30 Eylül’de, Merkezi Yönlendirme Komitesi ve her okuldan iki temsilci yerel bir kolejde (hepsi birlikte elli kişi) bir araya geldi. Eva, kayıt ve dağıtılmış ad etiketleri için tablolar oluşturdu. Okulların çokkültürlülüğü desteklemek için şimdiye kadar yaptıklarını gösteren reklam panoları vardı.

Her katılımcı, Merkezi Yönlendirme Komitesi üyelerinin bir listesini, sahaya dayalı çok kültürlü komitelerin bir listesini ve başkanlarının bir listesini, müfettişten bir karşılama mektubu ve bir CSC durum raporu içeren kırmızı bir dosya (CSC gönüllülerinin oluşturduğu) aldı. Misyon Bildiriminin bir kopyası, gelecekteki hizmet içi hizmetler için geçici bir program, Mart ayında hizmette olan tüm fakültelerden alınan uygun ihtiyaç değerlendirme verileri, okullarda gerçekleşen çok kültürlü faaliyetlerin bir listesi (inşa ederek) ve açıklayan bir çizelge ile okul çapındaki çok kültürlü eğitim komitelerinin komuta yapısıdır.

Ayrıca ırkçılık karşıtı, çok kültürlü eğitim üzerine çeşitli bakış açıları sunan dergi makalelerini de içeriyordu. Sandy Bur, Changeton’un ırksal / etnik tarihine genel bir bakış sunan atölyeyi açtı. Zamanının çoğunu, işçi sınıfı göçmenlerinin büyük bir kısmının bu tür topluluklarda yıllar içinde karşılaştığı sömürü anlatarak geçirdi.

1960’lardan 1980’lere kadar Nobel ve Changeton’ın demografik değişimlerini anlatan Bur, “beyazların eninde sonunda azınlık olacağı” bir yönde sürekli bir değişim öngördü ve “bütün çocuklara sahip olduklarını öğretmenin önemini vurguladı.

Ardından Warner ve Roberts söz aldı ve ilk sunumcunun detaylandırdığı değişikliklerle ilgilenmenin önemini yinelediler. Ancak, merkez sahneden ders vermek yerine, iki kolaylaştırıcı, insanları geniş bir çembere soktu ve yapacakları egzersizler sırasında herkesin duygularını takip etmesini önerdi.

Çok kültürlü eğitim
Ülkelerin eğitim politikaları
Çok kültürlü ülkeler
Eleştirel pedagoji kuramının temsilcileri
Çok kültürlü eğitimin amaçları
Kanada eğitim Sistemi
Eğitim yetişkin kuşakların henüz toplumsal yaşama hazır olmayanlara uy

İki kadın, büyük grubu tanımlayıcı ikilemlerle ayırmaya başladılar: sağ elini kullanan ve solak, boy (altı fitten fazla / altı fit boyunda), yaş, göz rengi, çalışma alanı, uluslararası seyahat edenler, orduda görev yapanlar Nobel Maratonu’na katılanlar, burada Changeton’da yaşayanlar, medeni durum ve ebeveyn / büyükanne ve büyükbabalık durumu söz konusudur.

Bu süreci, grubu dil yeteneklerine, sosyoekonomik statüye (“orta-üst orta sınıf, mavi yakalı”), özel veya kamu eğitimine, cinsiyete göre bölerek ve son olarak “beyaz olmayanları” diğer tarafa göndererek sürdürdüler. oda, “WASP” lerden (belki de hatalı bir şekilde tüm beyazların Anglosakson Protestanlar olduğunu varsayarsak) “burada kalmalarını” rica ediyor.

Bu kapsamlı süreçten sonra, kolaylaştırıcılar herkesi oturtup “gördüklerini, söylediklerini, hissettiklerini ve deneyimlediklerini” tartıştılar. Gruptan rastgele yorumlar su yüzüne çıkmaya başladı: “Manipüle edildi!” “Çok fazla hareket ettik!” “Egzersizi tahmin etmeye başladım!” “Ayrılmış!” Beyaz olmayı ya da beyaz olmamayı sevmedim.

Roberts, katılımcıların kendilerini etiketlenmiş hissedip hissetmediklerini sordu. Beyaz bir erkek, “Herkesi bir azınlık gibi hissettirdi” dedi. Belirli bir sosyal sınıfla özdeşleşmeleri istendiğinde, birçok katılımcı bunun kendilerini rahatsız hissettirdiğini kabul etti. Gruptaki genel fikir birliği, insanların “bazı kategoriler hakkında iyi ve diğerleri hakkında kötü hissettiği” idi.

