Nüfusun büyük çoğunluğuna İngilizce öğretiminden kaçınmak için İngiliz dil politikasının temel temeli göz önüne alındığında, gerçekte hangi dilin kullanıldığı bazen onlar için çok az önemliydi.

İngiliz emperyal otoriteleri yerel dillere açıkça düşman olmasalar da, onlarla aktif olarak ilgilenmiyorlardı. Dil politikasının arkasındaki motivasyon, başka yerlerde olduğu gibi burada da dilsel değil, “yerel eğitim”in daha yakından incelenmesiyle gösterildiği gibi pratikti.

Örneğin, Seylan’ın “yerel okulları”nın yerel dil politikası ile anadilde verilen eğitim arasında bir fark vardı. Sömürge Seylan’ın “yerel okulları”, yerel dillerden birini kullanmalarına rağmen, her zaman öğrencinin anadilini kullanmazlardı. “Yerel okullarda” Tamil çocukları genellikle Tamil’de değil, Sinhala’da okumak zorunda kaldı.

O halde işleyen ilkenin özünde anadilde eğitim olduğunu söylemek tam olarak doğru değildir. İngilizce eğitiminden kaçınma politikası olarak daha doğru bir şekilde tanımlanır. Bu Kolonyal Seylan’daki Tamil nüfusunun bir kısmı örneğinde olduğu gibi, kolonyal bağlamda “yerel eğitim”in her zaman kişinin anadilini seçme hakkı anlamına gelmediğini anlamak önemlidir. “Yerel eğitim” başlı başına bir dil dayatması durumunu temsil edebilir.

Aynı politikalar, okullardaki eğitim aracının çocuğun anadili değil de yerel dil francası olduğu kolonilerde geçerliydi, ör. Brunei8’de Malay ve Doğu Afrika’da Swahili.

Benzer şekilde, Güney Afrika’da seçilen “yerel diller”, öğrencinin ana dili ne olursa olsun, bu diller koloni çapında lingua francas olmasa da, eğitim için öğretim aracı olarak hizmet edecekti.

Böyle bir politika diğer Afrika kolonilerinde de mevcuttu. Lugard’ın açıkça belirttiği gibi, “Batıda Hausa ve doğuda Swahili gibi Avrupalılar tarafından kolayca edinilen yaygın konuşulan bir dilin bulunduğu yerlerde, yerliler kolayca bir Afrika dili edinebildikleri için bu dilin bir ortak dil olarak kullanılmasını teşvik etmek arzu edilir görünmektedir. 

Dil ölümü nedir
Dil nedir
Ana dil nedir
Dilin özellikleri
Dil politikası Nedir
Dilin canlandırılması nedir
Ukrayna resmi dili nedir
Belarus resmi dilleri

Dil politikasının temel itici gücü, bir dizi çok dilli kolonide yerel lingua francas’ın kullanımında yansıtıldığı gibi, eğitim alanının dışında da kanıtlandı.

Swahili’nin orijinal olarak herhangi bir Doğu Afrikalının ana dili olmamasına rağmen lingua franca yapıldığı Doğu Afrika’daki İngiliz toprakları ve Malay dilinin bu amaçla kullanıldığı Malay yarımadası ve çevresindeki adalar tarafından özellikle çarpıcı örnekler verilmektedir.

Koloniler Müsteşarı William Ormsby Gore, 1928’de İngiltere’nin Malezya mülklerini ziyaret etmek için yaptığı bir geziden döndükten sonra, “Malay, özellikle Çinliler için değil, tüm ırklardan insanlar için giderek yarımadanın ortak dili haline geliyor” diye kayıtlara geçti.

Örneğin, Çinli sakinlerin Malayca öğrenme olasılığının İngilizceden daha yüksek olduğunu kaydetti. Böyle bir gelişme, hem Malayca konuşan kolonilerde hem de Doğu Afrika’da bilinçli bir politikanın ürünüydü. Bu, ikincisinin “kitlelerin dili” olarak mevcut durumuna az da olsa katkıda bulunmadı.

Mazrui ve Mazrui, “Hem 1918’e kadar Almanlar, hem de daha sonra İngilizler, Kiswahili’nin bölge çapında bir ortak lingua franca olarak zaferine önemli ölçüde katkıda bulundular.”

Uganda örneği özellikle dikkat çekiciydi. Svahili, kolonideki insanların sadece küçük bir kısmı tarafından bilinmesine ve hiçbirinin ana dili olmamasına rağmen, koloninin resmi dili ilan edildi.

