Portekiz’de, ulus inşasının ve buna bağlı olarak ulusal kimliğin şekillenmesinin kanıtı, Avrupa bağlamında aşırı derecede tuhaf olmayan ortaçağ döneminin sonundan kalmadır. Portekiz Krallığı sözde Hıristiyan Keşfi sırasında şekillendi ve güneye, o zamanlar İslam egemenliği altındaki topraklara doğru itildi. Daha sonra onu Yarımada’daki diğer krallıklardan ayıracak özellikler yavaş yavaş ortaya çıktı.

Sınırlar, yerel bir dilin başlangıcı, daha sonra resmi dile dönüşen Portekizce, etkileyici bir sembolün görünümü, Krallığın arması, bu şekilde tanımlanan bölgeye atanan farklı etnik isim, Portekiz ve etnik isim sakinlerinin, Portekizlilerin, kendi sikkelerinin basılması, bunlar tanımlayan ve farklılaştıran unsurlardı.

Aynı durum, 14. yüzyılın sonunda Kral D. Fernando’nun ölümünden sonra çıkan savaş için de geçerliydi. D. Fernando’nun meşru kızı ve kocası Castela Kralı tarafından getirilen ve Taht’a erişimi içeren bir miras tartışması, yabancı düşmanlığına, Portekizlileri yükseltmeye ve yabancıyı aşağı indirmeye özgürce egemen oldu.

Biraz farklı bir açıdan bakıldığında, bu özel bölüm, kolektif Portekiz kimliğinin yükselişini, İspanyol lehçesi Castelhano’dan ayrı bir “sosyal ilişki” olarak gördü. 

Ulusal kimliğin farkındalığına ilişkin kanıtlar, yalnızca oldukça sınırlı bir azınlığı ilgilendirmektedir. Nüfusun çoğunluğunun ulusal kimlik konusundaki algıları hakkında çok az şey biliniyor ya da hiçbir şey bilinmiyor, çünkü onların duygu ve davranışlarına dair neredeyse hiçbir yazılı kayıt yok. Bunlar sadece geç ortaçağ kroniklerinde görülür.

Öyle olsa bile, bu vakayinamelerin kendisi okuryazar bir adam olan ve Kastilya iddialarına karşı Portekiz Krallığı’nın bağımsızlık davasını desteklemeye adamış olan Fernão Lopes’in eseri olduğu unutulmamalıdır.

Yine de, çok sayıda tarihçi, Orta Çağ’ın sonunda belirgin bir Portekiz kimliğinin görünür olduğu konusunda hemfikirdir. Bu kimliğe yönelik belgesel destek – veya farkındalığı ilk olarak Mahkeme çevrelerinde veya onunla bağlantılı kurumlarda ortaya çıkar. Ancak daha sonraları daha geniş bir sosyal çevreye yayıldılar.

Coğrafi Keşifler
Coğrafi Keşiflerin Sonuçları
Coğrafi keşifleri yapan ülkeler
Portekiz
Coğrafi keşifleri yapan kişiler
Portekiz coğrafi keşifler
Portekiz Hakkında bilgi
İspanya Coğrafi Keşifleri

Kendi adına, bu Bölümün sistematik olarak çalışmalarına dayandığı Eğitim tarihçisi Rómulo de Carvalho, Orta Çağ döneminde Portekiz ulusunun varlığını verili olarak kabul ediyor. On üçüncü yüzyılın sonunda Studium Generale’nin yaratılmasını, ulusal inşa aşamasında bu döneme bağlar.

Bize göre bu garantili görünmüyor. Siyasi varlık olan Portekiz Krallığı ile sınırlarının belirlediği ulusun kültürel kolektivitesi arasında bir ayrım yapmaz. Böylece, bize öyle geliyor ki, ulusun kuruluşunu, onun varlığından, nüfusun büyük bir kısmı tarafından yaşanan ve deneyimlenen bir gerçek olarak bahsetmek mümkün olmadan çok önce bir oldubitti olarak görüyor.

Ayrıca, Studium Generale’in kurulmasının ulusal anlamda hiçbir temeli yoktur. Bunun yerine, bahsettiği motifler Studium Generale’in Devlet için, Studium Generale’in sağlayabileceği prestij ve dini ortodoksiyi savunmadaki önemi açısından yararlılığına atıfta bulunur.

