Bu yazının amacı, Bilgisayar Tabanlı Öğrenme Oyunu tasarlamak için bir yöntem önermektir. Bilgisayar tabanlı öğrenme ortamları üzerine çalışan pek çok araştırmacı, yüksek motivasyonlu öğrenmeyi gerçekleştirmek için dikkat çekici bir yaklaşım olarak Bilgisayar Tabanlı Öğrenme Oyununa (kısaca bu yazıda öğrenme oyunu) dikkat etmektedir. Sonuç olarak, birçok eğitici oyun zaten geliştirilmiştir.

Ancak, öğrenme oyunları tasarlama metodolojisi ayrıntılı olarak araştırılmamıştır. Tasarım metodolojisini incelemek önemlidir çünkü metodoloji, yeni teknoloji ve sosyal ihtiyaçları yansıtarak sistemleri geliştirmek için faydalıdır. Bu nedenle araştırma amacımız, yüksek motivasyonlu ve yüksek verimli bir öğrenme oyunu tasarlamak için bir yöntem önermektir.

Bu çalışmanın bir parçası olarak, mevcut bir oyunu orijinal oyunun özelliklerini koruyarak bir öğrenme oyununa dönüştürme yöntemi olan “Kısmi Değişim Yöntemi”ni önerdik. Bir öğrenme oyunu tasarladığımızda, problem yüksek motivasyonlu bir öğrenme oyununun nasıl tasarlanacağıdır.

Ancak, ilginç bir oyunu bir öğrenme oyununa bir öğrenme oyununa dönüştürürsek, orijinal özelliklerini korurken, öğrenme oyunu orijinal oyun kadar ilginçtir. Dönüşümün yolu Kısmi Değişim Yöntemidir.

Yöntemde, bir oyunun yapısı bir nesne yapısı ve bir kural yapısı olarak ikiye ayrılır. Nesne yapısı, bir oyunda bir oyuncu tarafından işletilen nesneler hakkında bir açıklamadır. Tanım, nesnelerin özelliklerinden ve bunların ilişkilerinden oluşur. Kural yapısı, nesnelerin nasıl çalıştırılacağı hakkında bir açıklamadır.

Başka bir deyişle, oyunu oynamak, nesneleri ve aralarındaki ilişkileri manipüle etmekle eşdeğerdir. Öte yandan nesneleri ve aralarındaki ilişkileri anlamak çoğu zaman öğrenmedeki en önemli hedeflerden biridir.

Nesne yapısını öğrenmek için nesneleri ve ilişkileri kullanmaya yönelik alıştırmalar yapmak popüler bir yaklaşımdır. Bu düşünceden hareketle, bir oyundaki nesne yapısını öğrenme alanındaki nesneler ve ilişkileri ile değiştirerek, orijinal oyunu nesneleri anlamaya yardımcı olan bir öğrenme oyununa dönüştürebiliriz.

Öğrenme alanındaki nesnelerin yeni oyunda orijinal kurallarla kullanılabilmesi için orijinal nesnelerle benzer yapıda olması gerekir. Yeni oyun benzer nesne ve orijinal kural yapısından oluştuğunda, orijinal oyunun özelliklerini koruması beklenir çünkü orijinal kural oyunculara orijinal oyunla aynı aktiviteyi yaptırır.

Bununla birlikte, benzer yapının değişimi bazen orijinal bir oyunun çekiciliğini büyük ölçüde azaltır. İndirimin nedeni, orijinal oyunun davranışının dikkate alınmamasıdır. Bir oyun, esas olarak oyundaki tipik oyun davranışı ile karakterize edilir. Tipik davranışa “anahtar davranış” diyoruz.

Anahtar davranışı, oyun yapısının bir bölümüne bağlıdır. Oyun yapısının bir kısmına “anahtar yapı” diyoruz. Bu nedenle, orijinal oyunun çekiciliğini korumak için anahtar yapı değiştirilmemelidir. Bu Kısmi Değişim Yönteminin en önemli konularından biridir.

Bu düşünceden hareketle, bu yazıda, bir oyunun davranışını ve yapısını netleştirerek, Kısmi Değişim Yöntemi ve yöntemin iyileştirilmesi konusunu açıklıyoruz.

