Güney Rodezyalı idari yetkililer ve onların misyoner müttefikleri, 1920’lerin sonlarında, koloninin dilsel olarak farklı nüfusunu yönetmeye yönelik karmaşık görevi basitleştirmenin bir yolunu uzun zamandır arıyorlardı.

Hükümete dil “birleşmesini” en iyi nasıl sağlayacağı konusunda tavsiyelerde bulunmak üzere bir komite kuruldu. Başlangıçta üç alternatif düşünüldü. Komite, “en kolayı, bir lehçe ve bir imla seçmeyi ve bunu Hükümet kararnamesiyle bölgedeki tüm insanlara dayatmayı teklif ederdi.

Bu, Mashonaland’ın büyük bölümünde insanların yerel konuşmalarına sahip olmaya ve kullanmaya devam edecekleri anlamına gelirken, her halükarda Hükümet amaçları ve muhtemelen eğitim çalışmaları için de dayatılan dili kabul etmek ve öğrenmek zorunda kalacaklardı. 

“Esperanto” yöntemi olarak adlandırılan ikinci bir seçenek, “çeşitli lehçelerden bir seçim yapmak ve böylece çoğu amaca uygun, ancak doğal büyüme ve gelişme kapasitesine sahip olmayan, tam olarak oluşturulmuş yeni bir dil üretmek” idi.

Son olarak, “tüm okullarda okutulmak üzere ikinci bir dil olarak adil bir şekilde seçilebilecek ve aralarındaki iletişim dili haline getirilebilecek bir edebi dil olarak açıkça baskın ve yerleşik bir lehçe seçmek mümkündü.

Komite bunların hiçbirini tercih etmedi. Bunun yerine, bölgede “dört ya da beş dil değil, bir dilin dört ya da beş lehçesi” olduğuna karar verdiler. Misyonerlerden oluşan komite kendi başına bu sonuca vardı ve daha sonra Witwatersrand Üniversitesi’nden Clemmons Doke adında bir Güney Afrikalı dilbilimciyi görevlendirdi.

Yazımsal temsilini tasarlamada büyük bir rol oynamasına rağmen, bu dilin varlığını ilan etme kararı ona ait değildi. Ve İngiliz memurlara Mashonaland dillerini öğretme görevini ilk kez üstlenen misyonerler, dilbilgisinin standartlaştırılması için zaten iyi bir yol kat etmişlerdi.

Bu durumda dilbilim, sömürge yönetimine sağlayacağı açıkça “pratik avantajlar” için girişilen bir politikaya bilimsel bir onay damgası vermek için getirildi. Sömürge otoriteleri ve onların misyoner müttefikleri, Clemmons Doke’un da yardımıyla, dili var olmaya karar verdikten sonra, dili standartlaştırma görevini kendilerine ayırdılar.

Dilin yapısı üzerinde derin izler bırakan unsurlar
Genel Ekonomi Ders Notları PDF
Ekonominin Temelleri PDF
Yapay dil nedir
Dil aileleri
Dil nedir
Dilin temelini oluşturan Faktörler
Dilin başlangıcı belli midir

Clemmons Doke’un dile tam olarak aşina olmamasına rağmen rehberliğinde standart bir dilbilgisi tasarlanmakla kalmamış, aynı zamanda “bütün büyük lehçelerden kelimeleri içerecek mümkün olduğunca çok ve temsili kelimelerden” bir kelime dağarcığı oluşturulacaktı.

Kelime bilgisi ve dil bilgisi daha sonra, okullarda giriş için dilde tüm konularda ders kitaplarının oluşturulması için temel teşkil edecektir. Yönetim ayrıca “yerel bir literatürün üretimi için bir matbaa” kurulması için planlar yaptı.

Komitenin karşılaştığı en zor soru, yarattığı ya da daha doğrusu bir araya getirdiği bu yeni dili nasıl adlandıracağıydı. “Dil için mümkün olan tek ismin” Shona olduğu sonucuna vardı. Zamanın ve alışkanlığın yarattığı aşinalık, böyle bir seçimin ne kadar tartışmalı olduğunu gizler. Adı miras bırakan komite, içerdiği tehlikelerin farkındaydı. Raporunda şunlar kaydedildi:

“Shona” adının yanlış ve değersiz olduğu, “Shona konuşan insanlar” terimi altında gruplandırmayı önerdiğimiz halkların hiçbirinin gerçek adı olmadığı ve dahası, onun altında yattığı yaygın olarak hissedilmiştir. aşiret düşmanları tarafından hor görülen bir isim olduğuna dair kuvvetli şüphe.

