1993’te, cinsiyetçi nedenlerle bir kadın yerine iş teklifi aldığı tartışmalarının ortasında Changeton Lisesi için yeni bir müdür işe alındı.

Okul müfettişi kadın seçimini yaparken (okurun Çok Kültürlü Merkezi Yönlendirme Komitesi üyesi olarak bir araya geleceği okul sisteminin Özel Projeler koordinatörü Karen), Okul Komitesi başkanı / şehir belediye başkanı (1990’da ırkçı renklerini çoktan ortaya koymuş olan ve son zamanlarda şehirdeki ırkçılık ve polis vahşeti konusunda endişeli yerel siyah bakanlar ile görüşmeyi reddettiği için) karar verici oyu verdi.

Pozisyon için başvuran kadının liseye başkanlık etmek için gerekli “mevcudiyet” ve “liderlik tarzı” ndan yoksun olduğu sonucuna varmıştır. Belediye başkanı, kadın karşıtı olduğu iddiasını yeniden dile getirdi.

Zor zamanlar, şiddet, suç, akademik düşüşler, okul bırakma oranları, son derece yüksek askıya alma oranları (özellikle ırksal olarak tabi olanlar arasında) ve benzeri uzun bir geçmişle karşı karşıya kalan yeni müdür yine de her şey yolundaymış gibi davrandı. Röportaj sürecinde hem okulu överek hem de disipline karşı bir iştah açarak muhafazakar halk desteğine oynadı.

Potansiyel iş yerine ilk ziyaretinde, “Changeton High’ın bir cehennem çukuru olduğunu ve şekle sokulması gerektiğini düşündüm. Ama hoş bir şekilde şaşırdım. Beklediğim gibi değildi. Çok daha iyi ”.

Müdür, “çoğu öğrencinin istisnai davranışını, üstün akademik programı, olağanüstü ve ödüllü ders dışı etkinlikleri, öğretmenlerin ve personelin bağlılığını ve öğrencilerin okulları için hissettikleri gururu” vurguladı.

Geçmişin Changeton yöneticilerinden gelen konuşmaları yineleyerek, “Kelimenin tam anlamıyla burada her çocuk için bir şeyler var. Bu liseyi bitiren ve sahip olduğumuz her şeyden yararlanmayan herhangi bir çocuk, çok şey kaçırıyor. “

En başından beri, yeni müdür, kurum içi askıya almaları da içeren “kabul edilemez davranışlar” için yeni protokolü uygulamaya koydu. Disipline ilişkin temel tutumu şu ifadede ortaya çıkıyor: “Çocuklar bundan hoşlanmıyor, bu yüzden bir şeyi doğru yapıyor olmalıyız”.

Kendisinden önce gelenler gibi, öğrencilerin, eğitimcilerin ve daha geniş halkın karşılaştığı gerçek sosyo-tarihsel sorunlar etrafında eleştirel diyaloğu adlandırmak ve talep etmek yerine, yeni müdür şu sonuca vardı: “Toplumdaki görüntünün olması gerektiğini düşünüyorum. cilalı, bu yüzden lisede olumlu şeyleri vurgulamaya devam edeceğim ”.

Çok kültürlülük kavramı, ilk nerede ve ne zaman ortaya çıkmıştır
Çok kültürlülüğün temel ilkesi nedir
Örgüt kültürü örnekleri
Örgüt kültürü modelleri
türkiye’de çok kültürlülük
Kültür Merkezi YÖNETMELİĞİ
Çok kültürlülük örnekleri
Sistematik kültürlülük

Çok Kültürlü Merkezi Yönlendirme Komitesinin Oluşumu

Irksal dengesizlik ve kültürel gerilimlerin devam eden geçmişiyle birlikte, 1992 yazında, müfettişin önderlik ettiği Changeton okul sistemi, yetmiş beş idarecisi için yerel bir kolejde çok kültürlü bir hizmet oluşturdu.

İki konuşmacı davet edildi ve özellikle biri toplulukla büyük ölçüde bilgi ve deneyime sahipti. Olumlu değişim için çaresiz olan yöneticilerin çoğu, konuk sunum yapanlara ve çalıştaya duyarlıydı ve bu toplantı, 1993 yılında bu çalışmanın odak noktası olan gönüllü bir çokkültürlü eğitim komitesinin kurulmasına yol açtı.