Ayrıca, Svahili dili, koloninin sakinleri arasında en yaygın ana dil olan Luganda diline tercih edildi. Bu durum, Buganda’nın Kabaka’sının (kalıtsal lider) bu politikanın haksız yere “Doğu Afrika Kıyısında bulunan ve yabancılar tarafından yerlilerle günlük ilişkilerinde benimsenen ve kullanılan bir lehçeyi teşvik ettiğine inanan” adına güçlü bir protestoya neden oldu. Afrika, sadece onlara kolaylık sağlamak içindir.

“Halkımı bu dili kendi istekleri dışında çalışmaya ve kullanmaya zorlama” girişimlerine karşı çıktı. Okullarda Swahili eğitiminin “gönüllü olması ve zorunlu olmaması” konusunda ısrar etti.

Memorandum şu sonuca varıyordu: “Bu Dilin, kendi dillerinin yerine veya onların pahasına, Baganda’nın Resmi ana dili olarak nihai olarak benimsenmesini herhangi bir şekilde kolaylaştıracak herhangi bir düzenlemeye tamamen karşıyım.”

Birkaç kolonide, İngilizce dışındaki resmi diller ilan edildi, örn. Nyasaland’da Chinyanja, ancak ülkede en az altı başka dil yaygın olarak kullanılıyordu.

Chinyanja (ya da Nyanja) yalnızca Afrikalılara değil, dil yetkinliği “zorunlu” yapılan ve sınav yoluyla kontrol edilen “sivil ve askeri tüm [İngiliz] subaylara” da dayatıldı.

Ve daha da önemlisi, yargıda yerel diller teşvik edildi. Aslında bu, son derece pragmatik kaygılarla motive edilen ve şaşırtıcı derecede güçlü bir vurgu yapılan, esasen imparatorluk çapında bir politikaydı.

İngiliz sömürge yönetiminin yakın bir gözlemcisinin hem Koloni hem de Savaş Bürolarını uyardığı gibi: “Sorumlu yetkililer, kendilerine bağlı olan bölgelerde konuşulan dilleri bilmedikleri sürece, kaçınılmaz olarak aşağı yukarı astlarının insafına kalacaklardır. Avrupalı ​​veya yerli olsun, doğruluğuna ve iyi niyetine mutlak olarak güvenilmemesi gereken nispeten sorumsuz tercümanlar”.

Her iki bakanlık da yazara, bu potansiyel sorunun gayet iyi farkında oldukları ve sömürge idarecileri için yerel dillerde yeterlilik gerektirmenin zaten uzun süredir devam eden bir politika olduğu konusunda güvence verdi.

İngilizler, İngilizce kullanmaktan kaçınmanın yanı sıra, kontrolü daha iyi sürdürmek amacıyla yönettikleri halkların dillerini bilmenin öneminin de büyük bir farkındalığa sahipti.

İngiliz sömürge yönetimleri, “dilsel olarak emperyalist” güdülerin daha çok bastırmada bir çıkar dikte etmesi gereken sömürge sınırlarına karşılık gelen ulusal dilleri üretmek için büyük zahmete girdiler. Bunu yaparken, ister çoğunluk tarafından konuşulan Malayca gibi azınlıklara empoze edilebilecek bir dil olsun, isterse Swahili gibi ana dil olmayan bölgesel bir lingua franca kullanarak olsun, genellikle kendilerini hazır bulunan dilsel materyali kullanmakla sınırladılar.

Bununla birlikte, en az bir durumda, sömürge yetkilileri, amaçlarına ulaşmak için dil mühendisliğinden daha azına başvurmadılar. Güney Rodezya kolonisinin İngilizlerin Mashonaland olarak adlandırdığı kısmında, sömürge yönetimi, doğru bir şekilde tahmin ettiği gibi “birçok nesli etkilemesi gereken bir dil politikası başlattı.

The post Dil Dayatması – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Amerikan sömürge hükümetine göre, bu dil politikası her şeyden önce “ulusal dayanışmayı inşa edecek”. Ayrıca, umdukları gibi, İspanyolca’yı İngilizce’nin yerine koymanın yeni rejime sadakat inşa etmeye yardımcı olacağı da kesinlikle akıllarına geldi.

