21. yüzyılın pedagojisi, öğrencilerin görünür düşünmesine odaklanıyor. Bugün eğitimciler, öğrencilerin öğrenmesinin kendi kendini düzenlediği, aktif, işbirlikçi ve kendi kendini yönettiği öğrenme ortamları ve süreçleri yaratıyor. Rolü daha çok bir koç olan öğretmen tarafından etkili arabuluculuk ve kolaylaştırma için öğrencilerin bilişlerinin görünürlüğü önemlidir.

İnternetin ortaya çıkmasıyla birlikte, öğrenme ve öğretme için yeni olanaklar gelişti. İnternet, çok yönlü ve çok modlu çok sayıda bilgiye erişim sağlar. Dijital Bilgi Okuryazarlığı ‘kendi kendini düzenleyen’, kendi kendini yöneten’ ve ‘keşif amaçlı’ öğrenmeyi teşvik eder. Ayrıca bilgi problemi çözme stratejilerine, araştırma sürecine ve bu bilgi arama süreçlerini oluşturan ilgili becerilere odaklanır.

Dijital Müfredat Okuryazarlığı projesi (DCL), Singapur Eğitim Bakanlığı’nın (MOE) okul öğreniminde BİT’lerin (Bilgi ve İletişim Teknolojileri) kullanımına ilişkin temel girişimlerine odaklanmaktadır. Bu makale, öğrencilerin tarih ve bilim görevleri üzerinde çalışırken bazı çevrimiçi kullanım becerilerini inceleyen daha büyük çalışmanın bir bölümünden elde edilen verilere dayanmaktadır.

Bu projeye 6 Singapur yerel okulundan ortaokul 1 öğrencisi katıldı. 13 çift öğrenci dijital deney üzerinde çalıştı. Her bilgisayar, görev üzerinde çalışan öğrencilerin gerçek zamanlı bir videosunu üreten ekran yakalama yazılımı Snapzpro ile donatıldı. Görevi tamamlamak için çalışırken öğrenci çiftleri arasındaki tartışmayı kaydetmek için ses kayıt cihazları kullanıldı.

Bu makale, tarih ödevleri üzerinde çalışan 7 çift öğrencinin vaka çalışmasıdır. Kuhlthau’nun (1993), Pitts/Stripling’in (1988) ve Eisenberg/Berkowitz’in (1996) bilgi okuryazarlığı modelleri karşılaştırılmıştır. Bu vaka çalışmasının verileri, Eisenberg/Berkowitz’in Big6 modeli çerçevesi kullanılarak nitel olarak analiz edilmiştir. Öğrencilerin web sitesi seçiminde bilinçli seçimler yaptıkları tespit edilmiştir.

Zamanlarının çoğunu, geniş anlamda konuyla ilgili bilgileri araştırarak ve düşünerek geçirdiler. Çoğu durumda, görevdeki ifadeleri kullandılar. Yetki için seçtikleri kaynakları, yazarın kimlik bilgilerini ve bilgilerin doğruluğunu değerlendirmek için zaman harcamamışlardır. Öğrencilerin ürettiği eserler, bir görüntü ve metin kombinasyonu ile çok modalitenin kanıtlarını gösterdi ve sonuçta ortaya çıkan eserler, keşfedici, kendi kendini düzenleyen ve işbirlikçi öğrenmenin iyi örnekleriydi.

Bilgi arama stilleri yavaş yavaş gelişti. Değişimler, öğrenme stilleri, öğrenenlerin değişen beklentileri ve teknolojideki gelişmelerden etkilenmiştir. Teorisyenler, teorilerini ve paradigmalarını, farklı öğrenme bağlamlarında ve genel olarak toplumda meydana gelen değişikliklere yanıt olarak geliştirdiler.

Dijital medya okuryazarlığı Nedir
Dijital okuryazarlık türleri
Dijital okuryazarlık Nedir
Dijital okuryazarlık becerileri nelerdir
Dijital okuryazarlık pdf
Teknoloji okuryazarlığı Nedir
Dijital okuryazarlık bileşenleri
Dijital okuryazarlık örnekleri

Herhangi bir güncel ilgisi ve uygulanabilirliği olmasaydı hiçbir teori kabul görmezdi. Bilgi Okuryazarlığı, kitap okuma ve bilgisayar açma becerisinin ötesine geçer. Problem çözme, karar verme, eleştirel düşünme ve anlamlandırma, bilgi okuryazarlığını tanımlayan temel niteliklerdir.

21. yüzyılın pedagojisi, öğrencilerin görünür düşünmesine odaklanıyor. Eğitim teorisindeki bu değişikliklere yanıt olarak, bugün eğitimciler, öğrencilerin öğrenmesinin kendi kendini düzenlediği, aktif, işbirlikçi ve kendi kendine yönlendirildiği öğrenme ortamları ve süreçleri yaratmaktadır. Öğretmen, öğrencilerin düşünme düzeylerini tanımalarına ve çeşitli problem çözme durumlarıyla onlara meydan okumalarına yardımcı olmak için daha çok bir koçtur.

Bu nedenle, öğrencilerin bilişlerinin görünürlüğü, öğretmen tarafından etkili arabuluculuk ve kolaylaştırma için önemlidir. İnternetin ortaya çıkmasıyla birlikte, öğrenme ve öğretme için yeni olanaklar gelişti. İnternet, çok yönlü ve çok modlu çok sayıda bilgiye erişim sağlar. Ayrıca öğrencilere daha fazla seçenek sunarak eleştirel, yaratıcı ve karmaşık düşünme becerilerini geliştirmelerine yardımcı olur.