Bazı katılımcılar belirli grupların üyeliğine meydan okudu. Örneğin, Jamaikalıların ve Haitililerin ille de betimleyici siyahın altına girmediği iddia edildi. Roberts buna cevap verdi, “Doktora sahibi bir zenciye ne denir?” “Bir zenci!” Diye gülerek sessiz bir odaya cevap verdi ve dolaylı olarak ırksal olarak tabi olan tüm insanların ulusal kökenleri veya başarıları ne olursa olsun ayrımcılığa uğradığını iddia etti.

Irksal / etnik olarak nerede durduklarını bilmeyen insanlar da vardı. Bir kadın zeminin ortasına oturdu ve daha sonra büyük gruba şunları söyledi: “Ben ABD’de doğdum Ailem Cape Verde’den. Avrupa’da (İtalya) ortaya çıktılar. Neredeyim? Tanımlayıcımı değiştirdiğimde, azınlık statümü değiştirdiler. “

İki kolaylaştırıcıya hitap eden bir beyaz adam sordu: “Kimin ırkçı, kimin ırkçı olduğunu sorsanız ne olur?” “Irkçılık hakkında açık ve dürüst konuşmalıyız” diye ekledi. Bununla birlikte grup, “ırkçı” ve “önyargı” arasındaki farkları tartışmaya başladı.

Kısa etkileşimden net bir tanım çıkmasa da, çoğu insan coşkuyla katılıyor gibiydi. Jake, insanları olabildiğince yakın tutmak için herkesi büyük bir çevreye geri dönmeye teşvik etti. Önceki alıştırmaya atıfta bulunarak, “Hepimiz farklılıklara karıştık ve bir noktada birbirimize aid olduk, hepimizin farklılıkları ve ortak yönleri var” dedi.

Roberts, dağıtılan kırmızı dosyadaki Peggy McIntosh makalesine (beyaz ayrıcalık üzerine) atıfta bulundu. Daha sonra makaleyi yüksek sesle okudu ve mağazalarda satış görevlileri tarafından takip edilme ve taciz edilme deneyimlerinden bahsetti.

Sıkı bir programda grup, literatüre fazla bağlı kalmadan, sınıfta klişeleşmenin üç video klibini izledi. Bu senaryoları sunma fikri, insanların bu tür durumlarla nasıl başa çıkacakları hakkında konuşmaya başlamasını sağlamaktı. Ancak, tartışma ısınırken zaman doldu. Kalan birkaç dakikada kolaylaştırıcılar CSC’nin hizmet içi değerlendirmesini sundular.

 Hizmet İçi Bilgilendirme

Bir sonraki Merkezi Yönlendirme Komitesi toplantısında, üyeler hemen önceki çalıştayda neler olduğuna odaklandılar. Carl şunları söyledi: “Bur iğrençti – sadece on dakika konuşacaktı. Daha çok mavi yakalılardan bahsetti, farklı popülasyonların toplam ilgisizliğinden değil! ” Komite, ilk konuşmacının “bomba” olduğu konusunda hemfikirdi. Kevin, “[bazı katılımcılar] personel toplantısında olumlu bir şekilde konuştu ve fikirler geliştiriyorlar” dedi.

Hizmet içi değerlendirmelerin nicel sonuçları da olumlu bir tepkiye işaret etti: ezici çoğunluk çalıştayı “iyi” ile “mükemmel” olarak değerlendirdi. Bazı üyeler deneyimin “düşündürücü” olduğunu fark ettiler, ancak “şimdi nereye gidiyoruz?” Duygusuyla baş başa kaldılar.

Sara hayal kırıklığına uğradı; “Odanın arka tarafına gitmek ve mola vermek istedim, ajandam yerine getirilmedi!” Me- lissa tamamen memnun değildi: “Sebepsiz yere gidip geldik!” Jake, çok fazla şeyin sıkıştığı hissini dile getirdi: “Başkalarıyla etkileşime girecek zaman yoktu.” June, “Yeni gelenler için iyi bir başlangıçtı, ancak bu sorunlarla zaten derinlemesine ilgilenen insanlar için bir hayal kırıklığı oldu” diye hissetti.

Raul ve Juan bu noktayı desteklediler. Sam, toplantının CSC üyeleri için olmadığını, “bunun deneyimsizler için tasarlandığı” konusunda ısrar etti. Genel olarak, komite üyeleri çok daha fazla diyalog istedikleri konusunda hemfikirdi. Fred’in de belirttiği gibi, “Konuşmacılar çok uzundu.”

Hizmet içi uygulamanın ilk uygulamasından esinlenen CSC, kategorik ayrılığın gerçeklerini tartıştı. Jake ısrar etti, “Bu çocukların bizim olduğunu söyleyene kadar sorunu çözmeye başlamayacağız, ancak onları siyah veya kahverengi olarak güvercinlememeliyiz.”

