Rus ortakları genellikle “yurtta uluslararasılaştırma” konusunda Norveçlilerden daha güçlü bir etkiye sahip olmuştur, bu sayede “yurtdışında uluslararasılaştırma” faaliyetleri “yurtdışında uluslararasılaştırma” faaliyetleri “yurtdışında uluslararasılaştırma” faaliyetlerinden daha büyük bir hacme de sahiptir. 

Eğitim ortaklıkları büyük ölçüde kolaylaştırıcı ve destekleyici bir kurumsal yapıya bağlıdır. Bu nedenle, Norveç eğitim sisteminde önerilen reformlar bazı ortaklıkları daha az uygulanabilir hale getirebilir. Bununla birlikte, kuzey sorunlarına ortak odaklanma, Barents Bölgesi’nin bu en kuzey bölgeleri arasındaki göreceli yakınlık ve her iki ülkenin stratejik bölgesel önemi, teşvik yapısı daha az cömert hale gelse bile bir tür eğitim işbirliğinin devam etmesini de olası kılmaktadır.

Bologna Nedir
Bologna sistemi olan üniversiteler
Bologna Süreci hacettepe
Bologna sistemi
Bologna Süreci ders içerikleri
Bologna Süreci ve Türkiye
Bologna Süreci özet
Üniversite Bologna Nedir

Uluslararasılaşma Hakkında Konuştuğumuzda Nelerden Bahsediyoruz?

“Uluslararasılaşma” birçok çağdaş politika söyleminde ve sosyal uygulamada anahtar bir kavramdır. Ulus devletin sınırlarının ötesinde bağlantılar kurmak için diğer uluslara ulaşmanın önerilen faydaları hem arzu edilir hem de çok değerlidir. Bugün ekonomik, çevresel, kültürel, sosyal, politik veya diğer her tür politika söyleminde ve sosyal uygulamada “uluslararasılaşma” hakkında fikirlerle karşılaşıyoruz.

Bu, çağdaş yüksek öğretim uygulamaları ve ileri bilgi üretimi ve kapasite inşasını çevreleyen politika söylemleriyle de ilgilidir. “Uluslararası” olmak “algılanan bir ihtiyaç” olarak kabul edilir (Stier 2004); Çekici, arzu edilir ve genellikle zorunlu, aşağıda Barents Bölgesi’ndeki bir Norveçli Yükseköğretim Kurumu, Nordland Üniversitesi (Bodø, Norveç) ve bir Rus Yükseköğretim Kurumu, Kuzey (Arktik) Federal Üniversitesi (NArFU, Arkhangelsk’te) tarafından da örneklenir.

Nordland Üniversitesi’nde bölgesel boyut, ulusal ve uluslararası boyutlarla birlikte vurgulanmaktadır. Üniversite, araştırmaya dayalı bilgi ve yetkinliği dağıtmak için belirli bir amaç ile bu siyasi boyutlar arasında “yapıcı bir sosyal aktör ve işbirliği ortağı” olarak görülmek istemektedir. Rusya, uluslararası boyutta kilit bir ortak olarak da tanımlanıyor.

NArFU’da, Avrupa (Bologna) ve özellikle İskandinavya, öğrenci düzeyinde ortak dereceler oluşturma konusunda kilit ortaklar olarak tanımlanmaktadır. Bunun öğrencilere sağlayacağı faydalar açıkça ele alınmaktadır. Uluslararası değişim ve akademik hareketlilik yoluyla uluslararasılaşmanın beklenen faydaları ve değerleri, bölgesel, ulusal, kurumsal ve bireysel düzeylerde geniş çapta dağıtılır ve bu şekilde de temsil edilir.

Anahtar bir gösterge olarak uluslararasılaşma, gelişme ve ilerlemenin sembolü, kalite kriterleri için bir rehber ve genellikle yükseköğretim alanının çok ötesine ulaşan bir içerik taşıyıcısı olmak gibi birçok anlam ve işleve hizmet eder. Raymond Carver’ın kısa öyküsündeki “aşk” gibi, “uluslararasılaşma” (ve “küreselleşme”) de bir şiddet etiğiyle olduğu kadar şefkat ve dostlukla da konuşulabilir. Uluslararasılaşma bir kalite olarak kabul ediliyor, ancak uluslararasılaşma ne tür nitelikleri temsil ediyor? Ve kimin için? Uluslararasılaştırmayı “yaptığımızda” ne yaparız? Uluslararasılaşma hakkında konuştuğumuzda ne hakkında konuşuyoruz?

