Hayatta kalan kaynakların doğasından kaynaklanmaktadır. Birçok kadının eğitim gördüğü düzenlemeler basitçe belgelenmemiştir. Mütevazı araçlara ve temel okuryazarlığa sahip olanlar için bile, çocuklarına evde en azından temel bir yerel eğitim sağlamak mümkündü.

Latince eğitimi daha zor ve pahalı olmasına rağmen, soylular ve bazı zengin tüccar aileleri hem oğulları hem de kızları için özel ders verebilirlerdi.

Daha net ayak izleri bırakan katedral, kolej ve şehir okulları, kural olarak, kızlara açık değildi. Birçok ortaçağ okulunun kızları dışlaması, kadınların öğrenmeye uygunluğuna ilişkin ortaçağ algılarından çok, öğrencilerin bu okullarda oynadıkları ayinle ilgili rolün sonucuydu.

Gerçekten de dini hayata giren kadın ve kızlar, özellikle eski Benediktin evleri, sıklıkla Latince okuryazardı. Ancak, dini kurumlara bağlı açık dilbilgisi okullarına ve hatta doğrudan şehirler tarafından finanse edilenlere giden öğrenciler, çok gerçek anlamda din adamlarıydı, tanımı gereği kadınları dışlayan bir statüydü.

Dini gramer okullarına ve şehir okullarına erişimin olmaması, kızlar için Latince eğitiminin ekonomik ve sosyal arka plan tarafından erkeklere göre daha sınırlı olduğu anlamına geliyordu. Kız çocuklarına açık olabilen özel okullar, her ne kadar münhasıran olmasa da öncelikle yerel okullar olarak görünmektedir. Bu nedenle, okuryazar kızların daha yüksek bir yüzdesi yalnızca yerel dilde böyle olurdu.

Bu, bir ana dili okuma ve yazmanın evde Latince’den daha kolay öğretilebileceği gerçeğiyle birleştiğinde, özellikle dilenci Tarikatlarla bağlantılı olanlar olmak üzere kadın dindarların deneyimlerinde yerel edebiyatın önemini açıklamaya yardımcı olabilir. 

Ancak, kadınlar Latince bilgisinden tamamen dışlanmadı. Regensburg’daki eğitimli kadınların en eski kanıtı, Latiniteleriyle tanınan Obermünster, Mittelmünster (St. Paul’s) ve Niedermünster kadınlarıydı. On birinci yüzyılın sonları veya on ikinci yüzyılın başlarından kalma sözde Carmina Ratisponensia, bu kadınlara sunulan eğitim türünü yansıtıyor.

Doğal kaynakların korunması için neler yapılabilir
Doğal kaynakların korunması ile ilgili
Doğal kaynakların korunması için alınacak Tedbirler
Doğal Kaynaklarımız
Sürdürülebilirlik doğal kaynakların korunması ile ilgili midir
Doğal kaynakların korunması ile ilgilidir
Doğal kaynakların korunması nelerdir
Çevre sorunlarının çözümü ve tükenebilir kaynakların

Harfler kökenlerine açıkça atıfta bulunmasa da, iç ipuçları, bunların Obermünster, Niedermünster veya St. Paul manastırında üretilen okul alıştırmaları olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Bu manastırlardaki öğrenme düzeyine o kadar saygı duyuldu ki, katedralde eski bir magister scolarum olan Prüfeningli Idung, Dialogus duorum monachorum’un bir kopyasını Niedermünster’in Abbess Kunigunde’sine adadı.

İthafına şu ricayı da ekledi: “Bu tür işlere alışık kız kardeşlerinizden bazıları tarafından okunaklı bir şekilde kopyalanıp özenle düzeltildi.” Benzer şekilde, St. Paul’un kız kardeşleri, İrlandalı bir şövalyenin cennet ve cehennem arasındaki yolculuğunun grafik bir anlatımı olan ve zamanının en popüler eserlerinden biri haline gelen Visio Tnugdali’yi yazmaktan sorumluydu.

Soylular bu evlere hükmetmeye devam etse de, en azından Regensburg patriciate’den bazıları giriş kazanmış görünüyor. 1329’da, zengin bir Regensburg vatandaşı olan Dietrich Umtuer’in kızı Elizabeth Umtuer, St. Paul’s’e (Mittelmünster) kabul edilme çabasında papalık desteği aldı.