Grup, öğrencilerin ırklara göre okullara nasıl kayıt olduklarından bahsetti. Jake, “Hemen, insanlardan kendilerini ayırmalarını istiyorsun.” Diye ekledi. Cape Verdean’ın karma bir ırk olduğunu savunan Raul, “Amerika buraya gelip halihazırda oluşturulmuş kategorilere girmenizi istiyor ve milyonlarca insan” diğer “olarak işaretleniyor.”

CSC’nin hizmet içi katılımcılarından bazıları, kolaylaştırıcılar gruptan ırka göre ayrılmalarını istediğinde kendilerini rahatsız hissettiklerini kabul ettiler. CSC, bu potansiyel olarak düzeltici sorunları keşfetmeden, bir sonraki hizmet içi çalışması için ne yapılması gerektiği üzerine kafa yordu.

The post Çok Kültürlü Eğitim Komiteleri – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Çok kültürlü eğitimciler genellikle bu tür olaylara kara Tarih Ayı gibi hafife alınmamasının öneminden ve herhangi bir çeşitlilik felsefesinin disiplinler arası olması ve müfredat boyunca her zaman mevcut olması gerektiğinden bahsederler. Bununla birlikte, çok sık olarak, böyle bir vurguya duyulan ihtiyacın içinde geliştiği baskıcı kültürel koşullara işaret etmek için çok az girişim vardır.

Darder’in (1991) belirttiği gibi:

Çoğu zaman egemen kültür, hegemonyasını daha kolay güvence altına alacak şekilde alternatif ve muhalif ideolojileri manipüle edebilir. Cinco de Mayo ve Martin Luther King’in doğum günü kutlamaları, kültürel istilaya direnmeyi amaçlayan bu başlangıçta radikal kavramların, egemen kültürün gerçek iktidarının gerçek temeline meydan okumak için artık çok az şey yapacak şekilde nasıl sahiplenildiğinin başlıca örnekleridir.

Öğretmenlerin ve öğrencilerin daha eleştirel bir bilgi duygusu, onun ideoloji ve iktidarla ayrılmaz bağını ve anlamın birleştirilmesinin risklerini geliştirmeleri son derece önemlidir. Çok kültürlü eğitimin ana akım modelleri müfredatın politikalarına hitap ettiğinde, Avrupa merkezcilik ile ilgili sorunları yüzeysel olarak ortaya koyan genellikle sınırlı bir tarzda olur.

Bununla birlikte, beyaz üstünlüğünü adlandırmak için Avrupa merkezciliği kullanmak yerine, bu terim göreceli bir şekilde işlev görmekten çok, belirli bir dünya görüşünün ne sıklıkla bahsedilip bahsedilmediğine odaklanarak sınıf içeriğini basitçe ölçmek ve dengelemek için işlev görür.

Bu eleştiri düzeyi, bilgi temelleri ve kimliklerin inşası ile yüzleşmez ve bunlara meydan okumaz, daha ziyade eğitimcilerin tüm kültürleri öğretmesi gerektiği şeklindeki iyi huylu fikre dönüşür. Farklılığa bu göreceli yaklaşımın ciddi şekilde zayıflatıcı bir sonucu, beyaz öğrencilere, kendilerinin aynı zamanda ırksal, cinsiyetlendirilmiş ve cinselleştirilmiş tarihsel ve ideolojik varlıklar oldukları gerçeğini göz ardı etmelerinin etkili bir şekilde öğretilmesidir.

Louis Castenell ve William Pınar (1993), “Okul müfredatının ‘Avrupa merkezli’ karakteri, yalnızca Avrupalı ​​Amerikalı olmayan öğrencilerin ‘rol modellerini’ reddetmekle kalmayıp, aynı zamanda ‘beyaz’ öğrencilerin kendilerini anlamalarını reddetme işlevi gördüğünü iddia etmektedir. yanı sıra ”. Bunu akılda tutarak, basitçe benlik saygısını artırma işlevi gören bir kapsayıcılık pedagojisine dayanan herhangi bir çokkültürlü eğitim modeli, sadece damgalanmış öğrencilerin güvenini artırmak için değil, aynı zamanda baskıcı kimliklerin gelişimini kutlamak için de çalışıyor.

Mevcut Avrupa merkezli müfredatın boşluklarını yüzeysel çeşitlilik unsurlarıyla doldurmak yerine, eğitimcilerin tüm öğrenciler arasında büyük ölçüde kendini yansıtma ve kendini gerçekleştirmeyi teşvik etmesi gerekir.

Çok kültürlü eğitimin amaçları
Çokkültürlü eğitimin temel ilkeleri
Çok kültürlü eğitim Nedir
Çok kültürlülük
Çokkültürlülük Nedir
anadolu’da çok kültürlülük kaynakları ve eğitime

Bu, kısmen, içerik ihmalleri ve yapılandırılmış sessizlikler hakkında ve tarihin neden belirli şekillerde yazıldığı hakkında bir tartışmayı gerektirir. Mevcut müfredatı eleştirel bir şekilde inceleme çağrısının, tabiri caizse bebeği banyo suyuyla dışarı atma talebi olmadığını kabul etmek önemlidir.