Bu bölümün amacı, Rusya ve Norveç arasındaki yüksek öğretim söylemindeki “uluslararasılaşma” kavramını ortaya çıkarmaktır. Genel amaç, bu anahtar kavramın yüksek öğrenim değişimi ile ilgili tartışmalarda ve içindeki kullanımlarının bir analizine dayalı olarak eleştirel yorumlarıyla katkıda bulunmaktır. Uluslararasılaşmanın nasıl birden çok işlev ve anlama sahip bir kavram haline geldiği araştırılacak ve böylece uluslararasılaşmanın somut çalışmasının kendisinin çok ötesinde, çeşitli kurumsal düzeylerde farklı ihtiyaçlara ve beklentilere nasıl hizmet ettiği de gösterilecektir.

Yükseköğretimde Uluslararasılaşma Yaklaşımları

Ulusal ve kültürel sınırlar içinde ve ötesinde öğrenme ve eğitim alışverişini kavramsallaştırmanın birçok yolu vardır. Bunlara birçok isim verilir, “uluslararasılaştırma”, “sınırlama uygulamaları” ve “sınır çalışması” biçimleriyle birlikte sadece bir tanesidir.

The post Bologna Süreçleri – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Birkaç bölüm ve yer dışında, İsviçre uygulamalı bilimler üniversiteleri, öğrenci ve personel hareketliliğini sağlamak ve sürdürmek için ilk bağları kurma sürecindedir. Hem yükseköğretime geçiş hem de “Bologna süreci” bu açıdan bir destek oldu.

İsviçreli öğrencilerin kendilerinin hareketlilik eksikliği ile ilgili olarak, konuşmalar sırasında yapılan bir açıklama, başka bir yerde eğitim alma konusundaki isteksizliğin kaynaklarına işaret etti: “İsviçreli öğrenciler uluslararası hareketli olmak istiyorlarsa, iki sınırı geçmeleri gerekiyor: bu Kantonlarının ve ülkelerinin ”. Lise öğrencileriyle yapılan görüşmelerde OECD uzmanları, gelecekte yurtdışında eğitim görmekle ilgilendiklerini ifade eden çok az kişiyle karşılaştı.

Öğrencilerin kültürlerarası İsviçre içi hareketi ile ilgili olarak, İsviçre’nin Fransızca konuşulan ve Almanca konuşulan bölgeleri arasındaki hareketlilik düşük ve nispeten karmaşıktır. Buna karşılık, İtalyanca konuşulan bölgedeki üniversitenin yeni olması ve yalnızca küçük bir alan yelpazesini kapsaması ve bir İtalyan üniversitesinde eğitimin daha az olması nedeniyle, İtalyanca konuşulan İsviçre bölgesinden diğer bölgelere hareketlilik bir zorunluluk meselesidir. İsviçre’de daha sonraki bir kariyer için her zaman uygun seçenek olarak görülmez.

Aynı dile sahip komşu ülkeler arasındaki uluslararası hareketlilik, dil bölgeleri arasında İsviçre içi hareketlilikten daha doğal bir seçenek olarak görülüyor.

Fribourg Üniversitesi, hem dil grupları hem de iki dilli programlar için bazı programlar ile bu açıdan bir şekilde bir istisnadır. 1990’ların başında, İsviçre makamları ve yüksek öğrenim kurumları, dil bölgeleri arasında İsviçre içi hareketliliği kolaylaştırmak ve teşvik etmek için çeşitli adımlar attı.