Edinim akıcılık kalıcılık GENELLEME örnekleri
Probleme dayalı öğrenme
Uyarıcı Tepki örnekleri
Probleme dayalı öğrenme Nedir
Probleme dayalı öğrenme Basamakları
Edinim akıcılık kalıcılık genelleme nedir
Probleme dayalı ÖĞRENME örnekleri
Sönme davranışı örnekleri

Kısmi Değişim Yöntemi

Öğrenme Oyunları Tasarım Yöntemi

Okullarda bilgisayarların hızlı ve yaygın kullanımı, son yıllarda öğrenme oyununun önemini pekiştirmektedir. Bu nedenle bazı araştırmacılar, bir öğrenme oyunu tasarlama metodolojisini araştırıyorlar. Malone, içsel olarak motive edici bir oyun tasarlamak için bir oyun için kuralı anlama ve beceri kazanmanın öğrenme hedefine uygun olduğunu öne sürdü.

Ancak, böyle bir oyun tasarlamak için somut bir yöntem önermedi. Hayashi, bir CAI’ye çekicilik sağlayan unsurları içe aktararak bir öğrenme oyunu tasarlayabileceğimizi önerdi. Öğelerin örnekleri hikaye, hız duygusu, strateji vb. Ancak, elemanları tasarlamak ve ithal etmek için herhangi bir prosedür önermedi.

Öğrenme oyunları tasarlama yöntemini netleştirmek için oyunun yapısını netleştirmenin ve yöntemin yapıya dayalı olarak tartışılmasının umut verici bir yaklaşım olduğunu düşünüyoruz. İlerleyen bölümlerde bu yaklaşım izlenerek Kısmi Değişim Yöntemi anlatılmaktadır. Bu yaklaşım sadece bir yöntemi araştırmak için değil, aynı amaçla tasarım yöntemlerini karşılaştırmak ve paylaşmak için de etkili olabilir.

Yeni oyun genellikle mevcut bir oyun temel alınarak geliştirilir. Örneğin, “UNO” özel bir iskambil destesine sahip ünlü bir kart oyunudur. UNO’nun birçok varyasyonu, özel güverte diğerleriyle değiştirilerek geliştirilmiştir. “Hot Death UNO”, “UNO”nun ekstra kartlı çeşitlerinden biridir. Varyasyonları “UNO”dan farklı olsa da, UNO’nun tipik özelliklerine ve çekiciliğine sahiptir.

“Shogi” de birçok varyasyona sahiptir. “Shogi” oyununda 20 parçadan oluşan iki set kullanılır, ancak handikap oyununda bir veya daha fazla güçlü oyuncunun parçası çıkarılır. Varyasyon orijinal “Shogi” den farklı olsa da, onunla aynı çekiciliğe sahiptir.
Varyasyonların benzerliğinin nedeninin nesne yapılarının benzerliği olduğunu düşünüyoruz.

Bir oyun yapısı, bir nesne yapısı ve bir kural yapısından oluşur. Bir nesne yapısı, bir oyunda bir oyuncu tarafından işletilen nesneler hakkında açıklamadır. Tanım, nesnelerin özelliklerinden ve bunların ilişkilerinden oluşur. Örneğin, pokerde 52 kart (oyun kağıdı), tavlada zarlar ve özel tahta nesnelerdir. Nesnenin birkaç özelliği vardır. Örneğin, pokerde “üç maça” sayı özelliğine ve takım özelliğine sahiptir.

Number özelliğinin değeri üç, takım özelliğinin değeri ise maçadır. “Üç maça”, pokerde “maça dört” ile iki ilişkiye sahiptir. Biri takım özelliğindeki denklik bağıntısıdır. Diğeri ise sayı özelliğinde seri ilişkisidir. Öte yandan, kural yapısı nesnelerin nasıl çalıştırılacağını açıklar.

Tanım, başlangıç ​​koşulları, bitiş koşulları, bitiş koşulları için puanlama ve eylemlerden oluşur. Eylemler, bir oyuncunun oyunda neler yapabileceğini tanımlar. Bir eylem geçiş kuralı olarak ifade edilir. Eylemin bir ön koşulu ve bir etkisi vardır. Ön koşul, bir oyuncunun eylemi ne zaman yapabileceğini tanımlar.

Efekt, eylemden sonra bir koşulun nasıl değiştirileceğini tanımlar. Bazı eylemler nesne yapısının bir bölümünü kullanır. İki örnek göstereceğiz. “İki kart al”, bir iskambil oyunu olan “Konsantrasyon”da (Hafıza olarak da bilinir) bir eylemdir. 

Ön koşul, sayı özelliğini ve denklik ilişkisini kullanır. Bu iki yapıda nesne yapısına dikkat ediyoruz. Varyasyon oyunlarının, nesne yapısının benzer bir yapıyla değiştirilmesiyle geliştirildiğini düşünüyoruz. Geçiş kurallarını içeren kural yapısındaki değişiklik, oyunun büyük ölçüde değişmesine neden olabilir.