Yani, “Batı medeniyetinin geleneklerini ayrım gözetmeksizin mutlaka terk etmemiz gerekmez; bunun yerine, eleştirel demokrasi ve sorumlu vatandaşlık söylemini derinleştirmeye yönelik daha geniş bir çabanın parçası olarak böylesine karmaşık ve çelişkili bir geleneğin güçlü ve zayıf yönlerini ele almalıyız ”.

Sadece öğretmenlerin ne öğrettiği değil, nasıl öğrettikleri de önemlidir. Eğitimciler çok ilerici içeriğe sahip olabilirler, ancak öğrencilerin bakış açılarını dışlayan otoriter bir etkileşim tarzı olabilir. Niyete bakılmaksızın, bu tarz, açıklamadan ziyade dayatmanın pedagojisini temsil eder.

Öğretmenler, sınıftaki tüm sesleri dahil ederek ve teorinin öğrencilerden ziyade öğrenciler aracılığıyla çalışmasını sağlayarak, geleneksel ilişkisel kısıtlamalardan, yani pasif alıcılara bilgi aktarımının ilişkisinin sınırlarından uzaklaşırlar.

Eleştirel düşünme, tartışma ve müzakere gerektiren gerçek diyalog, herkesin, özellikle öğrencilerin, bilici, öğrenen ve öğretmen olarak hareket etmesi ve kendi kültürel sınırlarının ötesine ulaşması için gerekli koşulları sağlar. Öğretmenlerin, öğrencilerinin kim olduğunu, neye ihtiyaçları olduğunu ve bu ihtiyaçları en iyi nasıl karşılayacaklarını veya gizemini çözeceklerini gerçekten keşfetmeyi umuyorlarsa, öğrenci olarak da katılmaları son derece önemlidir.

Ne yazık ki, öğrenenleri zengin bilgi ve rehberlik kaynakları olarak kullanmak yerine, çokkültürlü eğitime eleştirel olmayan yaklaşımlardaki müfredat etkinliklerinin çoğu, bayrak gösterileri, belirli ülkelerdeki birimler ve yiyecekler gibi yüzeysel yönleri rastgele sunarak çeşitliliği onaylamaya çalışır.

Eğitimciler, keşif ve tartışma metni olarak öğrencilerin kendilerini yaşayan nefes alan kültürel varlıklar yerine dış dünyadan soyut nesneler ve uygulamaları kullanmayı tercih ediyor gibi görünmektedir.

Uzak kültürlerin onaylanması doğru yönde atılmış bir adım olsa da (gerçek anlamından sıyrılmadığı sürece), burada Amerika Birleşik Devletleri’ndeki insanların varoluşsal gerçekleri ciddi bir şekilde düşünülmeden çok kültürlü eğitim çok az şey başarabilir.

Amerika Birleşik Devletleri’ndeki okullarda kültürel olarak farklı olarak algılanan insanların büyük çoğunluğunun başka yerlerde kökleri vardır, ancak gerçek şu ki, kültürel özelliklerinin çoğu, daha ayrıcalıklı vatandaşların farkına varmaya veya inanmaya özen gösterdiğinden daha çok yerel gelişmelerin sonucudur. .

Bu, Çokkültürlü Eğitim ve bu konudaki tüm ana akım yaklaşımlarla ilgili merkezi bir soruna işaret ediyor: savunucuları genellikle sınırlı bir teorik, tarih dışı ve depolitize bir kültür anlayışından hareket ediyor.

Sleeter ve Grant’in (1988) tipolojisindeki ilk dört model “kültür” sözcüğünü kolaylıkla kullansa da, bunların hiçbiri, Tek Grup Çalışmalarının daha ilerici yaklaşımı bile, terimin kapsamlı bir açıklamasını sunmamaktadır.

Tipik politikadan arındırılmış, tarih dışı ve dolayısıyla anlamsız kültür anlayışının ötesinde, sanat eseri, sosyal pratikler ve gelenekler olarak kültür kavramının ötesinde, eleştirel anlamda, iktidarın şu çizgiler boyunca eşitsiz dağılımının sonucu olan yaşanmış deneyimleri ve davranışları da bünyesinde barındırır. 

Bu nedenle kültür, mücadele ve tahakkümün çeşitli unsurları etrafında örgütlenmiş yaşanmış deneyimler ve kurumsal formlar tarafından şekillendirilmiş olarak algılanır. Eleştirel çok kültürlülükçiler, insanların egemen kültürün değerlerinin, inançlarının, bilgi yapılarının, iletişim tarzlarının ve önyargılarının dayatıldığı mevcut kurumlar ve sosyal uygulamalarla etkileşime girdikçe, genellikle ifade etme ve gerçekleştirme güçlerinden yoksun bırakıldıklarını savunurlar veya kendi hedeflerini yeniden ifade etmek zorunda kalıyorlar.