Bu nedenle öğrenciler, bu büyük miktarda bilgiyi elemek ve anlamlı eserler yapmak için uygun bilgileri seçmek için dijital bilgi okuryazarlığına ihtiyaç duyarlar. Dijital Bilgi Okuryazarlığı ‘kendi kendini düzenleyen’, kendi kendini yöneten’ ve ‘keşif amaçlı’ öğrenmeyi teşvik eder.

Bilgi Okuryazarlığı

Bilgi okuryazarlığı, bilgi problemi çözme stratejilerine, araştırma sürecine ve bu bilgi arama süreçlerini oluşturan ilgili becerilere odaklanır. Bu stratejiler dijital ve internet bilgi okuryazarlığı için geçerlidir.

Doyle’un araştırması, bilgi okuryazarlığına duyulan ihtiyacı tanımlamada ufuk açıcıydı. Daha sonra bilgi okuryazarlığı üzerine birkaç teori ve model ortaya çıktı. Bu modellerin birçok benzerliği vardır ve benzer ilkeleri kullanırlar ancak bilgi arama sürecinin farklı yönlerini vurgularlar.

Bilgi Okuryazarlığı Modelleri

Kuhlthau’nun (1993) bilgi okuryazarlığı üzerine araştırması, öğrencilerin duyuşsal alanı olan bilgi arama üzerine yoğunlaşmıştır. Kuhlthau, öğrencilere bilgi sorunlarını çözmek için yaptıkları eylemleri ve bu süreçte yaşadıkları duyguları kaydettirdiği bir dizi çalışma yaptı. Kuhlthau, bilgiden öğrenmenin yedi aşamalı sürecini yarattı.

Bu süreç, insanların bilgi arama süreci sırasında deneyimledikleri duyguların haritasını çıkarır – belirsizlik, netlik, memnuniyet veya hayal kırıklığı ile biten güven. Kuhlthau’nun modeli, belirsizlikle başlayan, iyimserlik, kafa karışıklığı ve önceki öğrenme üzerine bilgi inşa eden yapılandırmacı ilkeleri uyguladı.

Alternatif bir bilgi okuryazarlığı modeli, Stripling ve Pitts’e (1988) aittir. Bilgi arayan kişinin bilişsel alanına daha fazla vurgu yaptılar. Öğrencilere, özellikle yeni bir konuyu araştırırken, araştırmaları yoluyla öğrendikleri üzerinde durmaları ve üzerinde düşünmeleri gerektiğinin öğretilmesi gerektiğini vurguladılar.

Bu özyinelemeli yansıma noktaları, öğrencinin araştırma kapsamını daraltmadan önce bir konuyu daha geniş bir şekilde anlamasını sağlar. Stripling ve Pitts, altı öğrenci araştırması düzeyi belirledi. Bu kategoriler, tarihli Bloom’un Taksonomisine biraz benzer ve REACTS (Hatırlama, Açıklama, Analiz, Meydan Okuma, Dönüştürme ve Sentezleme) başlıklı araştırma çabalarına altı yanıt tanımlar.

Ayrıca Anderson ve Krathwohl tarafından gözden geçirilmiş Bloom’un teorisi ile karşılaştırılabilir. İlgili bilgileri elde etmek (Tanıyarak ve Hatırlayarak Hatırlamak), Anlamak, Uygulamak, Analiz etmek, Değerlendirmek ve Yaratmaktır. Anderson ve Krathwohl ayrıca bilgi boyutunu Olgusal, Kavramsal, Prosedürel ve Üstbilişsel olarak ayırmıştır.

Yaygın olarak kullanılan bir model olan Big 6 modeli, çeşitli bilgi problem çözme durumlarına uygulanabilen doğrusal olmayan bir süreci temsil eder. Eisenberg ve Berkowitz (1996), bir müfredat bağlamında bilgi okuryazarlığı becerilerini öğretmenin en iyi yolunun sınıf öğretmenleri ve kütüphane medya uzmanlarının işbirliği yoluyla olduğunu bulmuşlardır.

Altı Adım:

• 1.Görev tanımı: Problemin tanımlanması ve bilgi gereksinimlerinin belirlenmesi.
• 2.Bilgi Arama Stratejileri: Olası kaynakların belirlenmesi ve önceliklerinin değerlendirilmesi.
• 3.Konum ve Erişim: Kaynakları bulma ve ardından bunlardaki bilgileri bulma.
• 4.Bilgi Kullanımı: Bilgileri okuma ve ardından ayrıntıları çıkarma.
• 5.Sentez: Bilgiyi organize etme ve sunma. Yeni bilgiyi mevcut bir bilgi gövdesine entegre eder.
• 6.Değerlendirme

Bu teoriler birbirleriyle oldukça benzer özelliklere sahiptir ve bireyin biliş, duyuşsal ve psikomotor alanlarını temsil eder. Kuhlthau’nun teorisi daha çok öğrencilerin bilgi arama sürecindeki tepkilerine odaklanır. Bununla birlikte, Eisenberg ve Berkowitz’in Büyük 6 Modeli, bilgi problem çözme sürecinde bireyin biliş alanına vurgu yapmaktadır.

The post Dijital Bilgi Okuryazarlığı – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).