İsviçre arka plan raporu, üniversiteler arası geçici hareketliliğin tanınmasının artık tüm İsviçre üniversiteleri tarafından imzalanan bir sözleşme ile garanti edildiğini savunuyor. Ancak, öğrenciler OECD uzman ekibine, özellikle başka bir dil bölgesindeki başka bir üniversiteden mezun olmak amacıyla yatay geçiş yapmak isteyen öğrencilerin akademik tanınırlığı ile ilgili olarak sürekli zorluklarla karşılaştıklarını bildirdiler.

bologna süreci’ne dahil olan üniversiteler
Bologna Süreci ne ise yarar
Bologna sistemi Nedir
Bologna Süreci’nin öğrenci Açısından Önemi
Bologna Nedir
Bologna Süreci ve Türkiye
Bologna süreci ekşi
Bologna food

Araştırma ve eğitimde uluslararası işbirliği ile ilgili olarak, İsviçre, işbirliği sözleşmelerinin kolaylaştırılması ve imzalanması, tanınmanın kolaylaştırılması vb. konularında oldukça aktiftir. Yüksek öğrenim için Avrupa alanına katılım, İsviçre yüksek öğreniminin dinamizminin kanıtı olarak kabul edilir, gerçekten de kalitesinden. Bazı engeller, uluslararası işbirliğine hevesli olmasına rağmen İsviçre’nin Birleşmiş Milletler’e katılmaya daha yeni karar vermesi ve Lihtenştayn hariç tüm komşularının katıldığı Avrupa Birliği’nin dışında kalması gerçeğinden kaynaklanmaktadır.

Çeşitli işbirliği sözleşmeleri, İsviçre’nin AB eğitim ve araştırma işbirliği ve hareketlilik faaliyetlerinin çoğuna katılabilmesini sağlar; yine de süreçler bazı durumlarda daha karmaşıktır ve çeşitli programlarda aksi durumda olabileceğinden daha düşük katılıma yol açmaktadır.

Sonuç olarak, uluslararası işbirliğiyle ilgilenenler, diğer potansiyel engellerin çoğunu azaltmaya çalışmakta çok aktifler. Örneğin, Avrupa kredi sistemi AKTS, İsviçre’deki tüm üniversite düzeyindeki kurumlarda hızla tanıtılmaktadır. AKTS, ana ülkeye döndükten sonra yurtdışındaki geçici eğitim sürelerinin tanınmasını kolaylaştırır.

Yine de, AKTS için neredeyse oybirliğiyle coşkuya rağmen – ve İsviçre, Sonbahar 2002’de büyük bir Bologna takip konferansına ev sahipliği yapıyor olsa da, OECD gözden geçirenleri, AKTS sistemini öğretme, öğrenme ve öğretme pratiğine yerleştirmek için gerçek değişiklikler için planlar hakkında çok az şey duydular. Bologna’nın iki aşamalı yapısıyla ilgili tartışmalar bağlamında bile. Ve oyunda rekabet eden güçler ve çıkarlar var.

İsviçre yüksek öğretim kurumları, Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere İngilizce konuşulan ülkelerle işbirliği ve rekabet arar. Ancak eğitim dilleri ulusal diller olarak kalır. Avrupa’daki öğrenci birlikleri, bir bütün olarak, yüksek öğrenim için daha geniş Avrupa alanıyla ilgili endişelerini dile getirdiler.

Bilim ve teknoloji alanındaki İsviçre üniversite düzeyindeki kurumlarda bulunan birçok araştırma laboratuvarı, yabancı doktora öğrencilerinin ve personelinin katılımını kolaylaştırmak için bir iletişim aracı olarak İngilizce kullanımına yönelmiştir. İsviçre üniversite düzeyindeki kurumlarda da İngilizce dilinde sunulan bazı birinci derece programları vardır. Yine de, İsviçre yüksek öğretim kurumlarının İngilizce dilinde daha büyük oranlarda programlar oluşturup oluşturmayacağı henüz belli değil.

OECD yorumcularına, İsviçre yüksek öğretim kurumlarında çalışmak isteyen yabancı genç akademisyenlerin çalışma izni ve oturma izni almakta sık sık zorluklarla karşılaştıklarına dikkat çekilmiştir. Yabancı profesörlerin sürekli istihdamı durumundaki esnek düzenlemenin aksine, genç akademisyenlerin hareketliliği bir sorun olmaya devam ediyor gibi görünüyor.

