Araştırmacıların kullanabilecekleri yöntemler yalnızca önyargılı veya izlenimci veriler verir ve bu nedenle dikkate alınmayabilir. Bu argümanı kullanarak, “gerçekleri” veren yalnızca bir dilim veya biçme yöntemi alırlar. Başka modlar aramadıkları için de rahat dururlar. Örneğin, liselerdeki ergenlerle ilgili kayda değer bir çalışmada, yalnızca ergenler araştırılmıştır; ve bir fabrikadaki işçiler üzerinde yapılan bir çalışmada, sadece işçiler gözlemlenmiş ve onlarla görüşülmüştür.

Ancak farklı veri dilimleri karşılaştırmalı analize sunulduğunda, sonuç sınırsız görelilik değildir. Bunun yerine, kanıtın orantılı bir görünümüdür, çünkü karşılaştırma sırasında, analist varyasyonun altında yatan nedenleri keşfettikçe, belirli insanların ve yöntemlerin önyargıları kendi aralarında uzlaşma eğilimindedir.

Verilerin karşılaştırmalı analizle sürekli olarak düzeltilmesi, sosyoloğa teorisini dayandırdığı verilere güven verir ve aynı zamanda onu kategorilerinin özelliklerini oluşturmaya zorlar.

Verilerin sürekli olarak düzeltilmesi, sosyoloğun önemli bir noktayı açıkça fark etmesini sağlar: başka bir yerde kullanıldığında, tek bir veri türünden üretilen teori asla aynı kategorideki farklı veri dilimlerinden üretilen teoriye uymaz veya aynı şekilde çalışır. Çeşitli verilere dayanan teori, maddi veya biçimsel alanın daha fazla yönünü dikkate almıştır ve bu nedenle, koşullar ve hipotezlerdeki istisnalar açısından daha fazla çeşitlilikle başa çıkabilir.

Sosyologun iki dilim verisi varsa (saha ve anket verileri gibi) ancak karşılaştırmalı analiz yapmıyorsa, teorisini bir toplama tarzından üretecek ve teorisini çürüttüğünde diğerini tamamen göz ardı edecektir -ancak seçici olarak diğer verilerin doğrulayıcı parçalarını destekleyici kanıt olarak kullanın.

Dolayısıyla, karşılaştırmalı analiz yapılmadığında, farklı veri dilimleri teorik olarak açıklanması ve bütünleştirilmesi gereken farklı bilme biçimleri olarak değil, birbirlerinin testleri olarak görülür. Sonuç olarak, karşılaştırmalı analiz olmadan, teori üreten insanlar bile doğrulama retoriği kullanma ve bu retoriğe düşme eğilimindedir.

Kategorileri hakkında bilgi sahibi olmanın zengin çeşitliliğini kaçırırlar. Ve okuyucularına diğer verilerini anlatmakta başarısız oluyorlar, çünkü oldukça yanlış bir şekilde teorilerini gerçekten son derece zenginleştirecekken bunun teorilerini çürüttüğüne inanıyorlar.

Kapsamlı gözlem nedir
Yapısal gözlem nedir
Gözlem araştırma yöntemi
Belgeler üzerinde yapılan gözlem nedir
Doğal gözlem Nedir
Basit gözlem nedir
Yoğun Gözlem nedir
Doğrudan gözlem örnekleri

Teorik Örnekleme Derinliği

Teorik örneklemenin derinliği, bir grupta ve bir kategoride toplanan veri miktarını ifade eder. Doğrulama ve açıklama çalışmalarında, “tüm” grup hakkında mümkün olduğu kadar çok veri toplamak tipiktir.

Ancak teorik örnekleme, ana kategorilerin ortaya çıktığı ve bu kategorilerin çok hızlı ortaya çıkma eğiliminde olduğu, araştırmanın en başında olduğu zamanlar dışında tüm grubun mümkün olan en geniş şekilde kapsanmasını gerektirmez. Teorik örnekleme, özelliklerin ve hipotezlerin oluşturulması için yalnızca kategoriler hakkında veri toplamayı gerektirir.

