Bu bölüm, İzlandalı bilim adamlarının yakın çevrelerindeki dilden farklı bir dilde yazmaya zorlandıkları psikolojik çatışmalara ve gerilimlere odaklanmaktadır. Bu gerilimler, yabancı dil olarak İngilizce yazanların, özellikle de Araştırma ve Yayın Amaçlı İngilizce (ERPP) yazanların karşılaştıkları köklü zorlukların üstünde görünmektedir.

ESL ve EFL yazmanın geleneksel özellikleri, yerel olmayan ERPP yazarlarının karşılaştığı zorluklara genel bir bakış sağlamak için türe dayalı çalışmalar yoluyla genişletildiğinden, bu araştırma grubu son on yılda olgunlaştı. Zorluklar, temel dilbilgisi sorunlarından sözcük ve söylem düzeyi seçimlerine, paragraf geliştirmeye ve editörlerin bilimsel makalelerin farklı bölümlerinde karşılaşmayı bekledikleri “hareketlere” kadar uzanmaktadır.

Ayrıca, ajans ifadesi ve çok fazla yabancı dil alıntısı gibi kültüre özgü gelenekler, editörler merkez dışı bilim adamları tarafından yazılan makaleleri değerlendirirken caydırıcı olarak tespit edilmiştir. Flowerdew, anadili Çince olmayan İngilizce konuşanların/yazarların (NNS’ler) özelliklerini aşağıdaki şekilde özetler.

1999’da Çinli İngilizce yazarları hakkında yazılmış olmasına rağmen, özelliklerin bugün ve diğer NNS’ler için de geçerli olduğu ve çalışmamızdaki katılımcılar tarafından ifade edilen görüşleri temsil ettiği açıktır. Flowerdew (1999), uluslararası inceleme makalelerinin editörlerinin, ENL yazma geleneklerinin merkezinde yer alan yazar sesinin ya ana dili İngilizce olmayan yazılarda bulunmadığını ya da kültürel olarak uygunsuz bir şekilde ifade edildiğini iddia ettiğini bildirmektedir. Norveç’te yapılan bir araştırma, dilbilgisi veya yazım hatalarından ziyade metnin retorik, düzenleme ve ses unsurlarının bir Lingua Franca metni olarak İngilizceyi ana dil normlarından ayırdığını ve retorik geleneklerin disipline göre değiştiğini buldu.

Akademik dünyanın İngilizleşmesinin etkisi üzerine araştırmalar geliştikçe, yazar sesi kavramıyla birlikte ses ve kültürel kimlik sorunları gibi daha karmaşık sorunlar ortaya çıktı. Bu bağlamda kültürel kimlikle, Lustig’in tanımı uygun görünmektedir.

Kültürel kimlik, bir kişinin belirli bir kültüre veya gruba ait olma duygusunu ifade eder. Bu süreç, bir kültürün geleneklerini, mirasını, dilini, dinini, soyunu, estetiğini, düşünce kalıplarını ve sosyal yapılarını kabul etmeyi öğrenmeyi içerir. Normalde insanlar kültürlerinin inançlarını, değerlerini, normlarını ve sosyal uygulamalarını içselleştirir ve kendilerini o kültürle özdeşleştirir. Kültür onların benlik kavramlarının bir parçası haline gelir.

Lustig’in çocuklukları ve gençlikleri boyunca gelişen ve Lustig’in deyimiyle “kişinin benlik algısının merkezinde” olan tanımına uygun olarak akademisyenlerin ikili bir kimliğe, bir tür ulusal kimliğe sahip olabileceği ileri sürülebilir. Ancak, profesyonel hale geldikçe, daha uluslararası olabilen veya olmayabilen, kendi disiplinlerinin kültürü içinde varlığını sürdüren alternatif bir kimlik geliştirebilirler. Farklı akademik kültürler böylece farklı kimlikler geliştirebilir. Bazerman, onlarca yıl önce dilin işlediği bağlamın yazma şeklinizi etkilediğine işaret etmişti.

Hyland (2002), yazarların kendilerinin ve çalışmalarının güvenilir bir temsilini inşa etme yeteneğinin, “pragmatik yeterlilik” dediği şeyin merkezi bir unsuru olduğunu savunuyor. Yazarların, yerel toplulukları veya yerel olabilecek veya olmayabilecek çalışma toplulukları olarak yorumlanabilecek topluluklarının sosyal olarak şekillendirilmiş kimlikleriyle özdeşleşmeleri gerekir.

Önceki araştırmalarda, kimliğin dil seçiminde ve araştırma bulgularının hedeflenen kitlesinde önemli bir rol oynayabileceğini bulduk. Kimlik sorunuyla yakından ilgili olan, ELF yazmanın daha az “gerçek” hissettirdiği iddiasıdır. Bu, bir yazarın kişisel kimliği ile profesyonel sesi arasında var olabilecek gerilimler hakkında bir soruyu gündeme getiriyor.

İkinci dil nedir
Yarı dillilik Nedir
Bebeklerde çift dil eğitimi
Dengeli iki dillilik nedir
Bilingualizm Nedir
İkinci dil edinimi
İki dillilik Türleri
Çift dillilik Nedir

İzlanda’daki Politikalar ve Uygulamalar

İzlanda’nın ilan edilen ulusal dil politikası, İzlandaca’nın yüksek öğrenim dili olmasıdır. Benzer şekilde, İzlanda Üniversitesi’nin ilan edilen dil politikası, İzlandaca’nın hem yazılı hem de sözlü dil, araştırma ve yönetimde Üniversitenin dili olduğu şeklindedir.