Bu politikanın gerekçesi olarak hizmet etmek, olması gereken bir tür kibirdi.  Amerikan kültürünün Filipinlilere göre, adaların dillerine İngilizce olarak üstün olduğuna karar verildi. İngiliz dili “uygar bir ulusun dili” olarak kabul edilirken, yerel dillerin öğrencinin “bilgisini artırmasını” kolaylaştıracak araçlardan yoksun olduğu yargısına varıldı.

Eğitim sistemi Filipinler’deki çocukların anadilinde okuryazarlığı geliştirmiş olsa bile, bu tür öğrenciler “önlerinde sadece çorak bir atık bulurlardı”. Raporda, “Anadilinde basılan az sayıdaki gazete, adaların sakinlerinin medeni halklar arasında sayılma özlemlerinde ihtiyaç duydukları tüm entelektüel rehberliği veya teşviki sağlamamaktadır” iddiasında bulundu.

İspanya’nın yönetimi altında, İspanyolca 011 eğitim dili olarak belirlenmiş olsa da, gerçekte olduğu gibi eğitim yerel dillerde gerçekleştirildi. Aslında İspanyollar, İspanyolca bilgisine erişimi yaymaktan çok sınırlamakla ilgilendikleri izlenimini bıraktılar.

Amerikan Eğitim Bürosu, nüfusun çoğunluğunun İspanyolca’yı “cahil” olduğunu ve Filipin halkının Amerika’nın İngilizce öğretme çabasını coşkuyla karşıladığını ilan etti.

Amerika Birleşik Devletleri adına eğitim dili politikası farklıydı. En başta hedef açıkça belirtilmişti: “Her yerde ortak okullar kurulmalı ve asgari standart olarak her çocuğa aritmetik ve İngilizce okuma ve yazma öğretilmelidir”.

Devlet, merkezileştirilmiş devlet okulu sistemini dikkatle izleyecek ve iki amacına ulaşıldığından emin olacaktı: (1) her çocuğa eğitim sağlanması, (2) İngilizce öğretiminin merkezi olması.

Sömürge hükümeti, on iki yaşına kadar olan çocuklar için ilk öğretimin zorunlu hale getirilmesine izin vermek için isteyerek mali destek sağladı. Amerikan planının temelinde, kurulduğu andan itibaren devlet okulu sisteminde İngilizcenin tek öğretim aracı olarak kullanılması yatıyordu.

Dil politikası Nedir
Dil politikaları
Dil politikası nasıl yazılır
Güneş Dil Teorisi
Dilin canlandırılması nedir
Plaza dili
Dilin tanımı
Devlet dili

Ayrıca, Filipinler’de İngilizce’nin öğretimini ve yayılmasını daha da teşvik etmek için, özel okullardaki tüm öğretimin İngilizce dilinde de verilmesi tavsiyesiyle özel okullara İngilizce eğitim vermeleri için baskı yapıldı.

Eğitim Bürosu, ders kitaplarını ana yerli dillere bile tercüme etmenin pratik olmayacağı ve bu dillerin hiçbirinin ortak iletişim aracı olarak hizmet edemeyeceği gerekçesiyle bu kararı haklı çıkardı.

Ancak daha temel bir neden vardı: “adaların tüm çocukları için evrensel ücretsiz eğitim”,“bu ülkeyi, İngilizcenin konuşulduğu dünyanın her yerine dağılmış 0 dünyasının birkaç ulusundan biri yapacaktı. 

Eğitim Bürosu’nun resmi raporları, sürekli olarak İngilizce öğretiminin başlatılmasının başarısını vurguladı. Yaklaşık yirmi yıllık Amerikan yönetiminden sonra, sömürge hükümeti, 35 yaşın altındaki Filipinlilerin yarısının “birbirleriyle günlük iş ve sosyal ilişkilerde İngiliz dili aracılığıyla iletişim kurmasıyla” övünebilirdi.

İyimser tahmin, 15 yıl içinde İngilizcenin yalnızca adalardaki ortak birleştirici dili oluşturmayacağı, aynı zamanda hükümet ve yasama meclisinde İspanyolca kullanımının yerini alacağı yönündeydi.

İngilizcenin tecavüze uğraması, kolonide konuşulan diğer diller için kasvetli bir geleceğin habercisiydi: Uzmanlar arasındaki görüş, tamamen ortadan kaybolmadan önce, muhtemelen bir veya iki nesil boyunca evde kullanımla sınırlandırılacağıydı.

