Ondördüncü yüzyılın ortalarındaki kütüphanenin böyle bir girişim için uygun olmadığı görülüyordu. 1347 kataloğu, Aristoteles’in en yaygın eserlerinden bile yoksun bir kütüphaneyi gösterir, tarikatın yetiştirdiği en önemli doğa felsefesi öğrencilerinden biri olan Albertus Magnus’un manastırında erken dönem varlığı göz önüne alındığında bu daha da şaşırtıcı bir gerçektir.

Albertus Magnus (ö. 1280), Thomas Aquinas, Henry of Ghent (ö. 1293) ve mistik ilahiyatçı Johannes von Sterngassen’in daha yeni teolojik eserlerinin serpiştirilmesiyle birlikte, dahil edilen eserler öncelikle İncil, patristik ve pastoral idi.

Bununla birlikte, doğa felsefesi metinleri olarak uygun birkaç eser vardı. Bunlar arasında Aquinas, Hugh of St. Victor’un Geometri üzerine çalışmaları, Maimonides’in bir çalışması ve Galen, Hipokrat ve Theophilus’un tıbbi metinleri vardı.

On beşinci yüzyıla gelindiğinde, kütüphane, Aristoteles’in en önemli doğa felsefesi eserlerinden birkaçını edinmişti, ancak bu, koleksiyonun özel bir odak noktası gibi görünmüyor.

Dominik eyalet sanat müfredatının çekirdeğini oluşturan mantık metinleri, 1347 kataloğunda daha iyi temsil ediliyordu, ancak Peter Hispanus’un (fl. 13. yüzyılın ilk yarısı) eserleri özellikle yok.

Kütüphane, gramer eğitimi vermek için daha donanımlıydı ve Bavyera ziyaretinde ilk mezuniyet öncesi okul olarak hizmet etmiş olabilir. 1347 kataloğu, hem dilbilgisi hem de retorik öğretmek için yararlı olan bir dizi metin listeler. Bunlar arasında Priscian Maior’un yanı sıra Cicero ve Seneca’nın eserleri vardı.

Kütüphanenin günümüze ulaşan el yazmaları arasında, bir expositio hymnorum ve pedagojik şiir Poenitentiarius ile ciltlenmiş bir on dördüncü yüzyıl Latin/Almanca sözlük bulunmaktadır. Ek olarak, manastırda Alexander de Villa Dei’nin (1170–1250)221 gramerinin on beşinci yüzyıldan kalma bir el yazması kopyası ve 1492’de yayınlanan Pseudo-Boethius, De disciplinaakademim’in basılı bir kopyası vardı.

Dominiklilerden bile daha fazla, Regensburg Augustinian Hermits, tarikatlarının tarihinde öncü bir rol oynadı. 1290’da, Bavyera Eyaleti’nin kurulmasından dokuz yıl önce, düzenin genel bölüm toplantısı, Almanca konuşulan topraklarda ilk olan Regensburg’da yapıldı.

Merkez kütüphaneler
türkiye’deki kütüphaneler
Tarihte kütüphaneler
E-Kütüphane
Dünyanın en güzel kütüphaneleri
Dünyadaki kütüphaneler
Bilimsel kütüphaneler
Mısır kütüphaneleri

Manastırın tarihi de şehrin tarihiyle özel olarak iç içe geçmiştir. Regensburg şehri, manastırın kurucusu ve en önemli hamisi olarak hizmet etti ve manastırın binalarını şehir işleri için sıklıkla kullandı.

1361’de, Regensburg’un yerli oğlu Conrad Straubinger, manastırın başrahibi olarak görev yaptı. Bu ilişki, hiç şüphesiz, şehrin manastıra sağladığı sık mali desteği açıklamaya yardımcı olur. Bu tür destek, yakıt için odun, genel bina onarımı, kütüphane için bir pencere ve belirli keşişler tarafından üniversite eğitimi için finansman dahil olmak üzere çeşitli biçimler aldı.

Tarikatın bir açık okul işlettiğine dair bir kanıt olmamasına rağmen, manastırın studium’u hem şehir hem de tarikat için önemliydi. Regensburg’un önemli sayıda yerli oğlu düzene girdi ve muhtemelen eğitimlerinin bir kısmını manastır okulunda aldı.

Ayrıca, bir dizi kitabın diğer manastırların kütüphanelerine girdiği büyük ve etkileyici bir kütüphane biriktirdiler. Manastır okulu, konseyin genellikle doğrudan destek sağladığı eğitimli vaizler sağladı.

