Güney Rodezyalı idari yetkililer ve onların misyoner müttefikleri, 1920’lerin sonlarında, koloninin dilsel olarak farklı nüfusunu yönetmeye yönelik karmaşık görevi basitleştirmenin bir yolunu uzun zamandır arıyorlardı.

Hükümete dil “birleşmesini” en iyi nasıl sağlayacağı konusunda tavsiyelerde bulunmak üzere bir komite kuruldu. Başlangıçta üç alternatif düşünüldü. Komite, “en kolayı, bir lehçe ve bir imla seçmeyi ve bunu Hükümet kararnamesiyle bölgedeki tüm insanlara dayatmayı teklif ederdi.

Bu, Mashonaland’ın büyük bölümünde insanların yerel konuşmalarına sahip olmaya ve kullanmaya devam edecekleri anlamına gelirken, her halükarda Hükümet amaçları ve muhtemelen eğitim çalışmaları için de dayatılan dili kabul etmek ve öğrenmek zorunda kalacaklardı. 

“Esperanto” yöntemi olarak adlandırılan ikinci bir seçenek, “çeşitli lehçelerden bir seçim yapmak ve böylece çoğu amaca uygun, ancak doğal büyüme ve gelişme kapasitesine sahip olmayan, tam olarak oluşturulmuş yeni bir dil üretmek” idi.

Son olarak, “tüm okullarda okutulmak üzere ikinci bir dil olarak adil bir şekilde seçilebilecek ve aralarındaki iletişim dili haline getirilebilecek bir edebi dil olarak açıkça baskın ve yerleşik bir lehçe seçmek mümkündü.

Komite bunların hiçbirini tercih etmedi. Bunun yerine, bölgede “dört ya da beş dil değil, bir dilin dört ya da beş lehçesi” olduğuna karar verdiler. Misyonerlerden oluşan komite kendi başına bu sonuca vardı ve daha sonra Witwatersrand Üniversitesi’nden Clemmons Doke adında bir Güney Afrikalı dilbilimciyi görevlendirdi.

Yazımsal temsilini tasarlamada büyük bir rol oynamasına rağmen, bu dilin varlığını ilan etme kararı ona ait değildi. Ve İngiliz memurlara Mashonaland dillerini öğretme görevini ilk kez üstlenen misyonerler, dilbilgisinin standartlaştırılması için zaten iyi bir yol kat etmişlerdi.

Bu durumda dilbilim, sömürge yönetimine sağlayacağı açıkça “pratik avantajlar” için girişilen bir politikaya bilimsel bir onay damgası vermek için getirildi. Sömürge otoriteleri ve onların misyoner müttefikleri, Clemmons Doke’un da yardımıyla, dili var olmaya karar verdikten sonra, dili standartlaştırma görevini kendilerine ayırdılar.

Dilin yapısı üzerinde derin izler bırakan unsurlar
Genel Ekonomi Ders Notları PDF
Ekonominin Temelleri PDF
Yapay dil nedir
Dil aileleri
Dil nedir
Dilin temelini oluşturan Faktörler
Dilin başlangıcı belli midir

Clemmons Doke’un dile tam olarak aşina olmamasına rağmen rehberliğinde standart bir dilbilgisi tasarlanmakla kalmamış, aynı zamanda “bütün büyük lehçelerden kelimeleri içerecek mümkün olduğunca çok ve temsili kelimelerden” bir kelime dağarcığı oluşturulacaktı.

Kelime bilgisi ve dil bilgisi daha sonra, okullarda giriş için dilde tüm konularda ders kitaplarının oluşturulması için temel teşkil edecektir. Yönetim ayrıca “yerel bir literatürün üretimi için bir matbaa” kurulması için planlar yaptı.

Komitenin karşılaştığı en zor soru, yarattığı ya da daha doğrusu bir araya getirdiği bu yeni dili nasıl adlandıracağıydı. “Dil için mümkün olan tek ismin” Shona olduğu sonucuna vardı. Zamanın ve alışkanlığın yarattığı aşinalık, böyle bir seçimin ne kadar tartışmalı olduğunu gizler. Adı miras bırakan komite, içerdiği tehlikelerin farkındaydı. Raporunda şunlar kaydedildi:

“Shona” adının yanlış ve değersiz olduğu, “Shona konuşan insanlar” terimi altında gruplandırmayı önerdiğimiz halkların hiçbirinin gerçek adı olmadığı ve dahası, onun altında yattığı yaygın olarak hissedilmiştir. aşiret düşmanları tarafından hor görülen bir isim olduğuna dair kuvvetli şüphe.