Baskıya Karşı Karşıya Kalmak

Cepheden Gençlerin Sesi

Çok kültürlü eğitimciler gerçekten değişimin kendini yansıtan unsurları olmak istiyorlarsa, tarih çok sayıda ve çelişen sesler arasında bir diyalog olarak kucaklanmalı ve dahil edilmelidir. Ne yazık ki, gençler, özellikle de yoksul ve ırksal olarak alt yapıya geçmiş olanlar, çoğu zaman tarih taslağı hazırlamaktan, sosyal gerçekleri tanımlamaktan ve eğitim politikaları ve uygulamalarını tartışmaktan çok uzak kalıyor.

Öğrencileri “yetkilendirmek” için iyi niyetli liberal çağrılarda bile, gençler genellikle duyulur ve nadiren onlardan duyulur. Gerçekte, en ilerici ve ilgili eğitimciler öğrencileri güçlendiremez. Aksine, kültürel işçilerin omzundaki herhangi bir çocuğu sihirli bir epistemolojik değnekle basitçe vurabileceklerini varsaymak hem nesneleştirmek hem de patronluk yapmaktır.

Bu eleştiri aynı zamanda “ses verme” kavramı için de geçerlidir. İfade gücünden miras kaldığını iddia etmek küstahlıktır. Zaten tüm insanların sesleri çoğu zaman eleştirel olduğu için asıl zorluk şu ki, eğitimciler ve idareciler tüm yaşanmış deneyimlerin ve dünya görüşlerinin duyulabileceği ve ele alınabileceği diyalojik alanlar yaratmaya istekli mi?

Başka bir deyişle, öğretmenler hayatın her kesiminden gençlerin yaşadıkları dünyaları açığa çıkarmasına, analiz etmesine ve harekete geçmesine izin verecek mi? Paulo Freire ve Donaldo Macedo’nun (1987) belirttiği gibi:

Burada önerilen eleştirel pedagoji türü temelde öğrenci deneyimi ile ilgilidir; başlangıç ​​noktası olarak öğrencilerin sorunlarını ve ihtiyaçlarını alır. Bu, öğrencilerin yaşamlarına anlam kattıkları bilgi ve deneyimleri hem onaylamayı hem de meşrulaştırmayı önerir.

En açık şekilde, bu, otoriter dayatma ve anlatım söylemini kişinin kendi terimleriyle konuşabilen, dinleme, yeniden anlatma ve bilgi ve gücün temellerine meydan okuyabilen bir sesle değiştirmek anlamına gelir.

Bu perspektiften, eğitimcilerin yapabilecekleri, öğrencilerinin teorik, anlam yapıcı ve aktivist olmalarını sağlayan, yani bir eğitimcinin dünya algısının basitçe onlar üzerinde değil, öğrenenler aracılığıyla işlediği, kendi kendini güçlendiren gerekli pedagojik koşulları yaratmaktır. 

Bunu yapabilmek için, öğretmenlerin, gençlerin günlük yaşamlarında gezindikleri koşulların dışında ortaya çıkan kültürel sermaye hakkında öğrencilerden ve topluluklarından aktif olarak bilgi toplayan etnograflar olmaları gerekir.

Muhafazakarlar, sesini duyurma olasılığını besleyen katılımcı demokratik alanları ortadan kaldırmak için durmaksızın çalıştılar. Noam Chomsky (1999) gençler ve devlet okullarıyla ilgili olarak şunları açıklıyor:

Anaokulunda başlar: Okul sistemi bağımsızlığı bastırmaya çalışır; itaati öğretmeye çalışır. Çocuklar ve diğer insanlar meydan okumaya ve sorgulamaya teşvik edilmiyor, aksine tam tersine. Sorgulamaya başlarsan, bir davranış problemi olursun ya da onun gibi bir şey; disiplinli olmalısın. Tekrarlamanız, itaat etmeniz, emirlere uymanız gerekiyor.

Bu tür bir baskının korkunç bir örneği, ülke çapında gerçekleştirilen en yeni standartlaştırılmış müfredat ve değerlendirme dalgasıdır. Bu homojenleştirme araçları kesinlikle varoluşsal gerçeklere, kültürel sermayeye ve / veya tüm geçmişlerden öğrencilerin kişisel anlatılarına dokunmayacaktır.