Bu perspektiften, Birleşik Devletler’deki kültürler, birbirlerinden soyutlanarak değil (ister gerçek insan teması isterse kurumsallaşmış normlar aracılığıyla) ilişkili olarak gelişirler.

Ne yazık ki, güncel çokkültürlü uygulamalara aktif olarak katılan birçok eğitimci, kültür fikrini ulusal kökene indirgiyor. Bu varsayım, sadece bir ulus içindeki sayısız kimliği homojenleştirilmiş tek bir imaja indirgemekle kalmaz, aynı zamanda sınırları olan insan gruplarını da parçalara ayırır, kültürü antagonist gruplararası ve ulusötesi ilişkiler ve kurumsal formasyonlardan çeker.

Aynı zamanda temelde ırkçı olan deterministik bağlantılar da yaratır. Örneğin, Bronx’ta doğup büyüyen genç siyah bir adamla Nijerya hakkında konuşmak, çoğu zaman sınıfı öğrencinin yaşanmış deneyimlerinin yakınlığından uzaklaştırır. Böyle bir alıştırma, öğrenci ile uzak bir diyar arasında bazı genetik bağlantı olduğunu ima eden riskler taşır.

The post Çok Kültürlü Eğitimciler – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Eleştirel Çok Kültürlü Eğitim

Yukarıdaki tanımda gösterildiği gibi, çok kültürlü eğitimden sık sık monolitik bir varlıkmış gibi bahsedilse de, aslında değerlendirme listesi, çelişkili bile olabilecek çok yönlü teorik ve pratik kavrayışlar içerir. Literatürün kapsamlı bir incelemesinden sonra, Christine Sleeter ve Carl Grant (1988) mevcut yaklaşımları beş gruba ayırdı:

• (1) Olağanüstü ve Kültürel Olarak Farklı Olanları Öğretmek;
• (2) İnsan İlişkileri;
• (3) Tek Grup Çalışmaları;
• (4) Çok Kültürlü Eğitim;
• (5) Çok Kültürlü ve Sosyal Yeniden Yapılandırıcı Eğitim.

Bu bölüm, bu mevcut modellerin ilk dördüne, Kritik Çokkültürlülük (bu kitap boyunca eleştirel pedagoji ve eleştirel çok kültürlü eğitim ile birbirinin yerine kullanılacak bir kavram) olarak anılacak olanı yan yana koymalarına izin verecek şekilde kısa bir genel bakış sunmaktadır. 

Sleeter ve Grant’in (1988) ilk dört modeli yorumlandıktan sonra, Kritik Çokkültürlü Eğitimin hangi ilkeleri benimsediğini ve hangilerini reddettiğini belirlemek için bir detaylandırma yapılacaktır. Ek endişeler ve içgörüler bu analizi tamamlayacaktır.

Olağanüstü ve Kültürel Olarak Farklı Olanları Öğretmek

Olağanüstü ve Kültürel Olarak Farklı Olanları Öğretmenin Savunucuları, engelli olanlar da dahil olmak üzere farklı kültürel geçmişlerden gelen öğrencilerin devlet okullarının ve toplumun ana akım taleplerine uyum sağlamasına yardımcı olmakla ilgilenirler. Bu yaklaşımın nihai amacı “eksiklikleri gidermek veya öğrenci ile okul arasında köprüler kurmaktır”.

Halk eğitimini sistematik olarak sağlam, adil ve demokratik olarak gören bu tür çokkültürlü modeli benimseyen eğitimciler, sözde yetenekli denenlerin başarıları sayesinde ilerledikleri meritokrasiye inanırlar.

Bu yaklaşımın savunucuları, kültürel olarak farklı insanların akademik olarak ve sonuç olarak işgücünde başarılı olamamasının tek nedeninin, gerekli, standart insan sermayesini (dil ve bilgi kaynakları gibi) barındırmamaları olduğunu düşünüyorlar. 

Sonuç olarak, bu tür eğitimin savunucuları, öğrencileri yalnızca önemli becerilere, değerlere ve bilgilere sahip “ihtiyaç sahibi” olarak kabul edilenleri sınıfta ve nihayetinde iş piyasasında rekabet etmeye hazırlamaya çalışırlar.

Öğrencilerin geçmişleri ile kültürel olarak uyumlu eğitim yaklaşımlarını kullanarak, Olağanüstü ve Kültürel Olarak Farklı Olanları Öğretmek, “geleneksel okul bilgisini öğrencilerin beraberinde getirdiği bilgi ve beceriler üzerine inşa ederek daha etkili bir şekilde öğretmeyi” amaçlamaktadır.

