Okuryazarlık görevlerinin nominal denkliği sorunu, yetişkinler arasında okuryazarlığın kalıcılığının değerlendirilmesi açısından özellikle akuttur. Simmon’un Tunuslu kentli işçilerle ilgili yukarıda bahsedilen araştırması, okuma yazma kayıplarını ölçmek için kontrol grubu olarak altıncı sınıf öğrencilerini kullanmıştır.

Başka bir deyişle, bu öğrencilerin anlayabileceği metin ve görevler, altıncı sınıfı bitirdikten sonra okulu bırakan yetişkinler tarafından anlaşılmalıdır. Okul kontrol grupları, okuryazarlığı anlama ile ilgili birçok çalışmada kullanılmıştır ve bunların çoğunda temel alınan temel eğitimin beş veya altı yıllık ilköğretim olduğu görülmektedir.

Son araştırmalar, okuryazarlığın kalıcı hale geldiği bir eşik düzeyi kavramına meydan okudu. Mısırlı ilkokul terkleri ve okula devam eden öğrenciler üzerine bir çalışmada, Hartley ve Swanson, “(okuryazarlık) kalıcılık eğrilerinin çarpıcı düzlüğünün ve daha düşük sınıflardan terklerin eğrilerinin gerçekten yükselmesi gerçeğinin, aşağıdakilerle ilgili argümanların çoğunu tartışmalı hale getirdiğini öne sürmüşlerdir. eşik seviyeleri”. “Cehalete düşmekten ziyade,” diyorlar, “en düşük beceri düzeyine sahip çocuklar, muhtemelen okulda öğrendikleri birkaç beceriyi geliştireceklerdir”.

Analizlerinin önemli bir özelliği, okulu bırakanların düşük beceri düzeylerinin dikkate alınmış olmasıdır. Bu nedenle, okuldayken okuryazarlık görevlerinde daha az yetkinlik sergiledikleri için, genel olarak varsayıldığından daha az okuryazarlık kaybettiler.

Beceriyi elde tutma ile en güçlü ilişkiyi gösteren faktörler arasında bireyin sağlık durumu ve ebeveynin sosyo-ekonomik durumu vardı. Okul değişkenleri “nispeten daha az önemliydi”, ancak öğretmen eğitimi düzeyi ve iyi okul olanakları bazı olumlu etkilere sahipti. Ancak okuryazarlığın kalıcılığına ilişkin önceki çalışmalarda olduğu gibi, performans ölçümlerini gözlemlenen öğretim deneyimleriyle ilişkilendirmek veya bunların yetişkin okuryazarlarla olan ilişkisini belirlemek için hiçbir çaba gösterilmedi.

Eğitimin Sağlığa Etkileri

Okullaşma ile daha düşük doğurganlık, daha düşük bebek ölümleri ve daha iyi çocuk beslenmesi arasındaki korelasyonlar birçok ülkede rapor edilmiştir. Bu literatürün mükemmel incelemeleri çeşitli Dünya Bankası yayınlarında bulunabilir. Birincil çalışmaların çoğu, iki değişkenli veya çok değişkenli analizleri kullanır ve sonuçların yorumlanması, okullaşma, sağlık ve diğer sosyal refah önlemleri arasındaki ilişkilerin doğrusallığı, yönü ve büyüklüğüne odaklanır. Yaşam koşullarını iyileştiren diğer kalkınma yatırımlarının etkileriyle karşılaştırıldığında, okul etkileri genellikle çok daha küçüktür ve sağlık ve sosyal hizmetlere erişim gibi daha önemli faktörlerin etkisini güçlendirir.

Okullaşma, öğrencileri çok çeşitli sosyal ve mesleki rollere maruz bırakır; bunlar arasında dikkat çekenler, birçok gelişmekte olan ülkede kırsal alanlarda imrenilecek bir yaşam standardı sağlayan öğretim ve okul yönetiminde kamu güveni ve sorumluluğu olan konumlardır.

Kayıtlı istihdam ise, eğitimin yarattığı beklentileri karşılamak için gereken kaynağı, tıp, modern sağlık hizmetleri, besleyici gıda, güvenli su ve çocuklar için daha iyi eğitim dahil olmak üzere sarf malzemeleri satın almak için harcanabilir gelir sağlar.

Kısacası, okullaşmanın verdiği şey, yalnızca daha iyi bir yaşam kavramları değil, aynı zamanda maddi özlemlerin tatminini kolaylaştıran sosyal koşullar açısından olduğu kadar eğitimsel olarak da bunun gerçekleştirilebileceği araçlardır.

Bunların belki de en önemlileri, çok çeşitli tüketim mallarının, sağlık, eğitim ve sosyal hizmetlerin mevcut olduğu bir kentsel alanda ikamet etmek ve aile boyutunu küçültmek için doğurganlık kontrol teknolojilerinin benimsenmesidir.

Dijital okuryazarlık becerileri
Dijital Okuryazarlık sertifikası Ne İşe Yarar
Dijital medya okuryazarlığı Nedir
Teknoloji okuryazarlığı nedir
Dijital okuryazarlık nasıl geliştirilir
Bilgi okuryazarlığı
Okuryazarlık Nedir
Dijital okuryazarlık aşamaları

Sosyal ve maddi iyileşmenin önemi resmi bir anlamda öğretilse de (örneğin, bireysel davranışla ilgili olarak ima edilebilecek şekilde öğretimin de verildiği ev bilimi ve sağlık bilimleri sınıflarında), bu örnekler şu şekildedir: eğitim, belki de en etkili olanı sağlar.