Bu kesinlikle yabancı bir isim ve bu nedenle tamamlayıcı olmayı çok seviyor (“Kaffir” ismi gibi). Aşağılayıcı bir isim olduğu fikri yaygın. “Mashona” adının yerlileri memnun etmediği doğrudur, ancak bunun nedeni, onun dışarıdan dayatılan bir grup adı olması ve tüm gerçek kabile ayrımlarını göz ardı etmesi olabilir.

Ülkedeki hiç kimse kesinlikle kabile adı olarak Mashona adını iddia etmez ve her biri kendi özel grubunun özel adıyla tanımlanmayı tercih eder.

Bunda, diğer tüm konularda olduğu gibi, Afrikalıların ve Asyalıların arzuları ve özlemleri, sömürge yönetimini hızlandırmak ve korumak gibi en önemli hedef karşısında bir kenara itilecekti. Sömürge dil politikası altında genellikle düşünülenin aksine bu kapsamlı önlemler, tepkisel sınırlama politikasının bir parçasını temsil ediyordu.

Britanya İmparatorluğu’nda Dil Politikası Farklılığının Ekonomik Temeli

İngiliz dil politikasının tepkisel doğasının sonuçlarından biri, Bölüm 3’te tartışılan Filipinler’deki Amerikan yönetiminin aksine, yerel koşullara bağlı olarak bir yerden bir yere önemli ölçüde değişiklik göstermesiydi. İmparatorluğundaki İngiliz dil politikasının tam bir görünümünü oluşturmak için, bu nedenle, bu varyasyonun temeli dikkate alınmalıdır.

Filipinler’deki ABD’den farklı olarak Büyük Britanya, sömürge yönetimi için birleşik, önceden planlanmış bir plan olmadan yola çıktı. Aslında, böyle bir emperyal politikanın önündeki önemli bir engel, imparatorluğun ademi merkeziyetçi örgütlenmesiydi.

Büyük Britanya, imparatorluk çapında herhangi bir türde bir dil politikası geliştirmedi ve 1920’lerin sonlarına kadar kendi egemenlikleri boyunca ve hatta bazı kısımlarında politikayı koordine etmedi bile.

Tek tip bir emperyal politikanın olmamasıyla, yerel koşullar ve olaylar, İngilizce ve İngilizce eğitiminin bağımlılıklarda yayılmasına yönelik tutumları büyük ölçüde şekillendirdi.

Sömürge yöneticileri, diğer şeylerin yanı sıra, kendi çıkarlarını gözetme eğiliminde olan İngiliz tüccarlar ve imalatçılar tarafından uygulanan baskıyı hissettiler. Ronald Hyam’ın yorumladığı gibi, İngiliz emperyal yönetiminin en önemli amacı “İngiliz vergi mükelleflerinin parasını harcamaktan kaçınmaktı. Britanya’nın imparatorluğu her zaman ucuz bir imparatorluktu”.

Sömürge yönetimlerinin büyük ölçekli girişimlerini teşvik etmeye çalışmaktan uzak olan İngiliz Sömürge Dairesi, genellikle çeşitli sömürge yönetimleri tarafından önerilen harcamalarda önemli kesintiler yapmakla yetindi.

İngiliz yöneticiler, uluslarının dilsel veya kültürel üstünlüğü gibi kapsayıcı emperyal hedeflerle ilgilenecek durumda değillerdi. Bunlar genellikle orduda ve kamu hizmetinde yükselmiş, yanlarındaki koloniyi dünyanın uzak bölgeleri kadar az bilen insanlardı.

İmparatorluğun dil politikasını belirleyen Frederick Lugard gibi adamlar, doğrudan İngiltere’nin yatılı okullarından gelen fikirlerle dolu değildi. Bunlar çoğunlukla, Lugard’ın durumunda olduğu gibi, kolonilerde doğup hayatlarını geçiren ve Oxford’da değil, Asya ve Afrika’nın askeri fethinde eğitim görmüş eski askerlerdi.