Öğretme, öğrenme ve personel kariyerleri

İsviçre yüksek öğretim kurumlarındaki öğretim ve öğrenim ortamının, aynı dili paylaşan komşu ülkelerle pek çok ortak noktası vardır. Örneğin, Almanca eğitim veren İsviçre üniversitelerinin, Fransızca eğitim veren İsviçre üniversitelerine kıyasla öğrenciler tarafından daha fazla seçim yapılmasını, daha fazla bağımsızlık, öğrencilerin sınıflarda düzenli olarak bulunması konusunda daha az kontrol ve final sınavlarından önce sınavlara daha az önem verilmesini beklediği söylenmektedir.

Komşu ülkelerle arasındaki en büyük fark, İsviçre’de araştırmaya verilen olağanüstü güçlü vurguda yatıyor olabilir. Ayrıca, İsviçre ve komşu ülkelerdeki üniversiteler, İngilizce konuşulan ve kuzey Avrupa ülkelerindeki üniversitelere göre eğitim teknikleri, öğrencilerin rehberliği vb. konularına daha az önem vermektedir.

Tüm bu gelenekler, eğitim yöntemlerini geliştirmek, destek önlemlerini güçlendirmek veya öğrenci merkezli bir tutumu teşvik etmek için neden çok az çaba gösterildiğini açıklamak için nispeten yüksek akademik itibar ve çoğunlukla küçük üniversiteler ve bölümler ile birleşiyor. Eğitimsel yeterliliğin, araştırma odaklı bir akademik kariyer sürecinde yaparak öğrenme yoluyla gelişmesi beklenmeye devam etmektedir.

Bazı üniversiteler bu konuya öğretmenleri değerlendirmeye yönelik tedbirlerle yaklaşmaktadır ve uygulamalı bilimler üniversiteleri için CSHES ve Konfederasyon tarafından personelin öğretim becerilerinin artırılması amacıyla ortak bir çaba başlatılmıştır. İsviçre arka plan raporu, müfredat, öğretme veya öğrenme konularına pek değinmiyor.

Yeni kurulan uygulamalı bilimler üniversitelerindeki öğretim elemanlarının eğitim yeterliliklerini geliştirmek için bazı çabalar sarf edildi ve bireysel İsviçre üniversiteleri tarafından üstlenilen birkaç faaliyet, temel olarak eğitim kalitesini iyileştirme çabaları olarak belirlendi. Bununla birlikte, İsviçre’de öğrencilerin öğrenmeye ilişkin görüşleri, yükseköğretim düzeyindeki çalışmalardan beklentileri veya öğrenci deneyimi hakkında çok az şey bilinmektedir. Çok az sistematik çaba, öğretme ve öğrenmeyi geliştirmeye ayrılmıştır.

The post Bologna Süreci – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İsviçre yükseköğretim sisteminin dış dünyaya açıklığı, yüksek oranda yabancı öğrenci ve ülke dışından gelen çok sayıda öğretmen tarafından gösterilmektedir. Üçüncül düzeyde, İsviçre politikası hala eğitim ve araştırma alanlarında işbirliği arasında bir ayrım yapmaktadır.

Eğitim alanında, şu anda göstergelerin belirlenmesi ve geliştirilmesi, yüksek öğretim, yaşam boyu öğrenme, yetişkin eğitimi, okuldan işe geçiş, öğrenme teknolojileri ve uzaktan eğitime vurgu yapılmaktadır. Bu bölümde sadece eğitim alanındaki uluslararası ilişkiler ele alınacaktır. Araştırma alanında uluslararası işbirliği, araştırma bölümünde sunulmaktadır.

Belirtmek gerekir ki, üniversitelerin uluslararası ilişkileri, işbirliğinin türüne göre genellikle hem rektörlükler ve onların uluslararası görevlileri hem de fakülteler tarafından yürütülmektedir. Bu, iki taraflı (başka bir kurumla) veya çok taraflı (diğer üniversite yönetimleri, öğretim ve araştırma bölümleri, bilimsel STK’lar veya özel kurumlarla) olabilir.