Bir iyileştirme süreci olarak, bu paradigma dahilinde çalışan eğitimciler, öğrencilerin sahip olduğu bilgi, beceri, öğrenme stilleri, diller (Geçişli İki Dilli Eğitimin uygulanmasını da içerebilir) ve yaratıcı öğretim stratejilerini yalnızca bu kapsamda kullanırlar. öğrenciyi sözde normal sınıfa daha verimli bir şekilde aktarmak için araç görevi görürler.

Bu tür arka plan bilgileri, daha geleneksel okul içeriğini değiştirmeye veya dönüştürmeye yönelik değildir. Bu çok kültürlü felsefe, insanları kendi yerel kültürlerini ve dillerini kamu kurumları dışında sürdürmekten alenen caydırmasa da, ebeveynler / bakıcılar okulun gündemine destek göstermeye teşvik edilir.

Çokkültürlü eğitimin temel ilkeleri
Farklı kültürlerin bir arada yaşamasına ne denir
Çok kültürlü eğitim Nedir
Çok kültürlü eğitimin amaçları
Çok kültürlü eğitimin temel ilkeleri
Kültürlerarası eğitim
Çok kültürlü eğitim ve yansımaları
Çok kültürlü Eğitime Giriş PDF

İnsan İlişkileri

Bu çokkültürlülük yaklaşımının temel amacı, kalıpları ortadan kaldırarak ve hoşgörü ve birliği teşvik ederek okullardaki gruplar arasında olumlu ilişkileri teşvik etmektir. Temel fikir, tüm insanların evrensel insan deneyimini paylaştığının farkına varmaktır. Var olan toplumsal yapılarda sosyal uyuma yol açtığı düşünülen, yeni edinilen farklılık takdiriyle birleşen bu ortak bağdır. Sleeter ve Grant’e (1988) göre okul çapında uygulanması amaçlanmıştır:

İnsan İlişkileri yaklaşımı, öğrencilerin kendilerinden farklı insanlarla iletişim kurmalarına, kabul etmelerine ve onlarla geçinmelerine yardımcı olmaya yöneliktir; öğrencilerin insanlar hakkında sahip oldukları klişeleri azaltmak veya ortadan kaldırmak; ve öğrencilerin süreçte başkalarını küçümsemeden kendileri ve üyesi oldukları gruplar hakkında kendilerini iyi hissetmelerine yardımcı olmak. Bu yaklaşım esas olarak duygusal seviyeye yöneliktir: insanların kendileri ve diğerleri hakkında sahip oldukları tutum ve duygular.

Heterojen gruplama, işbirliğine dayalı öğrenme ve rol oynama, topluluk üyelerinin okullara gelmeleri ve kültürel geçmişleri hakkında bilgi paylaşmaları için açık davet olduğu gibi, bu eğitim felsefesinin önemli unsurları olarak kabul edilir.

Tek Grup Çalışmaları

Tek Grup Çalışmaları, kimlik siyaseti felsefesine dayanmaktadır. Yani bu model, tek bir grubun, örneğin kadınlar, geyler, siyahlar veya işçi sınıfının yaşanmış deneyimlerinin derinlemesine araştırılmasını teşvik eder. Önceki iki modelden farklı olarak, Tek Grup Çalışmalarının savunucuları, okulların sosyalleşen kurumlar ve dolayısıyla doğası gereği politik siteler olduğunu savunuyorlar.

Öğrenim sürecini bilgilendiren temel değerleri, inançları, ilgileri ve amaçları eğitimin ideolojik doğasını dahil etmek için – bu tür çokkültürlülük eleştirel düşünceyi, kültürel analizi ve sosyal eylemi ve dönüşümü kucaklar.

Esasen, Tek Grup Çalışmaları yaklaşımı, belirli bir grup ve bu grup üzerindeki ayrımcılığın etkileri hakkındaki bilgileri (bu durumda eğitim yoluyla) ifşa ederek tutumları değiştirmeye ve sosyal eylem için bir temel sağlamaya çalışır.

Bu nedenle, öğrenciler ve öğretmenler, iktidarı, ideolojiyi ve marjinalleşmeyi birbirine bağlayan bir şekilde bilgi yapılarını sorgulamaya teşvik edilir ve bu, incelenen grubun perspektifinden ülkenin egemen kültürü ve tarihine alternatif bir bakış sunar.
Olağanüstü ve Kültürel Olarak Farklı Olanları Öğretmekten Farklı olarak, Tek Grup Çalışmaları yalnızca marjinalleştirilmiş öğrencilere yönelik değildir.

Bununla birlikte, aynı zamanda tüm öğrenciler için olan İnsan İlişkilerinden farklı olarak, bu daha kritik model “grup üyelerini güçlendirmek, onlarda bir gurur ve grup bilinci duygusu geliştirmek ve baskın grupların üyelerinin diğerlerinin deneyimlerini takdir etmelerine yardımcı olmak” amacına hizmet eder. ve gruplarının başkalarına nasıl eziyet ettiğini kabul edin.