İlan edilen politika ile uygulama arasında bir tutarsızlık var gibi görünüyor. Bunun açık kanıtı, Üniversitede mesleki ilerlemeyi yöneten düzenlemelerde görülebilir. Uluslararası dergilerdeki yayınlar İzlanda dergilerindeki yayınlardan çok daha yüksek puan alır.

Aynı mesaj, araştırma sonuçlarının uluslararası dergilerde yayınlanmasının şiddetle teşvik edildiği rekabetçi araştırma fonlarına başvurular için kılavuzlarda da verilmektedir. Baskının bir başka işareti de İzlandalı üniversite öğretim görevlilerinin en rekabetçi uluslararası dergilerde yayınladıkları takdirde finansal ikramiye ve profesyonel ilerleme ile ödüllendirilmeleridir.

Bu, akademik personelin araştırmalarını hakemli uluslararası dergilerde yayınlamaları için uluslararası baskıyla uyumludur (İngilizce okuyun). Ancak, bilginin küreselleşmesinin ardındaki varsayılan değerlerin sonuçları üzerine araştırmalar şimdiye kadar çok azdı. Englander ve Uzuner-Smith (2013) daha fazla prestij ve zenginlik sağlayan bir “meta” olarak bilimsel bilgi üretimine ilişkin uluslararası tartışmanın ideolojisini ve söylemini inceliyor.

Böyle bir “bilimsel çalışmanın metalaştırılmış tasviri”nin, çalıştıkları akademik ortamdan farklı bir dilde yayın yapmak zorunda kalan uluslar ve bilim adamları için gerginliğe yol açtığı sonucuna varıyorlar. Ayrıca, dil politikası ve dil desteği söz konusu olduğunda üniversitelerin de facto derinden ulusal oldukları da tartışılmıştır.

İzlanda gibi (330 bin nüfuslu) küçük bir nüfusa sahip bir ülkede İzlandalıların statüsünün büyük bir sorun olması anlaşılabilir bir durumdur. Akademisyenlerin anadili konusundaki endişeleri ile Üniversitenin uluslararası tanınırlık arayışı ile en iyi üniversiteler arasındaki çeşitli sıralama listelerinde öne çıkan bir yer arasında bir gerilim vardır. Pek çoğu, anadilin koruyucusu olmayı üniversitelerin en önemli rollerinden biri olarak görüyor. Üniversitedeki akademik personel bu nedenle kaya ile zor bir yer arasında sıkışıp kaldıklarını hissedebilirler.

İzlandalı araştırmacıların bu konular hakkında nasıl hissettiklerini daha iyi anlamak ve anlamak için aşağıdaki araştırma soruları geliştirilmiştir:

1. İzlandalı akademisyenler İngilizce yayınlamanın baskısını nasıl yaşıyor?
2. İngilizce yazmak İzlandaca yazmaktan ne şekilde farklı hissettiriyor?
3. Bilginler neredeyse yalnızca İngilizce yazmayı ne gibi yararlar ve ne gibi sorunlar öngörmektedir?
4. Görüşülen kişilerin görüşleri arasında farklılık var mı ve varsa sebepleri nelerdir?

The post İkinci Bir Dilde Yazmak – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bildiğimiz kadarıyla, iki dili aynı anda kullanmanın öğretme ve öğrenme süreci üzerindeki etkisi araştırılmamıştır. Çünkü öğrencilerin alıcı dilleri ile bilgilerini ilettikleri dilin aynı olmadığı bu yeni bağlamda, iki dil arasında sürekli bir müzakere söz konusudur. Öğrencilerin İzlandaca öğretim ve değerlendirme ile uğraşırken aynı zamanda müfredat materyallerini İngilizce okumaktan başka seçenekleri olmadığı için en uygun dili seçme seçeneği kendini göstermez.

Eşzamanlı paralel kod kullanımı (SPCU), geleneksel paralel dil kullanımından farklıdır, çünkü dil kullanımı isteğe bağlı değildir. Aynı zamanda, genellikle okul veya iş dilinden farklı bir ana dili içeren iki dilli dil kullanımıyla da çelişir. Bir SPCU durumunda öğrenciler, dil, kültür ve disipline özgü içeriği içeren alıcı bir dilden anlam çıkarmalıdır.

Daha sonra, kendi dilsel, kültürel ve akademik retorik gelenekleri ve bilgi tabanı ile aynı içeriği kendi ana dillerinde tartışmaları ve göstermeleri gerekir. SPCU kapsamındaki diller arasında bilgi aktarımı, eğitim başarısı için esastır. Ne de olsa, öğrencinin konuya hakimiyetinin değerlendirildiği ana yöntemi oluşturan, müfredat materyalinin dilinden değerlendirme diline bu bilgi aktarımı yoluyladır.

SPCU ile başa çıkmak, bu nedenle öğrencilerin akademik başarıları ve mesleki gelecekleri için esastır. Ancak, SPCU koşulları altında, öğrencilerin karşılaştığı zorluklar konusunda çok az farkındalık vardır ve müfredatı öğrencilerin dil yeterliliğine uyarlamak için sistematik bir girişim (bir sonraki bölüme bakınız) yoktur.