Uluslararası İlişkiler ve İşbirliği

Avrupa Birliği

İsviçre, 1994-1995 yılına kadar AB COMETT ve ERASMUS programlarına tam olarak katıldı. O zamandan beri, AB ile Leonardo da Vinci ve Socrates programları için ikili bir anlaşma müzakere edilmediğinden, artık resmi olarak bunu yapamıyor. Bununla birlikte, geçici tedbirler sayesinde, Federal Eğitim ve Bilim Dairesi (Office fédéral de l’éducation et de la science, OFES) İsviçre’nin her iki programa dolaylı katılımını finanse ediyor. İsviçre hükümeti, AB ile eğitim ve gençlik alanında mümkün olan en kısa sürede ikili bir anlaşmaya varma hedefini belirledi.

Diğer uluslararası işbirliği

İsviçre, Avrupa Konseyi, OECD, UNESCO ve OIF (Uluslararası Frankofon Organizasyonu) üyesidir ve bu kuruluşların mevcut programlarına, projelerine ve girişimlerine katılmaktadır. 2000-2003 dönemi için İsviçre, AB dışındaki çok taraflı kuruluşların seçilmiş eğitim projelerine katılımı için 10 milyon SF ayırdı.

Eğitim alanında becerilerin değerlendirilmesi ve performansın karşılaştırılması projelerine katılır (OECD’nin PISA Çalışması gibi). Ayrıca, temel eğitimden çalışma hayatına geçişi iyileştirmeye yönelik uluslararası karşılaştırmalı çalışmalara ve eğitim sistemlerinin daha etkin bir şekilde nasıl yönetileceğine ilişkin uluslararası araştırmalara katılmıştır.

Bologna Süreci hacettepe
bologna süreci’ne dahil olan üniversiteler
Bologna Süreci ne demek
Bologna Süreci ne ise yarar
Bologna Süreci ve Türkiye
Bologna Nedir
Bologna Süreci ders içerikleri
Bologna Süreci Makale

Bu çalışmanın ağırlıklı olarak kurumların kendisinden ziyade yükseköğretim kurumlarından araştırmacıları içeren eğitim araştırmalarından oluştuğunu belirtmek gerekir. Ayrıca, bu araştırma nadiren bir çalışma konusu olarak yüksek öğretime ayrılmıştır. Geleneksel olarak, bu kuralın ana istisnaları, ancak federal hükümetin sorumluluğundadır, OECD’nin IMHE Programı ve UNESCO’nun CEPES Programı ile ilgili araştırmalardır.

İsviçre, merkezi Cenevre’de bulunan Avrupa Üniversiteler Birliği (EUA) ile de aktif olarak işbirliği yapmaktadır. İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı (CRUS, Conférence des recteurs des universités suisses) ve tüm İsviçre üniversiteleri EUA üyesidir ve Uygulamalı Bilimler Üniversiteleri Konferansı ortak üyedir.

Avrupa dışındaki bazı bilimsel işbirlikleri, uluslararası anlaşmalarda tek bir ülkeden daha fazla ağırlığa sahip olan Avrupa örgütleri aracılığıyla gerçekleşmektedir. Bununla birlikte İsviçre, komşu ülkeler, Amerika Birleşik Devletleri ve hepsinden önemlisi Uzak Doğu ile iki taraflı olarak dünya çapındaki temaslarını daha da geliştirme niyetindedir. Bu kapsamda Güney Kore ile işbirliği yapılmıştır. Yükseköğretim kurumlarının halihazırda dünya çapındaki ülkelerle çok sayıda ikili anlaşması bulunmaktadır.

Komşu Ülkelerde Diplomaların Tanınması

Bu çok taraflı ilişkilerin yanı sıra İsviçre, öğrenci hareketliliğini ve programların ve diplomaların karşılıklı tanınmasını sağlamak için özellikle komşu ülkelerle ikili anlaşmalara da büyük önem vermektedir. Avusturya, Almanya ve İtalya ile ikili anlaşmalar imzalamıştır.