Bu yaklaşım aynı zamanda öğretmenlerin, öğrencilerin varoluşsal gerçeklikleri ve ihtiyaçları hakkında daha derin bir anlayış geliştirmelerini, kendi tarihlerini ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki yaşamlarını şekillendiren sosyopolitik etkileri daha iyi anlamalarına yardımcı olmalarını gerektirir. insanlar kendileri ve toplulukları hakkında daha derin bir anlayışa sahiptirler, olumlu sosyal değişim sağlamak için daha yeterli donanıma sahiptirler.

The post Eleştirel Çok Kültürlü Eğitim – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bir zamanlar insanlığı çeşitlilik ve katılımın yeni bir demokratik hayaline götürecek kehanet çubuğu olarak kabul edilen çokkültürlülük, bugün bir izcinin elindeki çatallı bir sopayı toplumsal bir devrime yol açabilecek sihirli bir değnekten çok andırıyor.

Irksal eşitlik ve demokrasi arasındaki ilişkiyi yeniden canlandırmaya yönelik canlı fikirlerin akınına uğrasa da, çok kültürlülük büyük ölçüde evcilleştirilmiş bir gündem olmaya devam ediyor ve şu anki durgun ilerici reformizm ve neoliberal eğitim politikası oluşturma dalgasında ulusal üne kavuşuyor. 

Çokkültürlülük görünüşte daha geniş sınıfsal ve toplumsal mücadelelerle ilişkisini kaybetti ve solun bir aracı olarak ciddi değerlendirmeden mahrum bırakıldı. Ve çokkültürlülüğe karşı mevcut kararsızlığın hâkim sınıfın çıkarlarına hizmet ettiğini anlamak analiz yolunda fazla bir şey gerektirmiyor. Bu nedenle şu soru sorulmalıdır: Ana akım çok kültürlülük geç kapitalizmin kültürel mantığını ne ölçüde yansıtır?

Ana akım çokkültürlülük, burjuva liberal görüşünün sürekli değişen akımlarının habercisi ve devrimci sınıf mücadelesinin azalan dalgasının bir göstergesi haline geldi. Büyük ölçüde korporatizm, aşamalı reformizm ve burjuva hümanizminin ilkesiz bir füzyonu olan anaakım çokkültürlülük, çatışan kimlik nosyonları tarafından dikte edilen karşıt yaşamlar peşinde koşan rakip grupların daimi bir kazanı haline geldi.

Küresel kapitalizmin (ve onun sosyal eşdeğeri olan emperyalizmin) juggernaut’u ve Sovyetler Birliği’nin ve Doğu Bloku sosyalist rejimlerinin çöküşü, eğitim solunu bir dize getirdi. Öyle görünüyor ki, sermayeye karşı büyük bir dünya-tarihsel meydan okuma yaratma potansiyeline sahip, şu anda hiçbir yerel veya küresel proleter örgütlenme eğilimi mevcut değil. Sonuç olarak, şu soru sıklıkla öne sürülüyor: Kapitalizme uygun bir alternatif var mı ve eğitim solunu canlandırması gereken başlıca eleştiri noktaları nelerdir?

Çokkültürlü eğitimin temel ilkeleri
Çok kültürlü eğitim Nedir
Çok kültürlü eğitimin amaçları
Çok kültürlü eğitim ve yansımaları
Türkiye de çok kültürlülük Tartışmaları
Çok kültürlülük
Çok kültürlü Eğitime Giriş PDF
Çok kültürlü eğitimin babası kimdir

Belki de kapitalizmin burada kalacağına ve diğer mücadelelerin daha acil olduğuna inanan eğitim solu, çoğunlukla ırk ve etnisite ile ilgili meseleleri ele alan yerel ve bölgesel reform çabalarına odaklanıyor.

Örneğin, olumlu eylemi koruma mücadelesi şu anda birçok ilerici eğitimciyi ve kültür işçisini meşgul ediyor. Ayrıca, ilkokul ve ortaokul ortamlarında çok kültürlü müfredatın geliştirilmesi de dahil olmak üzere, ırkçılık karşıtı ve çok kültürlü girişimler etrafında harekete geçme konusunda ortak girişimlerde bulunulmuştur.

Bu tür çabalar, acil bile olsa son derece önemli olmaya devam ederken, işçi sınıfını küresel bazda etkileyen daha büyük mücadelelerden geri çekilerek kavramsal olarak engellenmiş ve siyasi olarak uzlaşmaya varılmıştır.