Aşağıdaki resim farklı dil bağlamlarını karşılaştırmaktadır:

Anadili Konuşmacı Bağlamı
– L1 Yerel Yeterlilik
– L1 Giriş ve Çıkış

İkinci Dil Bağlamı (Paralel Dil Kullanımı)
– L2 Yeterliliği (L2 yeterliliğinin adaptasyonu/farkındalığı)
– L2 Giriş ve Çıkış

Eşzamanlı Paralel Kod Kullanımı
– L2 Yeterliliği (uyarlama yok ve genellikle L2 yeterliliği konusunda farkındalık yok)
– L2 Girişi
– L1 Çıkışı

SPCU müzakere sürecinin öğrenme sürecine kısıtlamalar getirdiği açıktır. Ayrıca, öğrencilerin bilişsel ve hafıza kapasitelerinin büyük bir kısmı dilsel işlemeye harcandığında, öğrencilerin yeni bilgi edinmelerinin derinliği hakkında sorular ortaya çıkar. Bu nedenle, SPCU’nun öğretme ve öğrenme üzerindeki etkisinin dikkate alınması çok önemlidir. Aşağıda konuyla ilgili bazı ön düşünceleri sunuyoruz.

Bebeklerde çift dil eğitimi
İki dili aynı anda öğrenmek doğru mu
Bir insan aynı anda kaç dil öğrenebilir
Bebeklere yabancı dil nasıl öğretilir
3 yaş yabancı dil eğitimi
Dengeli iki dillilik nedir
Arapça ve ingilizceyi aynı anda öğrenmek
Erken yaşta yabancı dil eğitiminin zararları

Test için ezbere odaklanan yüzeysel bir yaklaşıma karşı anlama odaklanan derin bir yaklaşım kullanmanın yüksek öğretimde öğrenme üzerindeki etkisi üzerine önemli araştırmalar yapılmıştır.

Warburton (2003), derin öğrenmeyi öğrencilerin ders materyalleri ve deneyimlerinden anlam ve anlayış çıkardıkları strateji olarak tanımlamıştır. Derin öğrenme elde etmek için öğrencilerin fikirleri kendi deneyimleriyle ilişkilendirmelerine izin veren stratejiler benimsemeleri gerektiğini iddia ediyor. Bir metnin anlamını tam olarak anlamak için, kanıtları argümandan ayırmalarına ve kalıpları ve ilkeleri belirlemelerine olanak tanıyan stratejilere ihtiyaçları vardır.

Bu alandaki çalışmalar, öğrencilerin kendi ana dillerinde yeni bilgiler edinmelerine odaklanmıştır. Dil kodunun olası sorunlarına odaklanan derin öğrenme çalışmaları eksik görünmektedir.

Şimdiye kadar araştırmanın ana hatları çizilen resim, derin bir yaklaşımın önemli bir bileşeninin, okuyucunun/öğrencinin metinle daha aktif bir diyaloga girmesi olduğunu göstermektedir. Sanki öğrenci, metnin çeşitli bölümlerinin birbiriyle nasıl ilişkili olduğu veya argümanın tutarlı olup olmadığı ve okuyucunun zaten bildikleriyle nasıl ilişkili olduğu gibi sürekli kendine sorular soruyor gibidir.

Tek tek kelimelerin, kelime kümelerinin, hatta bütün paragrafların anlamı hakkında sorularla engellenirken, metindeki okuyucunun aşina olmadığı kültürel referanslardan bahsetmeden, öğrencinin bu tefekkürler için ne kadar zamanı olduğu sorusu ortaya çıkar.

Albrechtsen ve ark. (2008) birinci dil (Danimarka) ve ikinci dil (İngilizce) arasında aktarılan öğrenme becerilerinin zaman açısından nasıl harcandığını incelemiştir. Çalışma, bireyler ve öğrenci grupları arasındaki farklılıkları üç düzeyde inceledi, en yüksek seviye bir grup üniversite öğrencisiydi.

Bulguları, birinci dilde ileri işlem kullanımının bireyler için ikinci dile göre üç kat daha hızlı olduğunu ve genel olarak birinci dildeki süreç ve sonuç ölçütlerinin ikinci dildekilere göre “açıkça üstün” olduğunu gösterdi. 

Açıkça, çift dil işleme bilişsel süreci kısıtlar. Bu, öğrencilerin, tüm birinci sınıf üniversite öğrencilerinin karşılaştığı ve kavramayı engelleyen, alışılmadık tür temelli farklılıklarla karşılaştıklarında karşılaştıkları zorluklara ektir. En azından, SPCU’nun biliş ve hafızaya getirdiği ilave talepler, daha fazla araştırılması gereken bir faktörü temsil eder.

SPCU durumu İzlanda’daki eğitim politikasına yansıtılmamıştır ve öğrencilerin önceki akademik hazırlıklarını yaptıkları dilden farklı bir dilde yazılmış müfredata öğrencilerin erişimini kolaylaştıracak hiçbir sistematik önlem bulunmamaktadır.