Bu anlaşmalar, tüm yükseköğretim kurumlarının programlarının ve diplomalarının tanınmasını düzenler, ancak kişilerin serbest dolaşımına ilişkin AB ile İsviçre arasındaki ikili anlaşmanın düzenlediği mesleki diplomaların tanınmasını düzenlemez.

Fransız hükümeti, bir hükümet ikili anlaşmasını müzakere etmemeye açıkça karar verdiğinden, 1994’te her iki ülkenin rektörler konferansları, diplomaların ve programların tanınmasına ilişkin bir çerçeve anlaşması imzaladı. Fransız “grandes écoles”, İsviçre uygulamalı bilimler üniversiteleri ve tıp gibi belirli alanlar bu anlaşma kapsamında değildir.

İsviçre, 1991 yılında Avrupa Konseyi ve UNESCO’nun üniversite sözleşmelerine katılmış ve 1998 yılında Lizbon Sözleşmesi olarak adlandırılan yeni bir ortak sözleşmeyi onaylamıştır. bir üniversite veya UAS tarafından verilen her diplomaya eklenecek yeterliliğin. Genel olarak, yabancı üniversiteler İsviçre olgunluk sertifikasını üniversite eğitimine erişim sağlayan bir nitelik olarak tanır.

İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı, nihai olarak Diploma Eki’nin getirilmesini, yani ortak ülkelerdeki kabul hizmetleri ve işverenler için bir değerlendirme aracı olarak bir üniversite veya bir UAS tarafından verilen her diplomaya eklenen yeterliliğin bir tanımını önermektedir. Hem Lizbon Sözleşmesi hem de Bologna Deklarasyonu Diploma Eki’nin getirilmesini tavsiye etmektedir. 2000 yılında ilk diplomaların verilmesinden bu yana, uygulamalı bilimler üniversiteleri Diploma Eklerini uygulamaya koymuştur.

İsviçre yükseköğretim kurumları ağlarının sunduğu tüm programlarda, mümkün olduğunca Avrupa Kredi Transfer Sistemi’nin (AKTS) tanıtılmasına yönelik adımlar atılmaktadır.

Bologna Deklarasyonu

İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı, Bologna Deklarasyonu’nun genel hedefleriyle hemfikirdir ve bunların uygulanmasını desteklemektedir. İsviçre üniversiteleri, eğitim programlarında temel değişiklikler yapmaya ve gerekirse bunları Avrupa eğitim bağlamına daha iyi entegre olacak şekilde yeniden düzenlemeye ve hareketliliği, şeffaflığı ve uyumu daha aktif bir şekilde teşvik etmeye hazırdır. Ancak, herhangi bir standardizasyon ve tek tipleştirmeden kaçınılmalıdır.

Uygulamalı bilimler üniversitelerini Bologna sürecine entegre etmek amacıyla, İsviçre Uygulamalı Bilimler Üniversiteleri Konferansı ve İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı bir “Bologna” çalışma grubu kurmuştur. Federal uygulamalı bilimler üniversiteleri Yasası’nın (loi sur les hautes écoles spécialisées, LUAS) devam eden revizyonu, yüksek lisans programlarının başlatılması için yasal çerçeveyi oluşturmalıdır.

Üniversiteler ve yüksek öğretim kolejlerinden Bologna sürecinin uygulanmasında işbirliği yapmaları istenmiştir.

The post Bologna Deklarasyonu – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bir bütün olarak imparatorluğa göre, on beşinci yüzyılın üçüncü çeyreği boyunca Regensburg matrikslerindeki düşüş, daha az belirgin olsa da, hala belirgindir. 1425’ten 1449’a kadar, Regensburg üniversitesine devam, önceki yirmi beş yıllık döneme kıyasla yaklaşık yüzde otuz arttı.

Aynı dönemde, imparatorluk genel olarak yaklaşık yüzde kırk bir artış gördü. Sonraki yirmi beş yıl içinde, Regensburg öğrencilerinin sayısı imparatorluk çapında yaklaşık yüzde altmışlık bir artışla karşılaştırıldığında, Regensburg öğrencilerinin sayısı yaklaşık olarak %225 arttığında, Regensburg matrikülasyonlarındaki genişleme bir bütün olarak İmparatorluğun çok ötesine geçti.