Susan Cochrane (1980) tarafından düzenlenen eğitimin sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin araştırmaların önemli bir incelemesi, okullaşma ile daha iyi sağlık arasında güçlü bir ilişki olduğunu göstermektedir. Örneğin, “Bir anne için ek bir eğitim yılı,” iddia ediliyor, “yavru ölümlerinde 1000’de 9’luk bir azalmaya yol açıyor”.

Kocanın eğitimi, yarısından daha az, çok daha küçük bir etki yaratıyor. Bu bulgular, kadınları eğitme ve onları okulda daha uzun süre tutma çabalarını desteklerken, başka pek az anlamı var.

O’Hara’nın bu derlemede sunulan eğitimin sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin modeli, eğitimin sağlığı etkilediği iki kanalı tanımlar: birincisi, eğitim parasal ekonomiye katılımı artırır ve bu şekilde elde edilen gelirin bir kısmı yiyecek, konut satın almak için kullanılır. ve tıbbi bakım; ikincisi, eğitim, bireylere, sağlığı iyileştiren tıbbi hizmetleri ve diğer kaynakları verimli bir şekilde kullanma bilgi ve becerilerini sağlar. O’Hara, sağlık eğitiminin olası etkileri hakkında şunları söylüyor:

Farklı eğitim türleri elbette bu kanallardan farklı oranlarda işleyebilir. Dizel motor tamiri bilgisi muhtemelen yüksek gelirle işleyecekken, ev ekonomisi eğitimi piyasa dışı faaliyetlerle işleyecek şekilde tasarlanmıştır. Bununla birlikte, ikincisi genellikle, muhtemelen piyasa dışı kanallar yoluyla sağlığın artırılmasında özellikle etkili olması gereken, sağlıkla ilgili bazı kurslar içerir.

Bu gözlemin bir dipnotunda, O’Hara, “politika amaçları için, bu varsayımın mevcut literatür kullanılarak zar zor test edilebileceğini, çünkü eğitimin türü veya içeriğine ilişkin bilgilerin sağlık verileriyle birlikte nadiren mevcut olduğundan” üzüntü duyduğunu ifade etmektedir.

Gerçekten de, hanehalkı sağlık üretimini analiz etmek için önerdiği model, ebeveyn eğitim, gelir ve harcama düzeylerinin ölçümlerini içerir ve sağlık ve ilgili konularda alınan eğitim miktarı veya geliştirilen ve muhafaza edilen bilgi veya becerilerle ilgili hiçbir ölçüm içermez.

Özetlemek gerekirse, okul etkilerinin kaynakları üzerine yapılan araştırmalar, modern, seküler eğitimle ilişkilendirdiğimiz sosyal ve öğretimsel deneyimlerden kaynaklanan tutumsal, bilişsel ve davranışsal değişiklikleri ortaya koydu. Okullaşmanın faydaları iyi bilinmektedir. Daha dikkatli bir çalışma gerektiren, bu faydaların gerçekleştiği süreçlerdir.

Okul biliminin olgusal bilgisinin veya okuryazar ve sayısal okul olmanın içerdiği bilişsel becerilerin küçük aile boyutlarına, artan üretkenliğe ve diğer sonuçlara katkısı, genellikle açıklayıcı mekanizmalar açıklanmadan not edilir. Okul deneyimlerinin okul etkilerine dönüştürüldüğü mekanizmalar zorunlu olarak varsayılır.

Mevcut stratejiler, araştırılan etkileri ilgili tutum, bilgi, beceri veya davranış kazandırabilecek gözlemlenen okul deneyimleriyle ilişkilendirmez. Okullaşma bireylere ve topluma nasıl yarar sağlar? Bu soruyu cevaplamak için okulu, öğretim süreçlerinde gerçekte ne iletildiğini referans alarak tanımlamak ve okul becerilerinin ve bilgilerinin günlük hayatta nasıl kullanılabileceğini anlamak gerekir.

Ne yazık ki, okul etkilerinin sezgisel olarak bağlantılı olduğu gelişmekte olan ülkelerdeki okullaşmanın niteliksel özellikleri, çok yakın zamana kadar eğitim araştırmacıları veya politika yapıcılar için pek ilgi çekici değildi.

Neredeyse yirmi yıl önce, çoğu Afrika ülkesinin bağımsız hale geldiği ve metropol ülkelerden eğitim yardımı arandığı sırada, bir sömürge eğitim görevlisi ve daha sonra Unesco’nun Genel Müdür Yardımcısı olan Beeby, “hala acı bir şekilde nasıl bir bilgisiziz” diye yazmıştı. okul sistemi aslında gelişiyor ve gelişmekte olan ülkelere daha geniş eğitim sorunları hakkında tam bir güvence ile tavsiyede bulunmadan önce bu konuda çok daha fazla şey bilmemiz gerekiyor”.

Geleneksel anlayış, okullaşmadaki niteliksel iyileştirmelerin, daha yüksek düzeyde öğretmen eğitimi, daha iyi tesisler, daha fazla metin ve ilköğretim düzeyinde, ulusal sınavlarla izlenen daha bireyselleştirilmiş çocuk merkezli öğretim uygulamaları ve sık okul teftişi ile sağlanabileceğini göstermiştir. Bununla birlikte, çoğu gelişmekte olan ülke için, eğitime erişimin artırılması talepleri geçici olarak karşılandıktan sonra kalanlardan, maliyetli niteliksel iyileştirmelerin finanse edilmesi gerekiyordu.

The post Okuryazarlığın Kalıcılığı – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).