Bu dilsel durum aslında eğitim yetkilileri tarafından büyük ölçüde kabul görmemektedir. Ayrıca, İzlandaca’nın tüm dil kullanım alanlarında kullanılacak ulusal dil ve İzlanda Üniversitesi’nin resmi dili olduğunu ilan eden hakim dil ve eğitim politikalarına da aykırıdır. Hem paralel dil kullanımı hem de SPCU ve bunların öğrencilerin yüksek öğrenim düzeyindeki eğitim deneyimlerini nasıl etkilediği konusunda daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.

Yükseköğretimde yüzeysel öğrenmeye karşı derin öğrenme üzerinde öğretim yöntemlerinin etkisine ilişkin önemli araştırmalar olsa da, bu alanda dil koduna odaklanan çalışmaların eksik olduğu görülmektedir. Derin öğrenmenin tanımlarıyla ilgili olarak, iki dil arasında sürekli geçiş yapmak zorunda olmanın derin öğrenmeden ziyade yüzeysel öğrenmeyi teşvik edip edemeyeceği sorusu sorulmalıdır. Bu açıkça daha yakından incelenmesi gereken bir alandır.

Çalışma

Eşzamanlı paralel kod kullanımının (SPCU) öğrencilerin öğrenmesi üzerindeki etkisini anlama çabası, öğrencilere büyük ölçüde İngilizce yazılmış bir müfredatı ele almaya ne kadar hazır olduklarını ve ders kitaplarının içeriğine erişmek için hangi stratejileri kullandıklarını sorarak başlar. Bu çalışma, özellikle öğrencilerin SPCU kullanımının deneyimleri ve etkileri hakkında bilgi edinme yolunda ilk adımları atmayı amaçlamaktadır. Aşağıdaki araştırma sorusu geliştirilmiştir:

Öğrenciler, girdi İngilizce olduğunda SPCU’nun akademik çıktıları üzerinde nasıl bir etkisi olduğuna inanıyor?

The post İki Dili Aynı Anda Kullanma – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bir gruba ait son soru, katılımcıların kendilerini iki dilli olarak görüp görmediklerini öğrenmeye yönelikti. Verilen cevapların 11’i, katılımcıların çoğunun kendilerini iki dilli olarak gördüğünü ve sadece dokuz kişinin bu soruya olumsuz yanıt verdiğini göstermektedir. Burada ilginç olan, tamamlanan yirmi anketten ikisinde, katılımcının D2 yeterlilik düzeyi ile ilgili yanıtın, kendisini iki dilli olarak görüp görmediği ile örtüşmemesidir.

Her iki katılımcı da L2 yeterlilik düzeylerini yeterli olarak tanımladı, ancak aynı zamanda kendilerini ana dillerinde ve İngilizce/İzlandaca’da iki dilli olarak gördüler. İlk bakışta bu çok karmaşık görünüyor, ancak iki dillilik kavramının yakından incelenmesinden sonra daha da netleşiyor. Bu makalenin başında da belirtildiği gibi, iki dillilik teriminin bir dizi çeşitli tanımı vardır.

Bunlardan biri, ikinci bir dilin asgari düzeyde bilgisine sahip olsa bile, bir kişinin iki dilli olduğunu düşünmeye izin verir. Bu açıdan bakıldığında özneler iki dilli olarak görülebilir. İki dillilerin çoğunluğu İngiliz ve İspanyol gruplar arasında bulundu. Japon grubu eşit sayıda iki dilli ve tek dilli, Rus grubu ise çoğunlukla tek dillilerden oluşuyor.

2) Katılımcıların çocuklarının okuma, yazma ve sözlü D1 ve D2 Yeterlikleri ile ilgili sorular: Ankete katılanlardan, çocuklarının hem anadilinde hem de İzlandaca yeterliliği ile ilgili soruları yanıtlamaları istendi. Ebeveynlerinden farklı olarak, çocukların ana dil yeterliliği çok çeşitli düzeylerde (yoksuldan mükemmele) temsil ediliyordu.

Cevaplar, altı çocuğun anadillerinde iyi düzeyde okuma yeterliliğine sahip olduğunu göstermektedir; beş tanesinin L1 okumasında yeterli düzeyde olduğu kabul edildi; üç çocuk ebeveynlerinden çok iyi bir not aldı; bunlardan ikisi mükemmel düzeyde yeterliliğe sahip ve geri kalanı (iki çocuk) 1. Dilde okuma becerileri konusunda yetersiz bilgiye sahip olarak tanımlandı. Çocukların D1 yazma yeterlikleri konusunda çok benzer cevaplar alındı.

Çoğu çocuğun L1’inde (altı çocuk) iyi yazma becerileri vardır; beş çocuk yeterlidir; sadece bir çocuk L1 yazmada mükemmel ve dört çocuğun anadillerinde yazma becerileri zayıf. Sözlü beceriler çoğunlukla çok iyi ve iyi olarak tanımlanır (sekiz ve beş cevap).

Bu kategoride, Japonca ve İspanyolca grupları mükemmel olarak işaretlenen yanıtlara sahip değildir, bu nedenle her iki grup da aynı sayıda yanıta zayıf olarak işaretlenmiştir ve diğer dil gruplarıyla karşılaştırıldığında, Japon grubu en fazla sayıda yanıta yeterli olarak işaretlenmiştir. Aksine, bu kategorideki İngilizce grup cevaplarının çoğunluğu çok iyi olarak işaretlendi.