Aksine, nesne yapısını benzer bir yapıyla değiştirmek, nesne adlarını değiştirmeden oyunun çok az değişmesine neden olabilir. Bu nedenle, nesne yapılarının değişimi, orijinal çekicilikte çok az değişikliğe neden olabilir.

The post Davranışa Dayalı Öğrenme – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Akademik Kültürler Arasında Pedagoji, Hareketlilik ve Metinlerarasılık

Günümüzde, bireysel hareketlerden bölgesel ve ulusal hareketlilik politikalarına kadar birçok sosyo-kültürel uygulamada büyük ölçekte onaylanan kültürler arası ve uluslararası maruz kalma deneyimine birçok fayda ve değer atfedilmektedir. Seyahat, ticaret veya kültürlerarası öğrenme yoluyla hareketlilik genellikle teşvik edilir. Yükseköğretim dünyasında bu uygulamalar “uluslararası yükseköğretim”, “küresel akademik hareketlilik” ve/veya “akademik değişim programları” olarak kurumsallaşmıştır.

Bireysel ve kolektif yararına, ek eğitimsel, psikolojik ve sosyal değerlere sahip değerli bir eğitim deneyimi türü olarak çerçevelenmiştir: genel olarak eğitim, değişime dahil edilen kültürler ve uluslar, katılımcı kurumlar ve, genel olarak, uluslararası dostluk, barış ve anlayışın yüce vaatleri için. Uluslararasılaşma aynı zamanda çağdaş küresel bilgi toplumu/ekonomisinin ideolojisini ve pratiğini sürdürmede de rol oynar.

Herhangi bir kültürlerarası veya kültürler arası karşılaşma gibi, öğrencileri, öğretim üyelerini, personeli, uzmanları ve kurumları içeren uluslararası akademik hareketlilik de değişim, çeviri ve uyarlamalardan oluşan karmaşık bir sosyo-kültürel süreçtir. Bu süreçler, uluslararası yükseköğretimde olduğu kadar çalışma hayatında da, genellikle kültürel ve ulusal sınırlar arasında ve içinde gerçekleşmektedir.

Hareketlilik yoluyla bir insan değişimi vardır; öğrencilerin deneyimlerini yeni bağlamlara taşıdıkları bir öğrenme alışverişi. Daha temel olarak, pratik uygulama bağlamlarında değişimin kendisinin koşulları hakkında bir bilgi alışverişi vardır. Öğrenme alışverişinde hem “öğrenenler” hem de “öğrenme”, değişimin öznesi olmanın yanı sıra öğrenmenin nesneleridir.

Çeviri/kültürelleşme süreçleri olarak değişim ve hareketlilik, öğrenmenin nesneleridir, dolayısıyla kimlikleri ve dünya görüşlerini etkilemeye ve dönüştürmeye katkıda bulunur. Değişim süreçlerine dahil olan ve başkalarıyla karşılaşmalara tabi olan bireyler için bu öğrenme ve hareketlilik süreçleri beklentiler, beklentiler, deneyimler ve değerlendirmelerle koşullandırılır. Ancak aynı durum, bu tür değişimlerin yönetimine katılan kurumlar ve kurumsal aktörler için de geçerlidir.

Bu bölümde, öğrenme değişiminin, “değişim ziyareti” sırasında uluslararası bir öğrenciyle tanışmanın ve Rusya ile Norveç arasındaki uluslararası öğrenci değişiminden örnekler almanın bazı zorluklarını keşfedeceğiz. Bu bölümün amacı, toplanan veriler (uluslararasılaşmayla ilgili öğretmenler ve idari personel ile yapılan görüşmeler) aracılığıyla bu kavramları açığa çıkararak öğrenme alışverişindeki sorunları ve gerilimleri belirlemek ve böylece akademik kültürlerin koşullarının nasıl daha derinden anlaşıldığını göstermektir. “intihal” örneğinde gösterildiği gibi hareketlilik, pedagoji ve özellikle akademik okuryazarlık etiğinin karmaşık bileşimine ek ışık tutabilir.

Öğrenme nesneleri, bireysel ve örgütsel/kurumsal düzeyden genel kültür düzeyine kadar pek çok düzeyde bulunabilir ve bunların tümü, bir akademik kültürün tanımlanmasına ve çerçevelenmesine katkıda bulunur. Bu öğrenme nesnelerinden bazıları daha ayrıntılı olarak açıklanabilir ve metinlerarasılığın akademik uygulamalarını ve “intihal” ilkelerini öğrenmek veya analitik terimlerle “metinden ödünç alma”  gibi bu bölümün odak noktasıdır. kendi içinde metinlerarası değiş tokuş ve hareketliliğin başka bir boyutunu örneklemektedir.