Üniversite, dünya bilgisini (bilim) öğretecek, hukuk uzmanlarını vasıflandıracak ve Orta Çağ Kilisesi’nin sürekli meşguliyeti olan sapkınlığa karşı gerçek dinin öğretilmesini geliştirecekti.

İlk müfredat İlahiyat, Matematik ve diğer bilimleri içermiyordu, bunun yerine Sanat Dilbilgisi, Mantık ve Müzik ve Fizik, yani Tıp, ama her şeyden önce Kanunlar ve Kararnameler, yani Hukuk, hepsi yeni siyasi oluşumda uzmanları eğitmek için gerekli olarak değerlendirildi. , Portekiz Krallığı. Hukuk, Medeni ve Kanon, en sonunda Teolojinin dahil edildiğini gören on beşinci yüzyıla kadar önceliğini korumaya devam etti.

İmparatorluğun Altın Çağında Üniversite

On beşinci yüzyılın başında Ceuta’nın fethi ile Portekiz imparatorluk egemenliğinin başlatılması ve denizaşırı seferleri teşvik etme politikasının her ikisinin de Portekiz üzerinde derin etkileri olacaktır. Bugünün yüksek öğrenim için ne olacağı üzerinde büyük bir etkiye sahip değiller.

Sözde keşifler ile üniversite eğitimi arasında hiçbir bağlantı yoktu. Bir de gerekli değildi. Uzun yıllar boyunca, denizcilik beceri ve tekniklerinin üniversite dışından uzmanlar tarafından bir araya getirilen kılavuzlar aracılığıyla dolaşımı gelişti. O dönemin Portekizli navigasyonu son derece pratikti ve uzun birikmiş deneyime dayanıyordu.

Örneğin Carvalho, Studium Generale’nin Manuelin yasalarını incelemesinde, ne yenilik olarak gördüğü deniz yolculuğunun, ne de Rönesans’ın müfredat üzerinde bir etkisi olduğuna dair hiçbir ipucu bulamadı.

1580’den 1640’a kadar olan İber monarşisi dönemini de kapsayan bu dönem, Avrupa’nın diğer bölgelerinde olduğu gibi, Hümanizmin gelişiyle tarih araştırmalarının teşvik edildiği yurtsever/milliyetçi türden bir patlamaya tanık oldu. Keşif Çağı ve denizaşırı genişleme, Portekiz milliyetçiliğinin birçok türü için defalarca Portekiz’in Altın Çağı olarak anıldı.

Hem tarih yazımı hem de epik şiir, özellikle Camões’in ‘Os Lusíadas’ı bu açıdan temel bir rol oynadı.  Bu, Portekiz dili için elbette niteliklerini öven ilk gramerin 1536’daki yayınıydı ve hemen ardından bir ikincisi geldi. O zamanlar okuma kılavuzları ve ilkokullar çoğaldı. Bu artan okul sayısı, bir yandan Devlette ve Kilise’de hizmet edebilecek bireyler yetiştirme ihtiyacını karşılayan, dolayısıyla hukukçuların ve din adamlarının eğitimine verilen önemin ve diğer yandan okulların yetiştirilmesi arzusunu karşılayan Kral’ın girişiminin bir parçasıydı. 

Kral’ın ulus inşasının yoğun olduğu bir zamanda üstlenmesiyle bağlantılı olarak ulusal nitelikte hiçbir motivasyondan söz edilmedi. Kraliyet programı, Albuquerque’nin ayrıntılı olarak incelediği anlamda Portekiz ve Portekiz’in yüceltilmesi de değildi. Yine de, okuyucuları sınırlı sayıda olmasına rağmen, basın tarafından desteklenen, herkes için ortak olan yerel dili yayma pratiği, “zihinlerin millileştirilmesinin” devam ettiğini gösterdi.

Yüksek öğretim, Karşı-Reformasyon tarafından yönetildi ve yenilikçi, felsefi ve bilimsel öğrenmeye derinden düşmandı. D. João III tarafından ele alınan üniversite reformu ve çeşitli piskoposluk merkezlerinde yeni eğitim enstitülerinin kurulması, ‘ortaçağ düşüncesi ve pedagojisine’ sağlanan sürekliliği göstermektedir. Böylece, örneğin, 1557’de kurulan Évora Üniversitesi , ilahiyatçı yetiştirmeyi misyon edinmiş bir kilise üniversitesiydi.

The post Ortaçağda Portekiz Krallığı  – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).