On beşinci yüzyılın son on yıllarında, imparatorluk genelinde yüzde altılık bir genel artışla karşılaştırıldığında, Regensburg’daki okullaşma oranlarının durgunlaştığı görüldü. Bu rakamlardan, genel katılım kalıplarının, özellikle Regensburg’un nüfusundaki düşüş eğiliminden ayarlanırsa, genel olarak diğer büyük güney Alman şehirlerindeki daha geniş eğilimlerle uyumluyken, Alman İmparatorluğu içindeki genel kalıpların büyük ölçüde önünde ilerlediği açıktır. 

Bununla birlikte, üniversite tarafından Regensburg mezunlarının devam modellerinin daha yakından incelenmesi, Regensburg’a ve vatandaşlarına özgü faktörlerin üniversite seçimini nasıl etkilediğini göstermektedir.

1375 yılına kadar, Regensburg ile tanımlanabilir bağları olan üniversite öğrencilerinin çoğu Bologna’ya katıldı. Bu dönemde, Avrupa üniversitelerinde otuz dört Regensburg öğrencisi görünür; bunlardan yirmi yedisi Bologna, beşi Prag, bir Paris ve bir Montpellier’e katıldı.

Coğrafya, Bologna’nın Paris’e ve daha uzak üniversitelere tercih edilmesinde önemli bir faktördü – diğer Alman şehirleri için katılım modellerinin hızlı bir şekilde karşılaştırılmasıyla doğrulanan bir gerçek. Yukarı ve orta Ren bölgesinden öğrenciler önemli sayıda Bologna Üniversitesi’ni ziyaret ettiler.

Bununla birlikte, Ren’in daha aşağılarında öğrenciler, coğrafi olarak bu bölgeden Bologna’dan daha erişilebilir olan Paris’in yörüngesine düşme eğilimindeydiler.

Coğrafi yakınlığına ek olarak, geleneksel siyasi ve ekonomik bağlar da Bologna’ya gitme kararını Fransız veya İngiliz üniversitelerinden ziyade etkilemiş görünüyor. İmparatorluk ile Kuzey İtalya arasındaki uzun süredir devam eden, çoğu zaman huzursuz ilişki, muhtemelen Bologna’yı daha çekici bir yer haline getirdi.

bologna süreci’ne dahil olan üniversiteler
Bologna Süreci Ne demek
Bologna Süreci Ders içerikleri
Bologna nedir yiyecek
Bologna food
Bologna Süreci ve Türkiye
Bologna Process
Bologna Süreci YÖK

Belki daha da önemlisi, Regensburglu tüccarlar kuzey İtalya şehirleriyle, özellikle Venedik’le ticaretle derinden ilgileniyorlardı. Bununla birlikte, Bologna ve Lucca, Regensburg tüccarlarının seyahat planlarında da önemli bir yer tuttu.

Bu istikrarlı tüccar akışı ve yaratılmasına yardımcı oldukları yerel bağlantılar, Bologna’nın diğer üniversitelere göre tercih edilmesine katkıda bulundu. Son olarak ve belki de en önemlisi, Bologna hukuk fakültesinin prestiji, birçok hırslı adamı, özellikle de kolej ve katedral kilise kanonlarını üniversiteye çekti.

On dördüncü yüzyılda Alman bilim adamlarının ikinci büyük varış noktası olan Paris’te Regensburg’dan neredeyse hiç öğrenci yoktu. On beşinci yüzyıldan önce, İngiliz-Alman ulusunun kayıtlarında görülen tek Regensburg öğrencisi Ulricus Straubinger’dı.

Prag ve Viyana üniversitelerinin kurulmasından önce en yakın ve en prestijli ilahiyat fakültesini sağlayan Paris’te bu kadar az kişinin görünmesi şaşırtıcı görünebilir. Bununla birlikte, aynı bölgedeki diğer kasabalarla bir karşılaştırma, Regensburg’un bu konuda tamamen anormal olmadığını göstermektedir. Eichstätt ve Freising’in komşu piskoposluklarından, biri Augsburg’dan, üçü Nürnberg’den tespit edilen öğrenci yok.