Ayrıca, çok sayıda Regensburg Augustinian Münzevi, Regensburg’da ve başka yerlerde oy hakkı piskoposları olarak hizmet etti.230 Bu sıfatla, manastırlarının ve okullarının duvarlarının çok ötesine ulaştılar.

Düzen içinde Regensburg okulunun etkisi derindi. 1299’da Bavyera eyaletinin kuruluşundan itibaren, üniversite eğitimi için gerekli felsefi ve teolojik eğitimi sağlayan bir eyalet studium generale olarak hizmet etti.

Regensburg’daki müfredatla ilgili çok az spesifik kanıtımız olmasına rağmen, bu muhtemelen düzen içindeki diğer eyalet studia generalia’larında bulunanlara benzerdi. Bu studia, bir studium generale ordinis’te daha fazla eğitim almak isteyen öğrencilere mantık, dilbilgisi ve teolojide gerekli arka planı sağlamaktan sorumluydu.

Ne yazık ki, 1347’ye ait sıkça bahsedilen kütüphane kataloğu, manastırın varlıklarının eksik bir envanteri gibi görünüyor; pek yardımcı olmayan ifadeyle bitiyor, “bilin ki pek çok vaaz kitabı ve ayrıca başka kitaplar kaydetmedim.

Katipin kaydetmeyi uygun gördüğü bu kitaplar arasında çok sayıda dilenci yazar vardı. Bunlar arasında Dominikliler Albertus Magnus235 ve Jacobus de Voragine’nin vaazları, Thomas Aquinas’ın Summa Theologica ve quodlibet’i, usta Alexander’ın (muhtemelen Hales’in Fransisken Alexander’ı) quodlibet’i ve Augsburg’lu Fransisken David’in Summa Noviciorum’u vardı.

Son olarak ve yine şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kütüphane Giles of Rome külliyatının çoğunu içeriyordu. Buna ek olarak, kütüphane, St. Victor’un Hugh Soliloquium’u, Sevilla’lı Isidore’un Etimolojileri ve onun doğa felsefesiyle ilgili birkaç eseri de dahil olmak üzere daha eski okul metinlerini barındırıyordu.

Regensburg’dan gelen öğrencilerin tarikatın studia generalia’sına yaptığı geçit töreni, okulun durumu hakkında çok az şüphe bırakıyor. 1380’lerden başlayarak, Regensburg öğrencileri düzenin en prestijli stüdyolarının çoğuna yükseldi.

1389’da, iki Regensburg Augustinus’u Prag’da ve Erfurt veya Magdeburg’da okumak için gönderildi. Takip eden yıllarda, Regensburg manastırından rahipler Oxford, Paris, Roma, Bologna, Verona, Floransa, Prag, Erfurt ve Viyana’da ortaya çıktı.

Tanımlanabilen hocalar ve manastırla bağlantılı önemli isimler de hayati bir studium’un varlığını doğruluyor. İlk adlandırılmış lector 1322’de ortaya çıktı. 1357’de manastırda en az dört lector aktifti.

1390 ve 1500 arasında, ek altı (belki yedi) tanımlanabilir. Manastır ayrıca bir dizi Bavyera eyaletini de üretti. Regensburg manastırıyla önemli bağları olan diğer önemli Augustinians, Prag’da eski bir ilahiyat profesörü olan Laun’lu Nicholas ve 1501’de Viyana’daki teoloji fakültesine girmeden önce doktorasını Paris’te alan Augustinus Molitoris idi.

Şimdiye kadar ele alınan kanıtlar, öncelikle Hıristiyan nüfusun çoğunluğuna ait olan erkeklerle ilgilidir. Bu ayrıcalıklı sınıfın dışındaki gruplara mensup bireyler, eğitim fırsatlarından tamamen dışlanmadı.

Son yıllarda, Orta Çağ’da kadınların eğitimi çalışmalarına ilgi önemli ölçüde arttı. Gandersheim’dan Hrotsvitha, Heloise, Bingen’den Hildegard, Siena’dan Catherine ve Christine de Pizan gibi ünlü bilgin figürlerin çevresinde gerçek kulübe endüstrileri ortaya çıktı.

Çeşitli araştırmalar, manastırlar ve Beguinages içindeki eğitim kültürünü de incelemiştir. Bununla birlikte, kadın eğitimiyle ilgili daha genel çalışmalar hala büyük ölçüde eksiktir. İki ciltlik Geschichte der Mädchen- und Frauenbildung adlı eserin ortaya çıkışı bu durumu biraz düzeltmiştir. Bununla birlikte, kadınların eğitimi üzerine yapılan çalışmalar büyük ölçüde izlenimci kalmaktadır.

The post Kütüphaneler – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).