öğrenme nedir, nasıl gerçekleşir
Eğitimde öğrenme nedir
Kalıcı davranış değişikliği nedir
Edinilmiş davranış nedir
Davranış değişikliği Nedir
Anlama ve öğrenme nedir
Eğitimde davranış nedir
Edinim akıcılık Kalıcılık GENELLEME örnekleri

Metinsel ödünç alma normları genellikle kabul edilebilir akademik davranışın iddia edilen evrenselliğine atıfta bulunularak meşrulaştırılır, ancak bir dizi pragmatik koşul nedeniyle belirli akademik kültürlerde farklı bağlamlara oturtulmuştur: ekonomi, beklentiler, dil sorunları ve öğrenme/öğretme stilleri. Amacımız, aşağıdaki araştırma sorularının rehberliğinde, farklı pedagojik sistemlere sahip bu akademik kültürlerde metinden ödünç alma anlayışlarının nasıl kök saldığını göstermektir:

• “Öğrenme” terimi için hangi anlamlar var?
• “Değişim” için hangi anlamlar var?
• Metinden ödünç alma (“intihal”) etiği için farklı “öğrenme” ve “değişim” yöntemlerinin etkileri nelerdir?

Bu bölüm öncelikle odakla ilgili yöntem ve teori konularını ele alacaktır. Daha sonra, bölgedeki öğrenme alışverişi, bireysel, kurumsal ve kültürel öğrenme tarzlarına ve geleneklerine dayalı olarak akademik bağlamlar ve gelenekler arasındaki benzerlik ve farklılıkların bir envanteri aracılığıyla araştırılacaktır.

Bu envanter, akademik kültürler arasındaki olası çatışmalar için noktaların belirlenmesine katkıda bulunur ve bu boyutları yorumlama çerçeveleri olarak daha fazla tartışarak uluslararası öğrenciler arasında metinsel ödünç alma (“intihal”) etiğine odaklanmayı içeren ikinci adım için bağlam sağlar.

Yöntem ve Malzeme

Bu çalışma, 2012-2014 dönemi boyunca Norveç ve Rusya’daki seçilmiş kurumsal temsilcilerle yapılan görüşmelere dayanmaktadır. Uluslararası değişim programlarının koordinatörleri ve uluslararasılaşmadan sorumlu üst düzey üniversite yönetimi ile görüştük. Görüşmeler, araştırma projesine dahil olan sekiz HEI’nin tümünün temsilcileriyle gerçekleştirilmiştir.

Kurum temsilcileriyle yaptığımız görüşmelerde, öğrenci değişim programlarıyla ilgili kurumsal ve ulusal koşullar gibi bir takım konularda görüşlerini sorduk, ancak sınırın diğer tarafındaki kültür hakkında fikir beyan etme eğiliminde oldular. her zaman olmasa da çoğu zaman kendi ilk elden deneyimlerine dayanarak. Görüşmelerde her zaman olduğu gibi, cevaplar sorularla koşullandırıldı.

Ayrıca bu kişiler, anlatıları çerçevesinde kendi deneyimlerini ve görüşlerini paylaşmaya davet edildiler. Bir anlamda, onları kendi öznel deneyimlerine ve ideolojilerine dayalı kültürel genellemeler yapmaya davet ettik, bu da öğrenciler, örgütler ve kültürler hakkında toplu görüşlerin paylaşılması ve yeniden üretilmesiyle sonuçlandı. Dolayısıyla bu cevaplar öznel ifadeler olarak ele alınmalıdır.

Stereotipleri ifade etme eğilimindeyseler, bu, röportaj bağlamında anlatıların oluşturulma şeklinin olduğu kadar soruların bir işlevidir. Aynı zamanda, algılanabilir örüntüler, tekrarlar ve temalar arayışına dayanan analizin niteliksel karakterinin bir işlevidir. Birlikte, tüm bu işlevler belirli kültürel özelliklerle senkronize edilir.

Niteliksel metodoloji ve bunun sıralı ve süreçsel karakterindeki iyi bilinen zorlukların örnekleri olan bu uyarılara rağmen, bu katılımcıların sınırın her iki tarafındaki kültürel uygulamalar hakkında önemli bilgilerle katkıda bulunmalarını öneriyoruz. Kilit nokta, bunu “intihal” veya metinden ödünç alma üzerine analitik odaklanma için arka plan bilgisi olarak kullanmaktır.

The post Öğrenme Değişimi – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).