The post Çok Kültürlü Merkezi Yönlendirme Komitesinin Oluşumu – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Birleşik Devletler’deki bu sosyal güç merkezi sistematik olarak iç içe geçmediği sürece, ana akım çokkültürlülük her zaman kendi sembolik ufkunun sınırları veya koordinatları içinde sıkışıp kalacaktır: beyazlık ve seçici olarak ödüllendirilmiş kültürel sermayenin politikasıdır.

Leistyna bu ikilemi kabul eder ve eleştirel çokkültürlülük ve eleştirel pedagoji geleneğinden gelen bir analiz modu gerektirir. Leistyna, bunu bu terimlerle açıkça ifade etmese de, çağdaş ana akım çeşitlilik çağrılarının, Birleşik Devletler toplumu içinde daha geniş, daha derin yapısal çelişkiler için bir sözdizimi temsil ettiğini kabul eder.

Bu ikilemle ilgili olarak başka bir soru daha sorabiliriz: Hem Cumhuriyetçi hem de Demokrat Partiler tarafından teşvik edilen mevcut çeşitlilik çağrısı, dikkati köklü kurumsallaşmış ırkçılığın sert gerçekliğinden uzaklaştırmanın bir yolu olabilir mi? Ve aynı zamanda, kapitalizmin küreselleşmesini teşvik eden, şimdi iyice yerleşmiş neoliberal politikaların zayiatlarından halkı uzaklaştırmanın bir yolu olabilir mi?

Bu, halkın dikkatini, egemen toplumsal ilişkilerin yeniden üretimine ırkçılık ve kapitalizmin birlikte dahil edilme biçiminden saptırmanın bir yolu olabilir mi? Pepi Leistyna, çokkültürlü eğitimin nasıl tanımlanacağı, oluşturulacağı ve değerlendirileceği konusunda mücadele eden bir toplulukla ilgili önemli çalışmasını bu sorular bağlamında üstleniyor.

Leistyna, “çok kültürlü eğitimin hayali apolitik ve ahlâk dışı alemde dondurulursa sonuçsuz kalacağını” öne sürerek aslında daha da temel bir soruyu gündeme getiriyor: Çok kültürlülük hangi temelde, hangi koşullarda, kimin çıkarınadır?

türkiye’de çok kültürlülük
Çok kültürlülük kavramı, ilk nerede ve ne zaman ortaya çıkmıştır
Çokkültürlülük Nedir
Kymlicka çok kültürlülük
Türkiye de çok kültürlülük Tartışmaları
Çok kültürlülük örnekleri
Çok kültürlülüğün temel ilkesi nedir
Liberal çokkültürlülük

Sömürünün hem Amerika Birleşik Devletleri’nde hem de başka yerlerdeki belirli ırk gruplarını orantısız bir şekilde hedef alması, eleştirel çok kültürlülüğün gelişimini küresel kapitalizme ve ardından gelen çeşitli ırkçılık, cinsiyetçilik ve homofobi biçimlerine karşı mücadeleye uygun hale getirmek için yeterli neden olmalıdır.

Ancak akıl, eğitim alanında her zaman madeni para değildir, özellikle de son zamanlardaki eğitim politikası oluşturma ve uygulama politikaları ışığında. Çok az insan bu gerçeği ve Pepi Leistyna’yı tanıyor.

Leistyna yıllardır eğitimde dönüşüm sağlamak için mücadele ediyor. Akademiye girmeden önce Leistyna, toplum temelli yetişkin eğitimi / okuryazarlık ve ikinci dil olarak İngilizce alanında birkaç yıl ders verdi.

Sınıfları bir banyo zemini ve montaj hattından Harvard Graduate School of Education’ın duvarlarına kadar uzanıyordu. Harvard’ın eğitim alanında doktora programında yüksek lisans öğrencisi olarak Leistyna, programın anti-entelektüalizmine ve öğretmenlerin çağdaş toplumda karşılaştıkları karmaşık gerçekleri anlamaları ve kuramlaştırmalarına engel olan uygulamalara karşı bir tavır aldı.

Taktikleri cesur olsa da, dikkatli bir şekilde gerekçelendirildi ve politik olarak terbiye edildi. Leistyna’nın yaklaşımını tartışırken, daha yaygın olan “reform” terimine zıt olarak “dönüşüm” terimini vurguluyorum çünkü Leistyna’nın eleştirel bir çok kültürlü uygulama çağrısında neyin söz konusu olduğunun altını çizmek istiyorum.