Yine de, Regensburg ve Paris arasında önemli bağlantılar vardı. Parisli ilahiyatçı Albertus Magnus, 1237 civarında Regensburg’daki Dominik manastırının leydisiydi ve 1260’tan 1262’ye kadar şehrin piskoposu olarak görev yaptı.

Regensburg’daki bu süre zarfında Albertus, geleneğe göre şahsen manastıra verdiği Luka kitabı hakkındaki yorumunu tamamladı. 1320’lerde, St. Emmeram Başrahibi—Albert Schmidmüln- manastır kütüphanesi için birkaç el yazması getirerek Paris’te altı ay geçirdi.

Parisli sanat ustası Conrad of Megenberg, Paris ve Regensburg arasındaki belki de en önemli bağlantıyı sağladı.31 Conrad, 1341’de Regensburg Katedral kilisesinde bir beklenti aldı ve yedi yıl sonra kalıcı olarak oraya yerleşti.

Conrad, kanoniye ek olarak, 1350’de katedral scolastikus olduğunu bildiriyor. Uzun kariyeri boyunca, eğitimle ilgili, Johannes de Sacrobosco tarafından de Sphaera’nın Almanca çevirisi olan die Sphaera ve Das dahil olmak üzere eğitimle ilgili bir dizi eser üretti. Buch der Natur, büyük ölçüde Cantimpré’li Thomas’ın Liber de natura rerum’una dayanıyordu. Yconomica’sının Üçüncü Bölüm’de tartışılan uzun bir bölümünde Conrad, üniversite ve üniversite öncesi eğitimle ilgili bir dizi soruyu tartışıyor.

Bu önemli bağlantılara rağmen, Paris hiçbir zaman eğitim için önde gelen bir yer olmadı. Gerçekten de, Bologna’da bir teoloji fakültesi kurulmadan önce, teoloji eğitimi almak isteyen Regensburg öğrencileri, katedrallerin eski studia özelliklerine güvenmiş olmalıdır. 1375’ten önceki diğer Avrupa üniversitelerinden elde edilen kanıtlar da aynı derecede azdır. 1375’ten önce Regensburg’dan dört öğrenci Prag’da görünür.

Emden, 1350’lerde Oxford’da bunlardan birini listeler, ancak daha sonra yapılan incelemeler, onun dahil edilmesinin hatalı olduğunu göstermiştir.33 Toulouse, Orléans veya Montpellier’in yayınlanmış kayıtlarında Regensburg’dan hiçbir öğrenci yoktur, ancak 1176’da Regensburg katedralinin plebe’si kilise, Montpellier’de okuduğu zamanı hatırladı.

Padua ve Pavia üniversiteleri daha sorunlu. Albert Magnus’un biyografisi, bazı Almanların daha on üçüncü yüzyılda Padua’da eğitim gördüğünü açıkça ortaya koyuyor, ancak kayıtlar büyük ölçüde eksik. Bologna dışındaki İtalyan üniversitelerine devam eden Regensburglu öğrencilerin ilk açık göstergesi on beşinci yüzyıldan kalmadır.

En eski üniversitelere yakınlığı, mütevazı düzeydeki erkeklerin bile önemli sayıda üniversite eğitimi almalarına izin veren diğer bölgelerin aksine, yurtdışında eğitim almanın maliyeti, üniversiteye devam etmeyi zengin ve iyi bağlantıları olanlarla sınırladı.

Gerekli mali kaynaklar, kişisel servet, bir kilise yardımı veya bir dini düzenin desteği şeklinde olabilir. Papalık anayasası Cum ex eo (1298) alt düzeydeki din adamlarının bile kilise gelirlerini üniversite eğitimini desteklemek için kullanmalarına izin verse de, bu seçkin öğrenci grubu için daha kazançlı yardımlar norm olmuş gibi görünüyor.

The post Bologna Süreci – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).