Bu kesinlikle yabancı bir isim ve bu nedenle tamamlayıcı olmayı çok seviyor (“Kaffir” ismi gibi). Aşağılayıcı bir isim olduğu fikri yaygın. “Mashona” adının yerlileri memnun etmediği doğrudur, ancak bunun nedeni, onun dışarıdan dayatılan bir grup adı olması ve tüm gerçek kabile ayrımlarını göz ardı etmesi olabilir.

Ülkedeki hiç kimse kesinlikle kabile adı olarak Mashona adını iddia etmez ve her biri kendi özel grubunun özel adıyla tanımlanmayı tercih eder.

Bunda, diğer tüm konularda olduğu gibi, Afrikalıların ve Asyalıların arzuları ve özlemleri, sömürge yönetimini hızlandırmak ve korumak gibi en önemli hedef karşısında bir kenara itilecekti. Sömürge dil politikası altında genellikle düşünülenin aksine bu kapsamlı önlemler, tepkisel sınırlama politikasının bir parçasını temsil ediyordu.

Britanya İmparatorluğu’nda Dil Politikası Farklılığının Ekonomik Temeli

İngiliz dil politikasının tepkisel doğasının sonuçlarından biri, Bölüm 3’te tartışılan Filipinler’deki Amerikan yönetiminin aksine, yerel koşullara bağlı olarak bir yerden bir yere önemli ölçüde değişiklik göstermesiydi. İmparatorluğundaki İngiliz dil politikasının tam bir görünümünü oluşturmak için, bu nedenle, bu varyasyonun temeli dikkate alınmalıdır.

Filipinler’deki ABD’den farklı olarak Büyük Britanya, sömürge yönetimi için birleşik, önceden planlanmış bir plan olmadan yola çıktı. Aslında, böyle bir emperyal politikanın önündeki önemli bir engel, imparatorluğun ademi merkeziyetçi örgütlenmesiydi.

Büyük Britanya, imparatorluk çapında herhangi bir türde bir dil politikası geliştirmedi ve 1920’lerin sonlarına kadar kendi egemenlikleri boyunca ve hatta bazı kısımlarında politikayı koordine etmedi bile.

Tek tip bir emperyal politikanın olmamasıyla, yerel koşullar ve olaylar, İngilizce ve İngilizce eğitiminin bağımlılıklarda yayılmasına yönelik tutumları büyük ölçüde şekillendirdi.

Sömürge yöneticileri, diğer şeylerin yanı sıra, kendi çıkarlarını gözetme eğiliminde olan İngiliz tüccarlar ve imalatçılar tarafından uygulanan baskıyı hissettiler. Ronald Hyam’ın yorumladığı gibi, İngiliz emperyal yönetiminin en önemli amacı “İngiliz vergi mükelleflerinin parasını harcamaktan kaçınmaktı. Britanya’nın imparatorluğu her zaman ucuz bir imparatorluktu”.

Sömürge yönetimlerinin büyük ölçekli girişimlerini teşvik etmeye çalışmaktan uzak olan İngiliz Sömürge Dairesi, genellikle çeşitli sömürge yönetimleri tarafından önerilen harcamalarda önemli kesintiler yapmakla yetindi.

İngiliz yöneticiler, uluslarının dilsel veya kültürel üstünlüğü gibi kapsayıcı emperyal hedeflerle ilgilenecek durumda değillerdi. Bunlar genellikle orduda ve kamu hizmetinde yükselmiş, yanlarındaki koloniyi dünyanın uzak bölgeleri kadar az bilen insanlardı.

İmparatorluğun dil politikasını belirleyen Frederick Lugard gibi adamlar, doğrudan İngiltere’nin yatılı okullarından gelen fikirlerle dolu değildi. Bunlar çoğunlukla, Lugard’ın durumunda olduğu gibi, kolonilerde doğup hayatlarını geçiren ve Oxford’da değil, Asya ve Afrika’nın askeri fethinde eğitim görmüş eski askerlerdi.

The post Dillerin Ekonomik Temeli – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).