Alınan cevaplara göre, çocukların İzlandaca dil yeterliliği (L2) genellikle çok iyi veya iyi olarak tanımlanmaktadır. İzlandaca’da yeterli ve zayıf düzeyde okuma, yazma ve sözlü yeterlilik alan çocuklar, İzlanda’ya yeni taşınan ve dili yeni yeni öğrenmeye başlayan ailelere aittir.

Bir çocuğun İzlandaca yeterliliği ebeveyni tarafından değerlendirilememiştir çünkü verilen cevaplara göre çocuk “İzlanda dili öğrenmiyor”. Ancak, çocuğun İngilizce (L2 olarak) yeterliliği mükemmeldir. Bu kategoride zayıf olarak işaretlenen yanıtların yalnızca Rus grubundan alındığını belirtmek önemlidir.

“Çocuğunuzu iki dilli (çok dilli) olarak görüyor musunuz?” sorusuna ilişkin Alınan cevapların çoğu, ebeveynlerin çocuklarını iki dilli olarak gördüklerini göstermektedir (on beş cevap). Ancak beş katılımcı, çocuklarını iki dilli olarak görmediklerini belirtmiştir. Çoğu durumda bu cevap, bir çocuğun L1 veya L2’deki yeterlilik düzeyine bağlıdır. Burada en fazla olumsuz yanıtı Japon grubu aldı.

Sosyolekt nedir
Yarı dillilik Nedir
Dengeli iki dillilik nedir
İki dillilik Türleri
Tek dillilik Nedir
Kritik dönem hipotezi nedir
İki dillilik Nedir
Baskın iki DİLLİLİK nedir

Çocukların Dilsel ve Sosyal Kimlikleriyle İlgili Sorular

Katılımcıların çocuklarının öz kimlikleri ile ilgili çeşitli sorular sorulmuştur. Bu gruba ait ilk soru çocuğun ulusal öz kimliği ile ilgiliydi. Bu soru şaşırtıcı bir sonuç göstermedi ve alınan tüm cevaplar aynı denekler tarafından verilen diğer cevaplarla örtüşüyor.

Katılımcıların algılarına göre sekiz çocuk kendilerini İzlandalı olarak görmektedir; beşi İzlanda’da kendilerini yabancı olarak görüyor ve yedi çocuk duruma göre hem İzlandalı hem de yabancı. İzlanda’da çocuklarının kendilerini yabancı olarak gördüklerini söyleyen grupların sadece Japon (bir cevap) ve Rus (dört cevap) grupları olması ilginçtir.

Çocukların dilsel öz kimlikleri ile ilgili olarak yanıtlayıcılara “Çocuğunuz halka açık yerlerde size hitap ederken hangi dili kullanıyor?” gibi sorular sorulmuştur. ve “Çocuğunuzun herhangi bir dil tercihi var mı?” Cevaplar, çocukların çoğunun halka açık yerlerde ebeveynlerine hitap ederken L1 kullandığını (on üç cevap), ancak yedisinin ebeveynleriyle İzlandaca iletişim kurduğunu gösteriyor. Cevaplara göre, halka açık yerlerde ebeveynlerine hitap ederken L2 kullanan çocukların çoğu Japon grubundan geliyor.

Bununla birlikte, Rus grubu en fazla sayıda zıt cevaba sahipti. Dil tercihlerinden bahsederken on bir çocuk L1, L2 veya “bildikleri tüm yabancı dilleri” kullanmayı tercih ederken, dokuz çocuğun herhangi bir dil tercihi yok. D2’de çocukların iletişim becerileri ile ilgili bir soru “Siz ve çocuğunuz (kendi) kendi ülkenizdeyken, çocuğunuz etrafındaki insanlarla kolayca iletişim kuruyor mu?” şeklinde formüle edilmiştir.

Şaşırtıcı bir şekilde, yanıtların büyük çoğunluğu (on dokuz yanıt) olumluydu ve yalnızca bir yanıtlayıcı olumsuz yanıt verdi. Japon grup üyesinden olumsuz yanıt alındı. Bu sonuçlar, Móðurmál öğrencilerinin büyük bir çoğunluğunun sadece ana dillerinde sağlam konuşma becerilerine sahip olmadıkları, aynı zamanda ana kültürleriyle kendilerini rahat hissettikleri sonucuna varmaktadır.

Katılımcıların anadili ve yabancı dil öğrenimi ve kullanımına yönelik tutumları ile ilgili sorular: Katılımcılara evde ve halka açık yerlerde dil kullanımı ile ilgili bir takım sorular sorulmuştur. Yanıt verenler ile evdeki çocukları arasındaki dil kullanımıyla ilgili soru, doğrudan aile içindeki dil kullanımına bağlı sonuçlar verdi. Hem ebeveynlerin hem de bakıcıların aynı ülkeden geldiği ailelerde, doğal olarak sadece L1’lerini düzenli olarak kullanırlar.

The post Çocukların Dilsel ve Sosyal Kimlikleri – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İki dilli eğitimin ve ana dil desteğinin esası hakkındaki tartışmalar uzun süredir ortalıkta dolaşmaktadır. Anadil desteği bilişsel, dilsel ve akademik başarıya mı yol açıyor yoksa sadece yeni bir kültüre uyum sürecini mi yavaşlatıyor? Bu soru, genç iki dillilerin eğitim sürecindeki de en önemli konudur.