Leistyna, çeşitlilik çağrılarının (Cumhuriyetçi Parti’den General Colin Powell tarafından üstlenilenler gibi) kendi başlarına illa ki ilerici olmadığının kesinlikle farkındadır.

Daha geniş toplumsal düzen, yapısal düzenlemelerine (yani işçilerin artı değerinin sömürülmesine, uluslararası işbölümüne) dokunulmadığı sürece, bu tür çeşitlilik çağrılarını kesinlikle karşılayabilir. Ricardo Rosa’nın belirttiği gibi, şu anda Amerika Birleşik Devletleri nüfusunun yüzde 1’inin (çoğunlukla beyaz) Amerika Birleşik Devletleri’ndeki servetin yüzde 45’ini kontrol ettiği ve dört çocuktan birinin yoksulluk içinde doğduğu bir ortamda, çeşitlilik çağrısı yapıyor. statükoya ciddi bir meydan okuma anlamına gelmez.

Leistyna’nın çok kültürlülük alanındaki çalışmasını tek bir öneme sahip yapan şey, çokkültürlülüğün yüzeysel ve engebeli eşitlik çağrılarının yükünü hafifletmeye ve baskın olanı oluşturan tarih, kültür, sermaye, dil ve iktidarın kesiştiği çokkültürlü eğitimin eksik merkezini analiz etmeye çalışmasıdır. 

Çokkültürlülüğü Tanımlamak ve Tasarlamak, yalnızca Changeton’ın Çokkültürlü Merkezi Yönlendirme Komitesinin Kuzeydoğu toplumu içinde esaslı bir değişim yaratmak için yürüttüğü sistem çapındaki çabalarının ince ayarlanmış ampirik bir incelemesi değil, aynı zamanda Leistyna’nın kültür ilişkisinin daha geniş sosyal düzenlemelerle olan sofistike anlayışını da göstermektedir.

Bunun neyi gerektirdiğini vurgulamak için, biraz vites değiştirmek ve okuyucudan kültür kavramına kısa bir gezi yaparken beni bir anlığına şımartmasını istiyorum.

Antropolog Gavin Smith, Confronting the Present: Towards a Politically Engaged Anthropology’de (1999), yakın zamanda kültür kavramını yeniden gözden geçirdi ve şunu soruyor: Kültür, insanların çarpıklığını ve atkısını kavramaya yardımcı olmak için öncelikle bir sezgisel cihaz mıdır? 

İnsanların günlük sosyal hayata katılımlarını ifade etmek için kullandıkları somut araçları yakalayan genel bir taslak mı? Yoksa kültür tanımlanabilir bir yer mi, zaman ve mekanı işgal eden, böyle adlandırılabilen ve muhtemelen dönüştürülebilen bir şey mi? Yıllar boyunca bilim adamlarının kültür kavramıyla kavramsal ve politik ilişkilerini belirlerken üstlendikleri çok sayıda konum vardır.

Bunlar Smith tarafından kapsamlı bir şekilde özetlenmiş ve tartışılmıştır. Kültür üzerine nispeten yaygın bir görüş, önleyici görüş olarak adlandırılabilir. Burada kültür, devletin daha büyük sosyal ve sivil aygıtlarının sistematik dolayımlarından kopuk yerel fenomenlerden oluşan oldukça entegre ve tutarlı bir alan olarak görülüyor.

Bu perspektifte kültür, paylaşılan fikirler dizisi, gündelik hayata şekil ve anlam veren kabul edilmiş düzenlemeler veya benzer şekilde insanların yaşama biçimlerini bilgilendiren veya bunlara tutarlılık veren sistemler ve kavramlar olarak algılanır.

Başka bir deyişle, kültür, devlet kurumlarıyla ilişkili olanlar gibi diğer ortamların daha resmileştirilmiş uygulamalarından farklı olan yerel bir habitus tarafından hem işliyor hem de aracılık ediliyor olarak görülüyor. Smith, genel olarak, kültürel uygulamaların belirli hak taleplerini meşrulaştıran kimlikler sağladığını belirtiyor.

The post Çok Kültürlülük – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).