Elizabeth, temyiz başvurusu sırasında zaten bir “puella litterata” olarak tanımlanıyordu.254 Tam olarak nasıl ve nerede okuduğu belli olmasa da, Regensburg’un en azından bazı kızları için Latince dilbilgisi eğitiminin mümkün olduğu açıktır. 

Regensburg’daki kadın dilenci evlerindeki eğitime ilişkin kanıtlar çok daha az doğrudandır. Her iki tarikatın kuralları, kız kardeşlerin manastırın litürjik yaşamına katılmalarını gerektiriyordu, bu nedenle Latince’ye biraz aşinalık olduğu varsayılabilir.

Dominiklilerin tarikata girdiklerinde “puellae litteratae” olmaları gerekiyordu, ancak bu terimin kesin anlamı, en azından bu bağlamda, tam olarak açık değil.

Yerel kitapların kütüphanelerine ne kadar hakim olduğu, genel Latince okuryazarlık seviyesinin özellikle yüksek olmadığını ve çoğu kız kardeşin ana dillerinde okuma ve yazma konusunda çok daha rahat olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte, aynı zamanda Alman okuryazar toplumunda yerel dilin kullanımına yönelik daha geniş eğilimleri de yansıtmaktadır.

Fransiskenler ve Dominiklilerin aksine, Augustinian Münzevileri, Regensburg şehrinde herhangi bir kadın evi ile ilişkili değildi. Bununla birlikte, Landshut’un yaklaşık on kilometre kuzeydoğusunda bulunan Niederviehbach’taki kadın Augustinians manastırını denetlemekten sorumluydular. 1296’da bir Augustinerinnen manastırına dönüştürülen Niederviehbach’ın başlangıcından beri bir okulu varmış gibi görünüyor.

Ayrıca, en azından bazı laik kızlar için eğitim sağlamış görünüyor. 1301 tarihli bir belge, manastırda bir okulun varlığına atıfta bulunur ve rahibelerin manastıra getirdikleri hediyeler karşılığında çocukları olgunlaşana kadar eğitmeleri gerektiğini belirtir. Çocuklar olgunluğa eriştikten sonra, kalıcı adaklar adamaya veya manastırdan ayrılmaya karar verebilirlerdi.

Bu düzenleme açıkça manastıra girmeye niyeti olmayan kızların eğitimine izin verdi. Daha genel olarak Augustinian Münzevilerine özgü bir kalıbın göstergesi olmaktan ziyade, tek bir aile tarafından alınan inisiyatifleri yansıtıyor gibi görünse de, yeterli kaynaklara sahip diğer aileler, benzer, karşılıklı yarar sağlayan düzenlemeler.

Her ne kadar iyi belgelenmemiş olsa da, kızlarına (ve oğullarına) eğitim sağlamak isteyen ailelere açık başka yollar da vardı. Belki de en yaygın olanı, bir din adamının bireysel bir aile tarafından görevlendirilmesiydi.

Örneğin 1292’de dul bir kadın olan Ava ve dört çocuğu -Alheidis, Karolus, Merboto ve Ulricus- evlerini “ciddi ve yakın bir zorunluluk nedeniyle” St. Blasius Sunağının papazına toplam dörde sattılar.

Nakit olarak iki pound aldılar ve kalan iki pound, özellikle “gelecekte sürdürülebilecekleri matematiksel becerileri edinme ve öğrenme” gibi eğitimleri için değiş tokuş edilecekti.

Özel düzenleme, kızı (Alheidis) ve belki de annenin kendisini, din adamının talimat vereceği kişiler arasında içeriyordu. Annenin son derece pratik güdüleri, bu tür becerilerin somut ve önemli ödüller sağladığı varsayımı kadar çarpıcıdır.

Daha önce bahsedilen kanıtların ötesinde, Regensburg’un seçkinlerinin bazı üyeleri, kızlarını özel öğretmenleri istihdam ederek eğitebilirdi. Her ne kadar bireysel öğretmenler için olduğu gibi bunlara atıfta bulunulması nadir olsa da, Regensburg’da en az iki kadın kaynaklarda “schulmeisterin” adıyla geçmektedir.

Her iki vaka da kadınların eğitimi ile ilgili konulara yaklaşırken karşılaşılan zorlukları göstermektedir. En ünlüsü Engel (Agnes) “die schulmaisterin” 1318’de Fransisken mezarlığına gömüldü.

Oradaki cenazesi, Friars’a bağlı bir kız okuluna nezaret etmiş olabileceğini gösteriyor; ancak, daha fazla kanıt bulunmadığından, bu spekülatif kalmalıdır.

The post Kaynakların Korunması – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).