Son zamanlarda yapılan bir dizi araştırma, eğitimde anadil desteğinin çocukların bilişsel, dilsel ve akademik başarıları üzerinde yalnızca olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Peal ve Lambert (1962) ve Kanadalı öğrenciler üzerindeki araştırmaları ile başlayıp Ellen Bialystok (2001), Jim Cummins (2001), James Crawford (1998/99) ve diğer eğitim uzmanlarının daha yakın tarihli çalışmalarıyla biten sonuçlar, anadil desteğinin iki dilli çocukların yalnızca akademik yeterlilikte tek dilli meslektaşlarına ulaşmalarına değil, onları aşmalarına da yardımcı olur.

Araştırmalara göre, iki dil bilenler L1 bilgilerini yeni dil çerçevesine aktarıyorlar, bu da çocukların anadilinde okuryazarlık geliştirirken bu becerileri ikinci dillerine kolayca aktardıkları anlamına da geliyor.

İki Dilli Çocukların Ana Dili: Eğitim İçin Neden Önemlidir başlıklı makalesinde. (2001), iki dilli eğitimin en önemli uzmanlarından biri olan Jim Cummins, okullarda ana dili öğretiminin önemi hakkında modern bir araştırmaya atıfta da bulunmaktadır.

Yazar, ana dili öğretiminin iki dilli çocukların eğitim süreci için çok önemli olduğunu aşağıdaki noktaların gösterdiğine inanmaktadır:

– İki dilliliğin çocukların dil ve eğitim gelişimleri üzerinde olumlu etkileri vardır. Cummins, erken yaşta iki veya daha fazla dil öğrenen çocukların, bir dilin yapısını ve kavramını daha iyi anlama eğiliminde olduklarını, çünkü her iki dilin kavrayışlarını karşılaştırma ve karşılaştırma şansına sahip olduklarını da söylüyor;
– Çocukların ana dilinin gelişim düzeyi, ikinci dil gelişiminin güçlü bir yordayıcısıdır. Yazar, dillerin karşılıklı bağımlılığından bahsediyor. Anadili için evde destek alan bir çocuğun akademik olarak başarılı olmasında bir avantajı da vardır;
– Okulda anadilin tanıtılması, yalnızca ana dili değil, aynı zamanda çocukların okuldaki çoğunluk dilindeki becerilerini de geliştirmeye yardımcı olur. Önceki iki noktadan da anlaşılacağı gibi, iki dilli çocuklar ana dil becerilerini ikinci dillerine başarılı bir şekilde dönüştürürler. Bu nedenle okulların anadilini desteklemesi iki dilli çocukların akademik becerilerini geliştirmede de çok önemlidir;
– Okulda bir azınlık dili aracılığıyla eğitim zamanı geçirmek, çocukların çoğunluk okul dilinde akademik gelişimine de zarar vermez. Yazar, Belçika’da çocukların Almanca, Fransızca ve ana dillerini başarıyla öğrendikleri bir program örneği veriyor. Ana dili öğretimi, çocukların dilsel kavramları öğrenmelerine ve bunları başka bir dile aktarmalarına da yardımcı olur;
– Çocukların ana dilleri kırılgandır ve okulun ilk yıllarında kolayca kaybolur. Çocukların anadilini desteklemek önemlidir, çünkü erken okul yıllarında iki ila üç yıl içinde de kaybedilebilir. Ebeveynler evde ana dillerini uygulamalı ve öğretmenler öğrencileri ana dillerini kullanmaya teşvik etmelidir;
– Okulda bir çocuğun dilini reddetmek, çocuğu da reddetmektir.

Dil, bir çocuğun kimliğinin önemli bir parçasıdır. Genç iki dil bilenler okulda ana dillerini kullanmamaları gerektiğini düşündüklerinde, bu kısmi bir kimlik kaybına yol açabilir. Öğretmenlerin öğrencilerinin anadillerini kullanmaları konusunda olumlu olmaları da gerekmektedir.

İki dil bilenler modern topluma büyük katkı sağlayabilir, ancak onların yetenek ve ihtiyaçlarını desteklemek gerekir. Öğretmenlerin öğrencilerinin ana diline karşı sadece pasif bir tutum içinde olmaları yeterli değildir, aksine onları sınıfta kullanmaya teşvik etmeli ve çocukların her iki dilde de güçlü bilişsel beceriler geliştirmelerine yardımcı olacak olumlu bir atmosfer de sağlamalıdır.

Dengeli iki dillilik nedir
Yarı dillilik Nedir
İki dillilik Türleri
Tek dillilik Nedir
Kelimelerdeki bireysel seslerin tanınmasını gerektiren farkındalık
Konuşma döneminin Evreleri
Çok dillilik Nedir
İki dillilik Nedir

İki Dilli Eğitim Yoluyla Birinci Dilin Korunması

Bu bölüm, çeşitli iki dilli eğitim türlerine odaklanacak ve anadil desteği olgusunu tartışacaktır. İki dilli eğitim terimi, iki dilde müfredat sağlayan veya anadil gelişimini destekleyen eğitim türünü de ifade eder.