Bununla birlikte, bu tür seçici veri toplama bile, yeni ve ilgili kategorilerin ortaya çıktığı çok fazla veri ile sonuçlanma eğilimindedir. Örneğin, tarlada geçen tam bir günün ardından, saha çalışanı yorulduğunda ve saha notlarında rapor etmesi gereken düzinelerce olayla sıkıştığında, yalnızca kategorileri hakkında veri dikte etmesi yeterlidir.

Kategorilerini gözden geçirmek, tüm günü boyunca unutmuş olabileceği verileri hatırlamasına da yardımcı olur. Bu kategorileri sıkıca aklında tutarak, dikkatini yönlendirerek, saha çalışanı, notların üstü kapalı olarak kendi kategorileri tarafından yönlendirileceğinden emin olarak günlük gözlemlerinin ayrıntılarını hatırlamaya odaklanabilir. Daha sonra not etmeye karar verdiği herhangi bir ek bilgi, tam kapsama için gerekli bir angarya değil, teorik değerlendirme için “sos” dur. Bu nedenle teorik örnekleme, not almada çok zaman kazandırabilir.

Tanımlanmış kategoriler ve hipotezler temelinde (“tüm” grup temelinde değil) ve gruplar içindeki gruplar karşılaştırıldığında (örneğin, farklı ve benzer koğuşlar) kırk kadar grubu karşılaştırmak çok zor değildir. farklı hastane türleri içinde). Bu gruplar birer birer incelenebilir veya aynı anda birden çok sayıda çalışılabilir.

Ayrıca, etraflarında çok fazla teori inşa edilmeden önce ana hipotezleri kontrol etmek için hızlı bir şekilde art arda incelenebilirler. İle-. teorik örnekleme dışında, saha çalışanı veya bir anket anketinin yazarı toplayabildiği kadar çok veri toplar ve bu tam kapsamın “yeterince yakalanacağını” ve daha sonra alakalı olduğunu kanıtlayacağını umar. Yine de muhtemelen, gelişmiş bir teori için çok zayıf bir temel olacaktır.

Teorik örnekleme, aksi takdirde herhangi bir grup üzerinde toplanacak olan veri kütlesini azaltır. Gerçekten de, kategoriler için teorik örnekleme olmadan birden çok grup örneklenemez; sadece birini örtmeye çalışırken çok tıkanmış olurdu.

Bir kategorinin örneklenmesi gereken derinlik başka bir konudur. Genel fikir, sosyoloğun doygunluğundan emin olana kadar bir kategoriyi örneklemesi gerektiğidir, ancak nitelikler vardır. Açıktır ki, tüm kategoriler eşit derecede ilgili değildir ve bu nedenle her birine yönelik araştırma derinliği aynı olmamalıdır. En açıklayıcı güce sahip olan temel teorik kategoriler, mümkün olduğunca tamamen doyurulmalıdır.

Daha az ilgili kategorileri doyurma çabaları, temel kategorileri doyurmak için gerekli kaynaklar pahasına yapılmamalıdır. Sosyolog, kuramı gelişip bütünleştikçe, hangi kategorilerin en çok ve en az eksiksiz doygunluğu gerektirdiğini ve hangilerinin bırakılabileceğini öğrenir. Böylece teori, gelişim yönü ve derinliği için kendi seçiciliğini üretir.

Gerçek uygulamada, çekirdek kategorilerin doygunluğu bile sorun olabilir. Özellikle saha çalışmasında, eğilim her zaman bir önceki kategoride yeterince veri toplanmadan önce başka bir kategori için veri toplamaya başlamak yönündedir.

Sosyolog, hangilerinin temel kategoriler olduğu netleşene kadar tüm kategorileri doyurmaya devam etmelidir. Bunu yapmazsa, hiçbiri derinden gelişmemiş, geniş bir gevşek bir şekilde bütünleşmiş kategoriler dizisiyle sonuçlanma riskiyle karşı karşıya kalır. Bu, ince, değersiz bir teori ile sonuçlanır. Teorinin kararlı entegrasyonu, en azından bazı çekirdek kategorilerin yoğun özellik geliştirmesini gerektirdiğinden, dizilerden hangilerinin çekirdek kategoriler olduğunu söylemek zorlaşır; yani, tahmin ve açıklama için en alakalı olanlar.

The post Araştırma Gözlemleri first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).