The post Dillerin Ekonomik Temeli – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bu tür sorularla, Dünya İngilizcesi çalışması belki de beklenmedik bir yöne doğru ilerledi. Alanı başlatan temel sorudan, İngiliz dilinin edinilmesi ve “İngiliz” kültürü bilim adamları arasındaki ilişki, giderek standart ve çeşitlilik sorularına dönüşmüştür.

Bu odak, belki de dikkate değer bir istisna dışında, hiç kimse aslında tek bir uluslararası standardın varlığını iddia etmediği için daha da ilginç görünüyor. Standart ve çeşitlilik konularının ortaya çıkışı, giderek küreselleşen bir dilin gelişiminin karmaşıklığını vurgulamaktadır. Alan ayrıca, İngilizce konuşanları ve İngilizce konuşulan bağlamları ikiye ayırma eğiliminde olan kalıtsal bir söylemle boğuşmak zorunda kaldı.

Örneğin, “yerli” ve “yerli olmayan” bağlamlar arasında yapılan ayrımlar vardır. “Anadili olmayan” içinde, ikinci dil olarak İngilizce (ESL) ve yabancı dil olarak İngilizce (EFL) ortamları arasında daha fazla bir farklılaşma vardır; ilki, İngilizce’nin toplumsal bir dil olarak iç işlevlere hizmet ettiği bağlamlara atıfta bulunur. Franca, çok dilli bir ulusta, ikincisi, İngilizcenin yalnızca dış iletişimde rol oynadığı düşünülen yerleşik bir ulusal dile sahip ülkelerdendir.

Yine İngilizce çeşitleri arasında Hindistan, Nijerya, Singapur ve Filipinler gibi ülkelerde ortaya çıkan “Eski İngilizler” ve “Yeni İngilizler” olarak bir bölünme vardır. Tüm bu ikilikler, İngilizcenin eşi benzeri görülmemiş tarihsel yayılımında kök salmaktadır.

Dil Yayılımı

Herhangi bir özel dil, görece yerel koşullarda geliştiği için, bir dünya dili, bir dil yayılma sürecini varsayar. Gerçekten de, Dünya İngilizcesi çalışması geleneksel olarak tam da bu soruya odaklanmıştır.

Çoğu zaman akademisyenler, açıklamalarını emperyalizm gibi sözde siyasi yapılar açısından çerçeveleyerek ve tartışmalarını dil dayatması, ideoloji ve dil hakları gibi yapılar üzerinde yoğunlaştırarak siyasi bir bakış açısı benimsediler. Bu tür bir muamelenin en bilinen biçimi, yukarıda tartışılan İngiliz dilsel emperyalizmi teorisidir.

0 Quirk’in (1988) analizi çok daha karmaşıktır ve İngilizcenin yayılmasını emperyal, demografik ve ekonokültürel olarak üç ayrı türe ayırır. Dilin sömürgeleştirilmiş halklar üzerinde siyasi kontrolün öne sürülmesi yoluyla yayıldığı imparatorluk modeli, görünüşe göre on dokuzuncu ve erken yüzyıllarda İngilizcenin Asya ve Afrika’ya yayılmasıyla sınırlı olsa da, biraz daha sınırlı bir kavram olarak, esasen Phillipson’ın (1992) modelini öngörür. 

Aynı zamanda Quirk, İngilizcenin Amerika ve Avustralasya’ya yayılmasının temelini, İngilizce konuşan halkların Britanya Adaları’ndan göç etmelerinde bulur. Bu temel, Quirk’i (1988) “demografik” model altında bu tür bir dil yayılmasına göndermeye yöneltmiştir.

Dil aileleri
Dillerin sınıflandırılması
Bükümlü diller
Dil nedir
Dilin başlangıcı belli midir
Latin dilleri
Yapay dil nedir
Dil nedir makale

Son olarak, dilin ekonokültürel özelliklerini, ekonomik veya ticari merkeziliği ve dünya toplumundaki kültürel/entelektüel rolünün birleşimini, üçüncü dil yayılım modelinin temeli yapar. Bu anlayışta, ekonokültürel nedenler, İngilizcenin kıta Avrupası ve Latin Amerika gibi çeşitli destinasyonlara şu anda yayılmasının altında yatmaktadır.