Başlıca iki dilli eğitim türleri vardır:

– erken çıkış veya geçiş iki dilli programlar. Bu programlar öğrencilerin ana dillerini kullanarak onlara temel ikinci dil bilgisi sağlamak üzere tasarlanmıştır, bu programlar genellikle öğrenciler ana dil sınıfına taşınmadan önce 2 veya 3 yıl sürer;
– Aksine, geç çıkış programları daha uzun süre dayanır ve erken çıkış programlarına göre daha fazla başarı gösterir. Okul öncesi çift dilli bir eğitim olarak başlarlar ve ancak 4. sınıftan sonra öğrenciler çoğunlukla ana dilde dersler alırlar;
– iki yönlü iki dilli eğitim programları. Bu programlar en başarılı iki dilli eğitim türü olarak kabul edilmektedir. Programlar, aynı sınıfta hem çoğunluk hem de azınlık dillerinde öğrenim gören öğrencileri içerir ve talimatlar iki dilde eşit olarak verilir. Böylece anadilleri ne olursa olsun tüm öğrenciler de iki dilli olurlar.

Zorunlu eğitim sürecine eklenen iki dilli programlarla birlikte, tüm dünyada temsil edilen tamamlayıcı ana dil programları bulunmaktadır. Bu programlar azınlık dil gruplarından çocuklar için tasarlanmıştır ve genellikle etnik topluluklar, elçilikler veya çeşitli kültürel fonlar tarafından desteklenir. Bunun gibi programlar, çocukların L1’lerini sürdürmelerine ve yerel kültürlerinin özelliklerini öğrenmelerine yardımcı olmaya da odaklanır.

İzlanda’da İki Dillilik ve İki Dilli Eğitim

İzlanda’da iki dilliliğin gelişimini etkileyen faktör, ülkeye gelen göçmenlerin büyük artışıdır. Hagstofa Íslands’e göre 2008 yılında İzlanda’da yaşayan yabancıların toplam sayısı 27.240 kişiydi ve 2009 yılında Reykjavik bölgesinde yaşayan yabancıların sayısı 10.729’du ve bu Reykjavik’teki toplam nüfusun %9’undan fazlasını oluşturuyor. alan.

1998’de İzlanda’daki toplam göçmen sayısı 6.514 kişiydi. Bu istatistikler, İzlanda’da yaşayan İzlandaca dışında anadili olan insan sayısının son on yılda muazzam bir şekilde arttığını göstermektedir.

The post İki Dillilik ve Bilişsel ve Akademik Başarı – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Dünyada İki Dillilik

İki dillilik, iki dilde iletişim kurma becerisine atıfta bulunan bir terimdir. Terimin tek bir tanımı yoktur: bazı bilim adamları iki dilliliği iki dilde ana diline benzer bir beceri olarak tanımlar; bazıları, en azından ikinci bir dil bilgisine sahip olan kişilerin iki dilli olduğunu düşünür. Bu nedenle, birinci kategori, iki dil bilgisi tam olarak kurulmamış olan herhangi bir kişiyi hariç tutarsa, ikinci durum, ziyaret ettikleri bir ülkenin dilinde sınırlı bir kelime dağarcığına sahip turistleri iki dilli olarak tanımlama veya Latince ise iki dilli olarak kabul edilen birini hayal etme olasılığına izin verir. veya başka bir ölü dil onun ikinci dilidir.

Bu makale, iki dillilik terimini bu iki radikal tanım arasında duran bir kavram olarak kullanacak ve onu iki dilde anadili konuşucusu olma potansiyeline sahip olma yeteneği olarak tanımlayacaktır. Bu makale çocukların iki dilliliğini ve ana dili eğitimini tartıştığı için, hem anadili olarak iki dilde çalışan çocuklar hem de iki dilde eşit derecede yetkin olmayan, ancak bu iki dilde günlük olarak girdi alan çocuklar iki dilli olarak kabul edilecektir. 

Tarihsel bir perspektiften bakıldığında, iki dillilik her zaman var olmuştur, ancak 20. yüzyıldan önce hiçbir zaman insan yaşamının önemli bir yönü olarak görülmedi. Ancak, zaten Roma İmparatorluğu’nda iki dilliliğin kayıtlarını bulmak mümkündür. Romalılar ve diğer kültürler arasındaki temas, çocuklar için iki dilli eğitimin varlığına dair kanıtlar da dahil olmak üzere çeşitli iki dillilik biçimlerine yol açtı.

İki dillilik zaman çizelgesinde ilerlerken, emperyal iki dilliliğin diğer biçimleriyle karşılaşıyoruz: sömürge zamanlarında İngilizce, Fransızca, Rusça, İspanyolca ve emperyal güçlerin diğer dillerinin yaygın kullanımı. Sömürgeciliğin sonucu, sömürge sonrası ülkelerdeki insanların ör. Afrika’da etnik dilleri ile birlikte hala İngilizce, İspanyolca ve Fransızca konuşulmaktadır; Hintliler İngilizce’yi Hindu ile birlikte ana dilleri olarak kabul ederler; Orta Asyalı iki dilliler ikinci ana dilleri olarak Rusça’yı kullanırlar.