Pepi Leistyna çokkültürlülüğün durumunu araştırdı ve benzer bir sonuca vardı. Hem çokkültürlülüğü daha iyi anlamaya hem de onun en ilerici potansiyelini ortaya çıkarmaya çalışan Leistyna, ABD Doğu Kıyısı’ndaki büyük bir şehir merkezindeki bir okul bölgesinde çok kültürlü reform için sistem çapında çabaları belgelemek için üç yıllık bir çalışma başlattı.

Başlangıçta, sınıf mücadelesinden geri çekilmesi de dahil olmak üzere çokkültürlü eğitimin birçok eksikliğini fark etti. Erken dönemlerde, “kapitalizm ve sosyal sınıf, çokkültürlülük hakkında bilinçlendirme ile uğraşırken çoğu zaman önemli konular olarak görülmez.

Sonuç olarak, ekonomik sömürü ve buna eşlik eden toplumsal karşıtlıklar ve sınıf ilişkileri tarafından şekillendirilen kültürel değerler, inançlar, diller ve dünya görüşleri, okulların kapitalist mantık için sosyalleştirme ajansları olarak hareket etme biçimleri ve bir hiyerarşik olarak bölünmüş iş gücüdür.

Leistyna, ırkçılığın diğer toplumsal baskı ve sömürü ilişkileriyle nasıl iç içe geçtiğiyle ilgilenir ve yapılandırılmış yokluklarını gidermek için kapsayıcılık ve çeşitlilik üzerindeki tartışmayı ortadan kaldırmaya çalışır.

Milenyum sonrası tarihsel konjonktürümüzle iç içe geçmiş çoklu kültürleri kutlayan, hoşgörüyü ya da daha iyisini öğreten çokkültürlüler, çokkültürlü yurttaşlığın tartışmalı ve savaşılmış kavramlarının oynandığı hegemonik merkezi varoluştan çok sık biçimlendirmişlerdir.

Örneğin Leistyna, ana akım çokkültürlülükçilerin çabalarının, statükoyu yeniden üreten sistematik eşitsizliklerle ilgili herhangi bir eleştirel tartışmadan soyutlanmış, bireyci bir İnsan İlişkileri yaklaşımına hapsolduğunu belirtiyor.

Başka bir deyişle, marjinalleştirilmiş grupları sivil toplumda eşit katılımcılar olarak toplumun merkezine getirme girişimlerinde, ana akım çokkültürlülükçiler arasında, tam da merkezi neyin oluşturduğunu çevreleyen yapılandırılmış bir kararsızlık kalır (eleştirmenler için merkez, isim verme gücü, iktidarı kullanma gücü, işçilerden emek gücü çıkarma, anlatım ve hüküm verme gücü, normal olanın sınırlarını tanımlama gücü).

Aslında, bazı eleştirel çokkültürcülerin beyaz üstünlükçü kapitalist ataerkilliğin toplumsal alanına bağladıkları merkez çoğu kez ele alınmadan kalır. Bunun normal, sağduyulu ve kaçınılmaz olarak vatandaşlığa alınması olduğuna inanmak için iyi nedenler var.

Leistyna, “çeşitliliği onaylama konusundaki ısrarın, iktidar ve ayrıcalığın işleyişini büyük ölçüde görmezden gelen boş bir çoğulculuk biçimine indirgenmiş pedagojik bir süreç yarattığını” öne sürerek bu noktayı genişletiyor.

Anaakım çokkültürlülük tarihçelerinde, çeşitlilik için mücadeleyi kapitalist sömürü pratiklerine ve beyaz üstünlükçü ideolojinin inşasının belirli örneklerine veya ırkçılığın, cinsiyetçiliğin, homofobinin ve emperyalizmin bu tür uygulamaların kaçınılmaz ve değişmez bir şekilde iç içe geçtiği tezahürleri vardır.

Burada, Euro-Amerikalılar, arzuladıkları radikal ötekiliğin, bir ceza adaleti sistemi, bir eğitim sistemi ve bazı grupları insan reddinden biraz daha fazlasını hedefleyen bir siyasi sistem aracılığıyla sistematik baskı üzerine inşa edildiğini kabul etmekte başarısız olmakla kalmıyor, aynı zamanda onlar da aynı zamanda, kendi kimliklerinin Öteki tarafından nasıl aracılık edildiğini kabul etmeyi yapısal bir reddiye de yenik düşerler.

Bu süreç, çifte amneziyle ilişkilendirilen özel bir inkâr biçimini oluşturur. Avrupa-Amerikalılar, sosyal öznelliklerini oluşturan şeyin, tarihsel hafızanın aktif bir reddi olduğunu çok sık unuturlar. Böylesi bir hafızayı harekete geçirmedeki yetersizlikleri, geçmiş tarihle yüzleşmedeki isteksizliklerinden çok, günümüzün tarihiyle yüzleşememeleriyle ilgilidir.

The post Eğitimin Sosyal Bağlamı – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).