Gerçek, emin olmak için biraz farklı kaldı. İngilizce ilköğretimin süresi yalnızca üç yıl olarak sabitlendi. Pratikte, 1920’lerin sonunda sömürge eğitim sisteminden geçen Filipinli çocukların %97’sine rağmen, nüfusun büyük çoğunluğu yerel dilleri kullanmaya devam etti.

Resmi bildiriler bir yana, bu nedenle, “Filipinli kitlenin artık bir eğitimin temellerini bile kalıcı kullanım için geliştirmek için okulda yeterince uzun kalmadığı” kabul edildi. Kamu sistemine kayıtlı öğrencilerin çoğunluğu sadece İngilizce öğrenmeye başladı.

Aslında, İngilizce yeterliliğinin “beyaz yakalı” istihdam beklentisine yol açtığının keşfedilmesiyle İngilizceye verilen önem önemli ölçüde azalmıştı. Gerçekten de, öğrencilerin okulda kısa süre kalışları, çok daha fazla pratik endüstriyel eğitime, “klasik”in sanal olarak dışlanmasına adanmıştı.

Bu nedenle, resmi Amerikan politikasının ulusun yerli dillerini ortadan kaldırmasından çok sonra, bu diller sağlam bir şekilde yerleşik olarak kalırlar.

Filipinler’deki Amerikan yönetiminin tarihini incelerken, İngilizcenin Asya ve Afrika’ya yayılmasının hikayesinin burada yattığına inanmak cazip gelebilir. Böyle bir varsayım yanlış olur.

ABD, dünya sömürgeciliğinde küçük bir oyuncuydu. Diğer tek önemli Asya/Pasifik kolonisi, tam olarak aynı politikayı uyguladığı Hawaii’ydi ve Afrika topraklarına sahip değildi. Açık farkla, baskın İngilizce konuşan emperyalist ulus Büyük Britanya idi.

Gerçekten de İngiliz imparatorluğu, tüm Avrupalı ​​rakiplerinin toplamından daha büyüktü. İngilizce’nin yayılmasının hikayesi, Amerika’da değil, İngiliz dil politikasında yatıyor.

İmparatorluk Dili Politikasının Amaçları ve Tuzakları

Uygulamanın ayrıntıları bir yana, Filipinler’deki Amerikan dil politikasının altında yatan vizyon, kolonyal dil politikası üzerine yapılan çalışmaların çoğunun bizi beklemeye sevk edeceği şeylerle oldukça uyumludur.

Mazrui ve Mazrui’nin (1998) Afrika bağlamında gözlemledikleri gibi, “Sömürge otoriteleri, Afrika dillerini yok etmeyi ve dünya görüşünü kontrol etmek gibi açık bir amaç için Avrupa dillerinin üstünlüğünü tesis etmeyi amaçlayan monolitik bir dil politikası izlemiş olarak görülme eğilimindedir. sömürgeleştirilmişlerin olması gerekir”.

Böyle bir sonuç, imparatorluğun amaçları için kolaylıkla hayati olarak kabul edilebilir. Dilsel bir emperyalist politikanın savunucuları, zorunlu olarak, bir imparatorluğun amacının, bağımlılıklarında en yüksek etkisini sağlamak olduğunu iddia edeceklerdi. Bu görüşe göre, ana ülkenin çıkarları her şeyden önemli olacaktır.

Dil emperyalizmi, fatihlerin anadilini boyun eğdirilenlerin ana dili haline getirerek bu amaçlara hizmet etmek için yapılabilir. Saf dilsel emperyalist bir bakış açısı, sömürgelerdeki insanların, yerel dillerini İngilizce ile değiştirmekle, aynı zamanda geleneklerini, düşüncelerini ve değerlerini İngiliz veya Amerikan tarzınınkilerle değiştireceklerini ve böylece “ulussuzlaştırılacaklarını” varsayabilir.

İngiliz eğitimi, kolonilerin gençlerini yerli kimliklerinden yoksun bıraktığı ölçüde, onların yerine, ana ulusun, Büyük Amerika’nın veya Büyük İngiltere’nin sadık tebaaları olarak, İngilizce dilinde verilmiş bir kimlikle yer değiştirmelerini sağladı.

İngiliz Hong Kong’daki okul müfettişinin gözlemlediği gibi, Bir emperyal politika, her yıl Hong Kong okullarından ayrılan Çinli erkek ve kızları pek çok İngiliz misyoner olarak görebilir.

The post Dil Politikası – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).