Bilingual Eğitim nasıl yapılır
Dengeli iki dillilik nedir
Bilingual Eğitim Nedir
Bebeklerde çift dil eğitimi
Yarı dillilik Nedir
İki dillilik Türleri
türkiye’de iki dillilik
Bilingual bebek yetiştirmek

Emperyal iki dillilik, iki dilliliğin doğal bir biçimi olarak kabul edilebilirse, 19. yüzyıl Avrupa aristokrasisinin Fransızca’yı ana dil olarak öğrenmesi, iki dilliliğin yapay bir biçimi gibi görünmektedir. Leo Tolstoy’un Rusça’nın yanı sıra Fransızca da yazdığı Savaş ve Barış, bu tür iki dilliliğe iyi bir örnektir ve yazarın her iki dili de anadili düzeyinde kullanabilmek için eğitim aldığını gösterir.

Son zamanlarda, 20. yüzyıl Sovyet iki dillilik kavramını ortaya çıkardı. Yetmiş yıl boyunca on beşten fazla ülke Rusça’yı ikinci ana dil olarak konuşmuştur. Bugün, Sovyetler Birliği’nin çöküşünden sonra, bazıları hala öyledir.

Yukarıda bahsedildiği gibi, 20. yüzyıldan önce iki dillilik hiçbir zaman insan yaşamının önemli bir yönü olarak düşünülmemişti. Aksine, çocuğun bilişsel gelişimi için zararlı, çeşitli bilişsel ve hatta psikolojik geriliklere neden olduğu görüldü.

1962 yılı iki dillilik tarihinde çok önemli hale geldi. O yıl iki bilim adamı, Elizabeth Peal ve Wallace Lambert, tek dilli meslektaşlarından daha fazla bilişsel yetenek gösteren Kanadalı 10 yaşındaki iki dillilerle ilgili çalışmalarını yayınladılar. Bu araştırma, iki dillilik çalışmasında bir dönüm noktasıydı. O zamandan beri iki dilin ana dili gibi bilinmesi çocuklar için faydalı olarak görülmeye başlandı.

Halkların bir ülkeden diğerine görece kolaylıkla hareket etme yeteneği, iki dillilikte bir artış gördü. Kısmen, büyük bir göç artışı, daha fazla kültürlerarası iletişim ve diğer nedenlerle, iki dillilik modern toplumda daha yaygın hale geldi. Bu göç, insanları taşındıkları ülkenin dilini öğrenmeye, çocuklarını da dili anadili düzeyinde öğrenmeye zorlar. Bu tür iki dillilik, bireysel iki dillilik (veya iki dillilik) olarak bilinir ve genellikle iki dili doğal olarak konuşan bireyleri ifade eder.

Bireysel düzeyde iki dillilik ile birlikte, toplumsal iki dillilik vardır. Bu tür iki dillilik (çok dillilik), düzenli olarak iki veya daha fazla dil kullanan ülkelerde veya bölgelerde bulunur. Bu kategori Kanada (İngilizce-Fransızca iki dillilik), Belçika (Fransızca-Hollandaca-Almanca), Hindistan (Hindu-İngilizce-diğer resmi diller), 1991 öncesi Sovyet bloğu ülkeleri (Rusça-Belarusça, Ukraynaca, Kazakça, Tacik, Litvanca) gibi ülkeleri içerir. 

Toplumsal iki dillilik, ülkeler ve bölgeler içindeki iki dilli toplumları da içerir. Burada İspanya’da Baskça ve Katalanca’dan, Kanada ve ABD’de azınlık dillerinden, Moldova’da Gagauzcadan vb. bahsetmek mümkün. Belli gruplardan gelen tüm bu anadiller, ülkelerin azınlık dillerini oluşturmaktadır. Bazı diller uzun zamandan beri ülkelerinin kültürüne entegre olmuş, bazıları büyük bir göçmen grubu tarafından getirilmiş, bazıları ise siyasi veya ekonomik nedenlerle bir devlet tarafından benimsenmiştir.

Bugün dünyada tek dillilerden daha fazla iki dilli var, bu da iki dillilik kavramını sosyal, dilsel, tarihsel ve eğitimsel çalışmaların daha da önemli bir parçası haline getiriyor. Modern araştırmalar, iki dilliliğin bir kişinin bilişsel, yaratıcı, sosyal gelişimi için faydalı olduğunu göstermektedir. Bu faktörler, iki dilliliğin geliştirilmesini ve desteklenmesini birçok ülkede eğitim sistemlerinin önemli bir parçası haline getirmektedir.

İki Dillilik ve Bilişsel ve Akademik Başarı

İki dilli eğitimin ve ana dil desteğinin esası hakkındaki tartışmalar uzun süredir ortalıkta dolaşmaktadır. Anadil desteği bilişsel, dilsel ve akademik başarıya mı yol açıyor yoksa sadece yeni bir kültüre uyum sürecini mi yavaşlatıyor? Bu soru, genç iki dillilerin eğitim sürecindeki en önemli konudur. Son zamanlarda yapılan bir dizi araştırma, eğitimde anadil desteğinin çocukların bilişsel, dilsel ve akademik başarıları üzerinde yalnızca olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Peal ve Lambert (1962) ve Kanadalı öğrenciler üzerindeki araştırmaları ile başlayıp Ellen Bialystok (2001), Jim Cummins (2001), James Crawford (1998/99) ve diğer eğitim uzmanlarının daha yakın tarihli çalışmalarıyla biten sonuçlar, anadil desteğinin iki dilli çocukların yalnızca akademik yeterlilikte tek dilli meslektaşlarına ulaşmalarına değil, onları aşmalarına da yardımcı olur.

The post İzlanda’da İki Dillilik ve İki Dilli Eğitim – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).