Bununla birlikte Quirk (1988), farklı modelleri kapsamlı bir teorik açıklamaya bağlamak için hiçbir temel sağlamazken, Phillipson böyle bir modeli öne sürerken diğer bileşenleri emperyal modele katar.

Brosnahan (1973) ayrıca İngilizcenin yayılmasını dil dayatması başlığı altına yerleştirmiştir. Ancak Phillipson’dan farklı olarak, bunu Yunanca, Latince, Arapça ve Türkçe gibi dillerin oldukça farklı tarihsel koşullar altında yayılmasından ayırmaz.

Strevens (1978), aksine, İngilizce’nin hızla yayılmasının temelini, en azından kısmen, onu uluslararası iletişimin amaçları için ideal olmasa da yeterli bir aday yapan dilin kendi özelliklerinde bulur.

İkinci Dil Edinimi Yoluyla Dil Yayılması

Bununla birlikte, bu dil yayılım modellerinin, bu yayılmanın gerçekleştiği dilsel süreçlerden soyutlamaları nedeniyle Dünya İngilizcesinin gelişiminin değerlendirilmesi için yetersiz olduğu bu çalışmanın temel iddiasıdır. Dil yayılımının somut bir araştırması yerine, politik bir terminoloji kullanıldı: dayatma, tahakküm, tabi olma, hegemonya.

Seçilen metaforlar, dil açısından özellikle uygun değildir. Sokağa çıkma yasağı, askeri kural veya bir dizi yasa şeklinde bir dil dayatılmaz. Bu çalışma bütünü içinde, dilin yayılması terimi, tuhaf bir şekilde analiz edilmeden kalmıştır.

Aslında literatürde kullanılan iki farklı anlamdadır. Dil konuşan grupların göçlerinin getirdiği bölgesel bir harekete atıfta bulunmak için kullanılmıştır. Örneğin, İngilizce konuşan insanlar İngiltere’den Avustralya’ya yerleştiyse, bu durum dil yayılması terimi altında sınıflandırılmıştır.

Ancak bu kullanımda kesin olmayan bir şey var. Dil, doğası gereği sosyal bir fenomendir; dilin yeri coğrafi bir bölgeden ziyade konuşma topluluğudur. Belirli bir dili konuşanların göçü, dilsel bir süreçten ziyade jeopolitik bir süreci içerir.

Bu nedenle, bu formu “dil yayılması” konuşmacı göçü olarak adlandıracağım. Bu anlamda kullanıldığında, dil yayılması, yalnızca dil yayılmasının ikinci anlamını, bir dilin diğer konuşma topluluklarına yayılmasını ima ettiği sürece bu çalışmanın kapsamına girer.

Spesifik olarak dilsel bir sürece tekabül eden, dil yayılımının bu son kullanımıdır. İngilizce konuşanların Amerika kıtalarına göçü, bu anlamda bir dil yayılması vakası değildi; İngilizcenin Yerli Amerikalılar, Afrikalılar ve diğer konuşma topluluklarının Avrupalı ​​yerleşimcileri tarafından edinilmesiydi.

Dil açısından bakıldığında, süreç dilin edinilmesi biçimini alır. Dil yayılımının politik bağlamsallaştırılmasıyla ilgili varsayımların aksine, bu çalışmanın göstermeye çalışacağı gibi bu tür dilsel süreçlerin amaçları o kadar kolay tahmin edilemez veya bu nedenle dışarıdan kontrol edilemez.

Dil yayılmasının ikinci biçimi, belirli bir türden dil edinimini içerir. Edinen konuşmacıların farklı dil gruplarından gelmesi, İngilizce’yi ana dilleri olarak edinmemelerini şart koşar. Bu tür dil yayılımıyla birlikte gelen dilsel süreç, zorunlu olarak ikinci dil edinimidir (SLA).

Ayrıca, bu SLA süreci sadece bireysel öğrenciyle değil, İngilizcenin yayıldığı konuşma topluluğuyla da ilgilidir. Bu nedenle, Dünya İngilizcesinin gelişiminin temel sürecini oluşturan dil yayılımı türü, konuşma toplulukları tarafından ikinci dil edinimi sürecidir, buna makro edinim adını veriyorum.

The post Dil Yayılımı –Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).